Συνταγματική επανίδρυση ή αυταρχική παλινόρθωση;

2
300

Γιώργος Μιλτ. Σαλεμής

Ανταποκρίνομαι πάραυτα στην επιθυμία του Βασίλη Ξυδιά και σπεύδω να κρίνω τις προτάσεις που καταθέτει υπό τον τίτλο “Συνταγματική επανίδρυση της Ελληνικής Δημοκρατίας”.

Ξεκινώντας, Βασίλη, βάζεις τρεις στόχους με τους οποίους κανείς δεν διαφωνεί:
την κομματοκρατία, την μιντιοκρατία και τη διαπλοκή.
Στη συνέχεια κάνεις μια παραδοχή: ότι η αναθεώρηση του Συντάγματος είναι λαϊκή απαίτηση.
Πώς  όμως μπορεί να είναι “λαϊκή απαίτηση” κάτι που δεν έχει μορφοποιηθεί ακόμα και γι’ αυτούς  που την εκφράζουν;
Ο Γιανναράς ελάχιστες φορές έχει αναφερθεί στο περιεχόμενό της. Και όταν έχει αναφερθεί το έχει κάνει για την “θεσμική” δυνατότητα του Προέδρου να ξηλώνει την εκλεγμένη από το λαό κυβέρνηση. Ήγουν, με έναν εξωθεσμικό τρόπο – φαντάζομαι ότι το φυσικό και το γνωμικό θέλημα του Προέδρου δεν υπόκεινται σε θεσμοθετήσεις – να μπορεί να αλλάζει ο θεσμός!!!

Πέραν τούτου, είναι σαφές ότι την όποια αλλαγή στο πολιτικό σύστημα την στρέφει κατά της “λοιμικής του ΠΑΣΟΚ”. Στις επιφυλλίδες του τα μαρτυράει όλα! Είναι ευκαιρία τώρα να ξεμπερδεύουμε με το ΠΑΣΟΚ, λέει. Η αναφορές τους σ’ ένα αντι- ΠΑΣΟΚ είναι σαφείς. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχει ζητήσει να τεθούν τα κόμματα της Αριστεράς εκτός νόμου. Αυτή είναι,  χονδρικώς, η στρατηγική Γιανναρά.  Μια στρατηγική αυταρχικής παλινδρόμησης που πηγάζει από την παντελή έλλειψη εκτίμησης στο λαό.

Ο Κοντογιώργης, που κι αυτός αιτείται την αλλαγή του Συντάγματος, ξεκινάει  από τελείως αντίθετη πλευρά! Ο Κοντογιώργης ανυψώνει την “κοινωνία των πολιτών” σε φετίχ, την “ιεροποιεί” και την εξιδανικεύει προσδίδοντας της “μαγικές ικανότητες”. Στη συνέχεια  αναπτύσσει μιαν ολάκερη θεωρία για το πως γίνεται η υφαρπαγή της εντολής του λαού από το πολιτικό σύστημα. Καθόλου δεν νομίζω ότι ο Κοντογιώργης αρκείται στην συνταγματική αλλαγή έστω κι αν, στα κείμενα που αναφέρεις, την αποκατάσταση του λαού στη θέση του εντολέα την παρουσιάζει σαν μια απλή διαδικασία όπου ξαπλάροντας στη Βουλή απόξω, υπτίως, θα τους αναγκάσουμε να μας την μεταβιβάσουν. Γεγονός είναι πάντως ότι ούτε ο Γιανναράς επικαλείται τον Κοντογιώργη ούτε ο Κοντογιώργης τον Γιανναρά.  Κι ενώ ου συγχρώνται Ιουδαίοι και Σαμαρείτες εσύ πας να τους ζέψεις στο ίδιο κάρο.

