H μεταστροφή ως αποτροπή της αυτοκαταστροφής

2
934

H μεταστροφή ως αποτροπή της αυτοκαταστροφής.

Σώζεται η Νινευί;

Εκδήλωση του Αντιφώνου με καλεσμένο τον Θεόδωρο Ζιάκα.

 

2 Σχόλια

  1. Είχα την υπομονή να ακούσω την ομιλία του Θ.Ζ., αρχικά σαν αντίδραση στο σχόλιο ενός φίλου που την απαξίωσε ακούγοντας μόνο λίγα λεπτά απο την αρχή και ελάχιστα απο το τέλος της ομιλίας.

    Έχοντας την τύχη να διαβάσω πρόσφατα ένα βιβλιο του Ilya Progogine που δανείστηκα απο φίλο αγαπητο που με βοήθησε να κατανοήσω την έννοια των ελκυστών στα χαοτικά συστήματα, συνειδητοποίησα την ευφυή και εμπνευσμένη σύλληψη του ομιλητή να προσπαθήσει να εξηγήσει την πορεία της ανθρωπότητος προς τα έσχατα μέσα απο μαθηματικά και κοινωνιολογικά μοντέλα που επιβεβαιώνονται ιστορικά.

    Συγκλονιστική είναι η παρατήρηση ότι η η μεταστροφή (λύτρωση στο ανθρώπινο δράμα) θα προέλθη μετά την κάθαρση που θα ακολουθήσει το σημείο μηδέν απο Χριστιανούς “εκ μεταστροφής” και όχι απο Χριστιανούς “εκ γενετής”.

    Πόσο μεγάλη ανακούφιση και ελπίδα!

    Πάντα διερωτιόμουν αν άνθρωποι σαν και μένα, εκ γενετής Χριστιανοί, που ανατράφηκαν μέσα απο ξύλινα κηρύγματα και ανδρώθηκαν σε καταφύγια ιδεών, (που δυστυχώς ανθούν και σήμερα παντού στον πραγματικό και διαδικτυακό κόσμο), είναι δυνατόν να λειτουργήσουν σαν ζύμη για την αλλαγή (μεταστροφή) της ανθρωπότητας.

    Ευτυχώς που θα υπάρξουν Χριστιανοί “εκ μεταστροφής” που θα είναι οι πρώτοι που θά προσλάβουν την ζύμη.

    Και όσον αφορά στην βεβαιότητα των ¨εκ γενετής” Χριστιανών, ότι είναι ο περιούσιος λαός του Θεού, ισχύει το “και μη δόξητε λέγειν εν εαυτοίς πατέρα έχομεν τον Αβραάμ, λέγω γαρ υμίν οτι δύναται ο Θεος εκ των λιθων τούτων εγείραι τέκνα τω Αβραάμ”. Απο αυτές τις “πέτρες” θα γεννηθούν” οι “εκ μεταστροφής” Χριστιανοί!

    Ίσως δεν πρέπει να χάνουμε την ελπίδα μας, ο βραχώδης πλανήτης μας είναι γεμάτος “πέτρες”!

    Επίσης, συγκλονιστικό και συνάμα αισιόδοξο είναι το μήνυμα ότι ο Ιωνάς έως και σήμερα καθεύδει στα έγκατα του κύτους του πλοίου της ανθρωπότητας εδώ και 2000 χρόνια περιμένοντας να ωριμάσουν οι συνθήκες μεταστροφής της Νινευί που θα προέλθει απο την ζύμωση του φυράματος της ανθρωπότητας απο την ελάχιστη ζύμη που διατηρείται στο άλας της συνείδησης των ολίγων.

    Ευχαριστώ τον φίλο μου που με απέτρεψε να ακούσω την ομιλία, γιατί αν δεν είχα αυτό το αρνητικό ερέθισμα δεν θα την παρακολουθούσα…

    Δυστυχώς, κατακλυζόμεθα απο υπερπληροφόρηση, στην συντριπτική πλειοψηφία, σκουπιδιών, και στον ελάχιστο χρόνο που μας απομένει μετά την εξυπηρέτηση των βιoτικών αναγκων και μεριμνών, αδυνατούμε να διακρίνουμε το ουσιώδες, το έν ού έστι χρεία.

    Ευχαριστούμε τον κ. Θεόδωρο Ζιάκα που μοιράστηκε μαζί μας αυτήν την εμπεριστατωμένη παρουσίαση που δυστυχώς ο λίγος χρόνος δεν του έδωσε την δυνατότητα να αναλύσει περισσότερο την “νομοτέλεια” των ελκυστών στα χαοτικά συστήματα.

    Δεν θέλω να μπώ στον πειρασμό να διατυπώσω την άποψη ότι μέσα απο την μοντέρνα φυσική ίσως μπορούμε να απαντήσουμε σε φλέγοντα θεολογικά ερωτήματα. Θα ήταν ίσως αυτό ένα απο τα πολλά θέματα που θα μπορούσε να αναλυθούν σε μιά Οικουμενική, ή έστω και “Αγία Μεγάλη Σύνοδο” μαζί με τα θέματα νηστείας και εκκλησιαστικού δικαίου.

