Ο Ελληνισμός και χριστιανισμός είναι εχθροί;

69
67

Άρη Ζεπάτος

Σήμερα, εποχή έντονων αναζητήσεων για το μέλλον του ελληνισμού, πολλοί ψάχνουν να βρουν τα αίτια της προβληματικής καταστάσεώς του. Ορισμένοι νόμισαν πως βρήκαν τον μεγάλο ένοχο. Λέγουν: “Ο Χριστιανισμός είναι ο καταστροφέας του λαμπρού ελληνικού πολιτισμού, ο Χριστιανισμός είναι το σκότος που κάλυψε το ελληνικό φως”.

Ο Χριστιανισμός ρίζωσε όπου υπήρχε ελληνικός πολιτισμός
Εμείς όμως θα ρωτήσουμε: Ποιοι δέχθηκαν τον Χριστιανισμό; Δεν υπάρχει δεύτερη γνώμη ότι τον Χριστιανισμό τον εδέχθησαν οι Έλληνες και όσοι είχαν επηρεασθεί βαθιά από τον ελληνικό πολιτισμό. Από τους αρχαίους λαούς οι οποίοι είχαν συγκροτήσει

ισχυρούς πολιτισμούς πριν την εμφάνιση του Ιησού Χριστού, μόνο οι Έλληνες και όσοι είχαν επηρεασθεί ισχυρά απ’ αυτούς δέχθηκαν μαζικά τον Χριστιανισμό. Αυτοί και κανένας άλλος. Οι Εβραίοι, παρ’ ότι στα πλαίσια του έθνους τους εμφανίστηκε και έδρασε ο Ιησούς Χριστός, δεν Τον εδέχθησαν. Οι χριστιανοί ανάμεσα στους Εβραίους ήσαν πάντα μια μικρή ομάδα, η οποία την εποχή της ιουδαϊκής επαναστάσεως του 70 μ.Χ. αποχωρίσθηκαν από τον κορμό του εβραϊκού έθνους.
Η εβραϊκή παράδοση αποδείχθηκε στην πράξη αντίθετη και εχθρική με τον Ιησού Χριστό. Επίσης, και οι Πέρσες δεν εδέχθησαν μαζικά τον Ιησού Χριστό. Στην Περσία το Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού κηρύχθηκε, όμως οι χριστιανοί ουδέποτε ήσαν κάτι περισσότερο από μια μικρή μειοψηφία. Στις Ινδίες είχαμε παρόμοια περίπτωση. Στις Ινδίες τον Χριστιανισμό κήρυξε ο Απόστολος Θωμάς. Η εκκλησία του Αποστόλου Θωμά είναι μία από τις αρχαιότερες εκκλησίες, όμως απέμεινε απομονωμένη μέχρι την εποχή μας, σχεδόν 2.000 χρόνια, στις Ν.Δ. ακτές της Ινδίας. Η κουλτούρα των Ινδιών φαίνεται να προβάλλει μια ιδιαίτερη αντίσταση στον Χριστιανισμό. Το ίδιο παρατηρούμε σ’ όλο τον χώρο της Άπω Ανατολής. Ο Χριστιανισμός σε διάφορες ευκαιρίες διδάσκεται, αλλά πουθενά δεν ρίζωσε και δεν αναπτύχθηκε όπως στον χώρο όπου είχε δεχθεί το ελληνικό πνεύμα. Μιλώντας γενικά, μπορούμε να πούμε ότι οι ανατολικοί πολιτισμοί απεδείχθησαν σε μεγάλο βαθμό ασύμβατοι με τον Χριστιανισμό.
Ενώ αντίθετα, όπου έχουν διαδοθεί οι ελληνικές πολιτιστικές αξίες, εκεί ο Χριστιανισμός ριζώνει και επικρατεί. Είναι ενδιαφέρον να επισημάνουμε ότι έχουμε ένα φαινόμενο χωρίς εξαιρέσεις. Όπου ο ελληνισμός διαδόθηκε και επηρέασε σοβαρά τα πνεύματα, ο Χριστιανισμός ακολούθως επικράτησε. Τα σύνορα εξαπλώσεως του Χριστιανισμού συμπίπτουν ακριβώς με τα σύνορα εξαπλώσεως του ελληνισμού. Δεν υπήρξε περίπτωση λαού που δέχθηκε σοβαρή επίδραση του ελληνισμού και να μη δέχθηκε τον Ιησού Χριστό στη συνέχεια. Όπως δεν υπήρξε περίπτωση λαού ανατολικού πολιτισμού που να δέχθηκε μαζικά τον Ιησού Χριστό.
Φαίνεται πως υπάρχουν μέσα στον ελληνικό πολιτισμό κάποια στοιχεία που βοηθούν την αποδοχή του Ιησού Χριστού, ενώ αντίθετα υπάρχουν κάποια στοιχεία στην ανατολική πολιτιστική παράδοση που είναι αντίθετα.

Μείναμε Έλληνες διότι είμαστε Χριστιανοί
Καθώς κινούμαστε στην επιφάνεια των ιστορικών φαινομένων, διαπιστώνουμε κάτι ακόμα πολύ χαρακτηριστικό. Η πίστη στον Ιησού Χριστού βοήθησε στις δύσκολες στιγμές της ιστορίας μας να κρατήσουμε την ελληνικότητά μας. Μείναμε Έλληνες γιατί κρατήσαμε την πίστη μας στον Χριστό. Μπορεί να χάσαμε τη γλώσσα μας στο Ερζερούμ ή την Καισάρεια, μπορεί να χάσαμε την ελληνική παιδεία μας, εφ’ όσον όμως κρατήσαμε τον Χριστό, η ελληνικότητα ήταν αυτονόητη και παρούσα. Αντιθέτως, όσοι Έλληνες εγκατέλειψαν τον Ιησού Χριστό, έστω κι αν διατήρησαν την ελληνική γλώσσα, έχασαν την ελληνική τους συνείδηση. Το φαινόμενο αυτό το παρατηρούμε στους Τουρκοκρητικούς, στους Τουρκοκύπριους, στους Βαλάαδες της Κοζάνης, στη μερίδα των Ποντίων που εξισλαμίστηκαν. Αυτοί εγκατέλειψαν τον Χριστό και διατήρησαν την ελληνοφωνία τους. Η ελληνοφωνία δεν βοήθησε καθόλου στη διατήρηση της ελληνικότητός τους.
Κι εδώ έχουμε ένα φαινόμενο με απόλυτη ισχύ. Εγκατάλειψη του Ιησού Χριστού με διατήρηση της ελληνοφωνίας συνοδεύεται πάντα από την απώλεια της ελληνικότητας. Ενώ αντιθέτως, η απώλεια της ελληνοφωνίας σε συνδυασμό με την πίστη στον Χριστό συνοδεύεται πάντα με τη διατήρηση της ελληνικότητας. Αυτό υπαινίσσεται ότι η πίστη στον Χριστό εγκλείει μυστικά και το ελληνικό πολιτιστικό υπόβαθρο. Τέλος, υπήρξε και μια κατηγορία λαών οι οποίοι εδέχθησαν τον Χριστιανισμό ενώ ευρίσκοντο σε κάποιο στάδιο βαρβαρισμού. Μιλάμε για τα γερμανικά και σλαβικά φύλα, τους Σκανδιναβούς, τους Άγγλους τους Ιρλανδούς. Αυτοί οι λαοί, όλοι χωρίς εξαίρεση, σε κάποιο στάδιο της αναπτύξεώς τους ενδιαφέρθηκαν ζωηρά και προσέλαβαν τον ελληνικό πολιτισμό. Είναι ενδιαφέρον να επισημάνουμε ότι μόνο αυτοί οι λαοί ενδιαφέρθηκαν ζωηρά για τον ελληνικό πολιτισμό και όχι οι Αφγανοί, οι Ινδοί και οι Κινέζοι. Και αυτή η περίπτωση αποτελεί ισχυρή ένδειξη της αμοιβαιότητας Χριστιανισμού και ελληνισμού.
Διαπιστώσαμε μέχρι τώρα ότι ο ελληνικός χώρος ήταν ιδεώδης για το χριστιανικό κήρυγμα, ότι η πίστη στον Ιησού Χριστό προφύλαξε την ελληνικότητα και ότι βαρβαρικοί λαοί, οι οποίοι εδέχθησαν τον Χριστό, εν συνεχεία εδέχθησαν και τον ελληνικό πολιτισμό. Αυτά είναι πολύ ισχυρές ενδείξεις για την ύπαρξη μιας βαθύτερης συγγένειας ανάμεσα στον ελληνισμό και τον Χριστιανισμό. Όμως, παρ’ όλα αυτά, κάποιοι ισχυρίζονται πως ο Χριστιανισμός κατέστρεψε τον ελληνισμό.

Έλληνες άγιοι οικοδομούν την Εκκλησία του Χριστού
Στην πραγματικότητα, ο ελληνισμός είχε συντριβεί πολιτικά πολύ πριν την εμφάνιση του Ιησού Χριστού. Όταν ο Χριστός κήρυξε το Ευαγγέλιο δεν υπήρχε Έλληνας που να μην είχε υπαχθεί στην εξουσία της Ρώμης. Τους τελευταίους αιώνες πριν την εμφάνιση του Ιησού Χριστού και τους πρώτους μετά την εμφάνισή Του, οι Έλληνες ασχολούντο με τον σχολιασμό και την κατάταξη των παλαιών έργων. Καινούργιες σημαντικές αναβάσεις και τομές σ’ όλους τους τομείς της πνευματικής ζωής δεν συντελούνταν πλέον. Εκεί που άλλοτε έρεε ένας μεγάλος ποταμός, μετά βίας υπήρχε ένα μικρό ρυάκι. Αυτό δεν έγινε εξαιτίας ενός εξωτερικού παράγοντα αλλά από εσωτερικούς λόγους. Οι βαθείς λόγοι της παρακμής του ελληνισμού βρίσκονται στην αντιφατική και δίβουλη λειτουργία της ελληνικής ψυχής και όχι σε κάτι εξωτερικό. Το να επισημάνουμε τους λόγους της αυτοφθοράς του ελληνισμού είναι προϋπόθεση για μια εθνική αναγέννηση, γιατί ό,τι ίσχυε παλιά ισχύει και σήμερα. Πάντως, λογικά, δεν είναι δυνατόν να συνδυάσουμε την παρακμή του ελληνισμού με τον Χριστιανισμό, γιατί η ελληνική παρακμή και το πνευματικό αδιέξοδο της ελληνικής ψυχής εμφανίζεται και εξελίσσεται αιώνες πριν την εμφάνιση του Ιησού Χριστού, αγκαλιάζοντας όλες τις πλευρές του βίου και της ψυχής του Έλληνα.
Λοιπόν, όταν ο Ιησούς Χριστός εμφανίζεται, ο ελληνισμός βρίσκεται σε αδιέξοδο και παρακμή, η οποία διαρκεί αιώνες. Είναι τελείως φανερό πως ο ελληνισμός με τα δικά του μέσα δεν μπορούσε να ξεφύγει από το αδιέξοδο. Ακριβώς επειδή η ελληνική ψυχή μπορεί λόγω της παιδείας της να συνειδητοποιεί το αδιέξοδό της, και επειδή έχει μάθει να ερευνά, αντιλαμβάνεται πιο εύκολα από τους ανθρώπους άλλων πολιτισμών τη μεγάλη ευκαιρία που δίνει σ’ όλους τους ανθρώπους ο Ιησούς Χριστός, ο άρτος ο εκ του Ουρανού καταβάς.
Ο ελληνισμός, όταν δέχεται τον Χριστό, πραγματοποιεί δύο μεγάλα έργα, τα οποία συνδέονται μεταξύ τους. Το πρώτο έργο είναι η οικοδόμηση της εκκλησίας του Χριστού. Αμέτρητοι μάρτυρες και άγιοι στους πρώτους αιώνες του Χριστιανισμού, Έλληνες στη συντριπτική τους πλειοψηφία, με τη δράση τους, την πίστη τους, το αίμα τους οικοδομούν την εκκλησία του Χριστού. Σε συνδυασμό μ’ αυτό το έργο, αυτήν την εποχή μέσα στην ελληνική ψυχή συντελείται μια μεγάλη πνευματική επανάσταση. Η φιλοσοφία μετατρέπεται σε φιλοκαλία…
Η φιλοκαλία, όπως λέει η λέξη, είναι η αγάπη του καλού, εργάτης της φιλοκαλίας είναι ο άγιος. Ο άγιος είναι ένας καινούργιος τύπος ανθρώπου, ένα καινούργιο πρότυπο. Είναι ενδιαφέρον να σημειώσουμε ότι πολλοί επιφανείς άγιοι των πρώτων αιώνων του Χριστιανισμού είχαν πολύ ισχυρή φιλοσοφική μόρφωση. Ήξεραν πολύ καλά τη φιλοσοφική μέθοδο και ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο μπορούσαν να εκτιμήσουν με ακρίβεια τα όρια αυτής της μεθόδου. Ο χριστιανός άγιος ξέρει ότι η γνώση αυτή καθεαυτή δεν μπορεί να μετουσιώσει τα ψυχικά περιεχόμενα ενός ανθρώπου. Όπως ακριβώς η συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι είμαι βρώμικος δεν με καθαρίζει αν δεν κάνω μπάνιο, έτσι και η λογική κριτική ενός πάθους της ψυχής δεν οδηγεί στην απαλλαγή μου από το πάθος. Ο φιλόσοφος νους μπορεί να ερευνά και να ορθολογίζεται, όμως δεν μπορεί να καθαρίσει την ψυχή από τα πάθη, που δημιουργούν δυσαρμονία μέσα μας και έξω μας. Αυτό δεν σημαίνει ότι η λογική γνώση είναι άχρηστη. Αντιθέτως, είναι πολύ χρήσιμη, γιατί μας βοηθάει να εντοπίσουμε το πρόβλημα και μας εμπεδώνει την διάθεση να το λύσουμε. Τη λύση του προβλήματος της ανθρώπινης ψυχής δεν μας την δίνει ο Έλληνας φιλόσοφος, αλλά ο Έλληνας Άγιος. Οι χριστιανοί άγιοι έχουν εκπονήσει μια μέθοδο θεραπείας της ανθρώπινης ψυχής. Ακρογωνιαίος λίθος της θεραπείας της ανθρώπινης ψυχής είναι η ζωντανή και βιωματική σχέση με τον Ιησού Χριστό. Χωρίς αυτήν τη σχέση, η οποία περνάει από πολλά στάδια και αναβαθμούς, τίποτα δεν είναι δυνατόν. Το δεύτερο σημείο που έχει τεράστια σημασία είναι η θέληση να γεννηθεί μέσα μας η απέραντη, η απεριόριστη Αγάπη, η οποία αγκαλιάζει τους πάντες και τα πάντα. Η Αγάπη αυτή δεν έχει καμία σχέση με την «αγάπη» του συναισθήματος, που μας κρατάει εξαρτημένους απ’ ό,τι έχουμε ανάγκη. Αντίθετα, η απέραντη Αγάπη, για την οποία μιλάμε, μας δίνει απέραντη ελευθερία και αυτάρκεια και μας μετατρέπει σε δημιουργούς. Οι Έλληνες άγιοι δημιούργησαν μια πλούσια κληρονομιά, η οποία δυστυχώς είναι άγνωστη ακόμα και σε εμάς τους Έλληνες. Το αν θα θελήσουμε να προσεγγίσουμε τον πνευματικό θησαυρό που έχουν συσσωρεύσει οι Έλληνες άγιοι θα καθορίσει την τύχη του έθνους μας αλλά και ολόκληρης της ανθρωπότητας.

Σήμερα…
Σήμερα ζούμε μια εποχή που πολλούς απελπίζει. Όλα τα νοήματα που θέλησε να υψώσει η ανθρώπινη έπαρση έχουν καταπέσει, στερημένα από αξία. Όλες οι διαδρομές έχουν διανυθεί πολλές φορές. Όλες οι πιθανότητες και τα ενδεχόμενα έχουν ερευνηθεί λεπτομερειακά και δεν έχει βρεθεί λύση στο ανθρώπινο πρόβλημα. Τι θα παρηγορήσει την ανθρώπινη ψυχή; Τι θα την καθαρίσει από τα πάθη; Τι θα τη θρέψει και αναπτύξει; Κανένας φιλόσοφος, κανένας ερευνητής δεν έδωσε ποτέ πραγματική απάντηση. Μόνον ο Ιησούς Χριστός και οι πραγματικοί μαθητές Του, οι άγιοι της φιλοκαλίας. Πρέπει σήμερα να αναρωτηθούμε τι καινούργιο έφερε στον κόσμο η ελληνική ψυχή και τι απέραντες προοπτικές έφερε στον κόσμο ο Ιησούς Χριστός.
Πρέπει να κατανοήσουμε βαθιά πώς και γιατί ο ελληνισμός συναρμόστηκε και υπηρέτησε τον Λόγο του Ιησού Χριστού, ώστε σήμερα η πεμπτουσία του να είναι ενσωματωμένη αξεδιάλυτα στον λόγο και την πράξη των αγίων της φιλοκαλίας.

Αν…
Αν ο κρυμμένος μαργαρίτης της φιλοκαλίας βγει στο φως. Αν παραμερίσουμε τις στάχτες για να λάμψει η πυροστιά. Αν θελήσουμε να ρίξουμε φρύγανα στην πυροστιά για να φανεί η φλόγα. Αν πολλοί εργάτες της φιλοκαλίας εργασθούν στον κόσμο. Άνθρωποι που θα ενώνονται βιωματικά με τον Ιησού Χριστό, που θα θέλουν να γεννηθεί μέσα τους η απεριόριστη Αγάπη και ακόμα που θα θεωρούν με ήρεμη και εντατική προσοχή το πάντα μέσα τους κι έξω τους. Τότε ποιος θα μπορεί να μιλάει για την ελληνική παρακμή; Ποιος θα μπορεί να μιλάει για το σάπισμα του κόσμου και του ανθρώπου;

πηγή: Άρδην τ. 66, Αύγουστος – Οκτώβριος 2008

69 Σχόλια

  1. Συγχαρητήρια,πραγματικά,ακόμη και οι ηρωες του1821,γνώριζαν οτι η Αρχαία Ελλάδα και η ορθοδοξία ηταν οι βασικές αδιαίρετες αξίες του αγώνα της απελευθέρωσης,και του Εθνους μας.Ειναι παράξενο που η αντίληψη σήμερα ,εξαιρετικά κοντόφθαλμη ,τις φέρνει αντιμέτωπες …

  2. Έχω δυο απορίες
    1. Μήπως τελικά οι Έλληνες επέλεξαν τον χριστιανισμό σε σχέση με την παλιά θρησκεία γιατί η παλιά θρησκεία δεν μπορούσε να τους καλύψει; Ενώ οι θρησκείες άλλων πολιτισμών μπόρεσαν να καλύψουν τις εσωτερικές ανάγκες των πιστών τους , οπότε δεν υπήρχε ανάγκη μιας νέας θρησκείας ; Δηλαδή ο χριστιανισμός ήρθε να καλύψει ένα κενό στον Ελληνικό πολιτισμό της εποχής που διαδόθηκε, κενό που δεν υπήρχε σε άλλους πολιτισμούς . Εννοώ πως ο χριστιανισμός κάλυψε ψυχολογικές ανάγκες των Ελλήνων , που η παλιά θρησκεία δεν κάλυπτε . Οι Έλληνες στην ακμή τους είχαν μια θρησκεία που ταίριαζε με την κοσμοθεωρία τους . Ξέπεσαν και η κοσμοθεωρία τους άλλαξε, επηρεάσθηκε από αυτή άλλων ανατολικών λαών. Νέοι θεοί έρχονταν συνεχώς από την ανατολή και έμπαιναν στη ζωή τους επίσημα και νόμιμα, ήρθε έτσι και ο χριστιανισμός να καλύψει το κενό.
    2. Ο συγγραφέας λέει πως η φιλοσοφία των Ελλήνων βοηθούσε στην εμπέδωση του προβλήματος αλλά δεν έδινε λύση. Ο χριστιανισμός ήρθε να δώσει τη λύση και για αυτό έγινε δεκτός από τους Έλληνες που είχαν ήδη το επίπεδο να εντοπίσουν το πρόβλημα και έψαχναν μια λύση ( νομίζω πως αυτό λέει αν κάνω λάθος παρακαλώ διορθώστε με) Και μου γεννάται η απορία. Γιατί η λύση του χριστιανισμού είναι η μόνη λύση; Άλλες θρησκείες δεν δίνουν λύση στο πρόβλημα; Και κάτι ακόμα, μήπως οι θρησκείες κουκουλώνουν το πρόβλημα και δεν το λύνουν; Μήπως επειδή η παλιά θρησκεία δεν μπορούσε να κουκουλώσει το πρόβλημα , ο Έλληνας αναγκάστηκε να γεννήσει τη φιλοσοφία; Η λύση θα έρθει μόνο μέσα από τη μεταφυσική;

    Ευχαριστώ

  3. Αγαπητοί Αντιφωνητές.
    Πολύ χάρηκα που αναδημοσιεύσατε το αρθρο του Άρη Ζεπάτου.
    Είναι νομίζω το καλύτερο που έχει γραφτεί για τη σχέση Ελληνισμού και Χριστιανισμού.
    Θέτει σε απολύτως ξεκάθαρη (εμπειρική-διαπιστωτική) βάση το περίπλοκο και εξαιρετικά συγκεκχυμένο αυτό θέμα .
    Το σίγουρο είναι ότι δεν μπορεί να ήταν “εχθροί”. Το σίγουρο είναι επίσης ότι δεν μπορεί παρά να υπήρξε μια βαθειά εσωτερική συνάφεια και αμοιβαιότητα, μια “μυστική σχέση”, μεταξύ Ελληνισμού και Χριστιανισμού.
    Αν αυτό αποτελεί αναμφισβήτητο εμπειρικό δεδομένο τότε το ερώτημα-αφετηρία κάθε περαιτέρω προβληματικής είναι τούτο: σε τι συνίσταται η εσωτερική αμοιβαιότητα Ελληνισμού και Χριστιανισμού;
    Πρέπει να παραδεχτούμε ότι η νεοελληνική διανόηση (εκκλησιαστική και μη) αποφεύγει κάθε ευθεία αναμέτρηση με το ερώτημα.
    Ιδιαίτερα σήμερα σε εποχή άκρατου σχετικισμού (μεταμοντέρνου μηδενισμού) το ερώτημα είναι προγραμμένο, διότι αναδεικνύει το θέμα της μοναδικότητας του χριστιανισμού, της αποκλειστικότητάς του. Όπως ακριβώς το έθεσε ο προηγηθείς σχολιαστής: “Γιατί η λύση του χριστιανισμού είναι η μόνη λύση; Άλλες θρησκείες δεν δίνουν λύση στο πρόβλημα;” Αυτό είναι το ερώτημα. Όποιος έχει κότσια ας μετρηθεί απ’ αυτό.