Πέρα από αυτές τις δύο αυτές αντίθετες απόψεις υπάρχει και μια τρίτη. Εκείνη που λέει ότι το πολιτικό σύστημα είναι κακό πολιτικό σύστημα γιατί αναπαράγει σε γενική κλίμακα, από “πάνω” ως “κάτω” από τους πλούσιους ως τους φτωχούς και από τους ισχυρούς έως τους αδυνάτους, την έριδα και το νείκος.  Έριδα και νείκος για τα μέγιστα ήτοι για την ματαιοδοξία, τον φόβο και το συμφέρον!
Έριδα και νείκος και ψυχρό εμφύλιο πόλεμο δύο σχεδόν αιώνων, χωρίς αρχές, χωρίς όρια, χωρίς ενδυασμούς.
Η άποψη αυτή λέει ότι το σύστημα  δεν θα ήταν επτάψυχο αν δεν είχε τη στήριξη του συνόλου των κοινωνικών στρωμάτων αν δεν το στήριζε λαός και Κολωνάκι. Και δεν εννοούμε στήριξη με την ψήφο απλώς αλλά με τη στάση απέναντι σε όλα, πράγμα που σημαίνει ότι “πίσω” από το σύστημα αυτό βρίσκεται ένας συγκεκριμένος ανθρωπολογικός τύπος.
Η άποψη αυτή, λέει ακόμα, ότι το σύστημα έχει την ικανότητα να μεταλλάσσεται  σαν τον Πρωτέα και εκεί που νομίζεις ότι δροσίζεσαι εκεί είναι που παίρνεις φωτιά και καίγεσαι και εκεί που νομίζεις ότι το κρατάς εκείνο σου ξεφεύγει.
Από τον “νόμο” αυτό του συστήματος προσπαθείς να ξεφύγεις κι εσύ όταν στο τέλος του προοιμίου σου επικαλείσαι του “νέους ανθρώπους”! Πίσω από την επίκληση αυτή εγώ διαβάζω τον αφορισμό: “καλή είναι μια συνταγματική αναθεώρηση αλλά ας πάρουμε και μια…γάτα”.

Δώδεκα σημεία

Περνάω τώρα στην κριτική συγκεκριμένων σημείων της πρότασή σου.