    Νομίζω όμως ότι και χωρίς αυτήν την λεπτομέρεια που άπτεται των πεδίων των φυσικών επιστημών, η εξαίρετη αυτή παρουσίαση είναι συνεπής στην διαδοχή των συλλογισμών και επιχειρημάτων και το μήνυμα που στέλνει είναι ξεκάθαρο και ελπιδοφόρο.

    Ας ευχηθούμε να γίνει πηγή έμνπευσης για τους αναζητητές της Αλήθειας και αιτία να ανοίξει ένας γόνιμος διάλογος ουσίας χωρίς φονταμελισμούς και υπερβολές απο όλα τα εμπλεκόμενα μέρη.

    Ευχαριστώ το Αντίφωνο για την φιλοξενία.

    Βασίλης Γαλανομάτης
    Μ.Η.Ν. – Ε.Μ.Π., 1977

  2. Το θέμα της ομιλίας είναι τόσο πολύπλοκο και έχει τέτοιο βάθος, που μια ωριαία ομιλία (περίπου) το αδικεί κατάφωρα, παρά την εξαιρετική προσπάθεια του ομιλητή, πράγμα που, άλλωστε, αναγνώρισε και ο ίδιος. Φαινόμενα τόσο σύνθετα και περίπλοκα σαν αυτά που αναφέρεται η ομιλία, εισάγονται και διαμορφώνονται όχι από μία αλλά από πολλές σειρές ή ομάδες γεγονότων. Επομένως ούτε η ψυχολογική, ούτε η δημογραφική, ούτε η οικονομολογική, ούτε η τεχνολογική, ούτε η ιστορική, ούτε η θεολογική περιγραφή τους, μπορεί από μόνη της η καθεμιά να τους δώσει πλήρη λογική κάλυψη και εξήγηση. Καθεμιά τους αφήνει κενά που κάποια άλλη ή κάποιες άλλες εν μέρει μόνο συμπληρώνουν. Η ομιλία αυτή ταιριάζει μάλλον ως εισαγωγή στην παρουσίαση ενός βιβλίου (αρκετά ογκώδους μάλιστα) με σχετικό θέμα.

    Η επέκταση, εξ άλλου, της χρήσης εννοιών και όρων από άλλες επιστημονικές σφαίρες και κυρίως από την σφαίρα των μαθηματικών και της φυσικής (χάος, δυναμικά συστήματα, χώρος των φάσεων, ελκυστές κλπ.) σε χώρους όπως η ιστορία ή η κοινωνιολογία, δημιουργεί επιπλέον κινδύνους ασάφειας και παρανόησης, εκτός του ότι αδικεί και αυτούς τους ίδιους τους όρους. Και τούτο διότι κατ’ αρχήν τα μαθηματικά ή τα φυσικά αντικείμενα δεν διαθέτουν δική τους βούληση, αλλά τυφλά ακολουθούν την αναγκαιότητα των νόμων που τα διέπουν, πράγμα που ασφαλώς δεν συμβαίνει με τους ανθρώπους, που διαθέτουν ελεύθερη βούληση. Ειδικότερα οι μαθηματικές έννοιες είναι με ακρίβεια καθορισμένες, τόσο οι ίδιες όσο και η περιοχή ισχύος τους. Αν επεκταθούν σε άλλους χώρους, δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι στο νέο πεδίο εφαρμογής τους ισχύουν οι αρχικοί περιορισμοί, ώστε να νομιμοποιείται η χρήση τους. Από την άλλη στον χώρο των φυσικών επιστημών κατά την διατύπωση των διαφόρων θεωριών γίνονται αφαιρέσεις και προσεγγίσεις. Για τον λόγο αυτό οι θεωρίες ισχύουν υπό προϋποθέσεις, προσεγγιστικά και πάντα υπό την αίρεση της πειραματικής τους διάψευσης. Ούτε αυτό είναι σίγουρο ότι αληθεύει στην περίπτωση της ιστορίας ή της κοινωνιολογίας για παράδειγμα, όπου, όπως είναι φανερό, δεν υπάρχει η δυνατότητα πειραματισμών.

    Παρακολουθώντας, τέλος, το τελευταίο μέρος της ομιλίας (εκεί που τίθεται το ερώτημα: Finis Graeciae;) μου ήρθε στο μυαλό η απόγνωση του αρχαίου Ησιόδου, που θρηνεί γιατί γεννήθηκε στο πέμπτο γένος το «σιδήρεον», όπου οι άνθρωποι έχουν τόσο εξαχρειωθεί ώστε η Αιδώς και η Νέμεσις «πρὸς Ὄλυμπον ἀπὸ χθονὸς εὐρυοδείης λευκοῖσιν φάρεσσι καλυψαμένα χρόα καλὸν ἀθανάτων μετὰ φῦλον ἴτον προλιπόντ’ ἀνθρώπους…» (Έργα και Ημέραι 196-199) έφυγαν δηλαδή για τον Όλυμπο κρύβοντας την ωραία τους όψη με λευκά πέπλα, για να σμίξουν με τους αθάνατους αφήνοντας πίσω τους ανθρώπους … Και όμως οι θεοί δεν καταφρόνησαν, αλλά, αντίθετα, λάμπρυναν την Ελλάδα!

Σχολιάστε:

Πληκτρολογήστε το σχόλιό σας
Please enter your name here