Γεώργιος Κοντόπουλος: Η φύση της πραγματικότητος

1
42

Κατά την πρώτη δημόσια συνεδρία του 2012, την Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2012, της Ακαδημίας Αθηνών πραγματοποιήθηκε η εγκατάσταση του Προέδρου του έτους κ. Γεωργίου Κοντοπούλου.

Ακολούθησε ομιλία του νέου  προέδρου με θέμα «Η φύση της πραγματικότητος». Η πραγματικότητα εκδηλώνεται σε διάφορα επίπεδα επισήμανε ο ομιλητής, η πραγματικότητα των στοιχειωδών σωματίων, των ατόμων και των κυμάτων, των σύνθετων χημικών ενώσεων, των έμβιων όντων, του ανθρώπου. Εκτός από την πραγματικότητα της Επιστήμης, υπάρχει όμως, τόνισε, και η πραγματικότητα της Τέχνης, της Ηθικής και των Αξιών που υπερβαίνουν τον άνθρωπο και τον συνδέουν με τον Θεό.  

Δείτε ΟΛΗ την ομιλία παρακάτω:

1 σχόλιο

  1. Η Φύση της πραγματικότητας

    Είναι φυσικό ο κάθε ένας άνθρωπος ο οποίος ζει πάνω σε τούτο τον πλανήτη να έχει κάποια δική του έννοια της δικής του πραγματικότητας η οποίος να στηρίζεται στην δική του μόρφωση και αντίληψη περί των πραγμάτων (της πραγματικότητας) η οποία με την σειρά της να στηρίζεται πάνω στον δικό της πολιτισμό τα δικά της ιδεώδη τον δικό της σκοπό. Βλέπουνε εδώ τον τρόπο δια του οποίου πραγματικότητα του κάθε ανθρώπου στην ουσία διαμορφώνεται και πηγάζει από τον δικό του απώτερο σκοπό.
    Την πραγματική δε έννοια της «πραγματικότητας» των στοιχειωδών σωματίων, των ατόμων και των κυμάτων, των σύνθετων χημικών ενώσεων, των έμβιων όντων, και του ανθρώπου δεν την βρίσκουμε στην παρατήρηση των αναφερομένων φαινομένων αλλά στην ανακάλυψη των λόγων δια των οποίων εμείς δυνάμεθα να είμεθα μέρος των και δυνάμεθα να τα παρατηρήσουμε.
    Ο λόγος (που υπάρχουν όλα αυτά) είναι απλός και λέγεται Θεός (Δημιουργός) είμεθα δε μέρος και δυνάμεθα νά τα παρατηρήσουμε επειδή απλά είμεθα κατ εικόνα κτίσματα Του Θεού δηλαδή ο κάθε ένας από εμάς είναι όπως ο Θεός είναι, Νους Λόγος, Πνεύμα.
    Η προσπάθεια των ανθρώπων (ειδικά μορφωμένων) να «δουν» τον Θεό με την δική τους λογική προτού να βάλουν ως σκοπό (τη δική τους πραγματικότητα) την δική ένωση με Τον Θεό έχει ως θλιβερό αποτέλεσμα μεγάλοι από τον Θεό προορισμένοι θεολόγοι και εργάτες της Εκκλησίας, να μένουν έξω από αυτή.
    Δημιουργώντας τον άνθρωπο ο Θεός έδωσε ως βάση της Πίστεως όχι την μόρφωση και την εξυπλαδα που ο ίδιος απονέμει, αλλά την Αγάπη του προς Αυτόν. Και ο ποιο αμόρφωτος άνθρωπος θα πρεσέλθει στη Εκκλησία και θα συμμετάσχει εις όλα όσα έφεραν οι Απόστολοι δια την Σωτηρία της ψυχής διότι απλά ΑΓΑΠΑ ΤΟΝ ΘΕΟ!
    Ο Αδάμ και η Εύα χάνουν τον Παράδεισο δια της ανυπακοής και ο Ορθόδοξος Χριστιανός τον κερδίζει πίσω δια της Υπακοής η οποία όμως χρειάζεται την πραγματική εκείνη αγάπη προς Τον Κύριο η οποία να γεννά την ταπείνωση και τις ουράνιες αρετές που χρειάζεται ο άνθρωπος για την Ουράνια Ζωή.

    Η φύση της μόνης πραγματικότητας που μπορώ προσωπικά να αναγνωρίσω είναι αυτή που θέλει τον άνθρωπο (τον κάθε άνθρωπο) να μπορεί να μεταμορφωθεί σε θεάνθρωπο να «βάψει» δηλαδή το κατ’εικονα (νους λόγος πνεύμα) στο καθ’ομειωση (κατά Χάριν Θεός) μια πραγματικότητα η οποία πειργάφεται από τους Άγιους να είναι «οντολογική μεταμόρφωση» «Υπέρβαση της Κτιστοτητος», «Καινή Κτίση» και «Αγιοτητα»

    Ο Ελληνισμός έχει επιλεγεί από Τον ίδιο Τον Θεό νά είναι φορέας και αναμεταδότης της Ουράνιας αυτής παρακαταθήκης από Τον Θεό να είναι το έθνος το οποίο διαθέτει τον ουράνιο εκείνο δρόμο τη επιστροφής των ανθρώπων στον Τον Θεό.

    Έχουμε άραγε ως Ελληνισμός κάμει ως τον δικό μας Σκοπό της ζωής την Φύση αυτής της Πραγματικότητας?

    Κωνσταντινος J.W

Σχολιάστε:

Πληκτρολογήστε το σχόλιό σας
Please enter your name here