ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΑΠΟΨΕΙΣ: Χρήστος Γιανναράς

12
51

Στα πλαίσια της εκπομπής «Πρόσωπα και απόψεις» της τηλεόρασης του ΣΚΑΪ στις 27 Μαρτίου του 2011, ο κ. Χρήστος Γιανναράς μίλησε για το σήμερα, το αύριο και το χθες στη χώρα μας, τα προβλήματα, τα ερωτήματα, τις λύσεις και τα εμπόδια για μια καλύτερη διαβίωση και εξέφρασε την αγωνία του για την έξοδο από τη σημερινή μεγάλη κρίση.

null

“κατεβάστε” εδώ το αρχείο ΗΧΟΥ της συνέντευξης με δεξί “κλίκ” & save target/link as

12 Σχόλια

  1. Ο κ. Γιανναράς δυστυχώς βρίζει όταν μιλάει (και γράφει), και το τραγικότερο ότι μέ λεκτικούς ακροβατισμούς προσπαθεί να αποδείξει ότι δέν βρίζει! Σκορπάει γύρω του λάσπες, απαισιοδοξία και πεσσιμισμό, για όλους και για όλα. Και αυτό πουλάει, αλλά δεν χτίζει. Προσδιορίζει καί επιτείνει την οποιαδήποτε κρίση – είτε εκ των ένδον, είτε εκ των έξω.

  2. κύριε Σαχά, το ότι ο Γιανναράς εκφράζει μία απαισιοδοξία αυτό είναι σαφές και δεν το κρύβει ποτέ. Προσωπικά δεν το βρίσκω και τόσο μεγάλο πρόβλημα, επειδή θεωρώ ότι μπορεί ο αναγνώστης του να ενεργοποιήσει το κριτήριο της διάκρισης και να πάρει τα θετικά χωρίς τα αρνητικά, από έναν άνθρωπο όπως ο Γιανναράς. Έχει προσφέρει πολύ υλικό για να χτίσει κανείς. Οπωσδήποτε όχι όταν κάνει αυτά που λέτε. Συμφωνώ επ’ αυτού.

    κύριε Βαρελίδη όταν γράφετε «Όταν ο κύριος Γιανναράς καταλάβει ότι το συναίσθημα είναι ισχυρότερο του Λόγου» δίνετε την εντύπωση, και λυπάμαι που το λέω, ότι ουσιαστικά _δεν τον γνωρίζετε καθόλου_ τον Γιανναρά. Τον Γιανναρά τον γνωρίζει κανείς από τα βιβλία του. Όχι από τις επιφυλλίδες ή από τις τηλεοπτικές συνεντεύξεις. Ο σκληρός πυρήνας της φιλοσοφίας του Γιανναρά είναι ότι η διαφορά μας από τη Δύση είναι η διαφορά προτεραιότητας της εμπειρίας (σε μας) αντί της νόησης (στη Δύση) όσον αφορά στην προσέγγιση της αλήθειας. Με άλλα λόγια η διαφορά προτεραιότητας της σχέσης (σε μας) αντί του λόγου (ορθού λόγου, στη Δύση). Το συναίσθημα, υποθέτω, περικλείεται στη σχέση, στην αναφορικότητα. Άρα, μάλλον το αντίθετο από αυτό που λέτε εσείς εναντίον του, είναι ο κεντρικός άξονας σκέψης του Γιανναρά.

  3. Ο ορθολογισμός, η ικανότητα να φτάνεις στην αλήθεια με απλά-μικρά βήματα, δε λέει τίποτα διαφορετικό από αυτά που είπε ο Γιανναράς στην εν λόγω συνέντευξη. Όσοι είδαν κάτι άλλο σε αυτά τα λεγόμενα, πιθανότατα αποτελούν κομμάτι του περιγραφόμενου τέλματος της ελληνικής κοινωνίας.

  4. Ο κάθε καλόπιστος άνθρωπος, έστω κι αν διαφωνεί με όλες ή με κάποιες από τις απόψεις του καθηγητή Γιανναρά, δεν μπορεί παρά να δεχθεί ότι τουλάχιστον είναι από τους, μετρημένους στα δάχτυλα του ενός χεριου, πνευματικούς ανθρώπους, οι οποίοι ευθαρσώς και με λόγο τεκμηριωμένο, κρίνουν, επικρίνουν αλλά και προτείνουν τρόπους διεξόδου απ’ το τέλμα της απελπισίας και αποσύνθεσης της Ελληνικής κοινωνίας.