1.    Προτείνεις να είναι ο Πρόεδρος και πρωθυπουργός. Γιατί είναι περισσότερο δημοκρατικό να είναι ο ένας και πρόεδρος και πρωθυπουργός από το να είναι ο άλλος μόνο πρωθυπουργός; Αν δεν κάνω λάθος η κριτική που γίνεται στο πολιτικό σύστημα γίνεται γιατί ο πρωθυπουργός είναι “μονάρχης”. Τότε, που θα είναι και αρχηγός κράτους και πρωθυπουργός και αρχηγός κόμματος, μήπως θα είναι…αυτοκράτορας;
2.    Προτείνεις τους δικαστές να τους διορίζουν η Βουλή και τα Περιφερειακά συμβούλια. Δηλαδή η νομοθετική εξουσία. Αυτό το μέτρο είναι στην κατεύθυνση της περαιτέρω διάκρισης των εξουσιών ή στην περαιτέρω ταύτιση των εξουσιών; Και πού διαφέρει η πρότασή σου από κείνο που γίνεται τώρα; Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία κάνει κυβέρνηση και αυτή διορίζει και τους ανώτατους  δικαστές. Όποιος έχει και τότε την πλειοψηφία, στη Βουλή ή στην Περιφέρεια, θα κάνει ακριβώς το ίδιο πράγμα, με ή χωρίς την παρεμβολή της εκτελεστικής εξουσίας.
3.    Στη συνέχεια κάνεις λόγο για την ανανέωση του πολιτικού προσωπικού.  Πρώτη σου κουβέντα: “Αποκλεισμός από την πολιτική ζωή…” Γιατί ζητάς από τον λαό να θεσπίσει έναν θεσμό “αποκλεισμού” και δεν ζητάς κατ’ ευθείαν από τον λαό να αποκλείει όλους τους αμαρτωλούς; Ποιο είναι πιο αμεσοδημοκρατικό; Μήπως γιατί ακριβώς δεν εμπιστεύεσαι το λαό και φοβάσαι μήπως εκείνος ο ίδιος που τώρα κόπτεται τότε τους επαναφέρει; Κι αν συμβαίνει αυτό γιατί δεν μας το λες;                                                                                           
4.    Η συλλογική τιμωρία, η χωρίς προσωπική διάκριση των ευθυνών, είναι καθαρός φασισμός! Κάνω λάθος; Κι αν εσύ θεωρεί υπεύθυνη μια ομάδα άλλος θεωρεί υπεύθυνη άλλη ομάδα: τη γενιά του Πολυτεχνείου. Προτείνει κι όλας την μαζική “αξαφάνισή” της.  Πού μας πάει αυτή η “λογική”; Μήπως μας πάει κατευθείαν στον εμφύλιο;
5.    Εγώ, εσύ και ο…Πρετεντέρης δεν έχουμε εκλεγεί ποτέ σε δημόσια αξιώματα. Δεν μετέχουμε στην πολιτική ζωή διαμορφώνοντας ο καθένας το κομμάτι που του αντιστοιχεί; Πώς θα αποκλείσεις τον Λάμπρο Μίχο (ένα χρόνο βουλευτή και πρώην δήμαρχο Α. Βαρβάρας) από τη πολιτική ζωή και θα αφήσεις τον Πρετεντέρη; Ποιος είναι “πολιτικό σύστημα”; Ο βουλευτής ή ο δημοσιογράφος; Ποιος είναι “πολιτικό σύστημα” ο Ανδρουλάκης ή ο Παπαχελάς; Και τον μεν Ανδρουλάκη θα τον αποκλείσεις, του Παπαχελά το στόμα πώς θα το κλείσεις;  Μετά, τί θα κάνεις με μένα που είμαι αρκετά φαύλος ώστε να μη συμφωνώ με μια τέτοια συνταγματική αναθεώρηση; Πώς θα με εμποδίσεις να εκλεγώ και να μολύνω τον επανιδρυμένο παράδεισο; Και πες ότι με μένα ξεμπέρδεψες, με τον Μάκη τί θα κάνεις; Ο Μάκης Ψωμιάδης ,κι αυτός σαν κι εμένα, δεν έχει εκλεγεί ποτέ και πουθενά. Πώς θα τον εμποδίσεις να χαλάει τη επανιδρυμένη μας ζαχαρένια από τα…καμαρίνια και τα…αποδυτήρια;
6.    Ο τρόπος που προτείνεις για την εκλογή των βουλευτών έχει κάτι από εξισωτισμό και δεν έχει τίποτα από διάκριση. Άλλο βουλευτής περιφερείας κι άλλο της επικρατείας. Ξέρω κάποιους που κάνουν για το ένα και δεν κάνουν για το άλλο. Ο λαός θα εκλέγει κάποιον για την περιφέρεια και κείνος θα βρίσκεται στη Βουλή! Γιατί αφήνεις στην τυχαιότητα τον προβιβασμό από την περιφέρεια στην επικράτεια και δεν το αναθέτεις στο λαό; Γιατί ο λαός είναι ώριμος να ψηφίζει Πρόεδρο – πρωθυπουργό και δεν είναι σε θέση να ψηφίσει τα μέλη του κοινοβουλίου; Ποια σκοπιμότητα επιβάλει την διπλή αυτή διήθηση; Εμπιστοσύνη στο λαό και στη δημοκρατία δεν βλέπω να υπάρχει πίσω απ’ όλα αυτά.
