Ο Αλ. Κοσματόπουλος παρουσιάζει πτυχές του λογοτεχνικού του έργου

7
135

O σύλλογος “Φιλόλογος” και ο καθηγητής Χρίστος Τσολάκης προσκάλεσαν  τον Αλέξανδρο Κοσματόπουλο  να μιλήσει για το λογοτεχνικό του έργο. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο του 2011.

Ο ομιλητής αναφέρθηκε στην θητεία του στην μέση εκπαιδευση που συμποσούται στην απόσταση από την Καστοριά στο Μελισσοχώρι.  Μίλησε για ποίηση, την σχέση του με τη λογοτεχνία και την στην προσέγγισή του των Ευαγγελίων, επισημαίνοντας ότι την όλη διαδρομή δεν την επέλεξε ο ίδιος αλλά την ακολούθησε ως “έρμαιο των περιστάσεων”.

7 Σχόλια

  1. Εὐχάριστος ἀπογευματινὸς καφές, μὲ μιὰ πολὺ ζεστὴ παρέα!

    Μ’ ἄρεσε πολὺ ἡ ἀναφορὰ στὶς “συμπτώσεις΄΄.

    Κάποια στιγμὴ στὸ μέλλον θὰ πρέπει νὰ συζητήσουμε γιὰ αὐτὲς τὶς ἀπίστευτες “συμπτώσεις΄΄ στὴν ζωή μας, καὶ γιὰ τὸ πόσο πραγματικὰ “τυχαῖες΄΄ εἶναι.

    Θυμάμαι, τὸ πρῶτο μάθημα ποὺ παρακολούθησα ποτέ, στὸ πανεπιστήμιο, ἦταν Θεωρία Πιθανοτήτων. Τὸ δίδασκε ἕνας πραγματικὰ “μάστορας΄΄ στὸ ἀντικείμενο, ὁ Alan Munford. Σὰν μπῆκε στὴν αἴθουσα, τὸ πρῶτο πράγμα ποὺ εἶπε ἦταν:

    “Βάζω στοίχημα ὅτι στὶς δύο πρῶτες σειρὲς ὑπάρχουν δύο τουλάχιστον φοιτητές, ποὺ γεννήθηκαν στὸν ἴδιο μήνα΄΄. Καὶ ὦ τί ἔκπληξη! Ἐγώ, κι ἕνας στὴν δεύτερη σειρά, γεννηθήκαμε στὶς 1/1…

    Ἦταν μιὰ πειστικότατη παρουσίαση τοῦ “Birthday Problem΄΄, ποὺ (ἅν θυμᾶμαι καλά) διατύπωσε πρῶτος ὁ Poisson.

    Ἀκόμα καὶ τὸ “τυχαῖο΄΄, φαίνεται, ἀκολουθεῖ κάποιους δυσερμήνευτους συμπαντικοὺς κανόνες…

  2. Και πόσο πιθανό ακόμη, μπορεί να είναι να διαβάζει κάποιος λίγο μετά αυτό το σχόλιο που έχει γενέθλια την ίδια μέρα 1/1! Χάρη στον Κοσματόπουλο, έναν χαρισματικό, βαθύ, νηφάλιο, σχεδόν νηπτικό συγγραφέα..

  3. Κύριε Κοσματόπουλε, η επαφή μου με τα γραπτά σας υπήρξε για μένα ευφρόσυνη έκπληξη. Κι εδώ οφείλω τις ευχαριστίες μου στο Αντίφωνο, διότι μέσα από την ιστοσελίδα του πραγματοποιήθηκε αυτή η συνάντηση. Η αναφορά μου στη νηπτικότητα των κειμένων σας προκύπτει μέσα από την ανάγνωση των σημειώσεών σας στις Γραφές του Ισαάκ του Σύρου, αλλά και από τις εδώ σημειώσεις σας, αυτές τις διαυγείς προσεγγίσεις των ευαγγελικών περικοπών, που κατά καιρούς επιχειρείτε και που ελπίζω, νομίζω όχι μόνον εγώ, να συνεχίσετε να το πράττετε. Πού ακριβώς την επισημαίνω; Νομίζω σε ένα λιτό και περιεκτικό λόγο που απαιτεί να συνδεθεί ευθύβολα με την αλήθεια του πράγματος, για το οποίο ομιλεί. Άλλωστε, το ομολογήσατε κι εσείς, αποτελεί το γράψιμο, η πάλη με το λόγο, για εσάς έργο ασκητικό. Και πως αλλιώς κανείς ενδιατρίβει στο ουσιώδες αν όχι με άσκηση, σιωπή και νήψη;

    Πάντως και μένα κανονικά θα με εντυπωσίαζε η αποστροφή σας ότι δεν θεωρείτε τον εαυτό σας “καν πιστό”, αν δεν αφουγκραζόμουν βιωμένες υποψίες ότι δεν αναλαμβάνει κανείς το κοπιώδες έργο του λιθοξόου εαυτού (πάνω στο ομοιότυπό του) χωρίς μείζονα Έλλειψη..

    Σας ευχαριστούμε, πάντως, γιατί τα δώρα που λαμβάνετε φροντίζετε να φτάνουν ως εμάς. Καλή συνέχεια στο δημιουργικό σας έργο!

    Δ.Παρασκευάκης

  4. Ευφρόσυνη η συνέντευξή σου, αγαπητέ Αλέξανδρε!
    Σ’ ένα κλίμα ζεστό, πέρα από καθωσπρεπισμούς και λογοτεχνικές πόζες, με πολύ χιούμορ, ειλικρίνεια και αυτοσαρκασμό, μας δείχνεις πώς το γράψιμο μπορεί να γίνει άθλημα ζωής, προσπάθεια κατάδυσης του νου στην καρδιά, εναρμόνιση του αισθήματος και του έλλογου μέσα μας και πώς μια αληθινή αναζήτηση οδηγεί στην Εκκλησία.
    Πώς το εργαστήρι του συγγραφέα, αντί για αναζήτηση τεχνικής, μπορεί να γίνει τόπος εύρεσης της προσωπικής αλήθειας.
    Πώς τα γραφόμενά μας, ο λόγος μας, είναι μια αντιγραφή, κατά το “δὀς μοι λόγον Λόγε, μὴ σιγῶν παρέλθῃς με” του αγίου Ρωμανού του μελωδού.
    Μου θύμισες το απολυτίκιο του σήμερον εορταζομένου αγίου Γρηγορίου του θεολόγου (στίχους του οποίου μνημόνευσες): “Ὡς γὰρ τὰ βάθη τοῦ Πνεύματος εκζητήσαντι, καὶ τὰ κάλλη τοῦ φθέγματος προσετέθη σοι”.
    Εύχομαι σ’ αυτά τα κάλλη και τα βάθη να σε οδηγήσει η ειλικρινής αναζήτησή σου.

Σχολιάστε:

Πληκτρολογήστε το σχόλιό σας
Please enter your name here