    Έτσι, προκαλεί τουλάχιστον απορία η σχεδόν απαξιωτική αναφορά, για τον τρόπο και την ουσία των λόγων του κ. Γιανναρά από ορισμένους σχολιαστές, μεταξύ των οποίων και καθηγητές, χωρίς επιχειρήματα και προτάσεις!

  5. απάντηση προς τον κύριο Δανιήλ Σαχά
    το να περιλούεις κάποιον με κριτικούς χαρακτηρισμούς χωρίς να τούς τεκμηριώνεις αποτελεί σοφιστική παιδαριώδους νοοτροπίας

  6. Σε εποχές κρίσεως, η διαννόηση οφείλει να ανοίγει το στόμα της και να λέει κάτι πιο ουσιαστικό από “σκάστε και κολυμπάτε”. Αν μη τι άλλο, ο άνθρωπος το κάνει και με το παραπάνω. Απλώς για την αναφορά, εγώ τυγχάνει και να συμφωνώ με αυτά που λέει, ειδικά με το αναλυτικό κομμάτι. Το συνθετικό περί του τι δέον γενέσθαι είναι μεγάλη ιστορία.

  7. Kύριοι δεν θα διαφωνήσω ότι ο κος Γιανναράς έχει διαβάσει
    Δεν θα αρνηθώ τα γραπτά του που εγώ αναγκάστηκα να διαβάσω για να δικαιούμαι να μιλώ γι αυτόν δι αυτων.
    Ναι τελευταία ο κος Γιανναράς αρθρώνει μόνιμα διαπιστωτικό λόγο ηδυσμενο και με πλήθος αναφορές σε διαφορές αυθεντίες από τις οποίες φαίνεται να έχει αντλήσει λόγο και ιδέες. Χρειάστηκε να τον τιμήσω αρνούμενος να καταντήσω σαν όλους τους στρατευμένους επικριτές των πάντων και τις καλοπληρωμένες διαδικτυακές πένες που εμφανίζονται γνώστες επί παντός επιστητού. Είμαι νεώτερος του κου Γιανναρά όμως δεν ξεχνώ ποιες περιόδους της ζωής μου άκουσα να μιλούν γι αυτόν και φυσικά άκουσα τον ίδιο να μιλά στον κόσμο Τι ήταν εκείνο που δεν με τράβηξε τότε να ασχοληθώ με το έργο του και γιατί τώρα το έκανα υποβάλλοντας τον εαυτό μου σ ένα είδος βασανιστηρίου προκειμένου να μπορέσω να υιοθετήσω ή ν αντικρούσω και να σταθώ στον τρόπο εκφοράς του λόγου του και μετά στον ίδιο το λόγο του; Χθες συγκεκριμένα μίλησα για τον κον Γιανναρά σ ένα πολύ νεώτερο άνθρωπο που θα αποκαλούσα εργάτη της πένας από τους κάλους τους συνεπείς. Κάτσαμε μέχρι το πρωί σχεδόν για να χιλιοακούσουμε τη διάλεξη του κου Καθηγητή με θέμα «Ανήκουμε στη Δύση» καθώς κι άλλες συνεντεύξεις των τελευταίων 3 ετών . Εκείνο που εσπάραξα από το συνομιλητή μου ήταν άμεσο και ενοχλητικό για μένα που ανέλαβα το ρόλο του «υπερασπιστή» λογω άπλα γνώσης των κείμενων περισσότερης και όχι εκφρασμένης απριοριστικης αποδοχής των. Χρειάστηκε να ελέγξει άπλα τις αναφορές του κύριου καθηγητή σε αυθεντίες της γνώσης από τον Βολταίρο τον Αϊνστάιν τον Μαξ Πλανκ τον Αριστοτέλη για να δομήσει το δικό του λόγο αυτόν που όλοι περίμεναν ως το πολύτιμο δισκοπότηρο στους καιρούς της κρίσης; Στάθηκε ο νεαρός μελετητής συγγραφέας σε μια φράση του Καθηγητή
    “Η γενική σύλληψη της ερμηνευτικής πρότασης είναι μια ποιητική στιγμή είναι ακριβώς ότι και η ποιητική έμπνευση και δεν υπόκειται σε καμιά ορθολογική προδιαγραφή», με ρώτησε αν μπορώ να του αποδείξω ότι η φράση γράφτηκε και που είναι καταχωρημένη. Θεώρησε επιστημονική ασυνέπεια την παράθεση φράσεων που θα έπρεπε να είναι εύκολο να βρει ο ακροατής αναγνώστης για να ελέγξει ανά πασά στιγμή την ορθότητα τους . Φάγαμε τα βιβλία και το διαδίκτυο η φράση δεν βρέθηκε. Και τότε με ρώτησε ποιος είναι ο