Θεολογία Για την προπτωτική ύπαρξη του γνωμικού θελήματος – “οι εναντιογνωμίτες” Για την προπτωτική ύπαρξη του γνωμικού θελήματος – “οι εναντιογνωμίτες” από π. Νικόλαος Λουδοβίκος - 22 Σεπτεμβρίου 2026 1 421 Περί υγειούς γνωμικού Θελήματος, συζήτηση στο αντίφωνο, 20/9/2026. σχετιζόμενες δημοσιεύσειςπερισσότερα από τον δημιουργό Φιλοσοφία Από την αυτοθεμελίωση στη μετοχή: η κολλυβαδική ανασύσταση της ύπαρξης Θεολογία Φυσικό και γνωμικό θέλημα στον Άγ. Μάξιμο Ομολογητή κατά τo AI Θεολογία Η σημαντικότερη ιστορία της ύπαρξης: Μια ιατρική, ιστορική και θεολογική προσέγγιση του Πάθους του Χριστού 1 σχόλιο Νομίζω ὅτι ἔχει ἀπολύτως δίκιο ὁ π. Νικόλαος στήν ἀνάλυσή του περί φυσικοῦ καί γνωμικοῦ θελήματος. Ἄλλο ἡ γενικῶς θεωρουμένη λαλητική ἱκανότητα (φυσικό θέλημα) καί ἄλλο ὁ προσωπικός-ἰδιαίτερος τρόπος χρήσεως αὐτῆς τῆς γενικῶς θεωρουμένης λαλητικῆς ἱκανότητος (γνωμικόν Θέλημα). Σημειωτέον ὅτι ὁ προσωπικός τρόπος χρήσεως τῆς γενικῶς ὑφισταμένης σέ κάθε ἄνθρωπο λαλητικῆς ἱκανότητος δέν εἶναι ἐξάπαντος κακός. Ἅλλος μπορεῖ νά μιλήσει σωστά, ἄλλος λανθασμένα. Τό γνωμικόν θέλημα ΔΕΝ εἶναι ὁπωσδήποτε ἐφάμαρτον. Αὐτοί πού ὑποστηρίζουν ὅτι τό γνωμικό θέλημα εἶναι ἐξάπαντος ἐφάμαρτον, ἄς ἀναλογισθοῦν τό γνωμικόν θέλημα τῆς Θεοτόκου καί τῶν Ἁγίων. Ἡ Θεοτόκος χρησιμοποιοῦσε τήν φυσική θελητική ἱκανότητα πού εἶχε ὡς ἄνθρωπος κατά τόν πλέον θεάρεστο τρόπο καί ὡς ἐκ τούτου δέν ἁμάρτησε ποτέ οὔτε κἄν μέ τή σκέψη/μέ τό λογισμό. Βέβαια περιέπεσε μόνο σέ ὁρισμένα ἀναμάρτητα λάθη. Εὐχαριστοῦμε τόν π. Νικόλαο γιά τήν διασάφηση τῶν λεπτῶν θεολογικῶν ἀληθειῶν. Απάντηση Σχολιάστε: Ακύρωση απάντησης Πληκτρολογήστε το σχόλιό σας παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ Mη έγκυρο email παρακαλώ εισάγετε εδώ την ηλεκτρονική σας διεύθυνση Αποθήκευσε το όνομα και το email μου για την επόμενη φορά που θα σχολιάσω.
Νομίζω ὅτι ἔχει ἀπολύτως δίκιο ὁ π. Νικόλαος στήν ἀνάλυσή του περί φυσικοῦ καί γνωμικοῦ θελήματος. Ἄλλο ἡ γενικῶς θεωρουμένη λαλητική ἱκανότητα (φυσικό θέλημα) καί ἄλλο ὁ προσωπικός-ἰδιαίτερος τρόπος χρήσεως αὐτῆς τῆς γενικῶς θεωρουμένης λαλητικῆς ἱκανότητος (γνωμικόν Θέλημα). Σημειωτέον ὅτι ὁ προσωπικός τρόπος χρήσεως τῆς γενικῶς ὑφισταμένης σέ κάθε ἄνθρωπο λαλητικῆς ἱκανότητος δέν εἶναι ἐξάπαντος κακός. Ἅλλος μπορεῖ νά μιλήσει σωστά, ἄλλος λανθασμένα. Τό γνωμικόν θέλημα ΔΕΝ εἶναι ὁπωσδήποτε ἐφάμαρτον. Αὐτοί πού ὑποστηρίζουν ὅτι τό γνωμικό θέλημα εἶναι ἐξάπαντος ἐφάμαρτον, ἄς ἀναλογισθοῦν τό γνωμικόν θέλημα τῆς Θεοτόκου καί τῶν Ἁγίων. Ἡ Θεοτόκος χρησιμοποιοῦσε τήν φυσική θελητική ἱκανότητα πού εἶχε ὡς ἄνθρωπος κατά τόν πλέον θεάρεστο τρόπο καί ὡς ἐκ τούτου δέν ἁμάρτησε ποτέ οὔτε κἄν μέ τή σκέψη/μέ τό λογισμό. Βέβαια περιέπεσε μόνο σέ ὁρισμένα ἀναμάρτητα λάθη. Εὐχαριστοῦμε τόν π. Νικόλαο γιά τήν διασάφηση τῶν λεπτῶν θεολογικῶν ἀληθειῶν. Απάντηση
Νομίζω ὅτι ἔχει ἀπολύτως δίκιο ὁ π. Νικόλαος στήν ἀνάλυσή του περί φυσικοῦ καί γνωμικοῦ θελήματος. Ἄλλο ἡ γενικῶς θεωρουμένη λαλητική ἱκανότητα (φυσικό θέλημα) καί ἄλλο ὁ προσωπικός-ἰδιαίτερος τρόπος χρήσεως αὐτῆς τῆς γενικῶς θεωρουμένης λαλητικῆς ἱκανότητος (γνωμικόν Θέλημα). Σημειωτέον ὅτι ὁ προσωπικός τρόπος χρήσεως τῆς γενικῶς ὑφισταμένης σέ κάθε ἄνθρωπο λαλητικῆς ἱκανότητος δέν εἶναι ἐξάπαντος κακός. Ἅλλος μπορεῖ νά μιλήσει σωστά, ἄλλος λανθασμένα. Τό γνωμικόν θέλημα ΔΕΝ εἶναι ὁπωσδήποτε ἐφάμαρτον. Αὐτοί πού ὑποστηρίζουν ὅτι τό γνωμικό θέλημα εἶναι ἐξάπαντος ἐφάμαρτον, ἄς ἀναλογισθοῦν τό γνωμικόν θέλημα τῆς Θεοτόκου καί τῶν Ἁγίων. Ἡ Θεοτόκος χρησιμοποιοῦσε τήν φυσική θελητική ἱκανότητα πού εἶχε ὡς ἄνθρωπος κατά τόν πλέον θεάρεστο τρόπο καί ὡς ἐκ τούτου δέν ἁμάρτησε ποτέ οὔτε κἄν μέ τή σκέψη/μέ τό λογισμό. Βέβαια περιέπεσε μόνο σέ ὁρισμένα ἀναμάρτητα λάθη.
Εὐχαριστοῦμε τόν π. Νικόλαο γιά τήν διασάφηση τῶν λεπτῶν θεολογικῶν ἀληθειῶν.