Ελληνοχριστιανικός Γεωπολιτισμός – Θουκυδίδης και Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής

2
2553

Είναι εν τέλει ο Θουκυδίδης ο πνευματικός προπάτορας του Μακιαβέλλι; Ή μήπως η «Ελληνική Γραμμή» ανέμενε τον Άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή για να επιτύχει το δικό της «Τέλος της Ιστορίας»;

Ο Διονύσης Σκλήρης και ο Νίκος Μαυρίδης, σ’ αυτό το πρώτο μέρος της συζήτησής τους, στα πλαίσια της εκπομπής του Αντιφώνου «Γεωπολιτισμός», πριν ανιχνεύσουν την συνέχεια της αρχαιοελληνικής γεωπολιτικής σκέψης στην Βυζαντινή, επιχειρούν να διεισδύσουν στο περιεχόμενο της έννοιας της «Δύναμης» και της επίδρασής της στα ιστορικά δρώμενα.

Οδηγοί τους δύο πραγματικοί τιτάνες της σκέψης: ο Θουκυδίδης και ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής.

2 Σχόλια

  1. Μακάρι να έχουμε τελικά την απογείωση της συλλογικότητας σε όλα τα επίπεδα μέσα από την αναγνώριση του ρόλου της συλλογικής συνείδησης στα ιστορικά τεκταινόμενα;
    Μακάρι να βιώσουμε την στήριξη του περάσματος του εγώ στο εμείς που επέρχεται ιστορικά με την έλευση του Χριστού ως θεανθρώπου στην απαρχή της καινής διαθήκης του με τον άνθρωπο;
    Μακάρι να γίνουμε αποδέκτες της νέας συμφωνίας του θελήματος του Θεού και του ανθρώπου;;
    Τόσα πολλά συνακόλουθα σε τόσο λίγα διαλεγόμενα καταγράφουν την θετική συνεισφορά του αντιφώνου στο άνοιγμα της φιλοσοφικής συζήτησης που συνδέει την γεωπολιτική με την ορθόδοξη θεολογία.
    Μακάρι να υπάρχει ανταπόκριση και συνέχεια από τον κόσμο που τυχόν παρακολουθεί;
    Ισως τελικά η αναζήτηση της αλήθειας της ανθρώπινης θελήσεως δεν παραπέμπει αναπόφευκτα στην ισχύ της θελήσεως έναντι των άλλων;
    Ισως στον δρόμο προς την διαμόρφωση της καθολικής θέλησης της ανθρωπότητας, να βρούμε ως απαρχή σκέψεων και προβληματισμού την λύση στα ψευδοδιλήμματα της υποχρεωτικότητας που θέλει να επιβάλει η θέληση των λίγων στην θέληση των πολλών;
    Ισως τελικά καταφέρουμε να βρούμε τις απαραίτητες αντιστάσεις στην κίνηση της υποτιθέμενης σύστασης της επαγγελόμενης ευδαιμονίας των ειδικών της νέας εποχής της παγκοσμιοποίησης που επέρχεται ή έχει επανεκινήσει;
    Ισως καταφέρουμε να εναντιωθούμε στους δύσκολους καιρούς μας απέναντι σε όσα καλούμαστε να βιώσουμε παρά φύση και να χειροκροτήσουμε ως θεατές καθ υπέρβαση της θέλησης μας.
    Οσοι πιστοί προσέλθετε στη διαβούλευση επί του πρακτέου στα όρια θεωρίας και πράξεως.
    Οσο υπάρχει ελευθερία επιλογών και λόγου απέναντι στον μονόλογο αυτών που λογοκρίνουν δίχως να έχουν δυνατότητα να κρίνουν ή να διακρίνουν πόσο μάλλον να προκρίνουν αυτό που τόσο επιτακτικά απαιτούν οι σημερινές περιστάσεις.
    Φιλελευθερισμός και ρεαλισμός στο ενδεχόμενο τέλος της ιστορίας;

Σχολιάστε:

Πληκτρολογήστε το σχόλιό σας
Please enter your name here