Κάλεσμα στην κοινωνία των πολιτών. Τι πρέπει να αλλάξει, πως πρέπει να δράσουμε (Α΄Μέρος)

12
402

Γιώργος Κοντογιώργης

Μην τρέφουμε αυταπάτες. Οι διαδηλώσεις και οι συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στους δρόμους και στις πλατείες είναι αδιέξοδες, διότι δεν αίρουν την αιτία του προβλήματος, που είναι η μονοπωλιακή συγκέντρωση του συνόλου της πολιτικής εξουσίας στα χέρια των νομέων του κράτους. Όταν η κοινωνία των πολιτών, έχοντας εκτονωθεί ή εξαντληθεί, θα επιστρέφει στα σπίτια της, οι πολιτικοί θα συνεχίζουν να διαλέγονται και να συναποφασίζουν με τους εσωτερικούς και τους εξωτερικούς φορείς των μηχανισμών (τους χορηγούς ισχύος, χρήματος, επικοινωνίας κλπ), που τους κρατούν όμηρους στην πολιτική επιφάνεια.

Είναι επείγον να αντιληφθούμε ότι θεμελιώδη αιτία του σημερινού προβλήματος αποτελεί το γεγονός ότι το πολιτικό σύστημα της νεοτερικότητας δεν είναι ούτε δημοκρατικό ούτε αντιπροσωπευτικό. Το πολιτικό προσωπικό κατέχει κατά τρόπο αδιαίρετο και την ιδιότητα του εντολοδόχου και του εντολέα, ενώ η κοινωνία των πολιτών είναι εγκιβωτισμένη στην ιδιωτική σφαίρα. Με όχημα το πολιτικό αυτό σύστημα και τον αναπόφευκτο εκφυλισμό του σε μια δυναστική κομματοκρατία, οι δυνάμεις που ορίζουν την παγκόσμια τάξη κατάφεραν να ελέγξουν το κράτος και να επιβάλουν την πολιτική τους κυριαρχία επί της κοινωνίας των πολιτών.

Υπό τις συνθήκες αυτές, η κοινωνία των πολιτών καλείται:

(α) να πάρει την πολιτεία στα χέρια της, να αξιώσει την αναστολή των άρθρων του Συντάγματος που αναιρούν την αντιπροσωπευτική αρχή της πολιτείας, που της αφαιρούν την ιδιότητα του εντολέα. Να επεξεργασθεί προτάσεις νόμων που θα καταργούν τον κατοχικό χαρακτήρα του κράτους και τη δυναστική κομματοκρατία, που θα εξαρτούν το πολιτικό προσωπικό από την κοινωνία των πολιτών, που θα καταργούν την “ασυλία” του και θα το υπάγουν απευθείας στη δικαιοσύνη για τα πολιτικά του πεπραγμένα, που θα παρέχουν στον πολίτη δικαίωμα εννόμου συμφέροντος για τη βλάβη που θα του προκαλούν οι φορείς της διοίκησης και το πολιτικό προσωπικό. Να επεξεργασθεί, τέλος, τις πολιτικές κατευθύνσεις μέσα στις οποίες θα υποχρεούται η πολιτική εξουσία να κυβερνήσει.

