Με το θέμα “Εκκλησία και Αριστερά” που απασχόλησε το συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη ασχολήθηκε η εκπομπή “Ανιχνεύσεις” της Τετάρτης 30 Ιανουαρίου 2013.
Προσκεκλημένοι της εκπομπής ήταν:
-Ο Μητροπολίτης Δημητριάδος Ιγνάτιος
-Ο καθηγητής της Θεολογικής Σχολής Παναγιώτης Υφαντής
-Ο κ. Μιλτιάδης Βίτσας, γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ
-Ο κ. Χρήστος Λάσκος, μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και Διδάκτωρ Κοινωνιολογίας
-και ο κ. Γιάννης Παπαθεοδώρου, καθηγητής Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, μέλος της Κ.Ε. ΔΗΜΑΡ
Ένα συνεγερτικό στοίχημα αυτού του κόσμου με τον εαυτό του, η Αριστερά.
Μόνο που είχε το ατύχημα να το αναλάβουν οι ιδιοτελέστεροι από τους εκπροσώπους του. Όχι οι πολιτικοί ηγέτες της συγκεκριμένης παράταξης: Το ατύχημα ήταν ότι το στοίχημα ετούτο το αγκαλιάσανε, εν τη γενέσει του, οι διανοούμενοι.
[b]Η Αριστερά προέβαινε, απ’ τη φύση της, ως μια απόπειρα Νοηματοδότησης εδώ της ζωής. Η ατυχία / αποτυχία της ήταν ότι την περιέστερξε η γενεά, εκείνη, διανοουμένων η οποία ήταν ταγμένη στην Απονοηματοδότηση.[/b]
Μια Διανόηση, ισχυρίζομαι, της οποίας η καρδιά δεν φλεγόταν για έναν προοδευτικώτερο κόσμο – φλεγότανε μόνο να είναι πρωτοπόρα (ανταγωνιστικά, ωστόσο, προς την κοινωνία) η ίδια. Αν τυχόν διεκπεραίωνε, λοιπόν, τον αγώνα για Δικαιοσύνη θα ήταν σα να παραδέχοταν Ηθική, δηλαδή σα ν’ αναγνώριζε Νόημα: Θα ένοιωθε σα να πρόδιδε, τότε, τον εαυτό της…
Γνώριζε βέβαια την ευαισθησία του ανεπιτήδευτου ανθρώπου απέναντι σε τέτοια ζητούμενα. Γι’ αυτό και θέλησε απλώς να τα οικειοποιηθεί χωρίς επ’ ουδενί να παρεκκλίνει, ωστόσο, από το κύριο (δικό της) ποθούμενο.
[b]Σε μια εποχή – τη δική μας – όχι επικράτησης της Δεξιάς, αλλά κατίσχυσης της πιο χυδαίας μορφής της (αυτής που, αναστρέφοντας έννοιες, αυτοορίζεται «νεοφιλελεύθερη») τα αιτήματα της Αριστεράς ξαναγίνονται βέβαια επίκαιρα. Η συνθήκη της ίδιας ακριβώς ατυχίας, ωστόσο, εξακολουθεί να περικλείει το στοίχημα.[/b]
Ένα απαιτητικό στοίχημα με τον εαυτό μας, λέω, η Αριστερά. Μόνο που, για να το κερδίσουμε, θα χρειαζόταν να γίνουμε απαιτητικώτεροι ως προς τους διαχειριστές του νοήματός του.
Θα χρειαζόταν – ακόμα προσφορώτερα – να αναλάβουμε το νόημα μόνοι μας.
ΥΓ: Ευχαριστίες προς τις “Ανιχνεύσεις”: Το βίντεο, εδώ, εξηγεί γιατί πρόκειται για μια εκπομπή που μας λείπει.
Εξαιρετική και κρυσταλλινης διαύγειας συμπύκνωση του όλου στοιχήματος! Συγχαρητήρια αγαπητέ Γιώργο!
ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ
Η αριστερά που εξαντλείται στην επιδίωξη μιας δίκαιας κοινωνίας δεν νομίζω ότι αφορά πλέον κανένα . Οι κοινωνίες πρότυπα κοινωνικής αλληλεγγύης της Σκανδιναβίας –που προσωπικά χαρακτηρίζω φασισμό με ανθρώπινο πρόσωπο –προσφέρονται για του λόγου το αληθές.