7.    Ακόμα ένα βήμα στον περιορισμό και στην αλλοίωση της θέλησης του λαού είναι ο περιορισμός των δύο θητειών. Κάτι τέτοιο θα το καταλάβαινα σε κάποιους κορυφαίους θεσμούς όχι όμως σαν γενικό πολιτικό κανόνα. Αν όντως πιστεύουμε στο λαό και στη δημοκρατία δεν πρέπει να φοβόμαστε. Κι επομένως δεν πρέπει να αναθέτουμε στον αυτόματο πιλότο του θεσμού να κάνει κάτι για τον λαό χωρίς τον λαό. Άλλωστε έτσι μπορεί να “τιμωρήσουμε” προληπτικά έναν “Περικλή”, να αποκλείσουμε την εμφάνισή του! Για σκεφτείτε να υπήρχε ένας τέτοιος περιορισμός στην Αθήνα του 5ου αιώνα! Εκεί, όταν απαιτείτο αποκλεισμός από την πολιτική ζωή,  αποφάσιζε η εκκλησία. Η δε ποινή του αποκλεισμού ήταν ισάξια με την θανατική. Μη ξεχνάμε τον Σωκράτη: το δίλημμα ήταν εξορία ή θάνατος!
8.    Όπως όλοι οι άλλοι έτσι κι εσύ δεν λες τίποτα για την “ελευθερία του τύπου”! Καταλήγεις έτσι στο εξής παράδοξο. Ο δεύτερος στόχος της πρότασή σου, η ανατροπή της μιντιοκρατίας,  “αντιμετωπίζεται” σε τέσσερις μόλις αράδες από τις πολλές του κειμένου. Καλά είναι αυτά περί της ιδιοκτησίας και του θεσμικού πλαισίου αλλά με το τι λέει το “δελτίο των οκτώ” τί θα κάνει ο θεσμός; Η αλλαγή των αφεντικών δεν μας προφυλάσσει καθόλου από την δικτατορία των ενδιαμέσων. Ο Λαμπράκης και ο Τεγόπουλος πέθαναν αλλά το πνεύμα τους είναι ζωντανό.
9.    Η ρύθμισή σου για τα κόμματα σηκώνει συζήτηση. Είναι ακριβώς ότι “χρειάζεται” τώρα η “επανάσταση” για να έρθει αργότερα το “Διευθυντήριο” (πάντα έρχεται αυτό και μετά από αυτό τα “δυο στιβαρά χέρια”) και να τελειώσει τη δουλειά: την ολοκληρωτική κατάργηση των κομμάτων! Σημειώνω μόνο ένα πράγμα: η μια αναγνώριση πολιτειακού ρόλου στα κόμματα και δη συνταγματικά κατοχυρωμένου ανοίγει δύο τρύπες στη βάρκα της δημοκρατίας. Μία αφού θα μπορεί να τα καταργεί ο κάθε δικαστής και μία αφού θα κάνουν κόμμα όσοι απεργάζονται την κατάργηση του συντάγματος. Δεν θα επιμείνω συνεπώς περισσότερο. Θα επικαλεστώ μόνο τη σχετική μου αναφορά στο κείμενο “Δημοκρατία για γενναίους ή δημοκρατία για τυχαίους
10.    Όπως καλά το γνωρίζεις η οικονομική ενίσχυση των κομμάτων από τον προϋπολογισμό δεν υπήρχε από την αρχή. Προέκυψε! Και προέκυψε ακριβώς γιατί τα κόμματα τα “παίρνανε” από τους “ιδιώτες”. Είπε τότε ο “νομοθέτης”: θα σας τα δίνει ο λαός με θεσμικό τρόπο για να ξέρουμε τί γίνεται και για να μειώσουμε την εξάρτηση.  Αυτό δείχνει ότι από μόνος του ο θεσμός δεν φτάνει και μπορεί να γυρίσει ανάποδα. Κι εσύ τώρα θέλεις να μας γυρίσεις στην “ελεύθερη αγορά”.
11.    Καθόλου δεν κατάλαβα τί σημαίνει αυτό το “εξωδιοικητική αναγνώριση” των συνδικαλιστικών οργανώσεων. Σημαίνει ότι η κάθε μια συνδικαλιστική οργάνωση, πχ κάθε ΠΑΜΕ, θα μπορεί να διαπραγματεύεται συλλογικά; Θα μπορεί δηλαδή ο Δασκαλόπουλος να διαλέγει και έξω από το “καλάθι” της “διοικητικής αναγνώρισης” και να διαπραγματεύεται κατά το δοκούν;  Κι αν δεν είναι αυτό υπερφαλάγγιση του θεσμού δια του πλουραλισμού θεσμών τότε τί είναι;
12.    Κι ενώ με το ένα χέρι παίρνεις μια σειρά μέτρων για να πάψουν να είναι τα συνδικάτα μέρος του πολιτικού συστήματος, με το άλλο χέρι δίνεις στις “επαγγελματικές οργανώσεις” καίριες αρμοδιότητες και τις καθιστάς όχι μόνο στυλοβάτη του πολιτικού συστήματος αλλά μέρος του κρατικού μηχανισμού! Κι αν λάβουμε υπόψη ότι πριν το κράτος ασκούσε την εξουσία με την δύναμη του αστυνομικού τμήματος ενώ τώρα την ασκεί με τη δύναμη του χρήματος, φαντάσου τί θα προκύψει όταν το ΕΒΕΑ και το ΒΕΑ αναλάβουν να καθορίζουν τους φόρους.
13.    Αν μέχρι τώρα η κάθε “φορολογική μεταρρύθμιση” γινότανε για να γλιτώσει τάχα ο φορολογούμενος από την “διαπραγμάτευση” με τον εφοριακό, τώρα μεταφέρεις τη “διαπραγμάτευση” στο δημοτικό συμβούλιο! Αν έχει κάτι καλό ο θεσμός είναι η απροσωπία. Το ότι, έστω και με ισοπεδωτικό τρόπο, καθιστά όλους εμάς, προς στιγμήν, ίσους και τον εαυτό του τυφλό. Τώρα εσύ του ανοίγεις τα μάτια και βγάζεις τα δικά μας! Καθιστάς τον Μίχαλο κριτή του φορολογικού μου δίκιου και τον  καθέναν εχθρό του διπλανού του! Εκτός αυτού, δημιουργείς κι ένα υπέροχο αρχείο οικονομικών δεδομένων – με την δημοσιοποίηση των φορολογικών δηλώσεων – για το οποίο γενιές τραπεζιτών, ασφαλιστών, χρηματιστών και κάθε είδους κερδοσκόπων, θα σε ευγνωμονούν!