(β) να περικυκλώσει ειρηνικά, αλλά μαζικά τη Βουλή (κατά προτίμηση σε ώρα ολομέλειας) και το Μαξίμου (όταν θα συνεδριάζει ο μονάρχης πρωθυπουργός με τους συνεργάτες του) και να αξιώσει την υπερψήφιση των νομοθετικών της προτάσεων. Εν ανάγκη να μην τους αφήσει να αποχωρήσουν εάν δεν τις ψηφίσουν ή να απαιτήσει την προσέλευσή τους γι’αυτό. Να συνεχίσει έτσι με επιμονή, ώσπου να κατοχυρωθεί ότι η βούληση της κοινωνίας των πολιτών θα διατυπώνεται θεσμικά και θα συνεκτιμάται υποχρεωτικά στις πολιτικές τους αποφάσεις. Να τους υπενθυμίσει με σαφήνεια ότι αυτή (η κοινωνία των πολιτών) αποτελεί τον λόγο ύπαρξης και του κράτους και του πολιτικού προσωπικού και της οικονομίας. Ότι η κοινωνία των πολιτών, και όχι το κράτος, ενσαρκώνει και διερμηνεύει το έθνος. Ότι το συμφέρον της κοινωνίας των πολιτών οφείλει να αποτελεί το μοναδικό “τέλος” της πολιτικής τους λειτουργίας. Ότι αυτή, η κοινωνία, και όχι αυτοί, οι πολιτικοί, είναι αρμόδια να μορφοποιήσει τις πολιτικές που θα συνάδουν με το κοινό συμφέρον. Ότι η θέση της κοινωνίας είναι μέσα στην πολιτεία, όχι στις πλατείες. Και ότι ο χρόνος της εν λευκώ εξουσιοδότησης που τους παρέχει το σύστημα να διερμηνεύουν τη βούλησή της και να προσδιορίζουν το συμφέρον της έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Ήρθε η ώρα η κοινωνία των πολιτών να διεκδικήσει τη μεταβολή του πολιτικού συστήματος ώστε η ψήφος της να αποκτήσει αντιπροσωπευτικό (και όχι απλώς νομιμοποιητικό) περιεχόμενο. Αντί να δεοντολογεί, πιέζοντας την εξουσία να ενεργήσει υπέρ του κοινού συμφέροντος, να αναλάβει η ίδια την αρμοδιότητα της συναπόφασης. Να ανακτήσει το δικαίωμα του “ελέγχειν” και του “ευθύνειν” των πολιτικών, την ιδιότητα του εντολέα, αντί να αποδέχεται τον εγκλεισμό της στην ιδιωτική σφαίρα, αφήνοντάς τους να αλωνίζουν και να νέμονται το κράτος από κοινού με τους ποικιλώνυμους της διαπλοκής συγκατανευσιφάγους.

Την ημέρα που η κοινωνία των πολιτών θα αποκτήσει επίγνωση των αιτίων του προβλήματος και θα διακηρύξει το τέλος του “κοινωνικού συμβολαίου” που της επέβαλαν μονομερώς οι νομείς του κράτους, που θα διατυπώσει με ρητό τρόπο την αξίωσή της να γίνει θεσμικός συντελεστής της πολιτείας και όχι υπήκοος, που θα αντιληφθεί ότι αποτελεί την πρωτογενή πηγή κάθε εξουσίας και, φυσικά, της δικής τους ύπαρξης, θα διαπιστώσει την αποτελεσματικότητα της δύναμής της. Την ημέρα εκείνη το πολιτικό προσωπικό θα κληθεί να επιλέξει ανάμεσα στο δρόμο της άρνησης και, συνακόλουθα, της οπισθοδρόμησης, ο οποίος θα το εκθέσει ανεπανόρθωτα ως αυταρχικό και στη μεταβολή του σε προσήλυτη θεραπαινίδα της κοινωνίας των πολιτών και απλό εντολοδόχο του συμφέροντός της. Στο διακύβευμα αυτό, το συγκριτικό πλεονέκτημα της κοινωνίας των πολιτών είναι ότι ο χρόνος του (μη δημοκρατικού και μη αντιπροσωπευτικού) πολιτικού συστήματος, που γέννησε η εξερχόμενη από τη μεσαιωνική δεσποτεία Ευρώπη, και της εκφυλιστικής του εκδοχής της κομματοκρατίας, έχει παρέλθει. Ούτε το ίδιο, ούτε η εξω-πολιτειακή δράση που επιφυλάσσεται στην κοινωνία των πολιτών, μπορεί να ανατρέψει τη μονοσήμαντη πολιτική ηγεμονία των “αγορών” που διαφεντεύει την πλανητική “δικαιοταξία”.

Οπωσδήποτε, η πολιτική τάξη δεν διαθέτει καμία νομιμοποίηση να αρνηθεί στην κοινωνία των πολιτών το δικαίωμα να άρει, εφόσον το επιθυμεί, την εμπιστοσύνη της στο πολιτικό σύστημα που αποκλείει τη συμμετοχή της στη διαδικασία λήψεως των αποφάσεων.

Διαβάστε το Β’ μέρος εδώ.