  4. Επισυνάπτω μια επιστολή που δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στις 29/7/2009 και έχει αρκετά σημαντικά επιχείρηματα. Απ\’ την άλλη στα γραπτά του Μανόλη Ανδρόνικου αναφέρεται οτι ο Παρθενώνας σώθηκε επειδή μετατράπηκε σε βυζαντινή εκκλησία. Ωστόσο γενικά για τα μνημεία του κλασσικού πολιτισμού και πως αυτά υπέστησαν φθορές από χριστιανούς υπάρχουν πολλές αναφορές στην Αρχαιολογική Εταιρεία για όποιον θα ήθελε να το ψάξει.
    Νεοσκοταδισμός
    Κύριε διευθυντά
    Προφανώς θα είδατε το περιβόητο βίντεο του Κώστα Γαβρά που λειτουργεί ως σύντομο εισαγωγικό σημείωμα στην ιστορία του Παρθενώνα. Είναι πράγματι σύντομο, σοβαρό και επιτυγχάνει τον στόχο του. Δείχνει λιτά και τη βεβήλωση που υπέστη ο Παρθενώνας από τους ρασοφόρους του Βυζαντινοχριστιανισμού. Τους δείχνει ανεβασμένους σε σκαλωσιές να καταστρέφουν τις παραστάσεις στις μετώπες (να λαξεύουν τα πρόσωπα) ή να κατακρημνίζουν ολόκληρο τμήμα στην ανατολική πλευρά του ναού όπου σήκωσαν ένα προκλητικά μεγάλο και βάρβαρης αισθητικής σταυρό!!!
    Η διάταξη των σωσμάτων δείχνει ξεκάθαρα και με ακρίβεια τι και πώς καταστράφηκε εκεί. Το βίντεο δείχνει ασφαλώς πολύ λιγότερα (λόγω συντομίας) από αυτά που έπραξαν οι εκφραστές του Βυζαντινοχριστιανικού βαρβαρισμού στα περικαλλή μνημεία του κλασικού πολιτισμού μας φέρνοντας τον Μεσαίωνα στη διανόηση και στις πολιτισμικές του εκφράσεις…Σήμερα, οι σύγχρονοι εκπρόσωποί τους έχουν το θράσος να χρηματοδοτούν ψευτοέρευνες για να αποδείξουν πως η χριστιανική εκκλησία ιαφύλαξε τον κλασικό ελληνικό πολιτισμό…Εχουν επίσης το θράσος να επιβάλλουν την προκλητικά ψευδή θέση τους στο διεθνές πολιτιστικό περιβάλλον, διότι ο Παρθενώνας δεν είναι μνημείο μόνο για τους ‘Ελληνες… Αν οι περιφρονητές του Bυζαντινοχριστιανικού αγυρτισμού δεν θέλουν να δουν το βίντεο ας μην το δουν… Ομως, οι άλλοι θέλουν να μαθαίνουν την ιστορική αλήθεια όπως έγινε… Θεωρώ ότι η εφημερίδα σας θα λάβει σταθερή θέση ενάντια στον νεοσκοταδισμό και θα αναδείξει την οσφυοκαμψία του νέου και μέχρι πρότινος πολλά υποσχόμενου υπουργού Πολιτισμού σε αυτή την ξεδιάντροπη απαίτηση.
    Πρόκειται για χυδαιότητα που όμοιό της δεν έχει εμφανιστεί τα τελευταία χρόνια…
    Θεωρώ ότι η Εκκλησία είναι καιρός να δει τα οπίσθια του κράτους και να φάει τη σκόνη του…

    Παναγιώτης Μπαζιωτόπουλος-Οικονομολόγος-Επιχειρησιακός ερευνητής

  5. Πέρα από το ούτως ή άλλως μη ελέγξιμο γεγονός -αν όντως ένα σμήνος παπάδων κατέστρεψαν το αέτωμα tου Παρθενώνα- υπάρχει το ιστορικό σκάνδαλο της υπερβεβαίας \”αρχαίας συμμαχίας ελληνισμού – χριστιανισμού\” (Σπ. Ζαμπέλιος). Είναι το μέγα ερώτημα της ιστορικής Σφίγγας: Γιατί ο ελληνισμός έσωσε τον χριστιανισμό και ο χριστιανισμός έσωσε τον ελληνισμό; Το ερώτημα είναι αδιάφορο προς την αλήθεια του Γαβρά (παπάδες καταστρέφουν) ή την αλήθεια της Ιεράς Συνόδου (παππάδες σώζουν -κάνοντάς τον έκκλησιά τον σώσαμε τον Παρθενώνα). Ως πότε θα υπεκφεύγουμε;

  6. κ. Ζιάκα συγχαρητήρια, ένα αληθινό ερώτημα το ιστορικό σας δεδομένο, γι αυτό το λόγο νομίζω, όποιος απομακρυνθεί από την Ελληνική φιλοσοφία, χάνει τον Χριστιανισμό κι όποιος εμμείνει στην Ελληνικη φιλοσοφία χάνει ξανά τον Χριστιανισμό. Νομίζω, όπως το θέσατε εκφράζετε το Χριστολογικό δόγμα.
    Μια υπόσταση-δύο φύσεις. Και πάλι συγχαρητήρια!

  7. Πολύ σημαντικό το ερώτημα σε φιλοσοφικό επίπεδο και ψυχολογικό, όμως και το άλλο μέγα ερώτημα δεν είναι άνευ σημασίας.

    Κάποια στιγμή και οι χριστιανοί διανοητές δεν θα πρέπει να παραδεχθούν ότι όντως έγιναν εκτεταμένες καταστροφές αγαλμάτων, ναών και μνημείων του αρχαιοελληνικού πολιτισμού από χριστιανούς; Όχι μεμονωμένες. Για παράδειγμα όταν ο Βασίλης Πετράκος (Γραμματέας της Αρχαιολογικής Εταιρείας) ή η Άννα Τζιροπούλου (απ τις καλύτερες φιλολόγους που έχουμε) λένε ότι έγιναν καταστροφές και έχουν στοιχεία γι’ αυτό λένε ψέμματα; Δεν γκρέμισαν ναούς και χρησιμοποίησαν κολώνες και μάρμαρα για να χτίσουν εκκλησίες; Η ίδια η Αγία Σοφία είναι χτισμένη από υλικά του ναού της Αρτέμιδος στην Έφεσσο είναι γνωστό, βέβαια τότε ήταν Ρωμαίοι… την απέβαλλαν αργότερα τη συνήθεια οι χριστιανοί;

    Με την ευκαιρία κ. Ζιάκα σας εκτιμώ πολύ, τα βιβλία σας με έχουν διδάξει πολλά.

  8. Ασφαλως ο Κ. Γαβράς δεν ηταν εκει τον 6μΧ αιώνα για να δει τι ακριβώς
    έγινε…οι ιερείς , για παράδειγμα,φορανε μαύρα ,από την πτώση της Κωσταντινούπολης
    και μετά ,σε ένδειξη πένθους,επομένως δεν μπορεί τον 6 μ.Χ.αιώνα να φορούσαν μαύρα…
    Πολλοί νεοέλληνες, εξαργυρώνουν, την ιστορική πολιτιστική και πνευματικη κληρονομιά,
    σαν τους σπάταλους κληρονόμους…

  9. Den gnorizo an vrethikan xristiani pou na prokalesan zimies sta arxea mnimia. Bori ke na ine alithia. Alloste pios ipe oti oi xristiani den kanoun lathi sti zoi tous? Ke amarties kanoun ke lathos epiloges episis. Alla den ftei o theos gi’afto. Den ftei i didaskalia tou evaggeliou. Afto ine pou me enoxli idieteros. Vgenoun ke lene oti o xristianismos ine mia kakia thriskia pou efere skotadismo ke polla dina stin anthropotita. Den ine omos etsi, den ine katholou etsi. Den didakse o Xristos tetia simperifora. Meriki paranoisan? Parasirthikan apo allous? Epesan stin pagida tou fanatismou? Pantos ena ine sigouro, oti den efthinete gia tis katastrofes oute o Xristos oute i didaskalia tou.

  10. Sigkekrimena gia ton Parthenona ke to baxalo pou exi gini me ton K. Gavra. Iparxi grafiki apikonisi apo ton zografo J. Carrey, tou 1674, me athikto ton Parthenona. Tis katastrofes prokalese o stratos ton Veneton tou Morozini to 1687. O k.Gavras prepi na zitisi dimosia signomi pros apokatastasi tis istorikis alithias.

  11. 301 – 302 Ο Πάρθος χριστιανός προσηλυτιστής Γρηγόριος, που αργότερα απεκλήθη «φωτιστής της Αρμενίας», κατορθώνει, εκμεταλλευόμενος στη διάρκεια μίας «θεομηνίας» την ανατολίτικη δεισιδαιμονία, να βαπτίσει χριστιανό τον βασιλιά της Αρμενίας Τιριδάτ, Τραντ, Τιρδάρ ή Τιριδάτη τον Γ (τον επωνομαζόμενο «Μεγάλο»), που ωστόσο αν και προγουμένως είχε καταδιώξει κάποιους χριστιανούς, θα υιοθετήσει αιφνιδίως ως μοναδική και επίσημη Θρησκεία του κράτους του τον Χριστιανισμό ως μάλλον πολιτική πράξη αποσχίσεως της χώρας του από την Περσία των Σασσανιδών, χρησιμοποιώντας την νέα «περίεργη» Θρησκεία ως δικαιολογία για να επιτεθεί κατά του Ζωροαστρισμού. Μαζί με τον τελευταίο θα κτυπηθεί φυσικά και η Εθνική Θρησκεία των Αρμενίων, της οποίας το μη θεοκρατικό τμήμα, κυρίως ελληνιστικών επιρροών, θα υποστεί άγριους διωγμούς και σφαγές, ενώ το θεοκρατικό εκείνο, το διεφθαρμένο ανατολίτικο, κατά κανόνα θα προσχωρήσει στην νέα Θρησκεία, αλλάζοντας απλώς ονόματα, σύμβολα και τυπικά (Latourette Kenneth Scott, «A History Of The Expansion Of Christianity», London, 1945, τόμος Α, σελ. 106).

    Ο Τιριδάτης, εμπνεόμενος από τον Προφήτη Ελάϊα (Ηλία, «Θεός μου είναι ο Γιαχβέ») που κατέσφαξε του ιερείς του Θεού Βάαλ στο Καρμίλλον όρος, διατάσσει την κατασφαγή του μη θεοκρατικού τμήματος του Εθνικού ιερατείου και την μετατροπή όλων των Ναών του Θεού Μίθρα, της Θεάς Αναϊτιδος, του Θεού Ορμούσδ και των διαφόρων ελληνορωμαϊκών Θεών σε εκκλησίες ή οίκους κηρύγματος.
    Όλες οι θαυμαστές βιβλιοθήκες της Αρμενίας, ιδρυθείδες πριν από αιώνες από τους ελληνιστές ηγεμόνες της, κυρίως της «Αρτασεσιανής» δυναστείας, πυρπολούνται ως. «κιβωτοί δαιμονικής γνώσεως». Ο Γρηγόριος στέφεται στην πρωτεύουσα Βαγκαρσαπάτ (Vagharshapat), πρώτος επίσκοπος της χώρας και πλήθη προσηλυτιστών από την Συρία συρρέουν στην Αρμενία η οποία μετατρέπεται πλέον στο πρώτο στην Ιστορία χριστιανικό Κράτος.
    Στην Δύση, οι χριστιανοί εξακολουθούν να προκαλούν και δημιουργούν ταραχές ακόμη και στον στρατό, σφυρίζοντας και κάνοντας το σημείο του σταυρού κάθε φορά που οι Οιωνοσκόποι προσπαθούν να κάνουν τις αναγκαίες για το καθήκον τους τελετές.

    306 Η επισκοπική Σύνοδος της Ελβίρας (Elvira, Illiberis) με συμμετοχή επισκόπων από όλη την Ιβηρική Χερσόνησο, συνέρχεται αμέσως μετά το τέλος του «διωγμού» του Διοκλητιανού και αφιερώνει το ένα τέταρτο σχεδόν των «Κανόνων» της (20 από 81) στην καταπολέμηση των Εθνικών Θρησκειών και την τιμωρία των χριστιανών που συνεργάσθησαν με τους διώκτες (πληροφοριοδότες, «delatores»), ή προχώρησαν σε αποστασία και θυσίασαν τους Θεούς.
    Οι τελευταίοι, όπως και οι «ένοχοι» άλλων 17 «αμαρτημάτων» που ξεκινούν από ανθρωποκτονία έως το να είναι απλώς κανείς. ηθοποιός ή. αρματοδρόμος («Κανών» 62), τιμωρούνται με δια βίου αποκοπή από την Εκκλησία. Η εν λόγω Σύνοδος, φανατική πολέμιος κάθε εικονιστικής λατρείας («Κανών» 36), που απαγορεύει στους χριστιανούς (ή μάλλον στις χριστιανές που ήσαν η πλειοψηφία, αφού ο σχετικός «Κανών» 15 κάνει λόγο για αφθονία νεαρών γυναικών) να παντρεύονται Εθνικούς και τιμωρεί ακόμη και τους γονείς με δια βίου αποκοπή από την Εκκλησία («Si qui forte sacerdotibus idolorum filias suas iunxerint, placuit nec in finem eis dandam esse communionem», «Κανών» 17), καθώς και τιμωρεί με τριετή αποκοπή όσους απλώς δανείζουν πράγματά τους ή ενδύματά τους σε Εθνικούς («Κανών» 57), προσφέρει στον αντικειμενικό ιστορικό και κάποια πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία για την παντοδυναμία της Εκκλησίας έναντι της Πολιτείας, ήδη από εκείνη την παλαιά εποχή που υποτίθεται ότι τελούσε η πρώτη «υπό διωγμόν».

    Οι «Flamines», δηλαδή οι ανά έτος εύποροι ιερείς της Αυτοκρατορικής Λατρείας, τους οποίους η Σύνοδος καθυβρίζει ως «φονιάδες» και «αναίσχυντους» επειδή με δικά τους έξοδα οργάνωναν, ως ώφειλαν, αγώνες μονομάχων και θεατρικές παραστάσεις («.eo quod geminaverint scelera, accedente homicidio»), βαπτίζονται μόνον μετά από αποκλεισμό 2 ετών («Κανών» 55), αρκεί να μην έχουν θυσιάσει στους Θεούς κατά την διάρκεια της θητείας τους (!!!), ενώ οι εκλεγόμενοι τοπικοί άρχοντες («Duumviri»), ωσάν να πρόκειται για μολυσμένους, τίθενται εκτός Εκκλησίας καθ’ όλη την διάρκεια της ετησίας θητείας τους: «Magistratus vero uno anno, quo agit duumviratum, prohibendum placet, ut se ab ecclesia cohibeat» («Κανών 56»).
    Επίσης, οι χριστιανοί ιδιοκτήτες και γαιοκτήμονες διατάσσονται με απειλή πενταετούς αποκοπής από την Εκκλησία, να μην κάνουν στους Εθνικούς τις εκπτώσεις μισθίου που εχορηγούντο υπό πάντων έως τότε προς διευκόλυνση των προσφορών προς τους Θεούς («Κανών» 40), καθώς και να πετάξουν από τις ιδιοκτησίες τους όλα τα «ειδωλολατρικά» αντικείμενα στο μέτρο που δεν θα προκαλέσουν τυχόν αντιδράσεις των Εθνικών δούλων τους («Admoneri placuit fideles, ut in quantum possunt, prohibeant ne idola in domibus suis habeant, si vero vim metuunt servorum vel se ipsos puros conservent, si non fecerint, alieni ab ecclesia habeantur», «Κανών» 41).

    309 Σε επίδειξη δυνάμεως, οι σκληροπυρηνικοί χριστιανοί πυρπολούν το Ναό της Θεάς Φορτούνα.

    312 Πρώτη και υποκριτική προπαγανδιστική χρήση του Χριστιανισμού εν καιρώ πολέμου. Στις 28 Οκτωβρίου, ο ηλιολάτρης Φλάβιος Βαλέριος Κωνσταντίνος κατανικά τον επίσης εθνικό αντίπαλό του Μαξέντιο με χριστιανικά εμβλήματα στις ασπίδες των -κυρίως Γαλατών- στρατιωτών του. Οι ανατολικές επαρχίες της Αυτοκρατορίας δέχονται συνεχείς επιθέσεις του χριστιανού βασιλιά της Αρμενίας ως αντιπερισπασμό στην προσπάθεια του Μαξιμίνου Ντέα να διαλύσει τους χριστιανούς των περιοχών που διοικεί.

    313 Δεύτερη υποκριτική προπαγανδιστική χρήση του Χριστιανισμού εν καιρώ πολέμου. Ένας δηλωμένος άθεος (ο Λικίνιος) κατανικά, στις 30 Απριλίου, τον Εθνικό αύγουστο της Ανατολής Μαξιμίνο Ντέα. Τα στρατεύματά του μπαίνουν ωστόσο στη μάχη ψάλλοντας το «Summe Sancte Deus !» (“Ώ Ανώτατε και Άγιε Θεέ !»). Ο ηττημένος Ντέα εκδίδει μετά από μερικές ημέρες το Διάταγμα της Νικομηδείας με το οποίο χορηγείται πλήρης θρησκευτική ελευθερία σε όλους όσους υπακούουν απλώς στη ρωμαϊκή εξουσία.
    Καταδιωκόμενος ωστόσο από τον Λικίνιο, ο Ντέα αυτοκτονεί μετά από 3 – 4 μήνες με δηλητήριο. Μετά τον θάνατό του, όλα τα γραπτά και τ’ αγάλματά του καταστρέφονται από τον Λικίνιο και τους χριστιανούς. Το γελοίο της ιστορίας ωστόσο είναι ότι πέντε έτη αργότερα, ο υποτίθεται «των χριστιανών φίλος» Λικίνιος, θα ηττηθεί από τον ηλιολάτρη Κωνσταντίνο, πάλι στο όνομα του Θεού των χριστιανών, αφού οι στρατιώτες του τελευταίου, κατά την μυθιστορία τουλάχιστον του Ευσεβίου, έψαλλαν το «Deus Summus Salvator !» («Ώ Θεέ Ανώτατε Σωτήρα !»). Πριν συγκρουσθούν πάντως μεταξύ τους, με το Διάταγμα των Μεδιολάνων (για τη Δύση), το οποίο ήλθε να συμπληρώσει εκείνο της Νικομηδείας που είχε εκδώσει (για την Ανατολή) ο Μαξιμίνος Ντέα, οι αύγουστοι Λικίνιος και Φλάβιος Βαλέριος Κωνσταντίνος θα εγγυηθούν και αυτοί πλήρη θρησκευτική ελευθερία σε όλους όσους υπακούουν στη ρωμαϊκή εξουσία.
    Οι χριστιανοί, πολυάριθμοι πια και έχοντας προ πολλού σταματήσει τα κηρύγματά τους κατά της δημοσίας τάξεως και του στρατού, υποτίθεται ότι απολαμβάνουν πλέον τα ίδια δικαιώματα με τους Εθνικούς. Αυτοί ωστόσο δεν αρκούνται εκεί, αλλά εκμεταλλεύονται την εύνοια του Κωνσταντίνου, που ελέγχεται απολύτως από την αρνητική προς τις Εθνικές λατρείες μητέρα του, για να καταστρέψουν ΟΛΕΣ τις άλλες λατρείες. Ο επίσκοπος Ειρηναίος είχε άλλωστε ήδη διακηρύξει ότι οι χριστιανοί «δεν χρειάζονται τους νόμους, διότι βρίσκονται πολύ υπεράνω αυτών». Ο («Άγιος») Αντώνιος της Αιγύπτου, ιδρυτής του μοναχισμού, προτρέπει ήδη ανοικτά σε άμεσο αφανισμό του «ειδωλολατρικού» κόσμου με. φωτιά (.).