σημαντικός λόγος που αρθρώνει ο καθηγητής όταν αυτός είναι γεμάτος από ανέλεγκτους απριορισμός και αφορισμούς που ο αναγνώστης ή ακροατής δεν δύναται να ελέγξει άμεσα ; Τι προσφέρει ο κατά τα λοιπά ηδυσμενος αυτός λόγος στον Έλληνα σήμερα έκτος από τον να το στέλνει συχνά πυκνά στο λεξικό των Λιντελ & Σκοτ; Τι μπορεί να αντλήσει ο νέος άνθρωπος ο τεχνοκράτης έστω αυτός που έμαθε στην έρευνα και την επαλήθευση των όσων βλέπει και ακούει με την άμεση σύνδεση με τις πηγές; Σε τι μας βοηθά η συνεχής και πυκνή αναφορά στις αυθεντίες όλων των αιώνων και των εποχών όταν ο φιλόσοφος δεν είναι αυτό και για όσους διάβασαν έργα φιλοσόφων είναι ορατό;
    Γιατί μια φράση τριών γραμμών με εντελώς φανερό το νόημα της πρέπει να την μετουσιώσει σε φράση 9 γραμμών με αμφίβολη την κατανόηση του ευνόητου;
    Είναι αυτή η ανάγκη σήμερα ; Έχουμε τόσο φόβο μήπως χάσουμε τις ελληνικές λέξεις και πρέπει να τις ξορκίζουμε για να μη μας φύγουν με άμεση όμως συνέπεια το ολοκληρωτικό χάσιμο της ουσίας του λόγου;
    Όχι δε διάβασα τα βιβλία του κυρίου καθηγητή από περιλήψεις εξωφύλλων ούτε ασχολήθηκα με την αποσπασματική έρευνα των λόγων του στο διαδίκτυο όπως κάνουν κάποιες στρατευμένες και καλοπληρωμένες πένες της μπλογκοσφαιρας αντίθετα έδωσα χρόνο στον κον καθηγητή άπλετο Τον άφησα να «πειράξει» τη διάνοια μου να αλληλεπιδράσει με αυτήν έχοντας μόνο θετική γι αυτόν προαίρεση Δεν ήμουν προκατειλημμένος κατηγορήθηκα για ζηλωτής από τους εχθρούς του και για εχθρός του από τους θαυμαστές του και χθες με κατηγόρησαν ότι είμαι και τα δυο. Αρνούμαι τις κατηγορίες αυτές Ο κος Γιανναράς εκπροσωπεί πλέον μια εποχή που χάνεται με εναγώνια την ανάγκη να το κάνει όχι χωρίς να ακουστεί και αυτό είναι το παράδοξο. Είναι αργά να γίνει τώρα κάτι που καθ ομολογία του άρχισε προ 35 ετών περίπου και αυτός ήταν νέος ρωμαλέος πνευματικά και ήταν εκεί μέσα στην κομματοκρατια μέσα στη σήψη. Σήμερα αισθάνεται ότι οφείλει να κάνει κάτι που δεν έκανε τότε με ποιον τρόπο όμως ; Με το να έχει κεντρικό άρθρο σε μια εφημερίδα του ίδιου του συστήματος που άνδρωσε ότι καταγγέλλει; Τι γίνεται με την αρχή της συνέπειας που διέπει τον φιλόσοφο;
    Διαπιστώνει και απαισιοδοξεί και την ίδια στιγμή προκαλεί την οργή και αντίδραση των νέων που είναι ότι αυτός ήταν στην εποχή του γι αυτήν. Εκπροσωπεί το χάσμα ενώ ο φιλόσοφος δεν είναι κάτι τέτοιο, είναι η πηγή έμπνευσης για τους νέους της εποχής του.Τι να πω εγώ σε αυτούς όταν με στήνουν το τοίχο κάθε που πάω να μιλήσω για το έργο του, τις φρασεις του την προσωπικότητα του Πώς να αμυνθώ όταν με κατηγορούν για προκατάληψη υπέρ του και έλλειψη επιστημονικής συνέπειας στον έλεγχο και αποτελεσματικότητας των λεγομένων σε μια εποχή που απέδειξε ότι δεν γιατρεύεται με γιατροσόφια αφοριστικών επαγωγικών συλλογισμών υψηλής διανόησης και πεφωτισμένης αυθεντίας ; Το μόνο που άρθρωσα ήταν ένα απολογητικό mea culpa γιατί τόλμησα να προβάλλω το λόγο και το έργο του κου Γιανναρά στην γενιά τους χωρίς να αποδείξω την έλλειψη συμμετοχής στο συντελεσμένο και σε βάρος τους διανοητικό έγκλημα