12 Σχόλια

  1. Πάντως η επ’ αόριστον εγκατάσταση των “αγανακτισμένων” στο Σύνταγμα δεν είναι απλή “εκδήλωση διαμαρτυρίας”. Έτσι την παρουσιάζουν και έτσι προσπαθούν να την κάνουν τα ΜΜΕ. Η απόφαση όμως της συνέλευσης των “εξεγερμένων” το Σάββατο βράδυ ήταν σαφής: “Δεν θα φύγουμε από τις πλατείες, μέχρι να φύγουνε αυτοί που μας οδήγησαν εδώ: Κυβερνήσεις, Τρόικα, Τράπεζες, Μνημόνια και όλοι όσοι μας εκμεταλλεύονται.” Αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί “διαμαρτυρία”. Ασφαλώς πρέπει να συμπληρωθεί και με άλλα στοιχεία για να μπορέσει πραγματικά να λειτουργήσει προς την κοινωνία ως πρόσκληση ανατροπής του συστήματος. Από την άποψη αυτή η παραπάνω πρόταση της μαζικής ειρηνικής “περικύκλωσης” της βουλής είναι πολύ σημαντική, όπως βεβαίως και οι θεσμικές προτάσεις αυτού του κειμένου. Αυτή θα μπορούσε άλλωστε να είναι αυτή τη στιγμή η κρίσιμη συμβολή προσωπικοτήτων όπως ο καθηγητής Γ. Κοντογιώργης. Να προσφέρουν στο νεογέννητο παλλαϊκό αυτό κίνημα το κύρος και τη σοφία τους για τη διαμόρφωση του περιεχομένου αυτού που θα μπορούσε να είναι μια “πραγματική δημοκρατία τώρα”. Δεν είναι βέβαιο ότι θα υπάρξουν πολλές ανάλογες ευκαιρίες στο άμεσο μέλλον. Και εν πάση περιπτώσει, γιατί να την αφήσουμε αυτή να χαθεί;
    ΒΞ

  2. Κύριε Κοντογιώργη,
    είναι καιρός τώρα που διαβάζω τις θέσεις σας μέσα από το αντίφωνο αλλά και από βιβλία σας και από τη μια μεριά χαίρομαι που έχω τη τύχη να ακούσω κάτι διαφορετικό από την άλλη αισθάνομαι πραγματικά θλίψη. Θλίψη για λογαριασμό μου αλλά και για λογαριασμό όλων των ανθρώπων που έτυχαν της παιδείας της δικής μου. Λυπάμαι που αν και τελείωσα το Πολυτεχνείο και εργάστηκα για 17 χρόνια σε αυτό το τόπο, περίμενα έναν πνευματικό άνθρωπο να μου ξεκαθαρίσει το προφανές, ότι το πολίτευμα που έχει όλος ο ανεπτυγμένος δυτικός κόσμος δεν είναι δημοκρατία. Δεν είναι που δεν άκουσα ποτέ ότι η Αθηναϊκή Δημοκρατία είχε διαφορά από το σημερινό αποτέλεσμα του Διαφωτισμού γιατί εκείνη στηριζόταν στις αποφάσεις της εκκλησίας του δήμου αλλά μέχρι εκεί και αυτό είναι δημοκρατία και το άλλο είναι δημοκρατία. Όπως όταν δε ψάχνεις για κάτι και μπροστά στα μάτια σου να είναι δε θα το βρεις. Σας ρωτώ λοιπόν, πόσοι νομίζετε ότι είναι αυτοί που γνωρίζουν πολύ καλά γιατί κατεβαίνουν και διαμαρτύρονται στο Σύνταγμα και αν το γνωρίζουν γιατί κατεβαίνουν τώρα και όχι όταν συντελούνταν η διαφθορά του λαού. Να σας δώσω και την απάντηση που πιστεύω. Γιατί όλοι μας ήμασταν ευχαριστημένοι που τρώγαμε (όχι γιατί μαζί τα κλέψαμε αλλά όλοι είχαν να φάνε αφού έπεφταν αριστερά δεξιά τα ξεροκόμματο).
    Δυστυχώς οι πνευματικοί άνθρωποι έχουν μεγάλη ευθύνη για την πνευματική ένδεια του λαού, στην προκειμένη περίπτωση του ελληνικού. Δέχτηκαν μια εξαθλίωση του εκπαιδευτικού συστήματος και αποστείρωση του από ό,τι πνευματικό. Και φαίνεται ότι το σχέδιο ήταν καλά στημένο. Ο παραγωγικός ιστός της όποιας χώρας χρειάζεται μηχανές να παράγουν και όχι πολίτες να αμφισβητούν ή να μπλέκονται σε αναστολές που θα μειώσουν την αποτελεσματικότητά του. Ακόμα περισσότερο όσον αφορά τη δική μας χώρα δεν θέλανε καν παραγωγή και γνωρίζω πολύ καλά τι λέω, θελαν άβουλους καταναλωτές που θα πιαστούν στη φάκα.
    Λοιπόν, για να καταλήξω και κάπου, πιστεύω ότι δύο πράγματα μπορούν να ξεκινήσουν αυτή τη στιγμή αφού αφήσουμε αυτούς που φαγώθηκαν να κυβερνήσουν να πάνε τη βαλίτσα εκεί που θέλουν για να ξεμπροστιαστούν πλήρως, θα πάρουν την πληρωμή τους από τους ίδιους τους δικούς τους.
    1. Οι πνευματικοί άνθρωποι όλων των ειδικοτήτων να συνεργαστούν και να δώσουν μια συνολική εναλλακτική πρόταση, ή έστω ένα νέο όραμα στο λαό
    2. Να απαλλάξουν τους πολίτες αλλοδαπούς ή ημεδαπούς από το σαθρό εκπαιδευτικό σύστημα και να προωθήσουν τις αρχές του λακωνικού φρονήματος όπου οι άνθρωποι ζουν με τα αναγκαία και όχι με τα περιττά και είναι εκπαιδευμένοι να βάζουν προτεραιότητες στις αξίες τους μη γενόμενοι δούλοι των αδυναμιών τους. Προηγείται το ήθος αυτό μιας δημοκρατικής πολιτείας και όχι το ανάποδο.
    Αν δω να σας εμποδίζουν έστω και να προωθήσετε τα παραπάνω όχι στο Σύνταγμα θα κατέβω αλλά θα μείνω κιόλας μέχρι να γίνουν πράξη.

