Διά θανάτου προς ζωήν

0
181

Το συγκλονιστικό στην πορεία του ‘Υιού του ανθρώπου’ προς τον τόπο του μαρτυρίου είναι η κορύφωση της μοναξιάς και της εγκατάλειψης. Στο Ευαγγέλιο που ακούμε το πρωί της Μ. Πέμπτης, αυτό γίνεται κατάδηλο ήδη την ώρα του Δείπνου, όταν προειδοποιεί τον Πέτρο ότι θα Τον απαρνηθεί και μάλιστα ‘τρις’. Ακολουθεί η Γεθσημανή, όπου αποκαλύπτεται  το μέγα εσωτερικό μαρτύριο και η αγωνία του Χριστού: «περίλυπος έστιν η ψυχή μου έως θανάτου». Οι μαθητές αποκοιμιούνται παρά τις συστάσεις Του. « Ούτε μια ώρα δεν μπορείτε να ξαγρυπνήσετε μαζί μου;». Και όταν ό Ιούδας τον ‘κατεφίλησε’ και τον συνέλαβαν ακούμε τη ρήση: «Τότε οι μαθηταί πάντες αφέντες αυτόν, έφυγον».

Γιατί άραγε φτάνει η αγωνία Του σε τέτοια κορύφωσή όταν προσεύχεται στη Γεθσημανή, ώστε ο ιδρώτας Του να είναι «ωσεί θρόμβοι αίματος»; Τι είναι το ‘ποτήριον’ που πρόκειται να πιεί; Είναι η σωρευμένη αθλιότητα των ανθρώπων. Όντας ο Χριστός ζωντανή γέφυρα θείου και ανθρώπινου και όπως λέει η Εκκλησία, ‘εκτός αμαρτίας’ αισθάνεται να τον κατακλύζει η ανθρώπινη αμαρτία, να τον περιβάλλει από παντού, νιώθει μια γιγάντια επίθεση όλης της νοσηρότητας, της απιστίας, της φιλαυτίας, της ακαθαρσίας, της σκληρότητας. Και μαζί με όλα αυτά βιώνει την κοχλάζουσα ενοχή του κόσμου, όντας ο ίδιος εκτός ενοχής. Παίρνοντας πάνω του τις αμαρτίες, παίρνει τα σκοτάδια των ανθρώπινων ψυχών και στο άφατο βάθος της Ύπαρξής Του, αντιπαρατίθεται η θεία αγιότητα με τα φορτία της εκπεσμένης ανθρώπινης φύσης. Αυτή η αντιπαράθεση φτάνει στο ζενίθ, όταν η κραυγή Του πάνω από το σταυρό διαπερνά τους αιθέρες: «Θεέ μου, Θεέ μου, ίνα τί με εγκατέλιπες;». Είναι τέτοια η ‘κένωση’ του Υιού, όπως την ονομάζει ο Παύλος που θα μπορούσαμε να πούμε, ότι αγγίζει κάτι σαν χωρισμό από τον Πατέρα, ένα είδος αποξένωσης, που όμως δεν διασπά την ενότητα, αλλά μάλλον την επιτείνει. Η επίταση της ενότητας φανερώνεται στην Ανάσταση, όπου ο Υιός έχοντας δια θανάτου πατήσει τον θάνατο εξέρχεται και υψώνεται λουσμένος το Φως, αποκαλύπτοντας τον Άλλο, δείχνοντας στους ανθρώπους τον δρόμο και της δικής τους ανάστασης. Ήδη από τον παρόντα αιώνα.

πηγή: antifono.gr

Σχολιάστε:

Πληκτρολογήστε το σχόλιό σας
Please enter your name here