Abel Gance: LA ROUE (1923)

0
232

Μηνάς Γρηγοράτος  

Η σημερινή μας ταινία ο ΤΡΟΧΟΣ (La Roue) είναι σκηνοθετημένη το 1923 από τον Abel Gance, τον ηγέτη ανάμεσα στους Γάλλους σκηνοθέτες του μεσοπολέμου Gance, Jean Vigo, Rene Clair, Marcel L’Herbier, Jean Εpstein. Στον κινηματογράφο τους εντοπίζουμε ρήξη με το μοντάζ της αμερικανικής σχολής που θεμελίωσε ο Griffith (βλ. σημείωμά μας για την INTOLERANCE).  Όχι ότι οι Γάλλοι δεν οφείλουν μεγάλο χρέος στον Griffith, αλλά προσπαθούν με την σειρά τους να υπερβούν τα στοιχεία εκείνα που σ’ αυτόν παρέμεναν εμπειρικά.

Στον ΤΡΟΧΟ ο Gance επεξεργάζεται μια εκτενή μηχανική σύνθεση των πλάνων χρησιμοποιώντας την ατμομηχανή, την πανίσχυρη μηχανή ενέργειας που όχι μόνον παράγει κίνηση χάρις σε κάτι άλλο, αλλά και επιβεβαιώνει διαρκώς μια ετερογένεια συνδέοντας τους όρους της –το μηχανικό και το έμβιο, τον μηχανοδηγό και την ισχύ- σε μια διαδικασία εσωτερικής αντήχησης ή μεγεθυντικής επικοινωνίας.  Στην σκηνή που θα δούμε (αμέσως μετά από ένα 2λεπτο ζενερίκ) η ταχύτητα, η επιτάχυνση και η καταστροφική διαδρομή του τρένου δεν μπορούν να διαχωριστούν από τις καταστάσεις του μηχανοδηγού, του Σίσυφου, που το οδηγεί επικίνδυνα για να μεταφέρει μακρυά την θετή του κόρη προκειμένου να απαρνηθεί τον κρυφό του έρωτα γι’ αυτήν.  Θα διακρίνουμε το δεξιοτεχνικό επιταχυνόμενο μοντάζ, αυτό που ο Gance ονόμαζε «διαδοχικό κάθετο μοντάζ».

Ο Gance συλλαμβάνει στον ΤΡΟΧΟ την κινητική ενότητα που σχηματίζει η ποσότητα της κίνησης μιας Μηχανής και η κατεύθυνση της κίνησης μιας Ψυχής. Παρουσιάζει την κινητική αυτή ενότητα ως Πάθος που θα πρέπει να φτάσει ως τον Θάνατο. Στον κινηματογράφο του η κινητική ένωση ανθρώπου και μηχανής θα αναδείξει ένα «ανθρώπινο Κτήνος» του οποίου τις νέες διαστάσεις θα εξερευνήσει αργότερα ο κορυφαίος Γάλλος σκηνοθέτης Jean Renoir.

Σχολιάστε:

Πληκτρολογήστε το σχόλιό σας
Please enter your name here