  3. “Κοινωνία Ελλήνων πολιτών”.
    Διαφορετικά υπάρχει περίπτωση σύγχυσης με τους παγκοσμιοποιητές, που μιλούν για πολίτες γενικά και αόριστα.
    γιώργος καλαμαράς

  4. Ὁ καθηγητής Γ. Κοντογιώργης, δέν ἀποθαρρύνει τίς διαμαρτυρίες τῶν ἀγανακτισμένων πολιτῶν, ἀλλά ἀντιθέτως τίς σχεδιάζει καλύτερα. Χρειαζόμεθα στρατηγούς γιά κάθε νέαν ἐπίθεση δημοκρατική. Δέν θά δράσουν οἱ πολίτες ὡς «μπουλούκια», καθότι πολύ σωστά παρατηρεῖ ὁ καθηγητής ὅτι θά κουρασθοῦμε καί θά πᾶμε στά σπίτια μας.
    Κύριε καθηγητά, συμφωνῶ μέ τίς ἀρχές σας καί ἐπαυξάνω. Συγχαρητήρια.

  5. Κύριε Κοντογιώργη, χάρηκα απεριόριστα μόλις διάβασα το κείμενό σας, γιατί έχω μελετήσει αρκετά συστηματικά τις θέσεις σας και τις ενστερνίζομαι στο ακέραιο. Η μοναδική μου ένσταση, την οποία έχω καταθέσει και γραπτά στο πρόσφατα δημοσιευμένο βιβλίο μου “Η κρίση του κοινοβουλευτισμού και το αίτημα της άμεσης δημοκρατίας”, είχε να κάνει με το χρόνο εκδήλωσης ενός κινήματος διεκδίκησης γνησιότερης δημοκρατίας. Πίστευα και εξακολουθώ να πιστεύω ότι το ισχύον νόθο κοινοβουλευτικό σύστημα έχει εκδηλώσει εδώ και χρόνια όλα τα εκφυλιστικά του συμπτώματα, τα οποία η κοινωνία των πολιτών όχι απλά έχει αντιληφθεί αλλά τα έχει νιώσει στο πετσί της. Είναι ως εκ τούτου απολύτως κατάλληλη η στιγμή το κίνημα αυθόρμητης διαμαρτυρίας να μετατραπεί σε κίνημα συστηματικής και δυναμικής απαίτησης για μετάβαση σε ένα ωριμότερο στάδιο δημοκρατικής συγκρότησης. Κι εσείς είστε ο πλέον κατάλληλος άνθρωπος για να εκπονήσετε την πολιτική διακήρυξη αυτού του κινήματος, την οποία θα συνυπογράψουμε οι απανταχού “αγανακτισμένα” δημοκρατικοί πολίτες και με τη σθεναρή μας παρουσία στη Βουλή και όπου αλλού χρειαστεί θα αναγκάσουμε το πολιτικό προσωπικό να την υιοθετήσει και να την υποστασιοποιήσει θεσμικά.

