Την Αγάπη Θεόν καλούμε κι ονομάζουμε!

2
230

Ο Ισοκράτης επιλέγει

Ο Ισοκράτης επιλέγει
Σκαλίζω πράγματα διάφορα
Κυριακή απομεσήμερο.
Βαρέθηκα ν’ανέβω στην Ακρόπολη
σήμερα πρώτη μέρα του πρώτου μηνός
όπου η είσοδος χειμάζεται ελεύθερη.
Την επόμενη φορά που θα έρθεις στην Αθήνα
των υψηλών επιδόσεων του Πνεύματος αθλήτρια
θ’ανεβούμε,σε περιμένω!

Σκέπτομαι …..

μα τί άλλο θα μπορούσε να σημάνει τη σύναξη
τόσων ανθρώπων διαφορετικών τη συνάντηση
από όλα τα μέρη,απ’όλο τον Κόσμο
στην άκρη,στον κάβο
πάνω από το αρχαίο μεταλλείο
που καταβύθισε ο Απόλλωνας για την ιδιοτελή των Σιφνίων ασέβια;

τί άλλο θα μπορούσε να σημάνει τη σύναξη
ανθρώπων ιλαρών τη συνάντηση
φιλοκαλούντων μετ’ευτελείας τα μέγιστα;

τί άλλο θα μπορούσε να εμπνεύσει
τους ψάλοντες το “Φως ιλαρόν”εμφρόνως
ώρα του Θέρους αργαδινή
όπου το μπακίρι,του Ήλιου το χάλκωμα
υποδέχεται,ερυθριώντας
την επτάπεπλη Σελήνη
και κείνη
η λάγνα κόρη της Νυκτός
η πόρνη
να απεκδύεται
χρυσά και αργυρά και σμαραγδένια
όλα τα πέπλα της σαγήνης της
ίνα το πνεύμα μας περισπάσει
από της ζώσας ζωής τα αθλήματα

όπου η Θάλασσα μαίνεται
μένουσα “έξω”,γύρω μας κι εντός μας
κάμπος στου Αγίου Σώζοντα το εικόνισμα
κλίμαξ στου Απροσίτου το σκήνωμα
το σεπτό,το γλαυκό και το Άχτιστο
μένοντας η Θάλασσα μαίνεται
βοώσα και ορίζουσα
προσάγοντας το Απρόσιτο
ανυμνούσα του βράχου το άβατον
στων υδάτων το παράφορο πάφλασμα

τί άλλο εκτός απ’την Αγάπη
ην στα μέρη τούτα τ’αρχαία
Θεόν καλούμε κι ονομάζουμε;

Ο Ισοκράτης επεξηγεί

Η αρχαία Σίφνος είχε μεγάλο πλούτο που οφείλετο στα μεταλλεία χρυσού και αργύρου.
Ο θησαυρός των Σιφνίων στο μαντείο των Δελφών,ήταν για τούτον τον λόγο,ο πιο πλούσιος.
Εκεί μάλιστα ανατίθεται,για πρώτη φορά,η στήριξη της οροφής κτηρίου σε κόρες.
Μετά θα έρθει και στο Ερέχθειον.
Οι Σίφνιοι,λοιπόν,έστελναν κάθε χρόνο,στο μαντείο,ένα χρυσό αυγό.
Κάποια χρονιά όμως,θεωρώντας την τσιγκουνιά μαγκιά όπως ο αγαπημένος μου φίλος,ο Κώστας ο λοχίας,δεν έστειλαν ένα ολόχρυσο αυγό αλλά ένα…επιχρυσωμένο!
Θύμωσε τότε ο Απόλλωνας και καταβύθισε την είσοδο του μεταλλείου κάτω από το επίπεδο της θάλασσας.
Αργότερα,εκεί στον ίδιο κάβο,στα ανατολικά,οι ευλαβείς Σιφνιοί,έκτισαν εκκλησία στη μνήμη του Αγίου Σώστη.
Μα και πάλι,πρίν μερικές δεκαετίες,η γη κατάπιε την εκκλησία.
Αυτό δεν πτώησε τους Σιφνιούς,οι οποίοι έκτισαν και πάλι το εκκλησάκι.
Εκεί μαζεύονται την παραμονή της μνήμης του στις 6 Σεπτεμβρίου και πανηγυρίζουν.
Οδοιπορούν πλέον της μισής ώρας πάνω στο αρχαίο μονοπάτι, για να παραστούν στη λειτουργία,να φάνε,να πιουν και να χορέψουν,μετέχοντας ακόμα μία φορά στον “χωρο-χρονο-λειτουργικό εορτολογικό αλγόριθμο του Βυζαντινού Πολιτισμού”!
Κέντρο του εν Λόγω παράξενου ελκυστή,του τελεστή νοήματος,….η Αγάπη ην στα μέρη τούτα τ’αρχαία Θεόν καλούμε κι ονομάζουμε.
Η Αγάπη για τη Φύση και για τους Ανθρώπους.
Αλλά και η Αγάπη για την Αιτία όλων αυτών που αναιτίως πρόκαμε και ποίησε!!!

Ας είναι βοήθεια ο Άγιος Σώζων και στην Πατρίδα μας και σε μας και στους Πανηγυράδες που φυλάνε την εικόνα του,κατά την παράδοση της Σίφνου.
Να είναι καλά και να μας τραπεζώσουν του χρόνου,όπως και πέρσι,πάλι στην άκρη,στον κάβο!

2 Σχόλια

  1. Ορθοδόξως χριστιανικά, δεν θεοποιούμε την Αγάπη (βλ. Αγαπισμό, πρώην Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερώνυμου, Αθήναι 1980). Δεν είναι η Αγάπη Θεός, αλλ’ ο Θεός Αγάπη (αλλά και Δικαιοσύνη).

  2. Ο Ισοκράτης έλαβε υπόψιν του το σχόλιό σας κ.Τσιτσίγκο και αφού συσκέφτηκε το τρισσόν της σωματοψυχής του δηλώνει επ’αυτού:
    1.Ποσώς τον ενδιαφέρει η άποψη του επί δικτατορίας Ιερώνυμου για την Αγάπη και τον Θεό. Αντίθετα,αν ήταν η άποψη του μακαριστού Χρύσανθου που αρνήθηκε να ορκίσει την πρώτη κατοχική κυβέρνηση θα τη μελετούσε με προσοχή.
    2.Παρά ταύτα,δεν είναι πιθανό ο Ισοκράτης και ο Ιερώνυμος(ο πρώην) να έχουν την ίδια αντίληψη και για τον Θεό και για την Αγάπη. Αν τώρα, εσείς και ο πρώην Ιερώνυμος,έχετε την ίδια άποψη για την Αγάπη,προφανώς και ο Ισοκράτης δεν είναι πιθανό να έχει την ίδια αντίληψη με την δική σας (περί Θεού & Αγάπης).
    3.Χρειάζεται συνεπώς να “ορίσουμε” αορίστως τί είναι ο Θεός για τον έναν και τί για τον άλλον. Ή ,κατ’οικονομίαν έστω, να ορίσουμε τί είναι η Αγάπη.
    4.Ο Ισοκράτης δεν “θεοποιεί” διατυπώνει,ελλειπτικά,τη σκέψη του. “Καλεί” και “ονομάζει”.Πέραν τούτου δεν προβαίνει σε άλλες…ποιητικές ενέργειες.Περιορίζεται στις οικείες του…ποτοποιητικές!

Σχολιάστε:

Πληκτρολογήστε το σχόλιό σας
Please enter your name here