  8. Ο κος Γιανναράς λέει ωμά την αλήθεια.Το θέμα είναι ο καθένας από μας ξεχωριστά να συνειδητοποιήσει το πρόβλημα και να συμβάλουμε στη βελτίωση αυτής της κοινωνίας.Φυσικά η τελειότητα δεν μπορεί να επιτευχθεί,αλλά προβληματίζοντας ο κος Γιανναράς μπορεί να αυτήν την επιθυμία για αλλαγή.

  9. [quote name=”Κωνσταντίνος”]Ο κος Γιανναράς λέει ωμά την αλήθεια.Το θέμα είναι ο καθένας από μας ξεχωριστά να συνειδητοποιήσει το πρόβλημα και να συμβάλουμε στη βελτίωση αυτής της κοινωνίας.Φυσικά η τελειότητα δεν μπορεί να επιτευχθεί,αλλά προβληματίζοντας ο κος Γιανναράς μπορεί να μεταλαμπαδεύσει αυτήν την επιθυμία για αλλαγή.[/quote]

  10. O (προφορικός και γραπτός) λόγος του Χρήστου Γιανναρά, βασίζεται σε αυτό που τα ΜΜΕ, οι αυτόκλητοι σωτήρες-αγωνιστές και οι ανεπαρκέστατοι πολιτικάντηδες με τις αποκρουστικά εκκωφαντικές και ασυνάρτητες κραυγές τους, έχουν καταφέρει να απαλείψουν από την νεοελληνική πραγματικότητα: Την προσέγγιση της καθημερινότητας μέσα από αυτό που λέμε “κοινή λογική” και την αντιμετώπιση των προβλημάτων μας με γνώμονα το -πάλαι ποτέ- “ελληνικό αυτονόητο”.

    Ο Γιανναράς, για όσους δεν είναι προκατειλημμένοι μαζί του λόγω ιδεοληπτικών αγκυλώσεων, σκοπό δεν έχει να μας πάρει από το χέρι και να μας σώσει. Φιλόσοφος είναι ο άνθρωπος, και “Δάσκαλος” δηλώνει. Ψυχές διαμορφώνει, δεν πολιτικολογεί.

    Ο λόγος του Γιανναρά, απλά, μας δείχνει τόν δρόμο. Δηλ., μας προτείνει μία άλλη “θεώρηση περί του ζην”, φανερά επηρεασμένη από την γνήσια ελληνική μας παράδοση και τίποτα περισσότερο.

    ΥΓ: Συγγνώμη, κύριε “καθηγητά” από το …Βατερλώ. Αν εσείς αντιλαμβάνεστε τον Γιανναρά ως “υβριστή” τότε πώς θα χαρακτηρίζατε π.χ. τον Θάνο Βερέμη; Ή την Θάλεια Δραγώνα; ή την Μαρία Ρεπούση; ή τον παρανόμως κατέχοντα θέση καθηγητού πανεπιστημίου Αθανάσιο Λιάκο;

  11. Ρε παιδια. . δεν χρειαζεται να τον παντρευτουμε. . ουτε μας το ζητησε, ουτε εμεις θελουμε. . μην παρανοειτε! Απο τα χιλια που λεει αν ενα βοηθησει καποιον κατι να δει που του ειχε διαφυγει, ειναι τοτε μια χρησιμη παρουσια. Εδω μας λενε τοσα και τοσα βλαβερα? αχρηστα? ανωφελα? τον Γιανναρα βρηκατε να κοσκινισετε?. . . Ο ανθρωπος δεν μας παρουσιαστηκε ως ο Superman, η ο καταλυτης. .ουτε καν ως ενας νεος Σωκρατης. Μας λει απλα -η σκεψη μου με οδηγησε και βρισκομαι εδω-. . . .(καλα ο αλλος καθηγητης απο το Waterloo εκανε το σχολιο το Βατερλο του!)

Σχολιάστε:

Πληκτρολογήστε το σχόλιό σας
Please enter your name here