π. Α. Πινακούλας: Ὅλα ἐπιτρέπονται;

0
149

π. ντώνιος Πινακούλας

 

ρχίζουμε τ Μεγάλη Σαρακοστή, μιπερίοδο ποοχριστιανοτδιανύουμε μπεριορισμος στν καθημερινή μας ζωή, ποεναι κυρίως σωματικοί. Γιατί θτκάνουμε ατό; πάντηση στὸ ἐρώτημα κούσαμε κατ τ δεύτερη Κυριακ το Τριωδίου, πτστόμα τοῦ ἀποστόλου Παύλου: «Μερικομεταξύ σας λένε λα μοῦ ἐπιτρέπονται. (γθὰ ἔλεγα). Σωστά, λα μως δν εναι πρς τσυμφέρον. λα μοῦ ἐπιτρέπονται, γὼ ὅμως δν θὰ ἀφήσω τίποτε νμκυριεύσει. Λένε πίσης: οτροφς προορίζονται γιτν κοιλιά. Καὶ ἡ κοιλιεναι καμωμένη γιτς τροφές. Θες μως θτὰ ἀχρηστέψει κατὸ ἕνα κατὸ ἄλλο. Τσμα δν γινε γινπορνεύουμε, λλγινδοξάζουμε τν Κύριο. Καὶ ὁ Κύριος θδοξάσει τσμα. Κι Θες ποὺ ἀνέστησε τν Κύριο, μτδύναμή του θὰ ἀναστήσει κι μς».

Εναι μία περικοπὴ ἀπτν πρώτη πιστολτοῦ ἀποστόλου Παύλου στος χριστιανος τς Κορίνθου. Ὁ ἀπόστολος εχε νὰ ἀντιμετωπίσει προβλήματα ποὺ ὑπρχαν μέσα στν κοινότητα τν χριστιανν τς Κορίνθου καὶ ἀφοροσαν τς τροφς κατσεξουαλικζωή. λεγαν κάποιοι, μτος ποίους Παλος δν συμφωνοσε, τι λα πιτρέπονται. γώ, παντάει ὁ ἀπόστολος, συμφωνῶ ὅτι λα πιτρέπονται. μως ἐὰν εναι πρς τσυμφέρον. Δν θὰ ἀφήσω κάτι νμκυριεύσει. 

Δύοπιχειρήματα χουν οἱ ἀντίπαλοι το Παύλου. Τπρτο εναι τι ὁ ἄνθρωπος εναι λεύθερος. ταν μία ποψη ποκυριαρχοσε τν ποχὴ ἐκείνη μεταξτν διανοουμένων. Μεταξὺ ἐκείνων πονομίζουν – καπολλς φορς συμβαίνει – πς καταλαβαίνουν καλύτερα τπράγματα. Ὁ ἄνθρωπος εναι λεύθερος. Μπορενκάνει ,τι θέλει. Σκεφτετε τι ατλέγονται σμία ποχποτμεγαλύτερο μέρος τν νθρώπων ταν δολοι, δν ταν λεύθεροι. Οχριστιανοσυμφωνον μαζί τους. Καὶ ἔχουν ναν λόγο περισσότερο γι’ ατό. Ὁ ἄνθρωπος πλάστηκε πτν Θεὸ ἐλεύθερος. Καμάλιστα ὁ ἴδιος Θες γινε νθρωπος. Χριστς μτπαθήματά του δωσε τδυνατότητα στος νθρώπους νγίνονται λεύθεροι, χι ννομίζουν κανλένε πς εναι λεύθεροι. λλνγίνονταιλεύθεροι. Καμία ντίρρηση λοιπν γι’ ατό.

Τδεύτερο εναι τι οτροφς εναι κάτι ποὺ ἀφορτν πεπερασμένη παρξη τοῦ ἀνθρώπου. Ατποθμείνει δ. Γιατὶ ἔγιναν γιτστομάχι κατστομάχι εναι καμωμένο γιτς τροφές, λεγαν κενοι. Κασκέφτονταν πνευματικά. Θες θκαταργήσει κατὸ ἕνα κατὸ ἄλλο. πως φαίνεται πατπολέει ὁ ἀπόστολος, καγιτσεξουαλικζωεχαν τν δια ποψη. Εναι κι ατκάτι πεπερασμένο. κόμα περισσότερο πεπερασμένο καπεριορισμένο πτζήτημα τν τροφν. Κι ατθπεράσει δ. Κακατέληγαν κενοι: Δν χουν καμία σημασία γιτζωτν νθρώπων. Δν πηρεάζουν δηλαδτν νθρωπο στς ποφάσεις του καστὰ ἔργα του. Στπς θὰ ἀποφασίσουν, τί θὰ ἀποφασίσουν κατί θπράξουν. Θλέγαμε μες σήμερα: Εναι θικὰ ἀδιάφορα. ξυπηρετον σωματικς νάγκες τοῦ ἀνθρώπου κατίποτε λλο.