Γενικό συμπέρασμα για την πρότασή σου: Σε επίπεδο πολιτικών αποφάσεων αφαιρείς εξουσίες από τον λαό υποκαθιστώντας με θεσμούς (=δεσμούς) την ψηφοφορία. Σε επίπεδο οικονομικών αποφάσεων  είσαι “σκανδαλωδώς” γενναιόδωρος. Τόσο που ο Καμίνης, ο Κορκίδης και ο Μίχαλος  αγκαλά με τον λαό της Αθήνας θα συναποφασίσουν το φορολογικό βάρος του καθενός καθαρίζοντας με το εξωτερικό χρέος, τη Μέρκελ, τους οίκους αξιολόγησης κλπ.

Επίλογος

Τα μεταξωτά βρακιά θέλουν κι επιδέξιους κώλους! Ήγουν οι θεσμοί όσο μεταξωτοί κι αν είναι θέλουν επιδέξιους  και προπονημένους ανθρώπους για να τους αξιοποιούν και να τους προάγουν ή έστω να μην κάνουν κακή χρήση αυτών.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση χρειάζεται ο ανθρωπολογικός τύπος που παραιτείται από το δυναμοκεντρισμό, από την ανταγωνισμός και την διαβολή και κοιτάει να κάνει χωριό με τον διπλανό του. Αν δεν υπάρχει αυτή η προϋπόθεση τα αρνιά θα παραδοθούν στους λύκους!
Οι κοινότητες που είχαν αυτό το φορολογικό σύστημα  και μια άλλη, άμεση δημοκρατία, ήταν κοινότητες αγιασμένες. Διέθεταν άλλου είδους ανθρώπους κατάλληλα προπονημένους. Παρ’ όλα αυτά και παρά την ύπαρξη αυτών των ανθρώπων κι αυτές οι κοινωνίες χάθηκαν από τα σφάλματα και τις ανεπάρκειές τους.
Πιστεύω ακράδαντα ότι οι κοινότητες αυτές μπορούν ν’ αναγεννηθούν με έναν νέο σημερινό τρόπο!  Αν η ώρα τους είναι τώρα, εμπρός και από Θεού άρξασθε!
Από τη Διαθήκη του Θεού και όχι από το Σύνταγμα των ανθρώπων.
Αν όχι, πρέπει να προσέχουμε πολύ.

Δυο φορές στους μύθους οι άνθρωποι έφτιαξαν ομοιώματα ζώων για να παραπλανήσουν κι έτσι να πετύχουν το σκοπό τους.
Μια στην Τροία και μια στην Κρήτη. Και στις δύο το κόλπο πέτυχε!
Στη μία πήραν την Τροία!
Στην άλλη, η Πασιφάη, καλά τα κατάφερε… δεν έμεινε με τον σεβντά…
Το πρόβλημα το είχαν οι Αθηναίγοι οπού τους έτρωγε ο Μινώταυρος!
Ενδεχομένως κάποιο πρόβλημα να είχε και ο Μίνωας…

Προσέχετε λοιπόν τί μαστορεύετε!