  6. Κύριε Βαρελίδη, είναι πράγματι δύσκολο, αλλά τρέφω την ελπίδα ότι οι περιστάσεις σε συνδυασμό με ένα καλά οργανωμένο κίνημα θα τους υποχρεώσουν να το κάνουν. Αν ανοίξει ο δρόμος των αλλαγών, δεν έχει επιστροφή. Έστω και αργά η δημοκρατία θα νικήσει.

  7. ΑΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΝ ΟΛΟΙ ΤΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΕΛΟΥΝ! ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ?ΑΛΛΗΝΕ? Η ΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΟΥ ΒΟΛΕΜΑΤΟΣ? ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ !ΓΙΑ ΤΟ ΟΤΙ ΞΕΒΟΛΕΥΤΗΚΑΝ ΜΟΥ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΠΟΥ ΞΕΡΟΥΝ ΤΙ ΘΕΛΟΥΝ ΠΟΥ ΠΑΝΕ ΚΑΙ ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΝ ΑΥΤΟ -ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ!ΘΑ ΞΕΦΟΥΣΚΩΣΕΙ …ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΚΟΜΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ!

  8. Νομίζω ότι η “αθέσμιτη συλλογικότητα” που θα περικυκλώσει τη Βουλή και θα αξιώσει (επιβάλει) αυτά που προτείνονται, δεν θα μπορεί να επικαλεσθεί αδιάβλητο τεκμήριο αντιπροσωπευτικότητος (πλειοψηφίας) τής Κ.Τ.Π.

    Ευχαριστώ.

  9. Κύριε Κάλιοση.
    Πιστεύοντας και ελπίζοντας σε μια συνειδησιακή αφύπνιση, χθες Παρασκευή ξαναπήγα στην πλατεία και διένειμα στο παρόν φυλλάδιο.

    Άρχοντες Επαναστάτες της Πλατείας Συντάγματος
    Είστε η μοίρα, η ελπίδα και το πεπρωμένο του μέλλοντος και όχι μόνο του δικού μας.

    Η εφαρμογή των σχεδίων δούλωσης της Ανθρωπότητος ξεκίνησε από εδώ, με την έντεχνη διάδοση των ναρκωτικών, της πορνογραφίας, της πορνείας, της διαφήμισης και της έντεχνης ειδωλολατρίας του ξανθού στήθους και κόλου που κατάστρεψε τις υγιείς σχέσεις μεταξύ των δύο φύλων.

    Ο συνεκτικός ιστός μιας κοινωνίας, είναι ο θεσμός του Δικαίου, όταν είναι διάτρητος οι κοινωνίες καταρρέουν, εκεί βρίσκεται η πρώτη αιτία της κατάρρευσης, στη Ζωή και Πατρίδα μας.

    Η αυτοαπόρριψη, οι ενοχές, οι ερωτικές ανεπάρκειες, η μοναξιά, η απομόνωση, ο φόβος, το ψεύδος, ο εκχυδαϊσμός της Ζωής, του έρωτα, των τεχνών, του τοκετού και κάθε ομορφιάς στη Ζωή μας, είναι έντεχνα κατασκευάσματα αυτής της Απάνθρωπης και Ανθρωποβόρας Εξουσιαστικής Ελίτ, που ο δόλιος πολιτικός θίασος της πατρίδας μας δουλικά εφαρμόζει πάνω στις Ζωές των παιδιών μας, του εξαίσιου φυσικού μας κάλλους, της Αρχαίας μας κληρονομιάς και της ευδαίμονος Ζωής.