Η προσπάθεια για συμπόρευση στο κοινωνικό πεδίο της εκκλησίας με την αριστερά, στην καλύτερη περίπτωση είναι μία έμμεση παραδοχή εκ μέρους της αριστεράς ότι οι δήθεν πανανθρώπινες και καθολικές αξίες της δεν στηρίζονται πουθενά και στην χειρότερη μια προσπάθεια της αριστεράς να παρασύρει την εκκλησία στην λογική της πολιτικής ορθότητας ιδιαίτερα σε σχέση με τα ζητήματα διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών.
Αριστερά άξια λόγου είναι μόνον η αριστερά που επιδιώκει την ελευθερία του ανθρώπου ως αυτόνομου παραγωγού αξιών χρήσης που στέκεται στα πόδια του και ζει από το δημιουργικό του πάρε δώσε με το φυσικό περιβάλλον ,που επιδιώκει την κατάργηση της μισθωτής εργασίας, που δεν επιτρέπει στον πολίτη να μετατρέπεται σε πληβείο άσχετα αν αυτός τρέφεται με ξεροκόμματα τον καιρό της κρίσης ή με παντεσπάνι τον καιρό της αφθονίας.
“…Η αριστερά που εξαντλείται στην επιδίωξη μιας δίκαιας κοινωνίας δεν νομίζω ότι αφορά πλέον κανένα . Οι κοινωνίες πρότυπα κοινωνικής αλληλεγγύης της Σκανδιναβίας –που προσωπικά χαρακτηρίζω φασισμό με ανθρώπινο πρόσωπο –προσφέρονται για του λόγου το αληθές. …”
Προς κ Διαμαντοπουλο:
Μπορειτε να μας εξηγεισετε τι εννοειτε με το “φασισμο με ανθρωπινο προσωπο”; Ρωτω διοτι ο φασισμος απ’οτι γνωριζω μονο ανθρωπινο προσωπο εχει. Το ζουμε,με τον πιο ρεαλιστικο τροπο, αυτο στην Ελλαδα. Σας παρακαλω, μπορειτε να μου υποδειξετε που ειναι πιο ..φασιστες οι Σκανδιναβοι ;
Εκτος βεβαια αν μιλαμε για εναν ονειρικο κοσμο, εκει που δεν υπαρχει διαπλοκη, διαφθορα, τραγικη ελλειψη παιδειας και αισθηση δημοσιας υγειας,απανθρωπη εγωκεντρικοτητα. Εναν κοσμο φιλοτιμου και αδελφοσυνης, βασισμενο στην ορθοδοξη πιστη.
Μακαρι να μην ξυπνησουμε ποτε…
Η φράση ‘’ φασισμός με ανθρώπινο πρόσωπο ‘’ είναι λογοπαίγνιο και αντιπαρατίθεται στη θέση της ανανεωτικής –ευρωκομουνιστικής αριστεράς για σοσιαλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο που διατυπώθηκε την 10ετία του 1960 σαν εναλλακτική στον ΄΄υπαρκτό΄΄.
Η από τη μεριά μου αφοριστική αναφορά στο σκανδιναβικό σοσιαλδημοκρατικό μοντέλο που κατά γενική ομολογία ενσαρκώνει ότι πιο προωθημένο κατόρθωσε η μεταρρυθμιστική αριστερά ,στοχεύει ακριβώς να καταδείξει τα όρια (για να μην πω την χρεωκοπία) της μεταρρυθμιστικής λογικής
Επαναλαμβάνω, αν η αριστερά εξαντλεί τις επιδιώξεις και τις προσπάθειες της στο να εξασφαλίσει το δυτικό καταναλωτικό πρότυπο στους πληβείους ,δεν αφορά πλέον κανέναν.
Ευχαριστω για την απαντηση.
Βεβαιως και δεν αφορα κανεναν η “αριστερα” οπως τη παρουσιαζετε.
Αφορα ομως παρα πολλους η αναγκη ενος κοινωνιοκεντρικου μοντελου, με δικαιη ανακατανομη των πορων ,ασφαλεια σε θεματα υγειας και παιδειας και αισθηση δικαιοσυνης στη κοινωνια. Θελετε να ειναι αριστερης φυσεως μια τετοια αναγκη ; Κεντρικη ; δεξιοκεντρικη; αριστεροδεξια; Δε ενδιαφερει τι θα την ονομαζουμε . Αυτο που ενδιαφερει ειναι: Ειμαστε ικανοι για μια τετοια συλλογικη κινηση; Χρειαζομαστε μια “σκανδιναβικη’ δοση μπας και καταλαβουμε οτι ο αγνωστος συμπολιτης μας περιμενει απο εμας την ιδια “εξυπηρετηση” που θα διναμε στον αδερφο μας ;