26 Ιουνίου 2011
Θησείο

Βλ. και Β. Ξυδιά, «Συνταγματική επανίδρυση της Ελληνικής Δημοκρατίας» και «Δευτερολογία για συνταγματική επανίδρυση κα Προεδρική Δημοκρατία»

Πηγή: Αντίφωνο

2 Σχόλια

  1. Αγαπητέ Γιώργο,

    Χαίρομαι ειλικρινά που σήκωσες το γάντι. Γράφεις πολλά (όπως πάντα), και πολύ ωραία (όπως πάντα), και πολύ έξυπνα (όπως πάντα). Τι να σου πρωτοαπαντήσω; Έχουμε και δουλειές και αντί να ασχολούμαστε μ’ αυτές για να έχουνε φαγάκι τα παιδάκια μας – μέρες που έρχονται και φτώχεια που μας περιμένει – καθόμαστε εδώ και ερωταπαντούμε ο ένας τον άλλο στο διαδίκτυο. Έργα του διαβόλου … Ας είναι ευλογημένο … Θα σου πω λοιπόν προς το παρόν μόνο για το πρώτο, το γενικό, και τα υπόλοιπα τα βρίσκουμε άλλη στιγμή.

    Ρωτάς (ρητορικώ τω τρόπω) πώς μπορεί να είναι λαϊκή απαίτηση το σύνταγμα αφού δεν έχει μορφοποιηθεί ως θετικό αίτημα, και πού το ξέρω εγώ κλπ. Έχω δύο απαντήσεις να σου δώσω. Μία ειλικρινή και μία ψευδή. Θα ξεκινήσω από τη δεύτερη. Όπως ίσως θα είδες σε πρόλαβα. Στο επόμενο σημείωμα «Δευτερολογία κλπ» παραπέμπω σε μια έρευνα του ΒΗΜΑΤΟΣ, όπου ήδη από το 2007 το 47% θέλει Προεδρική Δημοκρατία έναντι 40% που επιμένει Προεδρευομένη που έχουμε σήμερα. Φαντάσου δηλαδή! Είναι ήδη οι μισοί και χωρίς να έχει γίνει καμία δημόσια συζήτηση. Κι αν κοιτάξεις και τις υπόλοιπες παραπομπές που έχω εκεί θα δεις αυξανόμενο ενδιαφέρον και συζητήσεις και δηλώσεις και εκδόσεις σε υψηλότατο επίπεδο. Εσύ τί λες; Χαζοί είναι αυτοί οι ΒΗΜΑ, Βενιζέλος, Πάντειο Πανεπιστήμιο, Μητσοτάκης κλπ που κάθονται και το συζητούν; Ή δεν έχουν τι να κάνουν και περνούν την ώρα τους; Επομένως τόσο η «ποσοτική» όσο και η «ποιοτική» στατιστική το λέει καθαρά. Ο λαός είναι ώριμος για αλλαγή συντάγματος.

    Αυτή είναι, είπαμε, η ψευδής, η υποκριτική απάντηση. Να σου πω τώρα και την ειλικρινή, αλλά σε παρακαλώ μην την πεις σε άλλον, γιατί δεν είναι πολιτικώς ορθή. Τη λέω μόνο σ’ εσένα εξομολογητικά. Λοιπόν η αλήθεια είναι πως η συνταγματική αλλαγή είναι ώριμη επειδή το λέω εγώ. Όχι δηλαδή πως διάβασα, μελέτησα, κατάλαβα ή διαισθάνθηκα τη λαϊκή θέληση κτό. Το λέει το πολιτικό μου θερμόμετρο. Που συνήθως δεν λειτουργεί , γιατί δεν είναι ευαίσθητο στις χαμηλές θερμοκρασίες, αλλά όταν τα πράγματα αρχίσουν να βράζουν πιάνει ακριβώς. (Θα μου πεις: υποκρυπτόμενος αυταρχισμός ή έστω ελιτισμός. Δεν ξέρω. Δεν μπορώ να σου πω. Δεν ασχολούμαι. Ίσως. Δεν αποκλείεται. Πάντως να σου πω την αλήθεια: Δεν το νομίζω. Εν πάση περιπτώσει, θα σου πω παρακάτω.)