Παλος χει λλη ποψη. Ναμν ξυπηρετον νάγκες τοῦ ἀνθρώπου. Ναμν νήκουν στν πεπερασμένη φύση τοῦ ἀνθρώπου. Ναμν ς σωματικς λειτουργίες θπαύσουν κάποια στιγμνὰ ὑπάρχουν, λλτσμα δν εναι κάτι πεπερασμένο. Δν πρόκειται νκαταργηθε. Εναι ὁ ἴδιος ὁ ἄνθρωπος καθτὸ ἀναστήσει Θεός. Μτδύναμή του. πως ναστήθηκε κενος. Ὁ ἀπόστολος εναι σαφής. Ὁ ἄνθρωπος δν χωρίζει πτσμα του. Μόνο μτμυαλκανες μπορενξεχωρίσει τν ψυχὴ ἀπτσμα. Καμτθάνατο κόμα χωρίζουν προσωρινά. Ψυχκασμα εναι μία ντότητα, μία κατάσταση, μία πραγματικότητα. Ὁ ἴδιος Θες γινε νθρωπος ταν λαβε νθρώπινο σμα. Ὁ ἴδιος δειξε τν νθρωπο λεύθερο μτπαθήματά του ποτὰ ὑπέστη σωματικά, «ν σαρκί».

ννοεῖ ὁ Παλος πς οτροφς καὶ ἡ σεξουαλικζωή, νῷ ἐνεργονται σωματικά, πιδρον σὲ ὁλόκληρο τν νθρωπο κακαθορίζουν τν κατάστασή του. Κάτι δηλαδποεναι προσωρινὸ ἐπιδρκαθοριστικσκάτι ποδν θκαταργηθεποτέ. νδέχεται μάλιστα νκατακυριεύσουν λόκληρη τν προσωπικότητά του. νδέχεται ντν ποδουλώσουν, πειδοσωματικς λειτουργίες πιδρον στὸ ἐσωτερικ τοῦ ἀνθρώπου, στμυαλό του, στς πιθυμίες του, στσυναισθήματά του. Νγίνει δηλαδὴ ἡ ἐπιθυμία γιφαγητκαγισξ τόσο ντονη ποὺ ὁ ἄνθρωπος νχάνει τδυνατότητα γιὰ ἀποφάσεις ποθεναι δικές του. Καὶ ἐνδέχεται νκαταστρέψουν τν νθρωπο κανπαύσει αττὸ ὡραο σύνθημα, τι λοι εναι λεύθεροι, νεναι λήθεια κανγίνεται πραγματικότητα. 

Στν παραβολτς Δεύτερης Κυριακς το Τριωδίου κούσαμε τι ὁ ἄσωτος φήρμοσε κριβς αττσύνθημα τι «λα πιτρέπονται». Ζήτησε τμερίδιο πτν πατρικπεριουσία. πατέρας δν φερε ντίρρηση, τοφέρθηκε πως φέρονται σὲ ἐλεύθερους νθρώπους κατοτὸ ἔδωσε. κενος ναχώρησε καπγε σμακρινχώρα. Μετὰ ἀπκάποια στιγμὴ ἄρχισαν νσυμβαίνουν στζωή του πράγματα ποὺ ἔδειξαν πς τνφύγει πτσπίτι δν ταν πρς τσυμφέρον του. Τότε «ρξατο στερεσθαι». ρχισε δηλαδνασθάνεται στσμα του τς πιπτώσεις τς πόφασής του. Βρέθηκε κάτω πτς φοβερς νάγκες νς νθρώπου ποτολείπουν κατστοιχειώδη. Μάλιστα ξουσιάστηκε πκάποιον, πως λέει ὁ ἀπόστολος. γινε ργάτης σὲ ἕναν πτος πολίτες κείνης τς χώρας, ποτν στειλε νβόσκει γουρούνια. πιθυμοσε, προσπαθοσε, θελε νχορτάσει πατποὺ ἔτρωγαν τγουρούνια. πιθυμοσε, λλατδν γινόταν πραγματικότητα. Δυστυχς, τροφγιγουρούνια δν κάνει γιὰ ἀνθρώπους. 

