Ποίηση και Πίστη Απόκριση στον φίλο μου Άγγελο Καλογερόπουλο

0
216

Αντώνη Ζέρβας

Ρουφάω τον κόσμο με το καλαμάκι

μα η γρανίτα μες στα ροζ στενάζει.

Ολα τα ηρωϊκά , στενές φούστες και ψηλά τακούνια,

σαν τα δημοτικά αντιλαλούν πως είμαι γέρος.

Αλλοτε θύμωνα με τους γλουγλουκισμούς

κι ας ήταν νόστιμη εκείνη που ρουφούσε,

πλην τώρα θέλοντας και μη, πενθώ,

φοράει δεν φοράει τα στενά της.

«Την πουτανιά αγαπώ, η πουτανιά με πάει»

έγραφε ο Βιγιόν που δεν ντρεπόταν νά ‘ναι ποιητής.

Αιώνες πίστεως, σοφίας και διδασκαλίας

κι όμως αυτόν ανάστησε για πάντα  ο Θεός !

«Δεν αγαπάω τίποτα», έγραψε μια φορά 

ο Γιώργος Σαραντάρης.

Ισως αυτού ν’ ανοίγεται ξανά 

απρόβλεπτος ο δρόμος της αγάπης. 

Ετσι κι αλλοιώς, τ’ αρχαίο μιλητό 

με τ’ άνθη τα πουλιά και τον αγέρα

θ’ ακούγεται εξίσου σκοτεινό 

κι ας είναι μέταλλο -γυαλί η μέρα.

Απρίλιος 2014

πηγή: Aντίφωνο

Σχολιάστε:

Πληκτρολογήστε το σχόλιό σας
Please enter your name here