    Και εδώ ερχόμαστε στο άλλο. Ότι δηλαδή το αίτημα είναι αδιαμόρφωτο. Ε βέβαια και είναι αδιαμόρφωτο. Τί περίμενες δηλαδή; Πώς θα διαμορφωθεί αν δεν αρχίσουμε ένας-ένας να τραγουδάμε; Και μάλλον, να συνθέτουμε νέα τραγούδια! Αλλιώς το «αίτημα» θα έπρεπε να πάρει τη μορφή «στατιστικής» κατά το πρότυπο των δημοσκοπήσεων: αφαίρεσε λίγους βουλευτές για να μην κλέβουν πολλοί· πρόσθεσε ελεγκτικούς μηχανισμούς για να τους έχουμε δεμένους κλπ κλπ. Δημοσιογραφικές και αριστεροδημοκρατικές χαζομάρες δηλαδή. Μετριοκρατία δηλαδή. Εμείς όμως είπαμε (εσύ δηλαδή το είπες): δημοκρατία για γενναίους. Διότι είμεθα εραστές της πόλεως, όπως το λέει και ο Περικλής (που δεν σκάμπαζε βέβαια από «άμεση δημοκρατία» και κουραφέξαλα) Κι εσύ που ξέρεις απ’ αυτά, ξέρεις ότι οι ρόλοι είναι διακριτοί: εραστής και ερώμενος. Όπως το λέει ο φίλτατος Πλάτων (που στην προκειμένη περίπτωση έχει και τη φιλτάτη αλήθεια με το μέρος του). Όταν λέμε λοιπόν ότι το αίτημα είναι ώριμο εννοούμε ότι βρισκόμαστε σε ώρα γονιμοποίησης (και μην το πας στο χυδαίο, διότι εδώ μιλάμε για πνευματική γέννα) με τη φρόνηση του πολίτη εραστή και την ομορφιά-γοητεία της πόλεως που δείχνει έτοιμη να κυοφορήσει το νέο. Γι’ αυτήν την ωριμότητα μιλώ.

    [Και με την ευκαιρία να πω πως αυτό δίνει την απάντηση και στο άλλο φοβερό δήθεν δίλημμα: θεσμοί ή γενναίοι; Μα οι θεσμοί – αυτοί που κάνουν την πόλη καλύτερη – δεν είναι τίποτε άλλο από την τελετουργική μύηση των πολλών στο κατόρθωμα των γενναίων. Μια λειτουργική μυητική-παιδαγωγική επανάληψη της γενναιότητας. Τα λέω αυτά στο «Πρόσωπο και Κοινότητα» που βρίσκεται εδώ στο Αντίφωνο.]

    Αυτά λοιπόν τα λίγα για την ώρα. Και αν και όποτε τα καταφέρω θα επανέλθω για τα υπόλοιπα. Αλλιώς, θα πρέπει να βρεις μόνος σου τον σωστό δρόμο (που δεν σε φοβάμαι δηλαδή). Χαίρε Γεώργιε.

    ΒΞ

  2. Αν παρεμβαίνω σ’αυτή τη συζητηση είναι για να εκφράσω μια απορία. Καθενας έχει δικαίωμα να κρίνει, να επικρίνει και να σχολιάζει τον όποιον άλλον διατυπώνει δημόσια επιστημονικές ή άλλες απόψεις. Εγώ προσωπικά χαίρομαι όταν κάποιος μου κάνει την τιμή να διαλεχθεί μαζί μου, να με σχολιάσει και να με κρίνει. Αυτό άλλωστε είναι και παρήγορο σε μια χώρα όπου ο διάλογος έχει αποκτήσει αρνητικό πρόσημο. Διερωτώμαι όμως πως είναι δυνατόν να έχει κανείς άποψη, όταν θεωρεί ότι η ενημέρωση για τον άλλον αποτελεί περιττό άθλημα; Ο κύριος Σαλεμής δεν θα έπρεπε να διαθέτει ολίγη “προνιακή” περιέργεια και να διαβάσει κάτι από Κοντογιώργη αφού ήθελε να αποφανθεί για την επιστημονική του άποψη; Στα γραπτά του θα διέκρινε ίσως πώς προσεγγίζει έννοιες όπως ο δήμος, η δημοκρατία και ίσως πολλές άλλες που θέτουν ως προαπαιτούμενο την επίπονη γνώση που δεν αποκτάται στους καφενέδες. Δεν εννοώ να αποδεχθεί τις υποθέσεις του, αλλά για να μην εκτίθεται παραποιώντας τον. Ευχαριστώ, παρόλ’αυτά, τον φίλο Βασίλη Ξυδιά για την μακρά θητεία του στην πνευματική αναζήτηση.
    γκ

Σχολιάστε:

Πληκτρολογήστε το σχόλιό σας
Please enter your name here