    314 Κτίζεται στη Ρώμη η πρώτη χριστιανική Βασιλική. Αμέσως μετά την νομιμοποίησή της από τον ηλιολάτρη Ρωμαίο αυτοκράτορα Φλάβιο Βαλέριο Κωνσταντίνο, η Χριστιανική Εκκλησία αρχίζει την επίθεσή της κατά των θρησκειών των Εθνικών. Η Σύνοδος της Αγκύρας ταυτίζει πτυχές της λατρείας της Θεάς Αρτέμιδος (Diana) με. μαγεία και. λατρεία του Σατανά των χριστιανών, ενώ ο 11ος «Κανών» του εν Αρελάτη (Arles, η «Μικρή Ρώμη της Γαλατίας» όπως την έλεγε ο Αυσόνιος) 1ου Εκκλησιαστικού Συμβουλίου που συνεκάλεσε ο Κωνσταντίνος, αναθεματίζει όλες τις χριστιανές που παντρεύονται Εθνικούς.
    Στο ίδιο Συμβούλιο, καθώς η εξουσία έχει πλέον καταληφθεί και ο Εθνικός Πολιτισμός κτυπηθεί σοβαρά, αποφασίζεται το τέλος της αρνήσεως των χριστιανών να στρατεύονται, καθώς και το τέλος της προπαγάνδας εναντίον της Ρώμης, πρακτικές που φορτώνονται στην ήδη διωκόμενη «δονατιστική» τάση μέσα στους χριστιανούς.

    315 Στις 13 Αυγούστου (Ζωναράς «Annales», «Bibliotheca Hagiographica Graeca» 365 και «Χρονικό Γεωργίου Μοναχού» ΧΙ, 1) γίνεται διαγωνισμός ανάμεσα σε δώδεκα Εβραίους ραβίνους και τον εκ Ρώμης γνωστό «εξορκιστή» επίσκοπο Συλβέστρο, για το εάν ο αυτοκράτωρ και η μητέρα του Ελένη θα ασπασθούν την Ιουδαϊκή Ορθοδοξία ή τον σχισματικό Χριστανισμό. Η θαυματοποιϊα του Συλβέστρου αποδεικνύεται πιό δυνατή και επίσης εντυπωσιάσας την θεομανή Ελένη, γίνεται ο προσωπικός της «πνευματικός».

    319 Ο Κωνσταντίνος εκδίδει διάταγμα με το οποίο απαλλάσσει πλήρως την Εκκλησία από φόρους και τους χριστιανούς κληρικούς από στρατιωτικές υποχρεώσεις.

    320 Στις 17 Δεκεμβρίου ο Κωνσταντίνος απαγορεύει με έδικτό του την τέλεση θυσιών («Si quid de palatio nostro aut ceteris operibus publicis degustatum fulgore esse constiterit, retento more veteris observantiae quid portendat, ab haruspicibus requiratur et diligentissime scriptura collecta ad nostram scientiam referatur, ceteris etiam usurpandae huius consuetudinis licentia tribuenda, dummodo sacrificiis domesticis abstineant, quae specialiter prohibita sunt. Eam autem denuntiationem adque interpretationem, quae de tactu amphiteatri scribta est, de qua ad Heraclianum tribunum et magistrum officiorum scribseras, ad nos scias esse perlatum.», «Θεοδοσιανός Κώδιξ» 16, 10, 1). Το ίδιο έτος, ένας από τους αναχωρητές «μαθητές» του «αγίου» Αντωνίου, ο Παχώμιος, οργανώνει τους προβληματικούς της ερήμου σε συμπαγείς κοινότητες υποχρεωμένες ν’ ακολουθούν συγκεκριμένους κανόνες και περιορισμούς, και γίνεται έτσι ο ουσιαστικός ιδρυτής του αντικοινωνικού φαινομένου «Μοναχισμός», ο οποίος, όπως θα δούμε, με την α ή β μορφή του θα παίξει τον πιο αποφασιστικό ρόλο, τον ρόλο του «προγεφυρώματος» στα έθνη – στόχους, στην αργή αλλά άγρια επέκταση του Χριστιανισμού.

    324 Ο Κωνσταντίνος συντρίβει τον ανταγωνιστή του Λικίνιο και ανακηρύσσει τον Χριστιανισμό μόνη επίσημη λατρεία της Αυτοκρατορίας. Λεηλατεί το Μαντείο του Διδυμαίου Απόλλωνος κοντά στην Μίλητο και θανατώνει με βασανιστήρια όλους τους ιερείς του με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας, επειδή είχαν υποστηρίξει τον Λικίνιο και παλαιότερα εισηγηθεί στον Διοκλητιανό να λάβει μέτρα κατά της επεκτάσεως των χριστιανών. Στο ιερό όρος Άθως εξαπολύεται μέγας διωγμός κατά των Εθνικών και καταστρέφονται όλα τα εκεί ελληνικά Ιερά.

    326 Με προτροπή της μητέρας του Ελένης, ο Κωνσταντίνος δολοφονεί τη σύζυγό του Φαύστα. Η Ελένη φεύγει με τους «πνευματικούς» της για την Ιερουσαλήμ, όπου, παρά το ότι οι ρωμαϊκοί νόμοι της Ιουδαίας προέβλεπαν την καύση όλων ανεξαιρέτως των σταυρών μετά τις θανατώσεις, η Ελένη, και όπως βεβαίως θα ισχυρισθεί η χριστιανική Γραμματεία 114 χρόνια αργότερα, «ανακάλυψε» (με τη βοήθεια φυσικά. Εβραίων ραβίνων !!) άθικτο τον λεγόμενο «Τίμιο Σταυρό» που πάνω του είχε σταυρωθεί σύμφωνα με την χριστιανική παράδοση ο ραβί Τζεσουά. Ο Balsdon θα γράψει σχετικά: «η Ελένη μνημονεύεται με τρόπο λαμπρό σήμερα στη Ρώμη. Για το ότι βρήκε πράγματι κομμάτια από τον αληθινό σταυρό στα Ιεροσόλυμα, ο κυνικός μπορεί να αμφιβάλλει. Και μια και δεν μνημονεύεται το θέμα αυτό από τον Ευσέβιο, θα έχει και τον ιστορικό με το μέρος του. Είναι πάντως πιθανόν να είχαν διαβεβαιώσει την Ελένη ότι κάποιο αντικείμενο που είχε αποκτήσει στα Ιεροσόλυμα ήταν κάτι τέτοιο. Ο Κωνσταντίνος μπορεί να συμμεριζόταν την ψευδαίσθησή της..»
    Με προτροπή πάντως της Ελένης, ο υιός της εκθεμελιώνει το Ιερό του Θεού Ασκληπιού στις Αιγές της Κιλικίας και χρησιμοποιεί τους κίονές του για κατασκευή εκκλησιών. Επίσης, καταστρέφει τον Ναό της Θεάς Αφροδίτης επάνω στον υποτιθέμενο τάφο του ραβί Τζεσουά, αλλά και άλλους Ναούς της ιδίας Θεάς όπως λ.χ. στην Άφακα Λιβάνου, την Μάμβρη, την Φοινίκη και την Βααλβέκ (Ηλιόπολη), και αυτές οι καταστροφές είναι βεβαίως μόνον όσες ομολογεί ο βιογράφος του Ευσέβιος.

    330 Οι χριστιανοί λεηλατούν και πυρπολούν στο Bayeux το Ιερό του κελτορωμαϊκού Θεού Βελένου Απόλλωνος και λυντσάρουν τους ιερείς του. Ο Κωνσταντίνος, σε ημερομηνία που τού υπέδειξαν οι αστρολόγοι (στις 11 μηνός Μαϊου, «Ήλιος στον Τοξότη με επιρροές Καρκίνου, άρα μία πόλη θρησκευτική») μεταφέρει την πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ανατολικά, στην ιδρυθείσα από αυτόν Κωνσταντινούπολη, την οποία διακοσμεί λεηλατώντας τα Ιερά των Εθνικών.

    331 Ο ουσιαστικώς χριστιανός πλέον Κωνσταντίνος συνεχίζει την καταλήστευση των Ιερών των Εθνικών σε ολόκληρη την Αυτοκρατορία. Παραβιάζονται τα θησαυροφυλάκια όλων ανεξαιρέτως των «ειδωλολατρικών» Ναών, εκτός όσων ανήκαν στην αυτοκρατορική λατρεία και οι θησαυροί χαρίζονται στην χριστιανική Εκκλησία. Όσων λατρειών αυθαιρέτως κρίνονται… «άσεμνες», πάντα κατά την άποψη των χριστιανών επισκόπων, οι Ναοί «εξαγνίζονται» πρώτα με φωτιά και εν συνεχεία ισοπεδώνονται.

    Ο 3ος κατά σειράν εξελικτικός ελιγμός του Χριστιανισμού: αυτή την εποχή της ανοικτής πλέον μεταστροφής του Κωνσταντίνου, είναι που ο Ευσέβιος, επίσκοπος Καισαρείας, θα κάνει έναν απίθανο ιδεολογικό ακροβατισμό, συνδέοντας πλέον τον Χριστιανισμό με αυτή την ίδια την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, την οποία για πρώτη φορά θέτει, και μάλιστα σε κεντρικό σημείο, εντός ενός υποτιθεμένου. «Θείου σχεδίου» για την ανθρωπότητα. Ο F. E. Cranz (γράφοντας στο «Augustine. A Collection of Critical Essays», επιμ. R. A. Markus, 1972) τονίζει ότι η πραγματοποίηση μίας ενοποιημένης Χριστιανικής Αυτοκρατορίας θεωρείται από τον Ευσέβιο «απώτατος σκοπός όλης της ανθρώπινης Ιστορίας», καθώς υποτίθεται ότι υπάρχει άμεση σχέση, σχέση που μάλιστα τείνει σε ταυτότητα, της μοναρχίας του Τζεσούα με την μοναρχία των αυτοκρατόρων, ρόλος της τελευταίας είναι δε το να επιβάλει την Βασιλεία του Θεού στον κόσμο των ανθρώπων.

    Όπως παρατηρεί ο Fletcher (Fletcher Richard, «Τhe Conversion Of Europe. From Paganism To Christianity, 371 – 1386 A.D.», London 1997, σελ. 23 – 24), αυτή η νέα θεωρία του Ευσεβίου, που κατ’ ουσίαν είναι η αφετηρία της λεγομένης «πολιτικής θεολογίας» της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας η οποία αναιδώς θα ταυτίσει την ρωμαϊκότητα («Romanitas») με τον χριστιανοσύνη («Christianitas»), θ’ αποτελέσει τον 3ο κατά σειράν εξελικτικό ελιγμό του Χριστιανισμού για την πονηρή μεταμόρφωσή του από αντικοινωνική και αντιπολιτισμική αρχικώς ιδεολογία σε παντοδύναμη και πολύπλευρη αυταρχία που εφεξής θα επιδιώκει να έχει δούλη της όλη την γνωστή ανθρωπότητα. Όπως ήδη έχουμε δει, τα άκομψα αντιπολιτισμικά και επιλεκτικώς ισοπεδωτικά κηρύγματα των πρώτων οπαδών του Σαούλ – Σαύλου, είχαν ατονίσει ήδη από την εποχή του Μάρκου Αυρηλίου, γύρω στο 170, όταν ο Μέλιτος, επίσκοπος Σάρδεων, συνέγραψε μία «Απολογία» προς τον αυτοκράτορα, προβάλλοντας την αόριστη ιδέα ότι τάχα ο Χριστιανισμός αποτελεί ευλογία, διότι η εμφάνισή του έχει φέρει καλή τύχη και μεγαλείο στην Αυτοκρατορία.
    Τον επόμενο (2ο) ελιγμό είχε επιχειρήσει ο χριστιανός απολογητής Ωριγένης, που μεταξύ των ετών 230 και 240 συνέγραψε το «Contra Celsum» («Κατά Κέλσου»), προβάλλοντας τη ιδέα ότι τάχα η ίδια η Αυτοκρατορία σχετίζεται με το υποτιθέμενο. «Θείο σχέδιο» ως άριστο εργαλείο του Θεού, καθώς συνενώνει εκ των άνω τα Έθνη για να δεχθούν ευκολότερα τον «Λόγο του Ευαγγελίου».

    335 Εγκαίνια της Εκκλησίας του. «Αγίου Τάφου», ο οποίος κτίσθηκε στη θέση του Ναού της Θεάς Αφροδίτης που ο Κωνσταντίνος κατέστρεψε το 326 – 327, και για τον διάκοσμό του λεηλατούνται όλα σχεδόν τα Εθνικά Ιερά της Παλαιστίνης και της Μικράς Ασίας.
    Με ειδικό αυτοκρατορικό διάταγμα σταυρώνονται ως τάχα… υπαίτιοι της κακής συγκομιδής εκείνου του έτους (…) όλοι οι «μάγοι και μάντεις», και ανάμεσά τους μαρτυρεί ο Νεοπλατωνικός φιλόσοφος Σώπατρος εξ Απαμείας, μαθητής του Ιαμβλίχου, που είχε προσωπικά επιχειρήσει να επαναφέρει τον Κωνσταντίνο στον Εθνισμό μέσω της φιλοσοφίας, και συνεπώς είχε συγκεντρώσει επάνω του το μίσος όλων των χριστιανών αυλικών.

    337 Ο ετοιμοθάνατος Κωνσταντίνος βαπτίζεται και τυπικώς χριστιανός από τον αρειανό επίσκοπο Ευσέβιο Νικομηδείας, προφανώς με την πονηρή σκέψη ότι ένα βάπτισμα στο τέλος του βίου είναι ό,τι καλύτερο για την άφεση όλων των προηγουμένων αμαρτιών (Latourette, τόμος Α, σελ. 175).

    341 Ο ένας εκ των τριών υιών του Κωνσταντίνου, ο ανατραφείς με χριστιανική κατήχηση Κώνστας που έχει ήδη δολοφονήσει το προηγούμενο έτος τον αδελφό του Κωνσταντίνο Β, κηρύσσει νέον διωγμό «κατά των μάντεων και των ελληνιζόντων» και εκδίδει επίσης έδικτο («Προς Μαδαλιανόν, Βοηθό Έπαρχο Διοικήσεως», «Θεοδοσιανός Κώδιξ» 16, 10, 2), με το οποίο απαγορεύει την άσκηση της Εθνικής Θρησκείας και πυροδοτεί καταστροφές βωμών από τους χριστιανούς, βίαιες ταραχές και σοβαρές αθλιότητες (Schultze, τόμος Α, σελ. 75 – 87): «Cesset superstitio, sacrificiorum aboleatur insania. Νam quicumque contra legem divi principis parentis nostri et hanc nostrae mansuetudinis iussionem ausus fuerit sacrificia celebrare, competens in eum vindicta et praesens sententia exeratur.» («Ας σταματήσει η ψευδής πίστη και ας καταργηθεί η παραφροσύνη των θυσιών. Γιατί αν κάποιος, παραβιάζοντας το νόμο του Θείου Αυτοκράτορα, του πατέρα μας, και την εντολή της Ευσπλαχνίας μας, τολμήσει να τελέσει θυσίες, θα τιμωρηθεί παραυτά με την επιβολή της ποινής που του ταιριάζει.»). Πολλοί Εθνικοί φυλακίζονται ή εκτελούνται.

    346 Κοινό έδικτο του Κωνσταντίου και του Κώνσταντος («Προς Κατουλλίνον, Έπαρχο της Πόλεως»), την 1η Νοεμβρίου 346 (κατά τον Mommsen), απαγορεύει τις ιεροπραξίες των Εθνικών και υποβιβάζει τους Ναούς τους σε άνευ ιερότητος πολιτιστικά μνημεία που απλώς δεν πρέπει να τα καταστρέφουν οι χριστιανοί: «Αν και η ψευδής πίστη έχει ξεριζωθεί, επιθυμούμε οι Ναοί που ευρίσκονται εκτός των τειχών της πόλεως να παραμείνουν άθικτοι. Γιατί καθώς κάποια αθλητικά παιγνίδια ή αγωνίσματα σχετίζονται με τους Ναούς, δεν πρέπει να τους εξαφανίσουμε αφού σε αυτούς οφείλεται η τέλεση εορτών που διασκεδάζουν τον λαό της Ρώμης» («Θεοδοσιανός Κώδιξ» 16, 10, 3). Μέγας διωγμός κηρύσσεται στην Κωνσταντινούπολη κατά των Εθνικών, στα πλαίσια του οποίου ο Εθνικός ρήτωρ Λιβάνιος εξορίζεται με την κατηγορία της «γοητείας» (δηλ. μαγείας).

    353 Στις 23 Νοεμβρίου του έτους αυτού, ένα ακόμη έδικτο του αυτοκράτορος Κωνσταντίου («Προς Κερεάλη, Έπαρχο της Πόλεως»), έρχεται ν’ απαγορεύσει τις υπό όρους θυσίες που είχε επιτρέψει ο Μαγνέντιος: «Aboleantur sacrificia nocturna Magnentio auctore permissa et nefaria deinceps licentia repellatur» («Nα σταματήσουν οι νυκτερινές θυσίες που είχαν επιτραπεί από τον Μαγνέντιο και η παράνομη αυτή άδεια ν’ ανακληθεί», «Θεοδοσιανός Κώδιξ» 16, 10, 5).

    354 O αυτοκράτωρ Κωνστάντιος εκδίδει ένα τρομοκρατικό έδικτο («Προς Ταύρον, Έπαρχο Πραιτωρίου της Ανατολής»), με το οποίο σφραγίζονται όλοι οι Εθνικοί Ναοί της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, απαγορεύονται ο θυσίες και οι παραβάτες, όπως και όσοι αξιωματούχοι φαίνονται ανεκτικοί απέναντί τους, τιμωρούνται με αποκεφαλισμό: «Placuit omnibus locis atque urbibus universis claudi protinus templa et accessu vetito omnibus licentiam deliquendi perditis abnegari. Volumus etiam cunctos sacrificiis abstinere. Quod si quis aliquid forte huiusmodi perpetraverit, gladio ultore sternatur. Facultates etiam perempti fisco decernimus vindicari et similiter puniri rectores provinciarum, si facinora vindicare neglexerint» («Επιθυμούμε να σφραγισθούν όλοι οι Ναοί σε όλες τις πόλεις και σε όλους τους τόπους της οικουμένης, καθώς και ν’ απαγορευθεί η είσοδος σε αυτούς για να μη διαπραχθεί το κακούργημα της ειδωλολατρίας. Διατάσσουμε επίσης την πλήρη αποχή από τις θυσίες. Και αν κάποιος με κάποια δύναμη παραβεί αυτόν τον νόμο, θα τιμωρηθεί με αποκεφαλισμό, ομοίως δε, καθώς και με κατάσχεση της περιουσίας τους, θα τιμωρηθούν όλοι οι διοικητές των επαρχιών που θ’ αμελήσουν να τιμωρήσουν αυτά τα αδικήματα», «Ιουστινιάνειος Κώδιξ» 1, 11, 1).

    Πολλοί Ναοί βεβηλώνονται με παράδοσή τους σε χαρτοπαίκτες και πόρνες για κυβευτήρια ή πορνοστάσια. Ο Πάπας Ρώμης Λιβέριος (Liberius) ορίζει τον εορτασμό της γεννήσεως του ραβί Τζεσουά στις 25 Δεκεμβρίου, ημέρα κατά την οποία οι Ρωμαίοι Εθνικοί εόρταζαν παλαιότερα την γέννηση του Θεού Sol Invictus – Ανικήτου Ηλίου («Ημέρα της Γεννήσεως του Ανικήτου Ηλίου», «Dies Natalis Solis Invicti»), οι δε Έλληνες το «Τριέσπερον» προς τιμήν των πυρφόρων και ηλιακών θεοτήτων Ηρακλέους (ο οποίος κατά τον Κορνούτο ορίζεται ως «ο εν τοίς όλοις Λόγος καθ’όν η Φύσις ισχυρά και κραταιά εστί και απεριγένητος ούσα, μεταδοτικός ισχύος και τοίς κατά μέρος και αλκής υπάρχων») και Ηλίου. Σε όλη την Αυτοκρατορία στήνονται ασβεστοκάμινα δίπλα στα Εθνικά Ιερά, μέσα στα οποία μετατρέπεται σε ασβέστη η εκπληκτική γλυπτική και αρχιτεκτονική των «ειδωλολατρών».
    Αρχίζουν οι πρώτες συστηματικές πυρπολήσεις βιβλιοθηκών στα μεγάλα αστικά κέντρα της Αυτοκρατορίας.