γαπητοὶ ἀδελφοί, τδύοπιχειρήματα ποκυκλοφοροσαν μεταξκάποιων χριστιανν τς Κορίνθου σήμερα χουν γίνει κανόνας ζως. ν τότε οἱ ἄνθρωποι μιλοσαν γιὰ ἐλευθερία, μες σήμερα ζομε σὲ ἕναν πολιτισμὸ ἐλευθερίας. Στν ποχή μας ετυχς δν πάρχουν δολοι. Εμαστε καασθανόμαστε λοι λεύθεροι. χουμε λοι δικαιώματα, μπορομε ν’ ποφασίζουμε γιτζωή μας, μπορομε νὰ ἔχουμε περιουσία καατδν τσκέπτονται μόνο οδιανοούμενοι, λλτζομε λοι μας. πειδλοιπν λα πιτρέπονται, πρέπει νσυζητήσουμε πάλι ν λα εναι πρς τσυμφέρον μας. Πίσω πατπολέει ὁ ἀπόστολος γιτσυμφέρον κρύβεται να λλο εδος λευθερίας. Δν πρόκειται γιτν λευθερία το«κάνω ,τι μο καπνίσει». Πρόκειται γιτν λευθερία νὰ ἔχω τδυνατότητα νὰ ἐπιλέγω τνοήματα κανὰ ἐνεργμδική μου εθύνη. ταν χω μπροστά μου δύο καταστάσεις, νμπορνπιλέγω τμία πτν λλη. Χωρς νεμαι ποχρεωμένος νὰ ἀκολουθήσω κάτι ποδν ποφάσισα λεύθερα. 

Καστδεύτερο πιχείρημα. Πάνω στθέμα τν τροφν κατς σεξουαλικς ζως. Εναι, πραγματικά, θικὰ ἀδιάφορα αττθέματα; Μπορεκανες νσκέπτεται πως οΚορίνθιοι; Σήμερα οἱ ἄνθρωποι σκέπτονται χειρότερα. κενοι τουλάχιστον λεγαν τι Θες θτκαταργήσει καδν θὰ ὑπάρχουν στν λλη ζωή. Στν πολιτισμποὺ ἀνήκουμε σήμερα, δν γίνεται κν λόγος γιτν λλη ζωή. Κι ατὸ ἐπηρεάζει καὶ ἐμς. Κι μες ρχίζουμε νσκεπτόμαστε αττπράγματα μτν διο τρόπο. πό τν Καθαρ Δευτέρα μς καλεῖ ἡ Ἐκκλησία μας νζήσουμε μὲ ὅρους καπεριορισμος γιπενήντα μέρες. Βρισκόμαστε μπροστστδίλημμα καστν πειρασμό: χει ξία ατό; Χρειάζεται; Ὁ ἀπόστολος λέει τι χει τεράστια σημασία. Γιατ οτροφς καὶ ἡ σεξουαλικζωή, ποεναι σωματικς λειτουργίες, πηρεάζουν τς ψυχικές μας δυνάμεις. Καθορίζουν ατποεμαστε.

Στθέμα τς σεξουαλικς ζως, Παλος πιμένει περισσότερο. μες εμαστε πολμακριὰ ἀπατποσυνέβαινε στν Κόρινθο. Τότε σεξουαλικζωή, κτς τν λλων μορφν της, ταν μέρος τς θρησκευτικς ζως κατς λατρείας τν θεν. ταν δηλαδμία δημόσια πόθεση ς «ερπορνεία». Ετυχς σήμερα σεξουαλικζωεναι θέμα αστηρπροσωπικκαὶ ἀπαραβίαστο. λλδυστυχς χει γίνει μία αταξία. πάρχει πμόνη της. Ὁ ἄνθρωπος μόνο ν χει σεξουαλικζωθεωρεται λοκληρωμένος. πολιτισμός μας εναι σεξιστικός. Γύρω μας καπαντοῦ ὅλα μς θυμίζουν τσέξ. Σσημεο, πολλς φορές, περβολικό, κουραστικκασυχνὰ ἀντιαισθητικό. πηρεάζει κι μς. Ὁ ἀπόστολος μς συμβουλεύει: Προσέξτε, σεξουαλικζωγισς χει ρους καπεριορισμούς. Σὲ ἄλλα σημεα, προτείνει τμοναδικλύση γιτος χριστιανούς. τι μόνο μέσα στπλαίσια τογάμου μπορενὰ ὑπάρξει πως ξίζει στν νθρωπο κι πως τθέλει Θεός. Γιατί; Διότι γάμος προϋποθέτει εθύτητα τοκαθενός μας μπροστστν Θεό. Προϋποθέτει τν εθύνη ποὺ ἀναλαμβάνει κανες νώπιον τν νθρώπων, μέσα στν κοινότητά μας καστν δημόσιο χρο. Καδιατηρετν προσωπικὴ ἀποκλειστικότητα κατὸ ἀπαραβίαστο. γάμος δείχνει τί εναι σεξουαλικζωκαπς φανερώνονται οδυνάμεις της. Διαφορετικγεμίζει τος νθρώπους πληγές. Κι αττξέρουμε λοι μας.

