Το πλαίσιο που συγκροτεί την κάθε θρησκεία.

0
189

 

Αρσένιος Μέσκος

 

Ο άνθρωπος εξ αρχής έχει ανάγκη ένα πλαίσιο μέσα από το οποίο να διασφαλίζει την θέση του μέσα στον κόσμο και απέναντι στον Θεό. Αυτό το πλαίσιο που είναι, στην γενική του μορφή, η κάθε είδους θρησκευτικότητα, του δίδει σοβαρό πλεονέκτημα στον αγώνα για την επιβίωσή του. Αυτό το γεγονός ανιχνεύεται και στα πρώτα στάδια του ανθρώπινου πολιτισμού, όσο και στην σημερινή εξελιγμένη εποχή.

Η οργανωμένη συγκρότηση αυτού του πλαισίου συνιστά την θρησκεία. Η θρησκεία είναι αναγκαία στοιχείο κάθε ανθρώπου. Δεν υπάρχει ψυχικά υγιής άνθρωπος χωρίς μια κάποια θρησκεία, χωρίς ένα τέτοιο πλαίσιο. Η προσπάθεια απαλαγής από ένα τέτοιο πλαίσιο είναι ατελέσφορη.
Ο Χριστιανισμός στις απαρχές του, από τυπολογική άποψη, δεν ήταν μια θρησκεία. Η θρησκεία είναι ένας ψυχολογικός μηχανισμός που βοηθά στην επιβίωση του ανθρώπου, ενώ ο Χριστός κήρυξε τον θάνατο του ανθρώπου. Πολύ γρήγορα όμως αυτή η δυναμική χάθηκε και η Εκκλησία προσέλαβε θρησκευτικά χαρακτηριστικά. Ο εν Χριστώ Θάνατος και η εν Χριστώ Ανάσταση, δηλαδή η εν Χριστώ Ζωή, επενδύθηκαν την θρησκευτικότητα, έτσι ώστε να είναι εύληπτα από τον μέσο άνθρωπο, από το πλήθος των ανθρώπων.Η θρησκευτικότητα λοιπόν, για μια μακριά περίοδο της ζωής της Ορθόδοξης Εκκλησίας, απετέλεσε το κέλυφος που εκάλυπτε και ίσως προστάτευε την εν Χριστώ ζωή και η εν Χριστώ ζωή ήταν η ουσία και το περιεχόμενο της θρησκευτικότητας και της ίδιας της Εκκλησίας.

Με την πάροδο των αιώνων όμως αυτή η ισορροπία ανετράπη για να φθάσουμε σήμερα να μην είμαστε μακριά από την πραγματικότητα αν ισχυρισθούμε ότι η θρησκευτικότητα πήρε διαζύγιο από την εν Χριστώ ζωή.
Σήμερα η εν Χριστώ ζωή δεν ευδοκιμεί μέσα στα πλαίσια της θρησκευτικότητας. Εν Χριστώ ζωή σημαίνει ελευθερία. Ο εμβολιασμός της θρησκευτικότητας με την ελευθερία σημαίνει απόλυτη έκθεση του θρησκευτικού πλαισίου στους πειρασμούς και επιρροές του περιβάλοντος, με φυσική συνέπεια την αποσάθρωσή του.

Στον δυτικό κόσμο που η δύναμη επιρροής του περιβάλοντος είναι αρκούντος ισχυρά, τα πλαίσια των παραδοσιακών μορφών θρησκευτικότητας καταρρέουν με ποικίλες συνέπειες και αντιδράσεις.
Κάποιοι κλείνουν τα μάτια και αναπολούν εποχές που το πλαίσιο αυτό ήταν ισχυρό, ακαταμάχητο -ελλείψει αντιπάλου.
Κάποιοι ανακαλύπτουν εχθρούς και παρουσιάζοντάς τους προ των πυλών, προσπαθούν να προκαλέσουν συσπειρώσεις οπαδών.Κάποιοι, πολύ ελάχιστοι, αναζητούν την ουσία και φθάνουν στην εν Χριστώ ζωή, αποδεχόμενοι τον εν Χριστώ θάνατο.

Η συντριπτική πλειοψηφεία όμως έχει μιά πιό ευεπίφορη λύση. Ανακηρύττει την παραδοσιακή θρησκευτικότητα ως ανεπαρκή και αναζητά άλλες λύσεις.Μια πιό απαιτητική λύση είναι το να ακολουθήσει κανείς άλλες μορφές θρησκευτικότητας, πού αναπτυχθήκαν σε διαφορετικές περιοχές του πλανήτη μας.Η πιό μαζική και πρόσφορη λύση είναι το να προσαρμόσει κανείς την θρησκευτικότητα στις δικές του επιλογές και ανάγκες. Σήμερα το μέσο μορφωτικό επίπεδο είναι τέτοιο, που μια τέτοια επιλογή και προσαρμογή είναι δυνατή σχεδόν από τον καθένα και ταυτόχρονα φαντάζει πολύ λογική και αποτελεσματική.

Η εν Χριστώ ζωή δεν εγκλείεται πιά στα πλαίσια της θρησκευτικότητας, αλλά είναι εξαιρετικά δυσπρόσιτη και έξω από αυτήν. Μόνο κάποιοι με ειδικό χάρισμα, οι κατά Χριστόν Σαλοί, μπόρεσαν να λειτουργήσουν την εν Χριστώ ζωή έξω από τα πλαίσια της θρησκευτικοτητας. Αυτός ο δρόμος όμως είναι εξαιρετικά επικίνδυνος.
Σήμερα η εν Χριστώ ζωή κρύβεται κάτω από το κελυφος της θρησκευτικότητας, αλλά ζεί στον δικό της, διαφορετικό ρυθμό. Η θρησκευτικότητα πιά δεν είναι πλαίσιο, αλλά προκάλυψη, η θρησκευτικότητα είναι ο γνόφος μέσα στον οποίο ζει και αναπτύσσεται η εν Χριστώ ζωή.

Σχολιάστε:

Πληκτρολογήστε το σχόλιό σας
Please enter your name here