Η σχέση μας με τις λέξεις (Γιάννης Καλιόρης)

0
379

Η ανάγκη και ο πόθος για βαθύτερη αυτογνωσία, για πληρέστερη αυτοέκφραση και ουσιαστικότερη αυτοπραγμάτωση δεν παύει να οιστρηλατεί την ανθρώπινη συμπεριφορά. Γι’ αυτό και προβαίνει σε ιδιαίτερη επιλογή, φόρτιση και συνάρθρωση λέξεων, τις οποίες προσπαθεί κατά το δυνατόν να ελευθερώσει από συμβατικές εξαρτήσεις και προφάνειες και να τις ανασυστήσει εσωτερικά σε ανέκδοτες εκδοχές, επανεισάγοντας το απροσδόκητο, το ανείπωτο και το παράδοξο, που αποταξινομούν προσωρινά τις συμβατικές ισοδυναμίες και εμψυχώνουν με νέα ροϊκότητα τις απολιθωμένες εικόνες και σημασίες.

Αυτό είναι λ.χ. το εγχείρημα της λογοτεχνίας, που πολιορκεί ακριβώς το άφατο της μοναδικότητος (και εξ αυτού είναι σε θέση να ξέρει ότι πάντα υπάρχει κάποιος εσώτατος πυρήνας απροσπέλαστος) κι αυτό το άφατο προσπαθούνε ν’ αγγίξουν τα έργα που αποτιμούμε ως οριακά.

 

Από το βιβλίο “Παρεμβάσεις II”, εκδ. Κέδρος

Σχολιάστε:

Πληκτρολογήστε το σχόλιό σας
Please enter your name here