Πς μως ατμπορενγίνει; Ὁ ἀπόστολος ποστηρίζει τι ατμπορενγίνει πειδὴ ὁ Θες γινε νθρωπος. λαβε σμα σν τδικό μας καὶ ἔκανε τδικό μας νατοῦ ἁγίου Πνεύματος. Ατό, τδεύτερο, γινε πάνω στσταυρό. κεῖ ὁ Χριστός, κομε πάλι πό τν πόστολο Παλο, γόρασε τσμα μας. «Οκ στὲ ἑαυτν, γοράσθητε γρ τιμς». Δν νήκουμε στν αυτό μας, μς γόρασε Χριστς καπλήρωσε τν ξία μας. Τί σημαίνει ατό; Σημαίνει πς ντνβρισκόμαστε στν ξουσία τοπολίτη τς χώρας κείνης ποβρέθηκε ὁ ἄσωτος κανβόσκουμε τγουρούνια του, μπορομε νβρισκόμαστε στν ξουσία τοΧριστοπο μς γόρασε πάνω στσταυρκαὶ ἡ σχέση μας μτς τροφς κατσξ νεναι νς νθρώπου λεύθερου. Ο λειτουργίες τους νγίνονται μτέτοιο τρόπο πονδιατηρον κανβεβαιώνουν τν λευθερία μας καὶ ὄχι νκυριαρχον ναγκαστικπάνω μας. Μμία προϋπόθεση μως. Νκάνουμε κτμα μας, περιουσία μας, τπαθήματα τοΧριστο. Χριστς μς λευθέρωσε «διπαθημάτων» (βρ. 2,10). Τηρώντας τΜεγάλη Σαρακοστδείχνουμε τν προαίρεσή μας νσυμμετάσχουμε στπαθήματα τοΧριστο. Καατδν γίνεται μὲ ὄμορφες σκέψεις, λλμνηστεία καὶ ἐγκράτεια. Μὲ ὅρους καπεριορισμούς. Γινκερδίσουμε τν λευθερία μας καντδιατηρήσουμε μτδύναμη τοΘεο

γαπητοὶ ἀδελφοί, ταν κομε ατπολέει ὁ ἀπόστολος Παλος, ς τσυνδέουμε ματποὺ ἀκομε στΕαγγέλιο. ς δομε στν στορία τοῦ ἀσώτου τδική μας στορία. Ὁ ἄσωτος γύρισε σπίτι πειδπείνασε. πειδσωματικκατάλαβε τι χασε τν λευθερία του. Θυμήθηκε τι κι τελευταος δολος τοπατέρα τουτρωγε καχόρταινε. ν ατς πλς πιθυμοσε νχορτάσει. Καπρε τδρόμο νγυρίσει πίσω. Κι μες ς καταλάβουμε τν ξία ποὺ ἔχουν οἱ ὅροι καοπεριορισμοστσπίτι τοΠατέρα μας, στν κκλησία. Γιατ ατο μς ποκαλύπτουν τν λευθερία μας. Ατπο μς χαρίζει Χριστός, μτπαθήματά του, μτν Σταυρό του. Γινὰ ἀξιωθομε σττέλος τοΤριωδίου νπροσκυνήσουμε σωματικτσωματική του νάσταση, τν δική μας νάσταση. μήν.

 

[Κήρυγμα στν πόστολο τς Β΄ Κυριακς τοῦ Τριωδίου (Α΄ Κορ. 6, 12-20). κφωνήθηκε στὸ Ἱ. Ν. γ. Ερήνης τς δοΑόλου στν σπεριντς 3/3/2013, Κυριακς τοῦ ἀσώτου]

Δημοσιεύθηκε, στα πλαίσια του αφιερώματος “Περί νηστείας”, στο τχ 247 (Απρίλιος 2013) της Πειραϊκής Εκκλησίας.

 

Εικόνα: “Η Άνω Ιερουσαλήμ”. Βρίσκεται σε μοναστήρι της Κέρκυρας.

 

πηγή κειμένου: Αντίφωνο

Σχολιάστε:

Πληκτρολογήστε το σχόλιό σας
Please enter your name here