    355 Χορηγείται από τον αυτοκράτορα Φλάβιο Ιούλιο Κωνστάντιο πλήρης ασυλία των χριστιανών επισκόπων απέναντι στα όποια κρατικά δικαστήρια. Την ίδια περίπου εποχή, αποθρασυνθείσα η χριστιανική αγροικία, κηρύσσει ανοικτά πλέον πόλεμο κατά της «ειδωλολατρικής» Παιδείας που ακόμα τυγχάνει ασυλίας από πλευράς της αυτοκρατορικής εξουσίας, όχι βεβαίως από «ανιδιοτελή επιθυμία για την καλλιέργεια των Μουσών», όπως τονίζει ο Cyril Mango (σελ. 157), «αλλά προφανώς ειδικά για να εκπαιδεύονται οι κρατικοί υπάλληλοι».
    Στους «Αποστολικούς Κανόνες», συνταχθέντες εκείνη ακριβώς την εποχή, διαβάζουμε τα εξής ανατριχιαστικά:
    «Απόφευγε όλα τα βιβλία των Εθνικών. Τι χρειάζεσαι τις ξένες συγγραφές, τους νόμους και τους ψευδοπροφήτες που οδηγούν τους άφρονες μακριά από την πίστη; Τι βρίσκεις να λείπει από τις εντολές του Θεού και το αναζητάς στους μύθους των Εθνικών;
    Αν επιθυμείς να διαβάζεις ιστορίες έχεις το βιβλίο των Βασιλειών, αν ρητορική και ποιητική έχεις τους Προφήτες, έχεις τον Ιώβ, έχεις τις Παροιμίες, όπου θα βρεις σοφία μεγαλύτερη από κάθε ποιητική και σοφιστική, γιατί αυτά είναι τα λόγια του Κυρίου, του μόνου σοφού.
    Αν επιθυμείς τραγούδια έχεις τους Ψαλμούς, αν επιθυμείς αρχαίες γενεαλογίες έχεις την Γένεση, αν νομικά βιβλία και επιταγές, έχεις τον ένδοξο Θείο Νόμο. Γι’ αυτό απόφευγε με επιμονή κάθε εθνικό και διαβολικό βιβλίο».

    356 Κοινό έδικτο του Κωνσταντίου και του Κώνσταντος («Προς τον Φλάβιο Ταύρο, Έπαρχο του Πραιτωρίου»), την 20η Φεβρουαρίου ή κατ’ άλλους την 1η Δεκεμβρίου του έτους αυτού, διατάσσει την απομάκρυνση του Βωμού της Θεάς Victoria – Νίκης από την αίθουσα συνεδριάσεων της Συγκλήτου (η Θεά αποτελούσε από την εποχή του Διοκλητιανού. τμήμα της ανωτάτης Τριάδος -Jupiter, Hercules, Victoria- του Πανθέου των Εθνικών), το σφράγισμα των Εθνικών Ιερών και την κατάσχεση των περιουσιών τους, καθώς και την θανάτωση δι’ αποκεφαλισμού όλων όσων ασκούν (ή και απλώς… ανέχονται !) την Παραδοσιακή Λατρεία: «Placuit omnibus locis adque urbibus claudi protinus templa et accessu vetito omnibus licentiam delinquendi perditis abnegari. Volumus etiam cunctos sacrificiis abstinere. Quod si quis aliquid forte huiusmodi perpetraverit, gladio ultore sternatur. Facultates etiam perempti fisco decernimus vindicari et similiter (adfligi) rectores provinciarum, si facinora vindicare neglexerint» («Να κλείσουν αμέσως σε όλους τους τόπους και τις πόλεις οι Εθνικοί Ναοί και ν’ απαγορευθεί η είσοδος σε αυτούς, ώστε να μην μπορούν οι άθλιοι ν’ ανοσιουργήσουν. Θέλουμε επίσης να απέχουν όλοι από τις θυσίες. Αν όμως κάποιος διαπράξει αυτό το αδίκημα, θα τιμωρηθεί με αποκεφαλισμό. Διατάσσουμε επίσης να περιέρχεται στο αυτοκρατορικό ταμείο η περιουσία αυτών που θα θανατώνονται. Η ίδια ποινή θα επιβάλλεται και στους διοικητές των επαρχιών που θ’ αμελήσουν να τιμωρήσουν τέτοια αδικήματα», «Θεοδοσιανός Κώδιξ» 16, 10, 4). Η χριστιανική τρομοκρατία πρέπει να είναι τόσο άγρια εκείνη την εποχή, που ο ίδιος ο μετέπειτα αυτοκράτωρ Ιουλιανός, Καίσαρ τότε, προσυπογράφει δίχως να φανερώσει τις πεποιθήσεις του ανάλογα διατάγματα του Κωνσταντίου («Θεοδοσιανός Κώδιξ», 16, 10, 6).

    357 O Κωνστάντιος θέτει εκτός νόμου επί ποινή θανάτου όλες τις μαντικές μεθόδους, συμπεριλαμβανομένης και της Αστρολογίας. Σε επίσκεψή του στη Ρώμη σφραγίζει ο ίδιος τον εκεί Ναό του Θεού Απόλλωνος και φυλακίζει τους ιερείς. Την ίδια εποχή, ο «μοναχισμός» ισχυροποιείται ακόμη περισσότερο με την βοήθεια τόσο της χριστιανικής ρωμαϊκής εξουσίας όσο και της επισήμου Εκκλησίας, που κατά κανόνα χρησιμοποιούν τους πολυάριθμους και φανατισμένους μοναχούς για τις πιο «βρώμικες» επιχειρήσεις κατά των «ειδωλολατρών». Για να διαφημίσει τον αντικοινωνικό αλλά πολύ χρήσιμο στην εξουσία «μοναχισμό» και να προκαλέσει αθρόα στρατολόγηση καινούργιων μοναχών, ο Αθανάσιος, επίσκοπος Αλεξανδρείας, συγγράφει το έτος αυτό μία ελκυστική αγιογραφία του «πρώτου διδάξαντος» Αντωνίου, που πολύ συντόμως μεταφράζεται και στα Λατινικά και διαβάζεται παντού, από άκρου σε άκρο του ρωμαϊκού κόσμου.

    359 Η λατρεία των Θεών Διοσκούρων κηρύσσεται εκτός νόμου θεωρηθείσα ως. «μαγική», θανατώνονται με την κατηγορία της… «μαγείας» οι ιερείς της και κλείνονται όλα τα Ιερά της. Στην Σκυθόπολη της Συρίας, παλαιά πρωτεύουσα της ρωμαϊκής Δεκαπόλεως, στήνονται τα πρώτα «στρατόπεδα θανάτου», οργανωμένα δηλαδή κέντρα βασανισμού και θανατώσεως των καταδικασθέντων Εθνικών: «…και από τα πιό απομακρυσμένα σημεία της Αυτοκρατορίας σέρνονταν δεμένοι με αλυσίδες αμέτρητοι πολίτες κάθε ηλικίας και κάθε κοινωνικής τάξεως.
    Και από αυτούς πολλοί πέθαιναν στη διαδρομή ή στις ανά τόπους φυλακές. Και όσοι κατόρθωναν να επιζήσουν, κατέληγαν στη Σκυθόπολη, μία απόκεντρη πόλη της Παλαιστίνης, όπου είχαν στηθεί τα όργανα των βασανιστηρίων και των εκτελέσεων» γράφει ο ιστορικός Αμμιανός Μαρκελλίνος, ενώ στο ίδιο σημείο της συγγραφής του (ΙΘ, 12) τονίζει ότι «αρκούσε να κατηγορηθεί κάποιος από κακόβουλο ρουφιάνο ότι φορούσε αποτρεπτικό φυλακτό ή ότι κάποιος τον είδε να κάθεται κοντά σε αρχαίους τάφους ή ερείπια για να καταδικασθεί σε θάνατο ως ειδωλολάτρης ή νεκρομάντης». Στα «στρατόπεδα θανάτου» της Σκυθοπόλεως θ’ «ανδραγαθήσουν» οι ιεροεξεταστές Μόδεστος (αντικαταστάτης του Επάρχου Πραιτωρίου Ερμογένους του Πόντου, ο οποίος είχε κριθεί.. «ελαστικός» και… «ανεκτικός») και Παύλος «Ταρταρεύς» (ένας εξαιρετικά αιμοδιψής χριστιανός, πρώην εκπαιδευτής μονομάχων).
    Σε εκείνους ακριβώς τους τρομερούς καιρούς θα βασανισθούν ή εξορισθούν, ανάμεσα σε άλλους, και οι Σιμπλίκιος Φιλίππου (πρώην Έπαρχος Αιγύπτου και Ύπατος), Παρνάσιος ο Αχαιός (Έλλην εκ Πατρών, πρώην Έπαρχος Αιγύπτου), καθώς και ο υπέργηρος φιλόσοφος Δημήτριος Κύθρας (με την κατηγορία ότι απλώς θυσίαζε στους Θεούς).

    360 Στο Παρίσι, τον Φεβρουάριο του έτους αυτού, ο 28χρονος Καίσαρ και Ύπατος Φλάβιος Κλαύδιος Ιουλιανός, σπουδάσας στις φιλοσοφικές σχολές των Αθηνών (355), νικητής των Αλαμανών, των Σαλίων Φράγκων και των Χαμαβών στις τέσσαρες «Γαλατικές Εκστρατείες» του (356 – 359), στέφεται αυτοκράτωρ από τις ρωμαϊκές λεγεώνες της Δύσεως.

    361 – 363 Ο αυτοκράτωρ Ιουλιανός κηρύσσει πλήρη ανεξιθρησκεία μετά τον θάνατο του Κωνσταντίου και εισέρχεται στην Κωνσταντινούπολη στις 11 Δεκεμβρίου του 361. Ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός («Invective versus Julianus», I 58 – 61) διαμαρτύρεται ότι ο ανεξίθρησκος Εθνικός αυτοκράτωρ εστέρησε τους χριστιανούς της πόλεως από την. χαρά του μαρτυρίου (.)

    363 Ο Ιουλιανός διατάσσει την απομάκρυνση από τον Ναό του Θεού Απόλλωνος στην Δάφνη της Αντιοχείας του μιάσματος των λειψάνων του «Αγίου» Βαβύλα, ενός επισκόπου Αντιοχείας που υποτίθεται ότι είχε τάχα μαρτυρήσει επί Δεκίου, αλλά στην πραγματικότητα είχε εκτελεσθεί από τον χριστιανό αυτοκράτορα Φίλιππο τον Άραβα επειδή, ως επιτίμιο για τη δολοφονία του Γορδιανού, τού είχε αρνηθεί την «θεία κοινωνία» (Lieu, 1989, σελ. 48).
    Χριστιανοί εμπρηστές πυρπολούν τον Ναό μετά την απομάκρυνση των λειψάνων, ενώ στις 26 Ιουνίου του ιδίου έτους, ο Ιουλιανός δολοφονείται άνανδρα πιθανόν από χριστιανό ακόλουθό του, ενώ επιτίθεται έφιππος κατά των Περσών (από πολλούς θεωρείται βέβαιο ότι ο Ιουλιανός, μάλλον εδολοφονήθη πισώπλατα από χριστιανό συνομώτη και όχι από Πέρση πολεμιστή. Ο Λιβάνιος ήταν σίγουρος γι’ αυτό, εξαιτίας του γεγονότος ότι κανείς Πέρσης στρατιώτης δεν ενεφανίσθη στον βασιλιά Σαπώρ για να εισπράξει την αμοιβή που ο τελευταίος είχε υποσχεθεί σε όποιον εφόνευε τον ικανότατο αντίπαλό του, ενώ, από την άλλη, ο φανατικός χριστιανός Σωζομενός, εμφανέστατα σύμφωνος με την εκδοχή της προδοτικής δολοφονίας, επαινεί τον άγνωστο δολοφόνο «που, για την αγάπη του Θεού και της θρησκείας, εξετέλεσε μια τόσο γενναία πράξη»).

    364 Ο νέος αυτοκράτορας Φλάβιος Ιοβιανός διατάσσει την πυρπόληση της Βιβλιοθήκης της Αντιοχείας, ενώ στις 11 Σεπτεμβρίου εκδίδεται έδικτο με το οποίο απαγορεύεται η Εθνική Λατρεία επί ποινή θανάτου. Στα χρησιμοποιούμενα βασανιστήρια κατά των Εθνικών προστίθεται εφεξής ο κατακομματιασμός των πλευρών με σιδερένια άγκιστρα, ενώ με θάνατο τιμωρούνται επίσης και οι σπλαχνοσκοπήσεις: «sileat omnibus perpetuo divinandi curiositas» («να πάψει διαπαντός η μαντική περιέργεια»).
    Με τρία ακόμη διατάγματα (της 4ης Φεβρουαρίου, 9ης Σεπτεμβρίου και 23ης Δεκεμβρίου) ξανακατάσχονται οι περιουσίες των Εθνικών Ιερών που είχαν επιστραφεί από τον Ιουλιανό και απαγορεύονται ακόμη και οι ιδιωτικές σπονδές, θυσίες και επωδές. Των δύο τελευταίων έχει προηγηθεί από την Σύνοδο της Λαοδικείας η εισήγηση (κατά την πάγια τότε τακτική της Εκκλησίας να εκδίδει αναθέματα κατά συγκεκριμένων στόχων που αμέσως μετά γίνονταν πάντα στόχος των απαγορευτικών εδίκτων και των κρατικών διωγμιτών) να εξοντωθούν οι αστρολόγοι και οι χριστιανοί «αιρετικοί» που εορτάζουν τα Σάββατα. Σε ολόκληρη την Αυτοκρατορία, ο νεόθρησκος όχλος, προστατευόμενος πλέον από τις βυζαντινές αρχές κατοχής, καταλαμβάνει Εθνικούς τόπους Λατρείας, τους καταστρέφει εκ θεμελίων και κτίζει επάνω τους εκκλησίες, ενώ πάμπολλοι εξέχοντες Εθνικοί φυλακίζονται ή εκτελούνται και δημεύεται η περιουσία τους (ανάμεσά τους και ο επί Ιουλιανού Κόμης Πριβάτων και μετά Ανθύπατος Ασίας Ελπίδιος, πρώην χριστιανός που είχε επιστρέψει στην Εθνική Λατρεία, επιδείξας μάλιστα ιδιαίτερο ζήλο στην τέλεση των ιεροπραξιών, σε σημείο που να τον αποκαλούν κοροϊδευτικά «θυσιαστή» οι χριστιανοί).

    365 Έδικτο της 17ης Νοεμβρίου απαγορεύει στους Εθνικούς αξιωματικούς να διατάσσουν χριστιανούς στρατιώτες. Άπειροι σωροί βιβλίων, όλα τους λογοτεχνικά, φιλοσοφικά κι επιστημονικά ελληνικά συγγράμματα -και όχι.. «εγχειρίδια μαγείας», όπως ήθελε η διαστροφή των ιεροεξεταστών- καίγονται στις πλατείες των αστικών κέντρων, ενώ μέσα στα πλήθη των διωκομένων «ειδωλολατρών», βρίσκονται όλοι σχεδόν οι εναπομείναντες αξιωματούχοι του Ιουλιανού, που είτε καθαιρούνται, όπως λ.χ. ο γνωστός Καίσαρ Σαλλούστιος (συγγραφεύς της θαυμαστής πολυθεϊστικής θεολογικής επιτομής «Περί των Θεών και του Κόσμου», ο οποίος και είχε επίσης προτρέψει τον Ιουλιανό στη θέσπιση της απολύτου ανεξιθρησκείας), είτε ρίχνονται στις φυλακές και οι πιο άτυχοι από αυτούς καίγονται ζωντανοί, αποκεφαλίζονται, ή στραγγαλίζονται μετά από φρικτά βασανιστήρια με την κατηγορία, φυσικά, της… «ασκήσεως μαγείας» (!), όπως λ.χ. ο ιατρός Ορειβάσιος, ο φιλόσοφος Σιμωνίδης που τον έκαψαν ζωντανό (στην πρώτη ιστορικά χριστιανική καύση, πολύ πριν τα περιβόητα «auto da fe» των παπικών), ο αρχιερεύς των Εθνικών Ναών της Τρωάδος κα πρώην χριστιανός επίσκοπος Πηγάσιος, κ.ά. Μία απίθανη εκστρατεία σπιλώσεως της μνήμης του Ιουλιανού οργανώνεται από τους χριστιανούς, οι οποίοι συντονισμένα προσπαθούν να τον παρουσιάσουν ως ηθικό αυτουργό θηριωδιών, αιμοδιψή άνθρωπο (βλ. Σωζομενό 5, 9-10, Θεοδώρητο Κύρου 3) ακόμα και ως… ανθρωποθυσιαστή (βλ. Γρηγόριο Θεολόγο, PG 35, 624, Ιωάννη. Χρυσόστομο, PG 50, 555 και, φυσικά, τον εντελώς κακόβουλο Σύριο Θεοδώρητο Κύρου 3, 21 που συγγράφει καθαρά συκοφαντικά, αγιοκατασκευαστικά και αιώνες μετά τα γεγονότα).

    367 Ο Εθνικός Βέττιος Αγόριος Πραιτεξτάτος αναστηλώνει στη Ρώμη, με δικά του έξοδα και παρά τις διαμαρτυρίες του Πάπα, το Ιερό των Δώδεκα Ολυμπίων Θεών.

    370 Ο αυτοκράτωρ Βάλης εξαπολύει μεγάλο διωγμό κατά των Εθνικών σε ολόκληρη την Ανατολική Αυτοκρατορία με κέντρο την Αντιόχεια (όπου μαρτυρούν ο πρώην κυβερνήτης Φιδούστιος, οι ιερείς Ιλάριος και Πατρίκιος κ.ά.). Σωροί βιβλίων καίγονται στις πλατείες και θανατώνονται ή βασανίζονται χιλιάδες αθώοι άνθρωποι που απλώς αρνούνται να προδώσουν τα ειωθότα των προγόνων τους.
    Στα θύματα αυτού του νέου διωγμού συμπεριλαμβάνεται και ο μέντωρ του αυτοκράτορος Ιουλιανού Νεοπλατωνικός φιλόσοφος Μάξιμος, ο οποίος με την κατηγορία της «μαγείας» αποκεφαλίζεται μετά από βασανιστήρια στις 12 Μαρτίου του έτους αυτού.

    370 – 371 Ο αυτοκράτωρ της Δύσεως Βαλεντινιανός που «μισούσε τους καλοντυμένους, τους μορφωμένους, τους πλούσιους και τους ευγενείς» (όπως υπογραμμίζει ο ιστορικός Αμμιανός Μαρκελλίνος), εξαπολύει μεγάλο διωγμό κατά των Ρωμαίων Εθνικών. Χιλιάδες εξορίζονται, βασανίζονται ή θανατώνονται και όλων η περιουσία κατάσχεται και αποδίδεται στην Εκκλησία.
    Ο Πάπας Δάμασος κατηγορείται για φόνο, πλην όμως ο αυτοκράτωρ τον απαλλάσσει από κάθε κατηγορία με την απίστευτη δήλωση ότι ο Πάπας. «δεν μπορεί να δικασθεί από κανέναν θνητό».

    372 Ο κατεχόμενος από υστερικό φόβο προς την μαγεία αυτοκράτωρ Βάλης, εξουσιοδοτεί τον ανθύπατο Ασίας Φήστο να αφανίσει όλους τους Εθνικούς και τα έργα τους. Έντρομοι οι άνθρωποι αρχίζουν και καίνε μόνοι τους τις βιβλιοθήκες τους για να γλιτώσουν.

    373 Επαναλαμβάνεται η απαγόρευση των μαντικών πρακτικών και της Αστρολογίας, και πρωτοχρησιμοποιείται ο απαξιωτικός όρος «pagani» (παγανιστές, άνθρωποι της υπαίθρου) για μείωση των Εθνικών. Εφεξής, οι Εθνικοί δεν θ’ αναφέρονται πλέον στα έδικτα των αυτοκρατόρων ως «gentiles» ή «ethnici», αλλά με τον απαξιωτικό όρο «pagani» με τον οποίο το θράσος των χριστιανών προσπαθεί να παρουσιάσει τον Εθνισμό ως τάχα σύμφυρμα δεισιδαιμονικών αντιλήψεων αμόρφωτων χωριατών «.gentiles quos vulgo paganos vocamus» («Θεοδοσιανός Κώδιξ» 16. 3. 46).

    375 Ο «Άγιος» Μαρτίνος ολοκληρώνει την καταστροφή των Εθνικών Ιερών της Γαλατίας και κτίζει πάνω στα ερείπια μοναστήρια. Οι χριστιανοί της Ανατολικής Αυτοκρατορίας κλείνουν το Ασκληπιείο της Επιδαύρου και ποινικοποιούν ακόμη και τις παράλληλες εκδηλώσεις τής εκεί λατρείας, συμπεριλαμβανομένων των θεατρικών παραστάσεων.

    376 Ο άβουλος αυτοκράτωρ της Δύσεως Γρατιανός επιτρέπει στην χριστιανική κοινότητα της Ρώμης να καταστρέψει πολλά Μιθραία και Ιερά των παραδοσιακών Εθνικών λατρειών μέσα στην «Αιωνία Πόλη”, καταργεί το αφορολόγητο των κτήματων που ανήκουν στα «ειδωλολατρικά» ιερατεία, απαγορεύει την κληροδότηση νέων περιουσιών σε αυτά και κατάσχει όλη την κινητή τους περιουσία. Επίσης, υπό την καθοδήγηση των επισκόπων Αμβροσίου και Δαμάσου, διατάσσει τη νέα απομάκρυνση του Βωμού της Νίκης από την αίθουσα συνεδριάσεων της Συγκλήτου όπου τον είχε επανατοποθετήσει ο Ιουλιανός. Επίσης απαρνείται δημοσίως τον τίτλο του Pontifex Maximus, ως αξίωμα των «ειδωλολατρών». Το αποκηρυχθέν αξίωμα ωστόσο ιδιοποιείται αμέσως ο επίσκοπος Δάμασος και από εκεί περνά έκτοτε στην Παποσύνη της Ρώμης.

