Ο Άνθρωπος ζούσε με ταπείνωση και υπακοή στον Παράδεισο μέχρι την Πτώση. Όμως από την Πτώση και μετά η υπεροψία έγινε η κύρια κατάσταση του πνεύματος των ανθρώπων. Εξαιτίας της υπεροψίας τους, η πλειοψηφία των Εβραίων αντιμετωπίζει ακόμα τον Σταυρό του Χριστού ως σκάνδαλο και η πλειοψηφία των φιλοσόφων συνεχίζει να αντιμετωπίζει την Ανάσταση του Χριστού ως το ανόητο αποκύημα της φαντασίας των μαθητών Του.
Οι Εβραίοι, στην πλειοψηφία τους, δεν μπόρεσαν, εξαιτίας της υπεροψίας τους, να αποδεχθούν τον ταπεινό Ιησού ως Υιό του Θεού και Θεό με αποτέλεσμα να Τον σταυρώσουν και οι φιλόσοφοι, στην πλειοψηφία τους, ακόμα κι όταν παραδέχονται την ύπαρξη δημιουργικής αρχής για τον Κόσμο, αδυνατούν κι αυτοί, εξαιτίας της υπεροψίας του νου τους, να την ταυτίσουν με το πρόσωπο του ταπεινού Ιησού.
Η Θεία Ταπείνωση που επέτρεψε στον Θεό να έρθει στον Κόσμο μας ως ένας άσημος άνθρωπος και μάλιστα να υποστεί ατιμωτικό θάνατο πάνω στον Σταυρό αντιβαίνει στο εβραϊκό όραμα περί παγκόσμιας κυριαρχίας και συνεχίζει να προκαλεί τη δριμεία κριτική της άθεης φιλοσοφίας.
Κι αυτό γιατί από τη στιγμή που ο Άνθρωπος έχασε τη δυνατότητα να συνομιλεί με τον Θεό απλά και ανεμπόδιστα και να Τον γνωρίζει με φυσικό και άμεσο τρόπο όπως γινόταν στον Παράδεισο, άρχισε να επινοεί εικόνες του νου του για τον Θεό που δεν έχουν καμιά απολύτως σχέση με αυτό που πράγματι ο Θεός είναι. Οι Εβραίοι επιμένουν έτσι ακόμα φανατικά στον αυστηρό μονοθεϊσμό τους ως μέσο εγκαθίδρυσης της παγκόσμιας κυριαρχίας τους, όπως επίσης φανατικά η ελληνική φιλοσοφία επέμεινε για αιώνες στον πολυθεϊσμό τηςμε αποτέλεσμα να συμβάλλει δι’ αυτού του τρόπου στη αθεΐα των συγχρόνων μας.
Τελικά η ταπείνωση του Σταυρού του Χριστού συνιστά μια ήρεμη επανάσταση ενάντια στο πνεύμα της υπερηφάνειας που θέλει την κατίσχυση έναντι των άλλων είτε με τη δύναμη των όπλων είτε με τη δύναμη του λογικού επιχειρήματος. Ο ταπεινός θάνατος του Κυρίου Ιησού πάνω στον Σταυρό μάς αποκάλυψε την ταπεινή Αγάπη του Θεού που νικά την υπεροψία και τον Θάνατο με το να κερδίσει την καρδιά μας.
Ο άνθρωπος που θέλει να ανταποκριθεί στην Αγάπη του Ταπεινού Ιησού αρχίζει να μισεί την υπεροψία που τον χωρίζει από Ταπεινό Θεό και την γνώση του Παναγίου Ονόματος του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, παραδίδεται στον Χριστό με το να γίνει μέλος της Εκκλησίας Του και προοδευτικά ελευθερώνεται από τις προσκολλήσεις και τα πάθη του ώστε ως καθαρός καθρέφτης της Θείας Παρουσίας να δέχεται και να μεταφέρει Φως από το Φως Της, Σοφία από την Σοφία Της και Αγάπη από την Αγάπη Της προαναγγέλοντας, έτσι, την Δεύτερη και εν δόξῃ Έλευση του Κυρίου Ιησού πάνω στη Γη.
Κυριακή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, 14.9.2025.
Ο Πρωτοπρεσβύτερος Δρ. Γεώργιος Λέκκας είναι κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου, Κάτω Χωρών και Λουξεμβούργου.
