Ξανθά παιδιά και σκούρα

2
220

Νίκος Ξυδάκης

Ενα ξανθόμαλο γαλανομάτικο παιδί παίζει μαζί με σκούρα παιδιά στον γυφτομαχαλά. Τι σκάνδαλο! Απ’ όλα τα σενάρια τρόμου για αγοραπωλησίες βρεφών, για τράφικινγκ, εμπόριο νεφρών, Ολιβερ Τουίστ που πέφτουν στα νύχια Εβραίων Φέιγκιν, από όλη τη φρίκη, υπαρκτή και επινοημένη, κρατάω τη συγκεκριμένη φρίκη, ίσως όχι την αγριότερη, αλλά σίγουρα την πιο φανερή, την ευκολότερα εκδηλωνόμενη: τον βαθύτατα στερεοτυπικό ρατσισμό εναντίον του Ρομ, του αθίγγανου, του γύφτου.

Του γύφτου που κλέβει τα παιδιά τα ανυπάκουα, που ξεμακραίνουν απ’ το σπίτι τους, που δεν τρώνε όλο το φαΐ τους. Του γύφτου που κλέβει μπουγάδες, της γύφτισσας που ξεμυαλίζει και ξαφρίζει γέρους λέγοντάς τους τη μοίρα. Αυτό είναι το στερεότυπο: κλέφτες και απατεώνες, αλητόβιοι· απομεινάρια άλλων πολιτισμικών προσχώσεων, νομάδες, παλιατζήδες, γυρολόγοι, πλάνητες, φερέοικοι.

Αν προχωρήσουμε τον συλλογισμό, θα βρούμε κι άλλα χαρακτηριστικά: μουσικοί, έμποροι, εργάτες γης. Διάσημα σόγια οργανοπαικτών, σολίστ κλαρίνου και βιολιού, τραγουδιστές· αυτοί κρατούν ζωντανή εν πολλοίς την παράδοση του δημοτικού τραγουδιού, από την Ηπειρο ώς τη Ρούμελη. Αυτοί μάζευαν βερίκοκα και ελιές, προτού καταφθάσουν οι μετανάστες. Αυτοί προμηθεύουν κλωσσόπουλα-καρέκλες τα χωριά, σκινόχωμα-καταστανόχωμα-γαρδένιες το άστυ.

Αλλά είναι σκούροι. Ινδομιγείς. Φανταχτεροί. Ανένταχτοι. Συνωστίζονται θορυβώδεις στα εξωτερικά ιατρεία, στο Παίδων. Κι ένα ξανθό παιδάκι βρέθηκε σε μια οικογένεια τέτοιων σκούρων ινδομιγών. Χωρίς ακόμη να έχει εξακριβωθεί πώς βρέθηκε στα Φάρσαλα το παιδί, ποιοι είναι οι φυσικοί γονείς του, αν το παράτησαν ή το παρκάρισαν, χωρίς να γνωρίζουμε όλη την ιστορία, γιατί ίσως δεν ακούμε τι ακριβώς εξιστορούν οι ίδιοι οι άνθρωποι του μαχαλά, υιοθετούμε ασμένως το σενάριο το πιο ταιριαστό στον προϊδεασμό μας: οι γύφτοι αρπάζουν παιδιά. Πρωτοσέλιδα εγχώρια και διεθνή, amber alert, συγκίνηση και κατακραυγή, παλιές περιπτώσεις εξαφανίσεων. Εως και τον προ 22ετίας χαμένο Μπεν είδαν να κυκλοφορεί στον μαχαλά των Φαρσάλων.

Μια γεννήτρια συγκίνησης. Συγκίνηση στοχευμένη στο ξανθό παιδάκι, εξατομικευμένη και αποκομμένη από κάθε ιστορική-κοινωνική σύμφραση, προορισμένη να παράγει λυγμό, φοβική ταύτιση, εντοπισμό του επικίνδυνου Αλλου, του εισβολέα, του επήλυδος. Συγκίνηση σαν λησμονόχορτο για τη δημογραφική φθίση, την επελαύνουσα φτώχεια, τη γενικευμένη επισφάλεια. Τα παιδιά κινδυνεύουν από τους γύφτους, και μόνον. Στη Γαλλία, πήγαν πιο μακριά: τα παιδιά κινδυνεύουν επειδή είναι γύφτοι. Το είπαν σχεδόν έτσι, ωμά, στο δεκαπεντάχρονο παιδί από το Κόσοβο.

Ετσι περίπου σκέφτονται οι ξανθοί Ευρωπαίοι για τους σκούρους που ζουν επί αιώνες ανάμεσά τους, στα διάκενα της αιωνίας προόδου: με τα στερεότυπα των Σκοτεινών Χρόνων, απαράλλαχτα. Ανά διαστήματα η μεσαιωνική στερεοτυπική σκέψη γίνεται νεωτερική δράση: απωθήσεις, περιορισμοί, εκτοπίσεις, στειρώσεις, μαζικές εκκαθαρίσεις, η Λύση. Η συνεχιζόμενη πρόοδος ίσως επιτρέψει μια πιο ολοκληρωμένη λύση: έλεγχο DNA και γενετική ταυτότητα, ένα βραχιόλι μόνιμα. Eτσι δεν θα ανακατεύονται ξανθά παιδιά με σκούρα.

πηγή: http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_22/10/2013_524218

2 Σχόλια

  1. Τα στερεότυπα όμως απηχούν την πείρα αιώνων. Όντως, οι γύφτοι (με εξαιρέσεις φυσικά) ασχολούνται με παράνομες δραστηριότητες.Δεν μπορεί κανείς να τους έχει εμπιστοσύνη. ϊσως φταίει η κουλτούρα και το χαμηλό μορφωτικό τους επίπεδο, ίσως οι συνήθειες αιώνων.

  2. Επιχείρηση συγκίνησης του κοινού.
    Καλό είναι να μάθετε πρώτα από ποιών τα χέρια -μαφία- διακινούνται πλέον τα ναρκωτικά, αφού έφυγαν από τα χέρια των Αλβανών για Χ λόγους.
    Επίσης κάνετε καμιά βόλτα στο μαχαλά της Αθήνας (Βοτανικό), να δοκιμάσετε να μπείτε μέσα να βρείτε το χαμένο οτιδήποτε αντικείμενο σας, όχι παιδί. Ούτε από έξω δε περνάει η αστυνομία φοβούμενη τα όπλα και τις διαθέσεις των κατοίκων του μαχαλά. Στην κυριολεξία. Οι απαντήσεις από το τμήμα είναι: “άφησε το που να τρέχεις. Μη μπλέκεις”.
    Εσείς θέλετε να μας πείτε και ίσως να μας πείσετε ξαφνικά για το ότι τυχαία έχουν βγεί όλα αυτά για τις φυλές αυτές, και ότι δεν έχουν μέσα τους εμπειρία ετών.
    Καλύτερα να σας απασχολούσε και να αναρωτιόσασταν το “γιατί τώρα η αυτή”, λες και δε ξέρουν εδώ και χρόνια το τι γίνεται, λες και τα ξανθά παιδιά πρώτη φορά τα είδαν στον έν λόγω μαχαλά.
    2-3-4 μέρες τηλεθέαση, τα βλέμματα και οι κουβέντες όλα εκεί, ο Έλληνας τα τρώει σα πάστα σεράνο αυτά τα “κοινωνικά”.
    Τυχαίο; Δε νομίζω.

Σχολιάστε:

Πληκτρολογήστε το σχόλιό σας
Please enter your name here