    378 Με νόμο του χριστιανού επάρχου του Πραιτωρίου Γράκχου και προγραφή όλων των ιερέων του Θεού Μίθρα, τα ανά την Αυτοκρατορία «Μιθραία» κατεστρέφονται από τους χριστιανούς με φωτιά και παραχώνονται.

    379 Η Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως υιοθετεί την 25η Δεκεμβρίου του Πάπα Ρώμης Λιβερίου (354) για τον εορτασμό της γεννήσεως του ραβί Τζεσουά στις 25 Δεκεμβρίου.

    380 Στις 27 Φεβρουαρίου, ο αυτοκράτωρ Φλάβιος Θεοδόσιος απαγορεύει όλες τις θρησκείες πλην της χριστιανικής. Όλοι οι μη χριστιανοί χαρακτηρίζονται στο εξής «σιχαμεροί, αιρετικοί, μωροί και τυφλοί». Ο επίσκοπος Μεδιολάνου Αμβρόσιος εξουσιοδοτείται να καταστρέψει όλους τους Ναούς των Εθνικών και να κτίσει επάνω στα θεμέλιά τους εκκλησίες. Οι αρχηγοί μερικών γοτθικών φυλών βαπτίζονται χριστιανοί. Καθοδηγούμενος από το μισαλλόδοξο ιερατείο, ο χριστιανικός όχλος επιτίθεται στο ελληνικό Ιερό της Ελευσίνος, το βεβηλώνει και απειλεί να λυντσάρει τους ιερείς Νεστόριο και Πρίσκο. Ο 95χρονος Ιεροφάντης Νεστόριος, γεμάτος θλίψη και αγανάκτηση, ανακοινώνει το οριστικό τέλος των πανάρχαιων Ελευσινίων Μυστηρίων και την απαρχή της επί γής βασιλείας του πνευματικού σκότους. Ο αυτοκράτωρ Θεοδόσιος αποκαλεί σε διάταγμά του «παράφρονες» όλους όσους διαφωνούν με το χριστιανικό δόγμα της Αγίας Τριάδος και απαγορεύει κάθε διαφωνία με τις θελήσεις της Εκκλησίας.

    381 Στις 2 Μαϊου, εκδίδεται από τον Θεοδόσιο ο νόμος κατά των «αποστατών» που τιμωρεί με πλήρη στέρηση ατομικών δικαιωμάτων όλους τους πρώην χριστιανούς που απογοητευμένοι από την χριστιανική μισαλλοδοξία αποκηρύσσουν μαζικά την κρατούσα Θρησκεία και επιστρέφουν στην ανεκτική και καταφάσκουσα τη ζωή Εθνική και παραδοσιακή λατρεία. Όλες οι εκκλησίες των διαφόρων δογμάτων των χριστιανών, περνούν υποχρεωτικά στα χέρια των Καθολικών επισκόπων (τότε από κοινού Ορθοδόξθων και Ρωμαιοκαθολικών). Ο Πατριάρχης των Ορθοδόξων Ιουδαίων Γαμαλιήλ, γίνεται στενός φίλος του Θεοδοσίου και εξασφαλίζει την εξαίρεση των ομοθρήσκων του από τους διωγμούς κατά των «αιρετικών και των αλλοθρήσκων» (M. Grant, σελ. 273).

    Στις 21 Δεκεμβρίου, οι αυτοκράτορες Γρατιανός, Βαλεντινιανός και Θεοδόσιος, εκδίδουν έδικτο («Προς Φλόρον, Έπαρχο του Πραιτωρίου Ανατολής») με το οποίο καταδικάζονται σε θανάτωση κα

  12. Χριστιανικοί διωγμοί κατά των Ελλήνων

    Θεοδοσιάνειος Κώδικας (αποσπάσματα)

    Χ Προς ειδωλολάτρας, ή τελούντες θυσίες εις ναούς

    *
    XVI.16.10.2
    Αυτοκράτορας Κωνστάντιος προς Μαδαλιανό, βοηθό Έπαρχο της Διοικήσεως
    Θα σταματήσει η ψευδής πίστη και θα απαγορευθεί αμέσως η τρέλα των θυσιών. Και αν κάποιος παραβιάσει το νόμο του θείου αυτοκράτορα, δηλαδή του πατρός μας, και την εντολή της ευσπλαχνίας μας, και τολμήσει να τελέσει θυσία, θα τιμωρηθεί με την ποινή που του ταιριάζει. – 341 μαχχ

    *
    XVI.10.4
    Αυτοκράτορας Κωνστάντιος προς Ταύρο, Έπαρχο Πραιτορίου
    Απαιτούμε να κλείσουν όλοι οι ναοί όλων των τόπων και πόλεων.
    Επίσης θα απαγορευθεί η είσοδος σ’ αυτούς, για να μην έχουν τη δυνατότητα οι ηλίθιοι να διαπράττουν αμαρτίες. Επιθυμούμε να απέχουν όλοι απ’ τις θυσίες και όποιος διαπράξει το αδίκημα αυτό, θα τιμωρηθεί με αποκεφαλισμό. Η περιουσία οποίου τιμωρηθεί μ’ αυτόν τον τρόπο, θα περιέλθει στα αυτοκρατορικά ταμεία. Επίσης, θα τιμωρηθούν με τον ίδιο τρόπο οι διοικητές των επαρχιών, αν αμελήσουν να τιμωρήσουν τέτοια εγκλήματα. – 346 μαχχ

    * XVI.16.10.5
    Αυτοκράτορας Κωνστάντιος προς Κερεάλη, Έπαρχο της Πόλεως
    Οι νυκτερινές θυσίες που είχε επιτρέψει ο Μαγνέντιος θα σταματήσουν και θα ανακληθούν οι παράνομες αυτές άδειες. – 353 μαχχ

    * XVI.16.10.6
    Αυτοκράτορας Κωνστάντιος και Καίσαρας Ιουλιανός
    Διατάσσουμε όσοι τελούν θυσίες ή λατρεύουν αγάλματα να τιμωρηθούν με την ποινή του θανάτου. – 356 μαχχ

    *
    XVI.16.10.7
    Αυτοκράτορες Γρατιανός, Βαλεντινιανός και Θεοδόσιος προς Φλόρο, Έπαρχο Πραιτoρίου
    Όποιος τρελός και ιερόσυλος επιδοθεί σε ημερήσιες ή νυκτερινές θυσίες, οι οποίες έχουν απαγορευθεί, για να δεχθεί συμβουλές περί αβέβαιων ζητημάτων, κι αν αποφασίσει ότι πρέπει να χρησιμοποιήσει ή ότι πρέπει να επισκεφθεί ναό για να διαπράξει τέτοια εγκλήματα, ας ξέρει ότι θα τιμωρηθεί με προγραφή της περιουσίας του. Εμείς, με τον δίκαιο θεσμό μας, έχουμε ορίσει ότι ο Θεός θα λατρεύεται με αγνές προσευχές και όχι να εξευτελίζεται με χυδαία άσματα. – 381 μαχχ

    *
    XVI.10.10
    Αυτοκράτορες Γρατιανός, Βαλεντινιανός και Θεοδόσιος προς Αλβίνο, Έπαρχο Πραιτορίου
    Δεν θα μολυνθεί κανείς με θυσίες και δεν θα σφάξει αθώο ζώο. Κανείς δεν θα πλησιάσει τα ιερά ή τους ναούς, ούτε και θα τιμήσει εικόνες κατασκευασμένες από ανθρώπινα χέρια, διότι θα είναι ένοχος με βάση τους ανθρώπινους και θείους νόμους. Και οι δικαστές ακόμη δεσμεύονται απ’ αυτούς τους νόμους και αν κάποιος απ’ αυτούς συμμετάσχει σε ειδωλολατρικές τελετές, περνώντας σε κατώφλι ναού με σκοπό την λατρεία, οπουδήποτε κι αν συμβεί – σε πόλη ή στην διάρκεια ταξιδιού -, θα πληρώσει αμέσως δεκαπέντε χρυσές λίβρες και το προσωπικό του θα πληρώσει ένα ανάλογο ποσό, εκτός κι αν αντισταθούν στο δικαστή και τον καταγγείλουν αμέσως δημοσίως. Όσοι είναι αξιωματούχοι Corrector ή Praeses θα πληρώνουν πρόστιμο τεσσάρων χρυσών λιβρών και ανάλογο ποσό οι σύνοδοί του. – 391 μαχχ

    *
    XVI.10.11
    Αυτοκράτορες Γρατιανός, Βαλεντινιανός και Θεοδόσιος προς Ευάγριο, Praefectus Augustalis, και Ρωμανό, Κόμη Αιγύπτου
    Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να τελέσει θυσίες και να περιφέρεται σε ναούς.
    Κανένας δεν θα αποδώσει τιμές σε ιερά. Όλοι θα αποδεχθούν ότι ο νόμος Μας τους αποκλείει απ’ την παράνομη είσοδο σε ναό. Και αν κάποιος επιχειρήσει να κάνει κάτι σχετικό με τους Θεούς ή με ιερές τελετουργίες και παραβιάσει την αυτοκρατορική μας απαγόρευση, ας γνωρίσει πως δεν θα αποφύγει την τιμωρία και ότι δεν θα έχει τα ειδικά αυτοκρατορικά προνόμια. Επίσης, αν κάποιος δικαστής, εν καιρώ διάρκειας ασκήσεως του αξιώματός του, βασιστεί στα προνόμια της εξουσίας του και μπει ως ιερόσυλος σε μιαρούς τόπους, θα υποχρεωθεί να πληρώσει στο ταμείο μας δεκαπέντε χρυσές λίβρες και το προσωπικό του θα πληρώσει ανάλογο ποσό, εκτός αν τον αντιστρατευθούν ομαδικώς. – 391 μαχχ

    *
    XVI.10.12
    Αυτοκράτορες Θεοδόσιος, Αρκάδιος και Ονώριος προς Ρουφίνο, Έπαρχο Πραιτoρίου
    Κανείς σε οποιαδήποτε κοινωνική τάξη ή ιεραρχικό βαθμό και αν ανήκει, είτε κατέχει κάποια εξουσία είτε έχει αποσυρθεί με τιμές, είτε είναι ισχυρός ή ταπεινός, λόγω καταγωγής ή οικονομικής καταστάσεως και νομικής υποστάσεως, σε κανέναν τόπο και σε καμία πόλη δεν θα θυσιάσει αθώο ζώο σε αγάλματα άψυχα. Ούτε θα τιμήσει, διαπράττοντας κρυφά την ανηθικότητα του, το Λάρητά του με πυρ, την Τύχη του με οίνο, ή τους Πενάτες του με θυμίαμα.
    Δεν θα ανάψει λυχνάρι σ’ αυτούς ούτε θα τοποθετήσει λιβάνι μπροστά τους, μα ούτε θα κρεμάσει στεφάνια προς τιμή τους.
    Αν τολμήσει κάποιος και απλώσει χέρι σε ζώο για να το θυσιάσει, ή να συμβουλευτεί τα σπαράζοντα σπλάχνα του, θα επιτραπεί σε όλους να τον καταγγείλουν με δημόσια κατηγορία, όπως συμβαίνει με όποιον είναι ένοχος της εσχάτης προδοσίας, και θα τιμωρηθεί με ανάλογη τιμωρία, παρόλο που δεν θα έχει διαπράξει ενάντιο στην ασφάλεια μας. Διότι είναι από μόνο του αρκετά μεγάλο έγκλημα να παραβιάζει κάποιος τους νόμους της φύσεως, να διερευνήσει ζητήματα απαγορευμένα ή να αποκαλύψει κρυμμένα μυστικά και να αποτολμήσει ενέργειες απαγορευμένες, ή να επιδιώξει να μάθει πώς θα τελειώσει η ζωή του ή να υποσχεθεί την ελπίδα του θανάτου ενός άλλου. Και αν κάποιος αποδώσει τιμές και τοποθετήσει αναμμένο λιβάνι μπροστά σε αγάλματα κατασκευασμένα από ανθρώπινα χέρια και προορισμένα να υποστούν τη φθορά του χρόνου και αν, με γελοίο τρόπο, φοβηθεί ξαφνικά τα ομοιώματα που ο ίδιος έχει κατασκευάσει, ή αν τυλίξει ένα δέντρο με γιρλάντες ή αν υψώσει βωμό με χώμα, που έβγαλε ο ίδιος απ’ τη γη, ή αν προσπαθήσει μάταια να τιμήσει αγάλματα, προσφέροντας τους δώρα, που αν και είναι ταπεινά αποτελούν απόλυτη προσβολή εναντίον της εκκλησίας, θα τιμωρηθεί με κατάσχεση του σπιτιού ή του τεμαχίου γης που αποδείχθηκε ότι υπηρετούσε την ειδωλολατρική δεισιδαιμονία.
    Διατάσσουμε ότι τα μέρη που έχουν μολυνθεί από καπνό λιβανιού, αν ανήκουν βεβαίως σ’ αυτούς που έκαιγαν το λιβάνι, θα περιέλθουν στην αυτοκρατορική περιουσία. Αν όμως επιχειρήσει κάποιος να τελέσει θυσία σε δημοσίους ναούς και ιερά, ή σε κτίρια και αγρούς που ανήκουν σε άλλους, και αν αποδειχθεί ότι τέτοια μέρη καταπατήθηκαν εν αγνοία του ιδιοκτήτη τους, ο δράστης θα υποχρεωθεί να πληρώσει πρόστιμο είκοσι πέντε χρυσών λιβρών.
    Αν οποιοσδήποτε γίνει συνεργός σε τέτοια πράξη, θα τιμωρηθεί με ίδιο τρόπο με αυτόν που διέπραξε το έγκλημα. Επιθυμούμε το διάταγμα αυτό να επιβληθεί απ’ τους δικαστές, υπερασπιστές και τους βουλευτές των πόλεων.
    Οι πληροφορίες απ’ τους υπερασπιστές και βουλευτές πρέπει να δοθούν αμέσως για να φτάσουν γρήγορα στα δικαστήρια, οπότε τα εγκλήματα αυτά να τιμωρούνται αμέσως. Επιπλέον, αν οι υπερασπιστές ή οι βουλευτές θεωρήσουν ότι ένα τέτοιο αδίκημα πρέπει να συγκαλυφθεί, για να γίνει χάρη σε κάποιους, ή αν το αδίκημα παραβλεφθεί από απροσεξία, θα είναι οι ίδιοι υπόλογοι στον οργισμένο δικαστή. Κι αν οι δικαστές πληροφορηθούν για τέτοια εγκλήματα και μεταθέσουν την τιμωρία, συνεργώντας έτσι με τους δράστες, θα πληρώσουν πρόστιμο τριάντα χρυσών λιβρών. Παρόμοια τιμωρία θα έχει και το προσωπικό τους. – 392 μαχχ

    *
    XVI.10.13
    Αυτοκράτορες Αρκάδιος και Ονώριος προς Ρουφίνο, έπαρχο Πραιτoρίου
    Κανείς δεν θα έχει ποτέ το δικαίωμα να επισκεφθεί ναούς ή ιερά, όπου κι αν βρίσκονται, ή να τελέσει μιαρές θυσίες.
    Συνεπώς, ας μην προσπαθήσει κανείς να απομακρυνθεί απ’ το δόγμα της Εκκλησίας.
    Πρέπει να τηρούνται οι κανόνες που θεσπίσαμε Εμείς πρόσφατα, και να μην τολμούν να παραβλέψουν τα διατάγματα των παλαιών αυτοκρατόρων που αναφέρονται στους αιρετικούς και στους ειδωλολάτρες.
    Ας ξέρουν πως οτιδήποτε έχει θεσπιστεί εναντίον τους απ’ τον πατέρα Μας, που τώρα είναι μεταξύ των αγίων, είτε αυτό ορίζει τιμωρία είτε πρόστιμο, τώρα θα εφαρμοστεί με μεγαλύτερη αυστηρότητα.
    Επίσης, ας γνωρίζουν οι διοικητές των επαρχιών με τους ακόλουθούς τους, οι επικεφαλείς των βουλευτών, οι υπερασπιστές των κοινοτήτων, μαζί με τους βουλευτές και τους διαχειριστές των αυτοκρατορικών Μας κτημάτων, πως αν μάθουμε ότι γίνονται συγκεντρώσεις ειδωλολατρικές στα κτήματα αυτά – χωρίς το φόβο της απώλειας της περιουσίας των, αφού αυτά τα κτήματα δεν μπορούν να προσαρτηθούν στο αυτοκρατορικό ταμείο, διότι ήδη ανήκουν εις αυτόν – , ότι αν έχουν επιχειρήσει τέτοιο αδίκημα, αντίθετα σε αυτό που έχουμε ορίσει, και αν ο δράστης δεν τιμωρήθηκε αμέσως τη στιγμή που τα διέπραττε αυτά, τα πρόσωπα αυτά θα υπόκεινται σε όλες τις απώλειες περιουσιών και τις τιμωρίες που ορίζονται απ’ τα παλαιά διατάγματα.
    Ειδικότερα όμως με το νόμο αυτό ορίζουμε και επικυρώνουμε πιο αυστηρές τιμωρίες κατά των διοικητών.
    Γιατί αν όλες οι προαναφερθείς νόμοι δεν εφαρμοστούν με επιμέλεια και προσοχή, οι διοικητές θα πληρώσουν όχι μόνο το πρόστιμο που είχε οριστεί εναντίον τους, αλλά αυτό που είχε θεσπιστεί εναντίον των δραστών. Ωστόσο αυτά τα πρόστιμα δεν θα ανακαλούνται στην περίπτωση προσώπων που τιμωρήθηκαν δίκαια με την επιβολή αυτών των προστίμων, εξαιτίας της ιεροσυλίας τους. – 395 μαχχ

    *
    XVI.10.14
    Αυτοκράτορες Αρκάδιος και Ονώριος προς Καισάριο, Έπαρχο Πραιτoρίου
    Τα προνόμια που είχαν δοθεί με τους παλιούς νόμους σε ιερείς, μινίστρους, πρεφέκτους ή ιεροφάντες των παλαιών μυστηρίων, γνωστούς με αυτά ή άλλα ονόματα, θα καταργηθούν εντελώς. Τα πρόσωπα αυτά δεν θα είναι μεταξύ των τυχερών που προστατεύονται με τέτοια προνόμια, αφού τα επαγγέλματά τους είναι παράνομα. – 396 μαχχ

    *
    XVI.10.16
    Αυτοκράτορες Αρκάδιος και Ονώριος προς Ευτυχιανόν, Έπαρχο Πραιτορίου
    Όσοι ναοί βρίσκονται στην επαρχία θα καταστραφούν χωρίς φασαρία και οχλαγωγία. Γιατί μόνο όταν θα έχουν γκρεμιστεί και εξαλειφθεί από προσώπου γης, θα έχει καταστραφεί και η υλική βάση επάνω στην οποία στηρίζονται οι δεισιδαιμονίες. – 399 μαχχ

    *
    XVI.10.17
    Αυτοκράτορες Αύγουστοι Αρκάδιος και Ονώριος προς Απολλόδωρο, Ανθύπατο Αφρικής
    Όπως ακριβώς με νόμο μας απαγορεύσαμε τις ειδωλολατρικές τελετουργίες, έτσι δεν επιτρέπουμε να καταργηθούν οι λαϊκές εορταστικές συγκεντρώσεις και η απόλαυση που παίρνουν όλοι από αυτές. Έτσι αποφασίζουμε ότι, σύμφωνα με τα αρχαία έθιμα, θα εξακολουθήσουν να παρέχονται διασκεδάσεις στο λαό, χωρίς όμως θυσίες ή καταραμένη δεισιδαιμονία, και θα επιτρέπεται στον κόσμο να συμμετέχει σε εορταστικά συμπόσια όποτε το επιθυμεί. – 399 μαχχ

    *
    XVI.10.18
    Αυτοκράτορες Αρκάδιος και Ονώριος προς Απολλόδωρο, Ανθύπατο Αφρικής
    Αν κάποιος επιχειρήσει να καταστρέψει ναούς, οι οποίοι είναι κενοί από παράνομα αντικείμενα, δεν θα έχει την αυτοκρατορική υποστήριξη.
    Διατάσσουμε ότι η κατάσταση των κτιρίων θα πρέπει να παραμείνει αλώβητη. Αν όμως κάποιος συλληφθεί την ώρα που τελεί θυσίες, θα τιμωρηθεί σύμφωνα με τον νόμο. Τα είδωλα θα αφαιρεθούν από τους ναούς κάτω απ’ την επίβλεψη του διοικητικού προσωπικού. Μάθαμε ότι ακόμη και τώρα λατρεύονται με την βοήθεια τους η άδεια δεισιδαιμονία. – 399 μαχχ

