Ἐρωτοαποκρίσεις περί ἐπικοινωνίας μέ τήν ἐφημερίδα «Χρονικά δυτικῆς Μακεδονίας»

1
48

Μὲ τί “μέτρα” καὶ μὲ ποιά “σταθμὰ” θὰ μπορούσαμε νὰ ἀποτιμήσουμε τὴν κατάθεση χριστιανικοῦ λόγου στὸ χῶρο τῶν Μέσων Ἐπικοινωνίας, καὶ ἴσως εἰδικώτερα αὐτὸν τοῦ διαδικτύου, στὸν ὁποῖο ἔχετε ἐπίσης παρουσία;

 Μὲ τὰ εὐαγγελικὰ ἴσως; Σίγουρα ὄχι μὲ τὸ τί δημιουργεῖ κλὶκ σὲ μία ψηφιακὴ πλατφόρμα. Καὶ μὲ τὴν ἀνοιχτοσύνη καὶ στοργὴ πρὸς τὸ συν-άνθρωπο, ὅποιας «προέλευσης». Προσοχὴ στὶς παγίδες τοῦ marketing κάθε εἴδους…
Ποῦ βρίσκεται τὸ ζητούμενο, ἂν ὄχι σὲ μιὰ μαρτυρία μὲ πειθὼ στὴ γλώσσα της, ἡ ὁποία πάντως δὲν ὑποκύπτει στοὺς ὅρους τοῦ ἡγουμένου λόγου.
 Ὡραία ἡ ἐπιλογὴ μαρτυρία. Μὲ πλούσιο ἱστορικὸ ποὺ ζέει καὶ ζεῖ μέσα στὴν ἐκκλησία. Μαρτυρία ἀνθρωπιᾶς πρῶτα, διαλόγου μὲ τὸ σήμερα κι ἂν ὑπάρξει ἀρκετὸ κλάδεμα τῆς αὐτάρκειάς μας, ἔνταξης ὑπὸ τὸν τροῦλο τῆς ἐκκλησιαστικῆς πράξης.
− Ποιός εἶναι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο θὰ μποροῦσε τὸ ζητούμενο αὐτὸ νὰ προσεγγισθεῖ; Θεωρητικὰ ἢ βιωματικὰ τὰ κείμενα;
 Νὰ μὴν διαχωρίσουμε τεχνητὰ τοὺς ὅρους. Μακάρι τὸ βίωμα, ζωῆς ἀπόσταξη, νὰ ὑπάρχει. Ἀπὸ κεῖ καὶ πέρα θέλει τὸ λεπίδι τῆς ἀγωνίας γιὰ τὴν ὕπαρξη νὰ κόβει τὰ πάχια.
− Ποιά εἶναι τὰ κύρια θεολογικὰ / ἐκκλησιολογικὰ ζητήματα στὰ ὁποῖα χρειάζεται νὰ ἑστιάσουμε;
 Ἡ συνάντηση μὲ τὸν ἄλλο ἀρχικά, ἀνθρώπινα, τίμια καὶ ὅσο γίνεται γνήσια. Μετὰ ὁ ἀνήφορος γιὰ τὸ εὐαγγέλιο, ἐπανευαγγελισμός – μιὰ δύσκολη, πέρα ἀπὸ ὅλες τὶς διατριβές, πορεία.
− Πόσο πρόσφορος ἔχει ἀποδειχθεῖ ὁ (παρών) καιρὸς γιὰ μιὰ διαδικτυακὴ παρέμβαση;
 Κυρίαρχος ὁ διαδικτυακὸς λόγος, βασιλεύων, ἀλλὰ βασιλιὰς ἑνὸς χάους ἀπείρων διαστάσεων. Ὁ καιρὸς εἶναι πάντα τὸ τώρα, ἐμεῖς τί κάνουμε; Ἢ μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι θὰ λύσουμε ἐξαρχῆς τὰ πάντα; Ὄχι. Ἁπλὰ ἂς γεωργήσουμε γερὰ τὸν δικό μας κλῆρο.
− Ἡ οἰκονομικὴ πλευρὰ τοῦ πράγματος;
 Βασανιστική, τὸ πρακτικόν του θέματος πάντα ἀκανθίζει.
− Τὸ δίλημμα τῆς “εὐκολίας” ἢ τῆς “δυσκολίας” τοῦ περιεχομένου τῶν δημοσιεύσεων;