    Μόλις ξυπνάμε από την έντεχνη υπνηλία που τα ΜΜΕ, οι εφημερίδες, η διαφήμιση και τα περιοδικά του κόλου επέβαλαν στη ζωή μας.
    Μόλις ξυπνάμε και καταλαβαίνουμε ότι όλα αυτά ήταν ένα αισχρό δόλωμα δειλών, παμπόνηρων, ανάλγητων και σκουληκιασμένων εξουσιαστών, που για ένα πινάκιο φακής ξεπούλησαν την Πατρίδα μας, το σπίτι μας, τα παιδιά μας, τις ανθρώπινες αξίες, την ευτυχία μας και τη δικαίωση της ζωής μας, σ’ αυτούς τους απάνθρωπους τοκογλύφους και τραπεζίτες.

    Εμείς οι συκοφαντημένοι Έλληνες, οι έντεχνα διεφθαρμένοι και προδομένοι, λέμε ΟΧΙ στα σχέδια των προδοτών, η κραυγή ΚΛΕΦΤΕΣ είναι αρκετή να τους γκρεμίσει, μην βιαιοπραγείτε, αυτό προτρέπουν με τα πληρωμένα τους όργανα, για να μετατρέψουν την Πατρίδα μας σε ένα βουστάσιο άβουλων υποκειμένων.
    Είμαι ένας μοναχικός πολεμιστής υπέρ του Ωραίου, του Δικαίου και της Ελευθερίας και είμαι μαζί σας. Ευάγγελος Βαρελίδης. http://www.varelidis.gr

    Κύριε Κάλιοση, αλλά κι’ εσείς υπόλοιποι σύντροφοι του antifono.gr.

    Θυμάστε τι μας έλεγαν οι καλοί μεγάλοι προκειμένου να μας προστατέψουν από του κακούς μεγάλους.
    “Προσέχετε αυτούς που σας δίνουν καραμέλες, διότι μπορεί να σας κάνουν μεγάλο κακό”.
    Από τότε λοιπόν, υποσυνείδητα, όλα τα καλά παιδιά αναπτύσσουν μια ασπίδα προστασίας και επιφύλαξης απέναντι σε κάθε καραμέλα της Ζωής.
    Αυτό είναι το σύνδρομο της καραμέλας, που εδραιωμένο σε φυσικούς λειτουργικούς νόμους του εγκεφάλου μας, επιτρέπει σε κάθε ανθρωποποίητη Σκεπτομορφή να αυτοπροστατεύεται.
    Το Κράτος, με όλους τους επί μέρους κλάδους του, δεν είναι τίποτε περισσότερο από Σκεπτομορφές που κάποιοι κατά το παρελθόν Εν-Ορατικά εμπνεύσθηκαν και εφάρμοσαν πάνω σ’ έναν Πλανήτη, πάντα κατά τα εξουσιολάγνα συμφέροντά τους.

    Η μόνη ελπίδα είναι ο Κβαντικός νόμος της απροσδιοριστίας του Χάϊζεμπερκ, αλλά εν’ όψη των συνεπειών της Φουκουσίμα, την έναρξη εκτροπής του άξονα της Γης με την ανακατανομή της Γήινης μάζας, όπως αποδεικνύουν οι τελευταίες διαρκώς αυξανόμενες σεισμικές δονήσεις και η τερατώδης αύξηση της εξειδικευμένης ηλιθιότητας στον Πλανήτη Γη, οι ελπίδες είναι πολύ λίγες.