    *
    XVI.10.19
    Αυτοκράτορες Αρκάδιος, Ονώριος και Θεοδόσιος προς Κούρτιο, ‘Επαρχο Πραιτορίου
    Τα φορολογικά εισοδήματα θα αφαιρεθούν απ’ τους ναούς για να ενισχύσουν το ταμείο για όφελος των πιστών στρατιωτών μας. Αν βρίσκονται ακόμη αγάλματα εντός ναών και ιερά τα οποία λατρεύτηκαν ή λατρεύονται ακόμη από ειδωλολάτρες, όπου κι αν συμβαίνει αυτό, θα ξεριζωθούν εντελώς, αφού αυτός ο κανονισμός έχει διατυπωθεί και επικυρωθεί πολλές φορές. Τα ίδια τα κτίρια των ναών που βρίσκονται σε πόλεις, κωμοπόλεις ή στην επαρχία, θα παραχωρηθούν σε κοινή χρήση. Θα καταστραφούν όσοι βωμοί και ναοί βρίσκονται μέσα σε αυτοκρατορικά κτήματα και θα μεταφερθούν για πιο αρμόδιες χρήσεις. Οι ιδιοκτήτες τους θα υποχρεωθούν να τους καταστρέψουν.
    Απαγορεύονται τα συμπόσια ή οποιαδήποτε άλλη επίσημη τελετή για τον εορτασμό ιερόσυλων τελετουργιών σε νεκροταφεία. Δίνουμε στους επισκόπους αυτών των περιοχών το δικαίωμα να χρησιμοποιούν εκκλησιαστική ισχύ για να τα αποτρέψουν. Επιπλέον, οι δικαστές που δεν επιβάλουν αυτούς τους νόμους, συνεργώντας έτσι με τους δράστες, θα πληρώσουν πρόστιμο είκοσι χρυσών λιβρών και το διοικητικό τους προσωπικό ένα ανάλογο ποσό. – 408 μαχχ

    *
    XVI.10.20
    Αυτοκράτορες Ονώριος και Θεοδόσιος
    Αν δεν φύγουν οι ιερείς της δεισιδαιμονίας απ’ την Καρχηδόνα πριν τις Καλένδες του Νοεμβρίου και επιστρέψουν στις κοινότητές τους, διατάσσουμε ότι θα τιμωρηθούν όπως τους αξίζει. Κατά τον ίδιο τρόπο, οι ιερείς σε όλη την Αφρική θα έχουν αντίστοιχη τιμωρία, εκτός αν αποχωρήσουν απ’ τις μητροπολιτικές πόλεις και επιστρέψουν στις κοινότητές τους.
    Επίσης, σύμφωνα με τη νομοθεσία του Γρατιανού, που τώρα βρίσκεται μεταξύ των αγίων, απαιτούμε ότι σε όσα μέρη που είχε εκχωρήσει το λανθασμένο δόγμα των παλαιών με ιερές τελετές, θα περιέλθουν στην ιδιοκτησία του αυτοκρατορικού ταμείου. Απ’ τη στιγμή που απαγορεύθηκε να δίνονται δημόσια χρήματα στην χυδαία δεισιδαιμονία, τα οφέλη απ’ αυτά τα μέρη θα αφαιρεθούν απ’ τους παράνομους ιδιοκτήτες τους. Αν όμως η γενναιοδωρία παλαιών αυτοκρατόρων ή η Μεγαλειότητά μας επιθυμεί να παραχωρηθεί κάποιο μέρος απ’ αυτή την περιουσία σε κάποια άτομα, αυτή η περιουσία θα παραμείνει στην κυριότητά τους έπ’ άπειρον.
    Ορίζουμε ότι ο νόμος αυτός ισχύει σε όλη την αυτοκρατορική επικράτεια και όχι μόνον στην Αφρική. Επίσης επιθυμούμε, όπως έχουν εκφράσει πολλές φορές οι νόμοι, πως αν τέτοιου είδους περιουσία ανήκει στη σεβαστή Εκκλησία, αυτή θα μπορεί να διεκδικήσει την περιουσία αυτή για λογαριασμό της.
    Συνεπώς, όλα τα κτήματα που άνηκαν σε μια δεδομένη στιγμή στη δεισιδαιμονία, που δίκαια απαγορεύθηκε, και όλοι οι τόποι που προηγουμένως ανήκαν στους Φρεδιανούς ή στους Δενδροφόρους, ή σε άλλους που έχουν διάφορα ονόματα και ειδωλολατρικά επαγγέλματα, και που προορίζονταν για τις εορτές και τις δαπάνες τους, θα μπορούν τώρα να ενισχύσουν το εισόδημα του οίκου Μας, αφού η προαναφερθείσα εσφαλμένη πίστη καταργήθει.
    Ασφαλώς, αν κάτι έχει χρησιμοποιηθεί ποτέ σε θυσίες και άρα έχει εξυπηρετήσει την εξαπάτηση ανθρώπων, θα απομακρυνθεί απ’ τα λουτρά και απ’ τα αγαπημένα μέρη όπου συχνάζει το κοινό, έτσι ώστε να μη δοθεί αφορμή για σφάλματα.
    Επιπλέον, ορίζουμε την απομάκρυνση των χιλιάρχων και εκατοντάρχων ή άλλων προσώπων που είχαν μονοπωλήσει για λογαριασμό τους την διανομή του απλού λαού.
    Κανείς δεν θα αποφύγει την ποινή του θανάτου αν πάρει με τη θέλησή του έναν τέτοιο τίτλο, ή ακόμη κι αν επιτρέψει να τον διορίσουν σε τέτοια αίσχη. – 415 μαχχ

    *
    XVI.10.21
    Αυτοκράτορες Ονώριος και Θεοδόσιος προς Αυρηλιανό, Έπαρχο Πραιτορίου
    Αυτά τα άτομα που έχουν μολυνθεί από την ψευδή πίστη των ειδωλολατρών ή έχουν συμμετάσχει στις εγκληματικές ειδωλολατρικές τελέσεις, δηλαδή οι εθνικοί, δεν θα γίνονται δεκτοί στην υπηρεσία Μας και δεν θα τιμούνται με διοικητικά ή δικαστικά αξιώματα. – 416 μαχχ

    * XVI.10.22
    Οι ίδιοι Αυτοκράτορες προς Ασκληπιοδότο, Έπαρχο Πραιτορίου
    Οι νόμοι που έχουν εκδοθεί μέχρι τώρα θα εξαλείψουν όσους ειδωλολάτρες υπάρχουν ακόμη, αν και πιστεύουμε ότι δεν έχει μείνει πια κανένας. – 423 μαχχ

    *
    XVI.10.23
    Οι ίδιοι Αυτοκράτορες προς Ασκληπιόδοτο, ‘Επαρχο Πραιτορίου
    Προγραφή της περιουσίας και εξορία για όποιον συλληφθεί. Θα συγκρατηθούν όσοι ειδωλολάτρες συνεχίζουν με τις καταραμένες θυσίες σε δαίμονες, παρόλο που θα έπρεπε να τιμωρηθούν με την ποινή θανάτου. – 423 μαχχ

    *
    XVI.10.25
    Αυτοκράτορες Θεοδόσιος και Βαλεντινιανός προς Ισίδωρο, ‘Επαρχο Πραιτορίου
    Απαγορεύεται σε όλους να επιμένουν σε άθλιες ειδωλολατρικές απόψεις, να προσφέρουν καταραμένες θυσίες και να συμμετάσχουν σε άλλες καταδικασμένες, με παλαιότερες αποφάσεις, τελετές. Διατάσσουμε ότι όλα τα ιερά και οι ναοί τους, που βρίσκονται ακόμη άθικτα, θα καταστραφούν με διαταγή των τοπικών αρχών και θα εξαγνιστούν με ύψωση εκκλησίας.
    Ας γνωρίσουν όλοι ότι αν, με αποδείξεις και ενώπιον ικανού δικαστή, εμφανιστεί ότι κάποιος έχει παραβιάσει το νόμο αυτό, θα τιμωρηθεί με την ποινή του θανάτου. – 435 μαχχ

    Ιουστινιάνειος Κώδικας (αποσπάσματα)

    Ι.Ι Προς ειδωλολάτρας, ή τελούντες θυσίες εις ναούς

    *
    11.1
    Αυτοκράτορας Κωνστάντιος Α’ προς Ταύρο, Έπαρχο Πραιτορίου
    Είναι απαίτησή Μας να κλείσουν όλοι οι ναοί των πόλεων και επαρχιών στην οικουμένη, καθώς και να απαγορευθεί η είσοδος σ’ αυτούς, για να μη διαπραχθεί έγκλημα. Θέλουμε επίσης να απέχουν όλοι απ’ τις θυσίες. Διότι, αν κάποιος με κάποια δύναμη παραβεί το νόμο, θα τιμωρηθεί με αποκεφαλισμό. Αν οι διοικητές των επαρχιών αμελήσουν να τιμωρήσουν τέτοια αδικήματα, θα τιμωρηθούν με προγραφή και αντίστοιχη τιμωρία. – 354 μαχχ

    *
    11.4
    Αυτοκράτορες Αρκάδιος και Ονώριος προς Απολλόδωρο, Ανθύπατο Αφρικής
    Όπως καταργήθηκαν με ισχύοντα νόμο οι βέβηλες τελετουργίες, έτσι δεν επιθυμούμε να απαγορευθούν οι συγκεντρώσεις στις πόλεις και η κοινή διασκέδαση. Επιτρέπουμε στο λαό να επιδοθεί σε απολαύσεις, σύμφωνα με τα παλαιά έθιμα, χωρίς όμως καμία θυσία ή καταραμένη δεισιδαιμονία. Επιτρέπουμε ακόμη και η συμμετοχή σε εορταστικά δείπνα, αν το απαιτήσει ο δήμος με ψήφο. – 399 μαχχ

    *
    11.5
    Αυτοκράτορες Ονώριος και Θεοδόσιος προς Δήμο Καρχηδονίων
    Διατάσσουμε να προσαρτηθούν στο αυτοκρατορικό ταμείο όσοι τόποι υπάγονταν προηγουμένως στο θρησκευτικό σφάλμα των παλαιών. Αυτά όμως που σε οποιοδήποτε μέρος είχαν περιέλθει σε κάποια πρόσωπα, είτε ως δωρεά προηγουμένων ηγεμόνων είτε ως δική μας παραχώρηση, θα παραμείνουν ως μέρος της δικής τους περιουσίας έπ’ άπειρον. Αυτά βεβαίως που με πολλά διατάγματα έχουμε χαρίσει στη σεβαστή Εκκλησία, αυτοδικαίως θα τα διεκδικεί αυτή. – 415 μαχχ

    *
    11.7
    Αυτοκράτορες Βαλεντινιανός και Μαρκιανός προς Παλλάδιο, Έπαρχο Πραιτορίου
    Κανείς δεν θα τιμήσει και δεν θα λατρέψει σε ναούς, οι οποίοι έχουν ήδη κλείσει.
    Από τώρα και στο εξής δεν θα αποδίδονται οι τιμές που αποδίδονταν προηγουμένως σε ανόσια και μιαρά αγάλματα.
    Δεν θα στολίζονται με στεφάνια οι ανόσιοι ναοί, δεν θα ανάβονται ανόσιες φωτιές, δεν θα καίγονται θυμιάματα, δεν θα σφαγιάζονται θύματα, ούτε θα βρέχονται τα πάτερα με κρασιά για να διαπράττονται την ιεροσυλία αυτής της θρησκείας.
    Επίσης όποιος τελέσει θυσία, ενάντια στους αυτοκρατορικούς νόμους Μας και τις απαγορεύσεις των ιεροτάτων παλαιών διαταγμάτων, και κατηγορηθεί δημοσίως και μπροστά σε δικαστή ότι έχει διαπράξει τέτοια εγκλήματα, θα τιμωρηθεί με την ποινή του θανάτου και προγραφή της περιουσίας του. Ας γνωρίσουν οι αξιωματούχοι ότι θα έχουν την ίδια ποινή με αυτούς που θυσιάζουν, αν εξακολουθούν να εορτάζουν παράνομες θυσίες που καταδικάζονται ρητώς. Διότι, αν κάποιος αξιωματούχος αποκαλυφθεί ότι έχει διαπράξει τέτοιο έγκλημα, θα υποχρεωθεί να πληρώσει ο ίδιος στο αυτοκρατορικό ταμείο πενήντα χρυσές λίβρες και πενήντα λίβρες τα μέλη της ακολουθίας του. – 451 μαχχ

    *
    11.8
    Αυτοκράτορες Λέων και Ανθέμιος Σεβαστοί προς Διόσκωρο Έπαρχο Πραιτορίου
    Δεν θα τολμήσει κανείς να πράξει αυτά που απαγορεύθηκαν σ’ αυτούς που επιμένουν στις ειδωλολατρικές δεισιδαιμονίες, οι οποίοι γνωρίζουν ότι οι πράξεις τους είναι δημόσιο έγκλημα.
    Θέλουμε αυτές οι τελετές να σταματήσουν εντελώς και αν σε κάποιο λιβάδι ή σπίτι γίνει μια τέτοια τελετή, εν γνώσει του ιδιοκτήτη, αυτό το λιβάδι ή σπίτι θα προσαρτηθεί στο ταμείο της Εκκλησίας.
    Αυτός που εν γνώσει του έδωσε τη συγκατάθεσή του να μιανθεί ο τόπος του με τέτοιο έγκλημα, αν έχει κάποιο πολιτικό ή στρατιωτικό αξίωμα, θα αποπεμφθεί απ’ το αξίωμά του και θα χάσει την περιουσία του, επίσης θα βασανιστεί με μεταλλικά εργαλεία, σύμφωνα με το δημόσιο και ιδιωτικό δίκαιο, και θα οδηγηθεί σε διαρκή εξορία. – 472 μαχχ

  13. Ιουστινιάνειος Κώδικας (αποσπάσματα)

    Ι.Ι Προς ειδωλολάτρας, ή τελούντες θυσίες εις ναούς

    *
    11.1
    Αυτοκράτορας Κωνστάντιος Α’ προς Ταύρο, Έπαρχο Πραιτορίου
    Είναι απαίτησή Μας να κλείσουν όλοι οι ναοί των πόλεων και επαρχιών στην οικουμένη, καθώς και να απαγορευθεί η είσοδος σ’ αυτούς, για να μη διαπραχθεί έγκλημα. Θέλουμε επίσης να απέχουν όλοι απ’ τις θυσίες. Διότι, αν κάποιος με κάποια δύναμη παραβεί το νόμο, θα τιμωρηθεί με αποκεφαλισμό. Αν οι διοικητές των επαρχιών αμελήσουν να τιμωρήσουν τέτοια αδικήματα, θα τιμωρηθούν με προγραφή και αντίστοιχη τιμωρία. – 354 μαχχ

    *
    11.4
    Αυτοκράτορες Αρκάδιος και Ονώριος προς Απολλόδωρο, Ανθύπατο Αφρικής
    Όπως καταργήθηκαν με ισχύοντα νόμο οι βέβηλες τελετουργίες, έτσι δεν επιθυμούμε να απαγορευθούν οι συγκεντρώσεις στις πόλεις και η κοινή διασκέδαση. Επιτρέπουμε στο λαό να επιδοθεί σε απολαύσεις, σύμφωνα με τα παλαιά έθιμα, χωρίς όμως καμία θυσία ή καταραμένη δεισιδαιμονία. Επιτρέπουμε ακόμη και η συμμετοχή σε εορταστικά δείπνα, αν το απαιτήσει ο δήμος με ψήφο. – 399 μαχχ

    *
    11.5
    Αυτοκράτορες Ονώριος και Θεοδόσιος προς Δήμο Καρχηδονίων
    Διατάσσουμε να προσαρτηθούν στο αυτοκρατορικό ταμείο όσοι τόποι υπάγονταν προηγουμένως στο θρησκευτικό σφάλμα των παλαιών. Αυτά όμως που σε οποιοδήποτε μέρος είχαν περιέλθει σε κάποια πρόσωπα, είτε ως δωρεά προηγουμένων ηγεμόνων είτε ως δική μας παραχώρηση, θα παραμείνουν ως μέρος της δικής τους περιουσίας έπ’ άπειρον. Αυτά βεβαίως που με πολλά διατάγματα έχουμε χαρίσει στη σεβαστή Εκκλησία, αυτοδικαίως θα τα διεκδικεί αυτή. – 415 μαχχ

    *
    11.7
    Αυτοκράτορες Βαλεντινιανός και Μαρκιανός προς Παλλάδιο, Έπαρχο Πραιτορίου
    Κανείς δεν θα τιμήσει και δεν θα λατρέψει σε ναούς, οι οποίοι έχουν ήδη κλείσει.
    Από τώρα και στο εξής δεν θα αποδίδονται οι τιμές που αποδίδονταν προηγουμένως σε ανόσια και μιαρά αγάλματα.
    Δεν θα στολίζονται με στεφάνια οι ανόσιοι ναοί, δεν θα ανάβονται ανόσιες φωτιές, δεν θα καίγονται θυμιάματα, δεν θα σφαγιάζονται θύματα, ούτε θα βρέχονται τα πάτερα με κρασιά για να διαπράττονται την ιεροσυλία αυτής της θρησκείας.
    Επίσης όποιος τελέσει θυσία, ενάντια στους αυτοκρατορικούς νόμους Μας και τις απαγορεύσεις των ιεροτάτων παλαιών διαταγμάτων, και κατηγορηθεί δημοσίως και μπροστά σε δικαστή ότι έχει διαπράξει τέτοια εγκλήματα, θα τιμωρηθεί με την ποινή του θανάτου και προγραφή της περιουσίας του. Ας γνωρίσουν οι αξιωματούχοι ότι θα έχουν την ίδια ποινή με αυτούς που θυσιάζουν, αν εξακολουθούν να εορτάζουν παράνομες θυσίες που καταδικάζονται ρητώς. Διότι, αν κάποιος αξιωματούχος αποκαλυφθεί ότι έχει διαπράξει τέτοιο έγκλημα, θα υποχρεωθεί να πληρώσει ο ίδιος στο αυτοκρατορικό ταμείο πενήντα χρυσές λίβρες και πενήντα λίβρες τα μέλη της ακολουθίας του. – 451 μαχχ

    *
    11.8
    Αυτοκράτορες Λέων και Ανθέμιος Σεβαστοί προς Διόσκωρο Έπαρχο Πραιτορίου
    Δεν θα τολμήσει κανείς να πράξει αυτά που απαγορεύθηκαν σ’ αυτούς που επιμένουν στις ειδωλολατρικές δεισιδαιμονίες, οι οποίοι γνωρίζουν ότι οι πράξεις τους είναι δημόσιο έγκλημα.
    Θέλουμε αυτές οι τελετές να σταματήσουν εντελώς και αν σε κάποιο λιβάδι ή σπίτι γίνει μια τέτοια τελετή, εν γνώσει του ιδιοκτήτη, αυτό το λιβάδι ή σπίτι θα προσαρτηθεί στο ταμείο της Εκκλησίας.
    Αυτός που εν γνώσει του έδωσε τη συγκατάθεσή του να μιανθεί ο τόπος του με τέτοιο έγκλημα, αν έχει κάποιο πολιτικό ή στρατιωτικό αξίωμα, θα αποπεμφθεί απ’ το αξίωμά του και θα χάσει την περιουσία του, επίσης θα βασανιστεί με μεταλλικά εργαλεία, σύμφωνα με το δημόσιο και ιδιωτικό δίκαιο, και θα οδηγηθεί σε διαρκή εξορία. – 472 μαχχ

  14. Πάντως το “Οφιούχος Ηρακλής” έγραψε! Μού θύμισε ένα παλιό πληκτρολόγιο Hercules SB, που είχα μοντάρει στο Terkel RION-V όταν δούλευα στο project του Wilbur S. Pathleton (παλιοί καλοί καιροί!). Λίγο αργότερα συνειδητοποίησα ότι ήμουν ήδη μετά-άνθρωπος εν μέσω μετά-ανθρώπων. Σαν το νερό μέσα στο νερό δηλαδή. Τέλεια! Ποια διατάγματα και ποιοί Ιουστινιανοί “Οφιούχε”!

  15. Τα επιχειρήματα και οι παραθέσεις σου έχουν καταγραφεί και συζητηθεί και σε σχόλια άλλων άρθρων του “Αντίφωνου” (“Ο κρυφοχριστιανός, “Σκάι, αλήθεια – Είναι ο καιρός ώριμος”, “Ούτε δεξιός εθνισμός, ούτε αριστερός διεθνισμός…”, “Ο Στέλιος Ράμφος στις Αντιθέσεις”, κλπ.), με τους αρχαιομανείς να ισχυρίζονται ανιστόρητα πράγματα, να παραπέμπουν σε άρθρα που άλλα γράφουν απ’ αυτό που εκείνοι δηλώνουν, να πλαστογραφούν την Ιστορία, να μην μπορούν να αποδείξουν από τις πηγές τα δήθεν “εγκλήματα” του χριστιανισμού και του κλήρου (κι εδώ μιλάμε για την Ορθοδοξία), κλπ. Τους έχω ελέγξει και συνήθως σταματούν.
    (Οι διοικητικές κυρώσεις που κι εσύ κι εκείνοι αναφέρουν είναι μέσα στη λογική του όποιου Ρωμαίου αυτοκράτορα που ενδιαφερόταν για την εσωτερική ειρήνη της αυτοκρατορίας. Πρέπει να τις εξετάζει κανείς μέσα στο ιστορικό πλαίσιο της εποχής, μιας εποχής της οποίας είχαν προηγηθεί σφαγές εκατομμυρίων χριστιανών από παγανιστές και Ιουδαίων από τους Σελευκίδες.)
    Περίμενα, λοιπόν, κάποιο νεοπαγανιστή να ξαναχτυπήσει. Και να ‘τος!
    Δεν κουράζεστε να κάνετε copy-paste από τα προπαγανδιστικά και πλαστογραφικά της Ιστορίας blog και site σας;

  16. [quote name=”ΟΦΙΟΥΧΟΣ ΗΡΑΚΛΗΣ”]Ο («Άγιος») Αντώνιος της Αιγύπτου, ιδρυτής του μοναχισμού, προτρέπει ήδη ανοικτά σε άμεσο αφανισμό του «ειδωλολατρικού» κόσμου με. φωτιά (.).

    l[/quote]

    Δεν έχω καιρό να ελέγξω όλα τα γεγονότα που αναφέρεις. Επειδή όμως έχω μελετήσει τον βίο και τα συγγράμματα του αγίου Αντωνίου, μπορείς να μου δώσεις μια παραπομπή που να επιβεβαιώνει τον παραπάνω ισχυρισμό σου;

    Όσο για τις “σφαγές” του Ουάλη, για τις οποίες οι νεοπαγανιστές παραπέμπουν στον Αμμιανό Μαρκελλίνο, αν ανοίξει κανείς και τον διαβάσει, θα δει πως πρόκειται για λίγες εκτελέσεις αντιπάλων του αυτοκράτορα για εσχάτη προδοσία, μετά από εμφύλιο πόλεμο. Έγραψα, λοιπόν, στο “Ο Κρυφοχριστιανός”:
    “Φαίνεται πως οι περισσότεροι ήσαν παγανιστές. Από πού όμως συνάγεται πως εκτελέστηκαν μόνο και μόνο επειδή ήσαν παγανιστές; Όταν κανείς συνωμοτεί κατά του αυτοκράτορα εκτελείται μόνο όταν είναι αλλόθρησκος; Και γιατί να ευθύνονται οι χριστιανοί γι’ αυτές; Ποιος άλλος Ρωμαίος αυτοκράτορας, παγανιστής ή χριστιανός, δεν θα έκανε το ίδιο;”

    Η πλαστογραφία είναι η συνήθης τακτική σας. Μάλλον και οι άλλες παραθέσεις σου παρόμοια θα διαστρεβλώνουν την Ιστορία.

