Ο νέος ελληνισμός για πρώτη φορά, ύστερα από συνεχή οδυνηρά πλήγματα, εξαναγκάζεται ν' απορρίψει ένα μεγάλο μέρος από το φορτίο της μεγαλομανίας του. Δεν ακούγεται πια τόσο καθαρά ο υποβολέας των γερμανικών πανεπιστημίων και πίσω από τις φραγκοπαναγιές, που κουβαλούνε στις αποσκευές τους οι φαντασμένοι ταξιδιώτες της Φλωρεντίας, προβάλλει το αυστηρό Βυζάντιο... O Φώτης Κόντογλου είναι εκεί για να μας το θυμίζει με το πείσμα και τη φλόγα του θεόπνευστου. O Τσαρούχης, αφού μαθητέψει κοντά του και κοντά στα κείμενα, στους Ύμνους της Εκκλησίας, στον Ερωτόκριτο, στον Παπαδιαμάντη, δεν έχει πια να φοβηθεί τίποτε από το τραγούδι των Σειρήνων της εποχής του.
πηγή: Αντίφωνο, «Ανοιχτά χαρτιά», ¨Επίμετρο – Γιάννης Τσαρούχης¨, εκδόσεις ¨Ικαρος¨, σελ. 573