 Δὲν μπορεῖ νὰ νοθευτεῖ ὁ λόγος ποὺ ἀγωνιᾶ μὲ κριτήρια τοῦ πεπτικοῦ συστήματος. Οὔτε νὰ λαμπυρίζουμε ἐμεῖς μὲ παραπομπές, ἐξουθενώνοντας τὸν διπλανό μας. Διάκριση.
− Πρόκριση ἢ ἀποφυγὴ ἑνὸς “στοιχήματος” συλλογικότητας;
 Σκούρα τὰ πράγματα. Τὸ στοίχημα εἶναι νὰ δημιουργήσουμε ἀντίδοτα τρυφερότητας καὶ ὄχι νὰ κτίσουμε φέουδα. Ἡ κοινωνία πέριξ της Ἁγίας Τραπέζης, μὲ ζῶντες καὶ κεκοιμημένους κάτι μᾶς λέει.
− Τὸ διαδίκτυο εἶναι διαδραστικὸ μέσο: Οἱ ρόλοι τοῦ “πομποῦ” καὶ τοῦ “δέκτη” μποροῦν, αὐτοστιγμεί, νὰ ἀντικαθίστανται. Τί εὐκαιρίες ἀλλὰ καὶ τί κίνδυνοι προκύπτουν ἀπ’ αὐτὴ τὴ συνθήκη;
 Ἡ δράση προϋποθέτει ὀδύνη γιὰ νὰ καρποφορήσει. Μὲ πονάει τὸ ἐρώτημα ἢ τὸ θέμα καὶ μπαίνω στὸ ψηφιακὸ ἀλισβερίσι. Ἀλλιῶς βάζω ἕνα like καὶ τελείωσα.
− Κατά πόσον οἱ κίνδυνοι ἀποσοβοῦνται; Κατὰ πόσον οἱ εὐκαιρίες ἀξιοποιοῦνται;
 Καὶ κίνδυνοι θὰ φουρτουνιάσουν καὶ εὐκαιρίες θὰ χαθοῦν. Τὸ χωράφι θὰ ζητᾶ (ἔτι καὶ ἔτι) τὸ ἀλέτρι του.
− Ποιά εἶναι τὰ “πορίσματα” ἀπὸ τὴν πείρα τῆς συγκεκριμένης δικῆς σας ἀπόπειρας;
 Περὶ ἡμῶν τώρα ὁ λόγος. Γιὰ τὰ ΧΡΟΝΙΚΑ σκαμπανεβάσματα, μὲ ἀνθίσματα ἀνταποκρίσεων κι ἐκεῖ ποὺ δὲν τὸ περιμένεις. Ἀξίζει ὅμως νὰ περνᾶς τὸ μοναχικὸ τὸ μονοπάτι, ἂν μὴ τί ἄλλο σὲ φέρνει σὲ φίλους καὶ κελιὰ φιλόξενα.
Δημοσιεύθηκε στὸ τχ 277 (Ἰανουάριος 2016) τῆς Πειραϊκῆς Ἐκκλησίας, μέσα στὰ πλαίσια τοῦ ἀφιερώματος «Χριστιανοὶ καὶ δημόσιος χῶρος».
Ὁ ἱστοχῶρος τῶν «Χρονικῶν» εἶναι: www.fora.gr/chronika/

Ο ζωγραφικός πίνακας που πλαισιώνει τη σελίδα είναι έργο του Σπύρου Βασιλείου.

πηγή ψηφιακού κειμένου: Αντίφωνο

1 σχόλιο

  1. Λόγος δημοσιογραφικός στους αντίποδες – και όμως – πάσης αδολεσχίας! Μιλώ για τον Αντώνη Παπαβασιλείου και μιλώ, συνολικά, για τον [i]κοινωνικό[/i] (αλλά διόλου… [i]καφενειολογικό[/i]) [i]σχολιασμό[/i] μέσα από τις σελίδες των «Χρονικών Δυτικής Μακεδονίας».
    Μιας εμδομαδιαίας εφημερίδας των Γρεβενών που επιμένει, με κάθε της έκδοση, να κομίζει σε ευρύτερη θέα τη φρεσκάδα της ευδόκιμης έκπληξης.

    Λιτή γεύση η παρούσα ανάρτηση.

Σχολιάστε:

Πληκτρολογήστε το σχόλιό σας
Please enter your name here