  17. Ο Ελληνισμός μπολιασμένος με τον λόγο του Χριστού μας έδωσε τον Νεο-ελληνισμό.
    Βέβαια δεν μιλάω για το χάλι μας το τωρινό, αλλά για τις εκκλησιές (που είναι η αντιστροφή της μορφής των αρχαίων ναών), για τις εικόνες, για τους πατέρες της εκκλησίας. Σχέση ουσιαστική!
    Τι σχέση έχει με το ελληνικό πνεύμα το κτήριο του Βρετανικου μουσείου, ή της Τράπεζας της Αγγλίας, η ζωγραφική της Αναγέννησης, ή οι Καλβίνοι; Μόνο εξωτερική κι αν…
    Όσο για το χάλι μας το σύγχρονο νεο-ελληνικό θεωρώ πώς οφείλεται στον απο-χριστιανισμό μας.

  18. Ο Theo γράφει: «με τους αρχαιομανείς να ισχυρίζονται ανιστόρητα πράγματα»
    Ωραία λέξη: «αρχαιομανείς», όπως ναρκομανείς, εγώ προτείνω την λέξη «χριστιανομανείς»…
    Είναι ανιστόρητο, ότι ο Αγ. Σπυρίδων, του οποίου την «μούμια» λατρεύουν οι «χριτιανομανεις», ονομάζετε και «μαρμαροθραύστης»; Απεικονίζεται μάλιστα στην αγιογραφία «ο βίος του Αγ. Σπυρίδωνα» να κρατά τσεκούρι και να καταστρέφει ελληνικό ναό. Επίσης ο Αγ. Νικόλαος (με το προσωνύμιο «ο Μέγας διώκτης των Ελλήνων»)εμφανίζετε σε αγιογραφία να καταστρέφει τα αγάλματα των ελλήνων …ούτε αυτά έχεις προλάβει να τα «ελέγξεις» αγαπητέ Theo? (http://lykofron.wordpress.com/2009/10/27/%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%87%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CE%BD%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CE%BB%CE%BB/)
    Απλά να εξηγηθώ για το copy-paste που με κατηγορείς, νομίζοντας ότι έτσι επιχειρηματολογείς …απλά δεν αξίζει να κουράζετε κάποιος για να διαφωτίσει τους ανεπίδεκτους.
    Καλή «κατάνυξη» σου εύχομαι την άλλη Κυριακή που θα μαζευτείτε να γιορτάσετε την Κυριακή της Οθροδοξίας καταριόντας, αφορίζοντας και αναθεματίζοντας τους έλληνες φιλόσοφους, που μόνο ηλιθιότητες έλεγαν, τους έλληνες επιστήμονες, που μόνο ανακρίβειες έλεγαν και όσους διδάσκουν ως αληθή «τα βδελερά των ελλήνων λοιρίματα».
    Ζητάτε τα «μάρμαρα», λες και πρόκειται για τίποτα μπιντέδες, την στιγμή που ανάθεμα άμα ξέρετε να μου πείτε ποιους και τι απεικονίζουν… Και για να καταλάβει κανείς πόσο πραγματικά τα αγαπάτε, αρκεί κανείς μόνο να δει την περίπτωση της ανευρέσεως στις μέρες μας του Βωμού των 12 Θεών και του Ελέους, την αγορά των Αθηνών και της απεγνωσμένες προσπάθειας της πολιτείας σας να των καταχώσει εσπευσμένα να τον τσιμεντάρει και να περάσει της γραμμές του ΗΣΑΠ από πάνω
    Σου απαγορεύω σε αυτό το στιγμή να με ξανά αποκαλέσεις με την χριστιανοκατασκευασμένη βρισιά «νεοπαγανηστής» και εγώ σου υπόσχομαι ότι δεν θα σε αποκαλέσω πότε «λοβοτετμημένο αμνοερίφιο»

  19. Επειδή το «copy-paste» του συνδέσμου που παρέθεσα απέτυχε απλά γράψε «ο άγιος καταστρέφει τα είδωλα» στο google / εικόνες.

  20. @ οφιουχος και οπιουχος και το κακό συναπάντημα..

    γράφεις (προφανώς υπό την επήρεια…)
    %%%
    Και για να καταλάβει κανείς πόσο πραγματικά τα αγαπάτε, αρκεί κανείς μόνο να δει την περίπτωση της ανευρέσεως στις μέρες μας του Βωμού των 12 Θεών και του Ελέους, την αγορά των Αθηνών και της απεγνωσμένες προσπάθειας της πολιτείας σας να των καταχώσει εσπευσμένα να τον τσιμεντάρει και να περάσει της γραμμές του ΗΣΑΠ από πάνω..
    %%%

    Η πολιτεία ΜΑΣ σου δίνει το δημοκρατικό δικαίωμα να ζήσεις αλλού. Χαρτιά έχεις, νόμιμος είσαι, τα σύνορα είναι ανοιχτά. Σκέψου τους δύσμοιρους της Υπατίας που δεν μπορούν ούτε να φύγουν! Seize the moment! Με τις ευλογίες της πολιτείας ΜΑΣ.

    άπαγε..

  21. Καταρχήν οι διοικητικές κυρώσεις καταδεικνύουνε με ποιόν τρόπο επε-κράτησε ο δήθεν Χριστιανισμός, οπότε είναι άστοχο να ισχυρίζεσαι ότι πρόκειται περί ανιστόρητων πραγμάτων, αφού και εσύ ο ίδιος παραδέχεσαι την ύπαρξή των. Και καλά, αυτοί οι οποίοι επικαλούνται την ιστορική πραγματικότητα, είναι, όπως λες, αρχαιομανείς. Εκείνοι οι οποίοι την αμφισβητούνε τί είναι;

  22. “Αρχαιομανής” είναι όρος της Αρβελέρ. Διάβασε το βιβλίο της “Γιατί το Βυζάντιο” να το δεις, να μάθεις και κάποια πράγματα από την Ιστορία μας που τόσο διαστρεβλώνουν οι ομοϊδεάτες σου.

    “Παγανιστής” είναι ο επιστημονικός όρος για τους λάτρεις της αρχαίας ελληνικής θρησκείας στην αρχαιότητα. Επομένως, νεοπαγανιστής είναι ο σωστός όρος για όσους σήμερα προσπαθούν να την αναβιώσουν.

    Η Κυριακή της Ορθοδοξίας γιορτάστηκε πριν από εννέα μέρες.

    Σου ζήτησα παραπομπή σε πρωτογενή πηγή για έναν από τους ισχυρισμούς σου. Πού είναι;
    Την επόμενη φορά που θα ξαναχτυπήσετε, μην κάνετε μόνο copy-paste από ανορθόγραφα και κακομεταφρασμένα από τα αγγλικά κείμενα. Φροντίστε να παραπέμπετε και σε πρωτογενείς πηγές, αν υπάρχουν…

  23. Βρε Λούμπεν, έχεις παρακολουθήσει και συμμετάσχει στον διάλογο σε άλλα άρθρα του “Αντίφωνου”. Δεν θυμάσαι πόσες φορές τα κείμενα στα οποία παρέπεμψαν οι αρχαιομανείς έγραφαν άλλα απ’ αυτά που ισχυρίζονταν; Δεν θυμάσαι που τόσους ισχυρισμούς σου (πχ. “τους άφησαν να πεθάνουν σαν τα σκυλιά, τους εξόντωσαν με τα ίδια τους τα χέρια”) δεν μπόρεσες να τους αποδείξεις όταν σε προκάλεσα;
    Και συνεχίζεις σαν να μη συνέβη τίποτα;

  24. Theo Καλησπέρα.
    Παρακολουθώ εδώ και ημέρες τη συζήτηση στα διαφορα άρθρα και με τον Δημήτρη στο “Σκάι, αλήθεια – Είναι ο καιρός ώριμος” και με τους άλλους συζητητές σ’αυτό το άρθρο και ήθελα να ρωτήσω το εξής:
    Γιατί τόσοι αφορισμοί στην θρησκεία μας? Αυτούς δεν τους καταδικάζετε?
    Πάντα οι υπέρμαχοι της εκκλησίας ισχυρίζονται ότι όλες οι διώξεις κατά του (αρχαιο)ελληνικού στοιχείου είναι πλαστογραφείες και ότι λίγο-πολύ τίποτα δεν συνέβη. Οι αφορισμοί? Το ρώτησε και ο Dimitris αλλά απάντηση δεν πήρε…Μέσα απο τους αφορισμούς αν δεν κάνω λάθος καταδικάζονται ολόκληρες ομάδες, θρησκείες…
    Προσωπικά πιστεύω στις αρχές της Ορθοδοξίας, δεν μπορώ να παραβλέψω όμως τα τεράστια λάθη και τους φανατισμούς ….Φαίνεται οτι οι άνθρωποι που είναι της Εκκλησίας, της Θρησκείας με τη στενότερη έννοια, απορρίπτουν όλη την Αρχαία Ελληνική φιλοσοφία, κατηγορούν αυτούς που την αγαπούν ως Αρχαιομανείς, νεοπαγανιστές κλπ.
    Και αναρωτιέμαι πραγματικά….Γιατί τόσο μένος?

    Ενας άνθρωπος που θαυμάζω πραγματικά πολύ γιατί κατα την γνώμη μου ήταν απο τους μεγαλύτερους σύγχρονους Χριστιανούς (κι ας μην ήταν τυπικά), ο Γκάντι είχε το μεγαλείο να λέει ότι διδάχτηκε απο το παράδειγμα του Ιησού Χριστού και ότι κατα βάθος ήταν και λίγο Χριστιανός.
    Κανέναν όμως από τους τυπικά Χριστιανούς και βαθιά θρησκευόμενους, που αναγνωρίζω στο Αντίφωνο, δεν έχω ακούσει να λένε ότι διδάχτηκαν από κάτι άλλο εκτός απο αυτά που αποδέχεται απόλυτα η Εκκλησία. Ούτε καν τους “δικούς μας” Αρχαίους Ελληνες φιλοσοφους….
    Οτι διαφορετικό ακούγεται είναι από ανθρώπους εκτός του στενού κύκλου της Εκκλησίας-Θρησκείας και συνήθως εύκολα κατηγορούνται ώς ‘παγανιστές’ κλπ.

  25. Συγγνώμη….Συντακτική Διόρθωση ….

    ‘Κανέναν όμως από τους τυπικά Χριστιανούς και βαθιά θρησκευόμενους, που αναγνωρίζω στο Αντίφωνο, δεν έχω ακούσει να λέει ότι διδάχτηκε από κάτι άλλο εκτός απο αυτά που αποδέχεται απόλυτα η Εκκλησία. Ούτε καν απο τους “δικούς μας” Αρχαίους Ελληνες φιλοσοφους….’

  26. φίλτατε Theo,

    το μοναδικό το οποίο θα διαπιστώσει κανείς, ανατρέχοντας στις προηγούμενες συζητήσεις, στις οποίες αναφέρεσαι, είναι ότι χρησιμοποιείς ακριβώς του ίδιου τύπου “επιχειρήματα” σε όλες τις συζητήσεις.
    Ξαναδιάβασε λίγο προσεκτικά αυτά τα οποία γράφεις, για να αντικρούσεις τα στοιχεία τα οποία έχει παραθέσει ο χρήστης ΟΦΙΟΥΧΟΣ ΗΡΑΚΛΗΣ. Αφού πρώτα ισχυρίζεσαι ότι όσα λέει, είναι ανιστόρητα, στην συνέχεια υποστηρίζεις, ότι αυτά οφείλουνε να κριθούνε με τα μέτρα της εποχής των.

  27. Ανιστόρητα είναι όσα οι αρχαιομανείς υποστηρίζουν περί διωγμών, σφαγών των παγανιστών από τους χριστιανούς, “ορθολογιστών” παγανιστών και “σκοταδιστών Βυζαντινών”, ανακοπής της προόδου και του πολιτισμού στο λεγόμενο Βυζάντιο, κλπ. και το έχω αποδείξει με αρκετά παραθέματα.
    Νομίζω πως έχεις ηλικία και καταλαβαίνεις. Γιατί, όμως, το απωθείς;
    Το μοναδικό που επιμένω στις συζητήσεις που αναφέρομαι είναι η τεκμηρίωση από τις πηγές, γιατί αγαπώ την αλήθεια. Κι εκει και συ και οι λοιποί είστε γυμνοί, δυστυχώς.

  28. Αγαπητή Βάσια,

    Μέσα στη δίνη του διαλόγου κάποια πράγματα υπερτονίζονται και κάποια αποσιωπούνται, για την οικονομία της συζήτησης. Ίσως να δίνω την εντύπωση φανατικού, αλλά εξοργίζομαι όταν κάποιοι, είτε από εμπάθεια είτε από άγνοια, διαστρεβλώνουν κάποια πράγματα που τα ξέρω σε έκταση και βάθος.
    Διαμαρτύρομαι για τις πλαστογραφίες γιατί οι ισχυρισμοί τους δεν τεκμηριώνονται ούτε από πρωτογενείς πηγές ούτε από σοβαρούς ιστορικούς.

    Κι εγώ αγαπώ τον Γκάντι, και μακάρι να υπήρχαν πολλοί χριστιανοί σαν κι αυτόν. Έχω γνωρίσει όμως και αγίους στην Εκκλησία μας που τον ξεπερνούν. Και μόνο όταν κάποιος έχει προσεγγίσει από κοντά έναν τέτοιο άνθρωπο μπορεί να καταλάβει πόσο δονεί την ύπαρξη αυτού που τον πλησιάζει.

    Αν πρόσεξες στον διάλογο, έχω αναφέρει δυο φορές την ομιλία του Μ. Βασιλείου “προς τους νέους όπως αν εξ ελληνικών ωφελοίντο λόγων”, όπου ο Άγιος εκφράζεται θετικά για πολλούς αρχαίους συγγραφείς. Κι άλλοι Πατέρες της Εκκλησίας έχουν χαρακτηρίσει κάποιους φιλοσόφους ως προδρόμους του χριστιανισμού, διότι είχαν μέσα τους τον “σπερματικό λόγο”. Γι’ αυτό και σε κάποιους ναούς (μοναστηριακούς κυρίως) αυτοί οι φιλόσοφοι εικονίζονται στον νάρθηκα.
    Αφορισμός τι σημαίνει; Χωρισμός από την Εκκλησία, δηλαδή από τον Χριστό που την ίδρυσε, χωρίς τον οποίο δεν υπάρχει σωτηρία· γιατί ο άνθρωπος έχει πλαστεί απο τον Θεό, για να ζει μαζί Του. Χωρίς Θεό είναι στην κόλαση της μοναξιάς, της ανυπαρξίας. Όταν λοιπόν κάποιος χωρίζει τον εαυτό του από την Εκκλησία, όπως οι παγανιστές της βυζαντινής εποχής (όχι οι φιλόσοφοι που δεν άκουσαν τον λόγο του Χριστού), πέφτει στην εξουσία του αντιχρίστου, με τις συνέπειες που οι αφορισμοί περιγράφουν.

    Μα, ο όρος “νεοπαγανιστής” είναι περιγραφικός. Είναι ο σημερινός άνθρωπος που προσπαθεί ν’ αναβιώσει τη θρησκεία των αρχαίων Ελλήνων (παγανιστών). Γιατί να σ’ ενοχλεί;

    Όπως βλέπεις, όταν κάποιος γράφει απροκατάληπτα, απαντώ αναλόγως.

  29. Όπως έγραψα κι αλλού, η Εκκλησία δεν καταδικάζει συλλήβδην την αρχαία φιλοσοφία, αλλά τη μυθολογία και τις δεισιδαιμονίες των πολλών παγανιστών και την κοσμογονία κάποιων σοφιστών. Άλλωστε πολλοί Πατέρες της Εκκλησίας γνώριζαν σε βάθος πολλούς φιλοσόφους και τα έργα τους που έφτασαν στις μέρες μας έφτασαν λόγω των χριστιανών αντιγραφέων τους που στη μεγάλη πλειοψηφία τους ήταν μοναχοί.

  30. Δυστηχώς φίλτατε, το να υποστηρίζεις συνεχώς το γεγονός ότι έχεις προσκομίσει επιχειρήματα, από μόνο του δεν αποτελεί επιχείρημα. Οφείλεις να τα προσκομίσεις και στα αλήθεια.

  31. @ Theo
    Έλα ρε φίλε, …όρος της Αρβελέρ;! Τον όρο «Βυζαντιομανής» τον ξέρει η Αλβελέρ;
    Λυπάμαι αλλά αν είχες ανοίξει ένα λεξικό θα είχες δει ότι “Παγανιστής” ΔΕΝ είναι ο επιστημονικός όρος για τους λάτρεις της αρχαίας ελληνικής θρησκείας στην αρχαιότητα.
    Παγανισμός : εκ του λατινικού paganus που σημαίνει άνθρωπος της υπαίθρου, ο όρος χρησιμοποιήθηκε την περίοδο κατά την οποία το Ρωμαϊκό κράτος επέβαλε δια της βίας την νέα κρατική θρησκεία. Αυτό το επέβαλε ασφαλώς νωρίτερα στα αστικά κέντρα, όπου ήταν παρών ο κεντρικός κρατικός μηχανισμός.
    Το παγανιστής είναι χριστιανική γλωσσοπλαστία, όπως και η λέξη ειδωλολάτρης. Και οι δυο είναι υβριστικής φύσης και ασφαλώς συκοφαντικές.
    Συγχώρεσε με για τον ετεροχρονισμό μου αναφορικά την Κυριακή της Ορθοδοξίας.
    Φοβάμαι μην και εσύ μπερδεύεις την ημερομηνία των Ανθεστηρίων…
    Οι πυγές μου που ρωτάς είναι “Codex Theodosianus” και “Codex Justinianus”
    Όσο για τα ανορθόγραφα και κακομεταφρασμένα από τα αγγλικά κείμενα, αν θέλεις πραγματικά να διαβάσεις ανορθόγραφα και κακομεταφρασμένα από τα Εβραϊκά όμως κείμενα, σου προτείνω ανεπιφύλακτα την Βίβλο.

  32. @ cretan?
    Χειρότερα από τα ναρκωτικά είναι τα «ληγμένα» ναρκωτικά, και το σκληρότερο ναρκωτικό, μετά από 1700 χρόνια να είσαι σίγουρος ότι έχει λήξη… Μην παίρνεις ληγμένα!
    Όσο για το «Η πολιτεία ΜΑΣ σου δίνει το δημοκρατικό δικαίωμα να ζήσεις αλλού.»
    … Sieg Hail! Sieg Hail! Sieg Hail!

  33. [quote name=”Ο Λούμπεν”]φίλτατε Theo,

    το μοναδικό το οποίο θα διαπιστώσει κανείς, ανατρέχοντας στις προηγούμενες συζητήσεις, στις οποίες αναφέρεσαι, είναι ότι χρησιμοποιείς ακριβώς του ίδιου τύπου "επιχειρήματα" σε όλες τις συζητήσεις.
    Ξαναδιάβασε λίγο προσεκτικά αυτά τα οποία γράφεις, για να αντικρούσεις τα στοιχεία τα οποία έχει παραθέσει ο χρήστης ΟΦΙΟΥΧΟΣ ΗΡΑΚΛΗΣ. Αφού πρώτα ισχυρίζεσαι ότι όσα λέει, είναι ανιστόρητα, στην συνέχεια υποστηρίζεις, ότι αυτά οφείλουνε να κριθούνε με τα μέτρα της εποχής των.
    [/quote]

    @ Λούμπεν
    χαίρομαι που στο «αντίφωνο» κυκλοφορούν και «νοήμονες οργανισμοί»

  34. Σου ζήτησα παραπομπή σε πρωτογενή πηγή (όχι πυγή -ξέρεις τι σημαίνει;-) της ψευδολογίας σου για τον Μ. Αντώνιο και όλων όσα αναφέρεις στο σχόλιό σου που τιτλοφορείς “χριστιανικοί διωγμοί κατά Ελλήνων” και είναι ανορθόγραφα και κακομεταφρασμένα από τα αγγλικά κείμενα.
    Πού είναι;;

    Σε όσα επιστημονικά (ιστορικά, κλπ.) συγγράμματα (και τέτοια δεν είναι τα φληναφήματα των νεοπαγανιστών) έχω διαβάσει χρησιμοποιείται ο όρος “παγανιστής” συνήθως (σε άλλα το “ειδωλολάτρης”) για τους λάτρεις της αρχαίας ελληνικής θρησκείας στην αρχαιότητα.

