Η σταύρωση και ο ενταφιασμός του Κυρίου γέμισαν θλίψη και φόβο τους μαθητές Του. Η τυφλή οργή των σταυρωτών Του τούς έκανε προς στιγμή να πιστέψουν πως αυτοί θα ήταν τώρα τα επόμενα θύματά τους. Έτσι μετά την σταύρωση του Κυρίου, οι μαθητές Του είχαν να σηκώσουν το δικό τους σταυρό, τον σταυρό του φόβου για την ζωή τους. Κι αυτό γιατί δεν είχαν λάβει ακόμα την Δύναμη εξ Ύψους που θα τους έκανε αργότερα να θέλουν ακόμα και να πεθάνουν για τον Χριστό προκειμένου να υπηρετήσουν το Ευαγγέλιό Του.
Άλλος ήταν, λοιπόν, ο φόβος των Μαθητών κατά τις ώρες που ακολούθησαν τον ενταφιασμό του Κυρίου κι άλλος ο «φόβος» των Μυροφόρων για τον οποίο μάς μιλά ο Ευαγγελιστής Μάρκος (Μάρκος ιστ’, 8). Ο φόβος των Μυροφόρων ήταν αποτέλεσμα του «τρόμου» και της «έκστασης» που τις κατέλαβε από τη συνάντησή τους με τον λευκοφορεμένο άγγελο εντός του ανοιχτού μνημείου και κυρίως των λόγων που άκουσαν από αυτόν.
Η αγάπη τους για τον Κύριο τις έκανε να ξεπεράσουν όλους τους φόβους τους και να πάνε στο μνημείο Του χαράματα. Και ο Κύριος που είδε τη μεγάλη τους αγάπη, γνωστοποίησε πρώτα σε αυτές το απίστευτο νέο της αναστάσεώς Του και τις τίμησε με το να τις κάνει τους πρώτους αποστόλους Του στους, προς στιγμήν, κλονισμένους Αποστόλους.
Κι όμως οι Μυροφόρες, που ξεπέρασαν όλους τους φόβους τους για πάνε να προσκυνήσουν τον τάφο του Κυρίου, έμελλε να φύγουν από τον τάφο μες στον «φόβο». Όχι φόβο για την ζωή τους, αλλά φόβο ενώπιον της Αιώνιας Ζωής που πρόβαλλε μπροστά τους στο άκουσμα των λόγων του αγίου αγγέλου και για την οποία οι ίδιες δεν ήταν ακόμα έτοιμες.
Τρία χρόνια έμεινε μαζί με τους μαθητές και τις μαθήτριές Του ο Κύριος, από την βάπτισή Του στον Ιορδάνη μέχρι την σταύρωσή Του, προετοιμάζοντάς τους με τα λόγια και τα θαύματά Του για την ώρα της αναστάσεώς Του. Είναι όμως άλλο πράγμα να γίνεσαι αποδέκτης μιας κατήχησης περί της αναστάσεως του Κυρίου -ακόμα κι αν αυτήν την κάνει ο ίδιος ο Κύριος συνεπικουρούμενη από τη δύναμη των θαυμάτων Του- κι άλλο πράγμα να γίνεσαι ο ίδιος προσωπικά μάρτυρας της αλήθειας της αναστάσεώς Του.
Ο Χριστός μάς αποκαλύπτει προοδευτικά εν Αγίω Πνεύματι μες στην Εκκλησία το απίστευτο νέο της αναστάσεώς Του, όπως το ίδιο προοδευτικά το αποκάλυψε στους πρώτους μαθητές Του. Η απόκτηση αυτής της γνώσεως διαρρηγνύει τα όρια της τετράγωνης λογικής μας και κάνει την καρδιά μας χίλια κομμάτια από Αγάπη. Το Άγιο Πνεύμα μάς προετοιμάζει για χρόνια ώστε να αξιωθούμε μια μέρα κι εμείς να μπούμε στην καιόμενη βάτο της αναστάσεως του Σωτήρα χωρίς να κινδυνεύσουμε ούτε να τρελαθούμε ούτε, το ακόμα χειρότερο, να Τον αρνηθούμε.
Είθε να μάθουμε να ομολογούμε τον Σωτήρα μας Ιησού Χριστό όπως ο Θωμάς και να Τον προσκυνούμε όπως οι Μυροφόρες ώστε να αξιωθούμε και της Αιώνιας Ζωής μαζί Του.
Ο Πρωτοπρεσβύτερος Δρ. Γεώργιος Λέκκας είναι κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου, Κάτω Χωρών και Λουξεμβούργου.