Ο Ισοκράτης επιλέγει
“το παρόν είναι ο μόνος χρόνος που μοιράζεται
και υπ'αυτήν την έννοια συν-έχει”
Σ.Ράμφος
Ο Ισοκράτης σχολιάζει
Τα χρόνια τα ευτυχισμένα που περάσανε
είναι σαν τους φίλους τους παλιούς τους πολυαγαπημένους
που μακριά μας τώρα βρίσκονται
και δεν μπορούν να φαν, να πιουν, μαζί μας να γλεντήσουν
συχνά-πυκνά αυτούς σκεπτόμαστε
στο νου μας νοσταλγικά τους σεργιανούμε
κρυφά τα χείλια μας χαμογελούν
και ίσως τα μάτια μας βουρκώνουν
μα δεν τολμάμε να τους ψάξουμε
ξανά να σμίξουμε μαζί τους δεν μπορούμε.
Από τα ευτυχισμένα χρόνια ο Χρόνος μας εχώρισε
και από τους φίλους τους παλιούς ο Χώρος
και ποιος ακούει τον φιλόσοφο
που Χώρο και Χρόνο με το Τώρα φοβερίζει;
Καλή Χρονιά!