  10. [b]
    [size=large][b]όσο ο Πρόεδρος της ” Δημοκρατίας ” θα παραμένει εντός των τειχών ασφαλείας της συγκεκριμένης Πολιτείας [ Αραγε τί περιμενει να ” αρθεί ” στο ύψος των περιστάσεων ;] οι συγκεκριμένοι πολιτικοί όλων των κομματικών συστημικών ομάδων έκμετάλευσης του λαού θα ρυθμίζουν τις τύχες μας και θα μαυρίζουν τα ανύπαρκτα πλέον όνειρά μας …….
    και εγώ θα είμαι ακόμα στις πλατείες και στις πλατείες μελετώντας την ικανότητα αυτών και την δική μου μωρία :
    να ελπίζω στην εγωϊστική ανικανότητα των πρωθυπουργών που απλώς είχαν την τύχη να είναι : καθηγητές ! ή ” αχθοφόροι ” πολιτικών ονομάτων…..
    [u]πρόταση :[/u] να καλέσει ο Πρόεδρος τους αρχηγούς να ζητήσει κυβέρνηση Συνεργασίας , όπου τις θέσεις κλειδιά ( οικονομικών , εσωτερικών -διοίκησης , εξωτερικών ..) θα αναλάβουν προσωπικότητες με ήθος -γνώσεις και ψυχική δύναμη …..
    και να προχωρήσουν σε σ’υνταξη Ελληνικού Συντάγματος ,
    καταρτγώντας το συγκεκριμένο κουρελόχαρτο κατά τους ασκούντεςσ την εξουσία .
    Σε διαφορετική περίπτωση , εφόσον ο Πρόεδρος , δεν εισακουστεί απο τους νεοταξικούς πολιτικούς ( αγγλοσαξονικού γεννετικού σωλήνα ) να παραιτηθεί για να πάμε σε εκλογές -μήπως τελικά

  11. ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ κ.ΚΟΝΤΟΓΙΩΡΓΗ ,ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ.ΕΠΕΙΔΗ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΟΙ ΑΓΩΝΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΕΣ ΚΑΙ ΘΕΛΟΝΤΑΣ ΝΑ ΣΥΜΒΑΛΛΩ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥΣ,ΠΡΟΤΕΙΝΩ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ Δ.ΤΖΟΥΒΑΝΟΥ ,,βαθεια δημοκρατια…”που δημοσιευεται εδω στο ΑΝΤΙΦΩΝΟ …
    ΚΟΙΝΟΣ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΑΡ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

  12. Συμφωνώ με τον Βασίλη Ξυδιά οτι δεν πρέπει ν’ αποδυναμωθεί το αίσθημα των πραγματικά Αγανακτισμένων ούτε και οι συγκεντρώσεις όπου δεί. Τουναντίον πρέπει να ενδυναμωθεί και η αδιαμφισβήτητη συμβολή προσωπικοτήτων τέτοιων όπως ο αξιόλογος καθηγητής κ. Κοντογιώργης βοηθά με τον ουσιαστικό λόγο στην αφύπνηση συνειδήσεων των πολιτών. Μπράβο στον κ. Κοντογιώργη. Τον παρακολούθησα στις τελευταίες του παρουσίες στην εκπομπή του κ. Αυτιά και του κ. Παπαδάκη και ήταν ο εξέχων λόγος που συνέχισα να παρακολουθώ και τις δύο πρωινές εκπομπές τις συγκεκριμένες μέρες. Ο λόγος του απλός, μεστός, καυστικός και ανεπιπιτήδευτος!!! Μπράβο του και μακάρι να είχαμε και τους υπόλοιπους Πανεπιστημιακούς σε μια αγαστή συνεργασία για την Σωτηρία επιτέλους της Πατρίδας μας, όσο προλαβαίνουμε!!!! Σαφώς πρέπει να γίνει πλήρης και ριζική αλλαγή του σαθρού πολιτικού συστήματος που οδήγησε την χώρα μας και τους Έλληνες πολίτες σ’ αυτήν την γενικευμένη ένδεια! Έχουμε ανάγκη απο Ανθρώπους σαν τον κ. Κοντογιώργη που θα δώσουν με το πνεύμα τους, την εμπειρία και τις γνώσεις τους βοήθεια και ώθηση σ’ εμάς τους υπολοίπους για να συνεισφέρουμε όλοι μαζί στην Αναγέννηση της Πραγματικής Δημοκρατίας για την Ελλάδα μας και να νιώσουμε ξανά Ελπίδα για το μέλλον το δικό μας και κυρίως των παιδιών μας που στερούνται ακόμα και τα όνειρά τους!!

Σχολιάστε:

Πληκτρολογήστε το σχόλιό σας
Please enter your name here