Γράμματα εκτελεσμένων πατριωτών Α

0
232

Ο Ισοκράτης επιλέγει

 

ο ΛΙΚΟΥΡΙΝΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ έγραψε:

 

 

Πατέρα,

Με πηγαίνουν στην Καισαριανή για εκτέλεση με άλλους επτά κρατουμένους (σημειώνονται επτά ονόματα με επώνυμο). Σε παρακαλώ πολύ ειδοποίησε τα σπίτια τους. Μη λυπάστε. Πεθαίνω για τη λευτεριά και την Πατρίδα.

Αντρέας

 

Μαθητής Γυμνασίου 14 ετών,γεννημένος στην Καλλιθέα το 1929, πήρε μέρος σε οργανώσεις ΕΑΜικές, πιάστηκε απ’ τους Γερμανούς το Μάιο του 1943 στην Καλλιθέα με υλικό πού μετέφερε από τομέα της Αθήνας, μεταφέρθηκε στην οδό

Μέρλιν όπου βασανίστηκε φρικτά κι από κει στο Χαϊδάρι. Τουφεκίστηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1943 στην Καισαριανή με άλλους 7 πατριώτες.

 

 

 

η ΔΗΜΗΤΡΑ ΤΣΑΤΣΟΥ έγραψε:

 

 

3 Μαρτίου.

Πιάστηκα και ασφαλώς σήμερα – αύριο θα με εκτελέσουν. Έτσι δείχνουν τα πράγματα. Κι όμως θέλω να σας το κρύψω μανούλα κι αδελφούλες πώς θα χωριστούμε για πάντα. Θέλω όσο ζω να ελπίζετε, ακόμα κι αν εγώ δεν ελπίζω για τον εαυτό μου.

Αγαπημένες μου φίλες, συντρόφισσες στον αγώνα για την ελευθερία, πεθαίνω άξια και τιμημένα σαν Ελληνίδα και χάνετε μια συντρόφισσα πιστή. Όμως μη λυπάστε. Άλλες θα ξεφυτρώσουν μετά το θάνατο μου, χιλιάδες.

Μανούλα χάνεις μια κόρη που δε σου ανήκε, γιατί ανήκε πριν απ’όλα στην ‘Ελλάδα. Με το θάνατο μου γίνονται κόρες σου όλες οι κόρες της Ελλάδας και συ γίνεσαι μάνα όλου του κόσμου και όλων των λαών που πολεμούν για τη λευτεριά, τη δικαιοσύνη και την ανθρωπότητα. Είμαι υπερήφανη, ποτέ δεν περίμενα τέτοια τιμή, να πεθάνω εγώ, ένα φτωχό κορίτσι του λαού για ιδανικά τόσο ωραία και υψηλά. Είμαι βέβαιη πως δεν θα αισθανθώ φόβο μπρος στο εκτελεστικό απόσπασμα και θα σταθώ αλύγιστη όπως στάθηκα στη ζωή.

Θα ήθελα η εκτέλεσίς μου να γίνει σ’ανοιχτό χώρο για να ρίξω μια τελευταία μου ματιά στον Όλυμπο και στα βουνά οπού κατοικεί η αξία κι η ελπίδα της Ελλάδας. Στον τάφο μου φέρνετε, όταν μπορείτε, κόκκινα λουλούδια. Τίποτ’άλλο. Και χτυπάτε με κάθε μέσον τη βαρβαρότητα. Σας φιλώ γλυκά όλους. Δήμητρα

 

 

Γεννήθηκε στη Λάρισα το 1920. Κομμώτρια, μέλος της ΕΠΟΝ, δούλεψε για την εξασφάλιση οπλών και ρουχισμού στην 1η Μεραρχία του ΕΛΑΣ που έδρασε στη Θεσσαλία. Πιάστηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1943 στο σπίτι της, κλείστηκε με άλλους ομήρους στο στρατόπεδο Λαρίσσης και τουφεκίστηκε στις 12 Μαρτίου επάνω στο δημόσιο δρόμο Αγυιά -Λάρισα μαζί με άλλους πατριώτες.

 

 

 

Αναδημοσίευση από το βιβλίο «Γράμματα και μηνύματα εκτελεσμένων πατριωτών»

εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ 1974

 

Σχολιάστε:

Πληκτρολογήστε το σχόλιό σας
Please enter your name here