Ποιήματα. Τα ψαλμικά αλαφιάσματα της ψυχής

1
37

«Όταν η σιωπή οφείλει να μεταπλαστεί σε φραστικά οχήματα, όταν η ανάγκη να εκφραστεί η ανθρώπινη απόγνωση  ή ο πόθος για την παρουσία του θείου στην ζωή του ποιητή αποβαίνουν δυσβάσταχτοι, τότε ο άνθρωπος διαλέγει, από όλα τα λογοτεχνικά σχήματα, την ποίηση που εμφανίζεται να είναι πιο συγγενής στη σιωπηλή σκέψη και πιο προσφιλή στα θεία νοήματα. Και αυτό το επιλέγει ίσως επειδή ο ποιητικός λόγος, ενδεδυμένος την ελλειπτική και συμβολική του γλώσσα, απεκδυόμενος περιφραστικά στρώματα και συντεταγμένος σε υπαινικτική πορεία, εμπεριέχει ένα είδος λεκτικού αποφατισμού που φαίνεται να μοιάζει με τον θεολογικό αποφατισμό.»

Η θεολόγος και ποιήτρια Αναστασία Γκίτση μίλησε με θέμα: «Ποιήματα. Τα ψαλμικά αλαφιάσματα της ψυχής» στο επιστημονικό συνέδριο με θέμα «Αγία Γραφή και ελληνική λογοτεχνία» που διοργάνωσε  η Ελληνική Βιβλική Εταιρία στο Πολιτιστικό Κέντρο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών τον  Δεκέμβριο του 2015. 

1 σχόλιο

  1. Καί λυγοῦν τά ἄκρα τοῦ χρόνου
    ἀκραγγίζουν τήν καθολική οὐρανοσύνη τοῦ Εἶναι.
    Ἀφουγκράσου τίς ἡμέρες μας Κύριε
    ἀφουγκράσου τό ἀνεκπλήρωτο φῶς μας.

Σχολιάστε:

Πληκτρολογήστε το σχόλιό σας
Please enter your name here