  35. [quote name=”ΟΦΙΟΥΧΟ ΗΡΑΚΛΗΣ”]@ Theo

    Λυπάμαι αλλά αν είχες ανοίξει ένα λεξικό θα είχες δει ότι "Παγανιστής" ΔΕΝ είναι ο επιστημονικός όρος για τους λάτρεις της αρχαίας ελληνικής θρησκείας στην αρχαιότητα.
    [/quote]

    [b]παγανιστής[/b], ο πολυθεϊστής ή ειδωλολάτρης (Λεξικό Μπαμπινιώτη)

  36. ΛΕΞΙΚΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗ:
    παγανιστής ο [paγanistís] Ο7 θηλ. παγανίστρια [paγanístria] Ο27 : οπαδός του παγανισμού• (πρβ. ειδωλολάτρης). [λόγ. παγαν(ισμός) -ιστής• λόγ. παγανισ(τής) -τρια]

    ΛΕΞΙΚΟ ΓΑΛΛΟ-ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ Κ. Βαρβάτη (1968)
    Paganisme (ουσ. αρσ. (εκ του λατινικού paganus), Ειδωλολατρεία, πολυθεϊσμός, θρησκεία εθνικών.

    ΑΝΤΙΛΕΞΙΚΟ ΒΟΣΤΑΝΤΖΟΓΛΟΥ (1962)
    Λήμμα «Εξωχριστιανική πίστις»: Ειδωλολατρεία, κτισματολατρεία, παγανισμός.

    ΛΕΞΙΚΟ ΤΗΣ ΠΡΩΪΑΣ
    Παγανισμός (ο) [λατιν.] όνομα της ειδωλολατρείας κατά τους πρώτους μετά την επικράτησιν του χριστιανισμού αιώνας, οπότε αύτη είχεν εντοπισθή κυρίως εις τα χωρία της υπαίθρου (pagi)

    κ.λπ., κ.λπ., κ.λπ.

  37. Είναι εντελώς χυδαίο να ανατρέχουμε σε λεξικά τα οποία έχουνε συγγραφεί με τις όποιες προθέσεις μπορεί να έχει ένα ιδεολογικοποιημένο καθεστώς, για να επιβάλλουμε ορισμούς.
    Με την ίδια αυτάρεσκη λογική οι έννοιες Έλληνας και Γραικός ταυτίζονται επίσης με τον ειδολλωλάτρη.
    Επειδή οι ιδεολόγοι Χριστιανιστές επέβαλλαν επί αιώνες μια συγκεκριμένη παραπλανητική ορολογία, η οποία εξυπηρετούσε τα δικά των γεωπολιτικά συμφέροντα, αυτό δεν σημαίνει ότι οφείλουμε να την αποδεχθούμε.

  38. Θα συμφωνήσω με τον Λούμπεν.
    Δεν μπορούμε να χαρακτηρίζουμε ‘παγανιστές’ και ειδωλολάτρες τους αναζητητές της Γνώσης μέσα από την Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία και Μυθολογία.
    Παγανιστές και ειδωλολάτρες ήταν αρχαίοι υπανάπτυκτοι λαοί που λάτρευαν τα στοιχεία της φύσης και τα είδωλα.
    Οι Άρχαίοι Ελληνες αλλά και οι σημερινοί ‘αρχαιολάτρες’ όπως τους λέτε δεν ήταν ποτέ τέτοιοι. Ειναι τουλάχιστον άδικοι τέτοιοι χαρακτηρισμοί για ανθρώπους που με τον δικό τους τρόπο αναζητούν Αρετη, Αλήθεια,……
    Η Ελληνική Μυθολογία έχει μεγάλο βάθος και συμβολισμούς για τις περιπέτειες της “ψυχής” μέχρι την ανυψωσή της και βέβαια η Αρχαία Φιλοσοφία είναι επίκαιρη και κορυφαία μέχρι και σήμερα.
    Μπορεί κάποιοι συμβολισμοί και νοήματα να μην εξυπηρετούν την σημερινή Χριστιανική Θρησκεία όπως έχει διαμορφωθεί (εξακολουθώ να μην καταλαβαίνω γιατί…), αλλά δεν παύουν να είναι αξιοπρόσεκτα και αξιόλογα.
    Μην τα ισοπεδώνουμε ολα…..

  39. Χυδαίο είναι να λες σαχλαμάρες παρουσιάζοντάς τες σαν απόσταγμα σοβαρής γνώσης.

    Παράδειγμα τέτοιας χυδαίας σαχλαμάρας αυτό που πετάς δήθεν ανατριχιασμένος: “Είναι εντελώς χυδαίο να ανατρέχουμε σε λεξικά τα οποία έχουνε συγγραφεί με τις όποιες προθέσεις μπορεί να έχει ένα ιδεολογικοποιημένο καθεστώς για να επιβάλλουμε ορισμούς”.

    Πρώτον δεν τέθηκε θέμα επιβολής ορισμού αλλά απάντησης στο ερώτημα (του ΟΦ.Η.) εάν τα Λεξικά αναγνωρίζουν τον όρο
    “παγανιστής” ως αναφερόμενο στους λατρεύοντες την αρχαία ελληνική πολυθεϊστική θρησκεία.

    Και δεύτερον: Μπορείς να μου πεις, εφόσον το παίζεις γνώστης, ποιες ήταν εν προκειμένω οι ιδεολογικές προθέσεις του κοραϊστή Μανώλη Τριανταφυλλίδη;

  40. “ΑΝΤΙΛΕΞΙΚΟ ΒΟΣΤΑΝΤΖΟΓΛΟΥ (1962)
    Λήμμα «Εξωχριστιανική πίστις»: Ειδωλολατρεία, κτισματολατρεία, παγανισμός.’

    Οτι είναι λοιπόν ‘εξωχριστιανική πίστις’ είναι Ειδωλολατρεία, κτισματολατρεία, παγανισμός.’
    Ενδιαφέρον!

    Και όλοι όσοι πιστεύουν σε κάτι άλλο εκτος του καθηερωμένου Χριστιανισμού Αφορίζονται….Επίσης Ενδιαφέρον.

    Θα ήθελα όμως να μου πείτε τί να απαντήσω στα νέα παιδιά που μου λένε βλέποντας κάποιους τέτοιους αφορισμούς στα πλαίσια της θρησκείας οτι
    “Εαν ο Χριστός ερχόταν σήμερα στη γή σίγουρα δεν θα ήταν Χριστιανός”

  41. Βάσια,
    κοίταξες το ΑΝΤΙΛΕΞΙΚΟ του Βοσταντζόγλου πριν γράψεις το σεντονάκι σου; Το έχεις υπόψη σου; Ξέρεις πώς είναι δομημένο και πώς ακριβώς πραγματεύεται τις λέξεις;

    Προφανέστατα, όχι! Γιατί αλλιώς δεν θα έλεγες, αυτά τα περί … “αφορισμών” μελοδραματικά που λες εδώ.

    Μάθε λοιπόν καλή μου πως το ΑΝΤΙΛΕΞΙΚΟ δεν κάνει [i]καμιά απολύτως ηθική αξιολόγηση[/i] των λέξεων, αλλά απλώς παραθέτει όλες τις διαθέσιμες λέξεις στο οικείο λήμμα με βάση τη χρήση τους στη νεοελληνική γλώσσα.

    Έτσι λοιπόν κάτω από το λήμμα “ΕΞΩΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΠΙΣΤΙΣ” δεν αναφέρει μόνο τον παγανισμό αλλά και όλες τις άλλες λέξεις, με τις οποίες η γλώσσα μας αναφέρεται σε άλλες θρησκείες (π.χ. ιουδαϊσμός, μωσαϊσμός, καραϊσμός, ζωολατρεία, τοτέμ, ισλαμισμός, βεδισμός, κ.ο.κ.).

    Κανένας “αφορισμός” λοιπόν δεν προκύπτει, και ούτε είναι δυνατόν να προκύψει ποτέ, από την λεξικογράφηση.

    Μην τρελαθούμε κιόλας! Να διαβάζουμε πριν αρχίσουμε να τσαμπουνάμε τα κολλήματά μας και τις φανατικές ιδεολοψίες μας.

    Εκτός κι αν θέλετε να κάψουμε τα Λεξικά, που δεν σας αρέσουν.

  42. Ο όρος “παγανιστές” ως ΕΝΑΣ από τους όρους με τους οποίους αναφερόμαστε στους λάτρεις της αρχαίας ελληνικής πολυθεϊστικής θρησκείας, έχει καταγραφεί και στεριώσει στην ελληνική γλώσσα εδώ και αιώνες, και αυτό το γεγονός έχει αποτυπωθεί και στα Λεξικά μας.

    Επομένως μπορούμε και παραμπορούμε να χρησιμοποιούμε αυτό τον όρο, χωρίς ψεύτικες σεμνοτυφίες και υποκριτικούς καθωσπρεπισμούς.

    Όλη αυτή η “ταραχή” για μια λέξη, είναι για το τσίρκο.

    (Βάσια, δείτε και πιο πάνω απάντησή μου προς εσάς)

  43. Εχετε δίκιο , δεν κοίταξα το λεξικό.
    Το δικό σας σχόλιο αξιολόγησα γιατί αυτό γράψατε σαν επιχείρημα.
    Οσο για τους αφορισμούς δεν αναφέρθηκα μελοδραματικά σε σχέση μόνο με αυτό το σχόλιο αλλα Κυριολεκτικά.

    Για τους Αφορισμούς που ισχύουν στην Εκκλησία.

    Και απλώς θέλω να πώ, καθόλου μελοδραματικά αλλά όμως έντονα προβλιματισμένη ότι όσο υπάρχουν αυτοί και τα αντίστοιχα σχόλια βάσει αυτών, μάλλον δεν πείθει η διαμορφωμένη Χριστανική Θρησκεία και πρέπει να βάλει αρκετό νερό στο κρασί της.
    Δεν πείθει, οχι εμένα, γιατί έχω βρεί μια άκρη και κάτι κάνω, αλλά τους νέώτερους που όταν τους λέω περι Χριστιανοσύνης κλπ με κοιτάνε λίγο περίεργα.
    Επιχειρήματα μου λείπουν όπως καταλάβατε και γι’αυτό μπαίνω και συζητάω εδω.

    Επι τη ευκαιρία, θα πώ και για το άρθρο ότι είναι πολύ ενδιαφέρον και συμφωνώ εν πολλοις με τον κο Ζεπάτο.

  44. Βάσια,

    τι ακριβώς αξιολογήσατε απο το δικό μου σχόλιο και, χωρίς να διαβάσετε το ΑΝΤΙΛΕΞΙΚΟ στο οποίο (μεταξύ άλλων αναφερόμουν), φτάσατε μονομιάς στο – μελοδραματικό, ναι! – συμπέρασμα πως[i]”Οτι είναι λοιπόν ‘εξωχριστιανική πίστις’ είναι Ειδωλολατρεία, κτισματολατρεία, παγανισμός.’ Ενδιαφέρον!Και όλοι όσοι πιστεύουν σε κάτι άλλο εκτος του καθηερωμένου Χριστιανισμού Αφορίζονται..”[/i];;;

    Αν μπαίνατε στον κόπο, θα βλέπατε ότι το σχόλιό μου ήταν [b]απάντηση στο ερώτημα (του ΟΦ.Η.) εάν τα Λεξικά αναγνωρίζουν τον όρο “παγανιστής” ως αναφερόμενο στους λατρεύοντες την αρχαία ελληνική πολυθεϊστική θρησκεία. [/b] ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ!

    Το ότι απέδειξα με λίγες συγκεκριμένες παραπομπές κατευθείαν σε πηγές, πως όντως τα Λεξικά αναγνωρίζουν τόν όρο “παγανιστής” ως αναφερόμενο σε αυτούς, συνιστά λοιπόν – όπως το πήγατε σούμπιτο! – αφορισμό τους;;; Μην αποτελαθούμε! Τόσος υποκριτικός καθωσπρεπισμός πια;

    Και κάτι ακόμα, επειδή λέτε ότι μιλήσατε “[i]Για τους Αφορισμούς που ισχύουν στην Εκκλησία”: [/i]

    Γνωρίζετε μήπως τι εστί “αφορισμός” για την Εκκλησία; Μάλλον όχι. Διότι τότε θα γνωρίζατε ότι [b]δεν τίθεται θέμα αφορισμού κάποιου που δεν αναγνωρίζει την Εκκλησία και δεν θέλει να ανήκει σε αυτήν,[/b] όπως π.χ. οι παγανιστές.

    Ξανά με κάνετε να πω: να διαβάζουμε πριν τσαμπουνάμε τα κολλήματά μας.

  45. Δεν έχω κάποιο άλλο σχόλιο πέραν του ότι καλό θα ήταν να προσέχετε τις εκφράσεις σας σε μία συζήτηση κυρίως όταν οι συζητητές δεν χρησιμοποιούν αντίστοιχες…..

  46. Δεν έχω κάποιο άλλο σχόλιο πέραν του ότι καλό θα ήταν να προσέχετε τις εκφράσεις σας σε μία συζήτηση κυρίως όταν οι συζητητές δεν χρησιμοποιούν αντίστοιχες…..

  47. Βάσια,

    επέλεξες λοιπόν το γνωστό τέχνασμα υπεκφυγής απέναντι σε κάτι που μάς έχει λεχθεί και μας τσούζει γιατί είναι αληθινό: “Δεν μου αρέσει ο [i]τρόπος [/i]που το λες” …

    Περαστικά. Άλλη φορά διάβαζε τι γράφει ο άλλος, πριν ξεσπάσεις σε μελοδράματα.

    (και τώρα όλοι μαζί ας σκουπίσετε τα κροκοδείλια δάκρυά σας για τον … κακό μου τρόπο)

  48. Βάσια,

    επέλεξες λοιπόν το γνωστό τέχνασμα υπεκφυγής απέναντι σε κάτι που μάς έχει λεχθεί και μας τσούζει γιατί είναι αληθινό: “Δεν μου αρέσει ο τρόπος που το λες” …

    Περαστικά. Άλλη φορά διάβαζε τι γράφει ο άλλος, πριν ξεσπάσεις σε μελοδράματα.

    (και τώρα όλοι μαζί ας σκουπίσετε τα κροκοδείλια δάκρυά σας για τον … κακό μου τρόπο)

  49. Άσε τις ανοησίες σε παρακαλώ. Γνωρίζεις καλά σε ποιό καθεστώς (Υπουργείο Παιδείας Κ Α Ι Θρησκευμάτων) αναφέρομαι και ευτυχώς που υπήρχανε οι “Κοραϊστές” γιατί διαφορετικά στο σχολείο, στο μάθημα της ιστορίας θα διδασκόμεθα μόνο την Παλαιά Διαθήκη!

  50. Ώστε λοιπόν, όπως λες, το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων επέβαλε στον αιρετικό και μονίμως αποδιοπομπαίο Μανώλη Τριανταφυλλίδη να περιλάβει στο Λεξικό του τον όρο “παγανισμός”!

    Τι λες βρε παιδάκι μου! Με πήρανε τα δάκρια … από τα γέλια.

    Κανένα άλλο ανέκδοτο έχεις να μας πεις;

  51. όπως σε…πέρνουνε τα δάκρυα, όταν συνειδητοποιείς, ότι ο βαυαρός και καθολικός Όθωνας καθιέρωσε την Εθνεγερσία να γιορτάζεται της 25. Μαρτίου για να συμπίπτει με τον Ευαγγελισμό και κατά τα άλλα τον κατηγορούνε οι ορθοδοξολουμπενολαϊκοί ότι ήτανε εχθρός της…

  52. …αν πρώτα καθαρίσεις τα παππούτσια σου τα οποία υποχρεώθηκες δήθεν να λερώσεις μπαίνοντας στην διαδικασία συζήτησης μαζί μας, ευχαρίστως…

  53. έλα όμως που δεν έχει στεριώσει στην συνείδησή μας, αλλά μόνο στην δική σου, ορθοδοξολουμπενολαϊκέ

  54. [quote name=”Βάσια”]Θα συμφωνήσω με τον Λούμπεν.
    Δεν μπορούμε να χαρακτηρίζουμε ‘παγανιστές’ και ειδωλολάτρες τους αναζητητές της Γνώσης μέσα από την Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία και Μυθολογία.
    Παγανιστές και ειδωλολάτρες ήταν αρχαίοι υπανάπτυκτοι λαοί που λάτρευαν τα στοιχεία της φύσης και τα είδωλα.
    Οι Άρχαίοι Ελληνες αλλά και οι σημερινοί ‘αρχαιολάτρες’ όπως τους λέτε δεν ήταν ποτέ τέτοιοι.
    [/quote]

    Αγαπητή Βάσια,
    Με αναγκάζεις, δυστυχώς, να ξανακάνω copy-paste ένα σχόλιο σε άλλη συζήτηση στο “Αντίφωνο”:

    “Μια από τις μεγαλύτερες ανακρίβειες για την αρχαιότητα είναι αυτή της ορθολογικής αρχαίας κοινωνίας. Στην αρχαιοελληνική θρησκεία τα θαύματα των αρχαίων «θεών» έδιναν κι έπαιρναν (πρβλ. θαυματουργικές κινήσεις αγαλμάτων, θαυματουργικές τιμωρίες, θεραπείες λ.χ. του Ασκληπιού). Οι Νεοπυθαγόρειοι, για να μάθουν τη θέληση θεών και δαιμόνων, έκαναν νεκρομαντείες, υπνοτισμούς κ.ά. (Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτικής Αθηνών Α.Ε., τ. ΣΤ’, σ. 511), αντίθετα από ό,τι παραπλανητικά οι Νεοπαγανιστές σήμερα κηρύττουν, για να φαίνεται ίσως πιο «επιστημονικό» κι «ορθολογικό» το σύστημά τους. Και παριστάνοντας τους «ορθολογιστές», ειρωνεύονται τους Χριστιανούς που απέδιδαν γεγονότα στην οργή του Θεού, ξεχνώντας πως ένα από τα ινδάλματά τους, ο Πορφύριος, τον τρίτο μ.Χ. αιώνα γράφει για μια επιδημία λοιμού: «κανένας θεός δεν ήλθε να βοηθήσει την πόλη από τότε που λατρεύεται ο Ιησούς» (Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτικής Αθηνών Α.Ε., τ. ΣΤ’, σ. 587). Αυτό ονομάζουν οι Νεοπαγανιστές «ορθολογισμό» και «μη διατάραξη της Φυσικής Τάξης» ή κάνουν τα στραβά μάτια; Επειδή λατρεύεται ο Ιησούς, ο Πορφύριος πιστεύει ότι δεν θεραπεύεται η επιδημία; Είναι αυτό αρχαίος ορθολογισμός;”

    και

    “Τὴν στιγμὴ ποὺ ἡ ἱστορικὴ ἔρευνα ἔχει πρὸ δεκαετιῶν καταρρίψει τὶς ἀφελεῖς παρανοήσεις τοῦ πρώιμου Δυτικοῦ διαφωτισμοῦ γιὰ τὴν ἀρχαία Ἑλλάδα. Ἂς ἀνοίξει τουλάχιστον κανεὶς τὸ κλασσικὸ ἔργο τοῦ Dodds, «οἱ Ἕλληνες καὶ τὸ παράλογο», ἢ τὰ ἔργα τοῦ δικοῦ μας Λεκατσᾶ, τοῦ Φρέηζερ, τοῦ Λεβύ-Στρώς, τοῦ Βιντάλ-Νακέ («Μαῦρος κυνηγός»), ἢ τὰ πρόσφατα ἔργα τῆς Ἀναστασίας Βακαλούδη, ἢ ἔστω ἂς διαβάσει ἁπλῶς τὰ Εἰδύλλια τοῦ Θεοκρίτου (π.χ. «Φαρμακεύτριαι» κ.ἄ.· τὰ Εἰδύλλια τοῦ Θεοκρίτου εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ σπουδαιότερα ἐπιτεύγματα τῆς παγκοσμίου λογοτεχνίας), νὰ εὐχαριστηθῇ μαγεῖες καὶ ματζούνια! Δὲν ὑπάρχει μεγαλύτερη παρανόησι ἀπὸ τὸ ὅτι οἱ Ἕλληνες ἦταν ὀρθολογιστὲς (μὲ τὴν ἔννοια τοῦ δυτικοῦ ἐργαλειακοῦ ρασιοναλισμοῦ, ἐννοῶ – ποὺ αὐτὸ δὲν εἶναι πραγματικὰ ὀρθὸς λόγος), ἄθεοι κ.λπ. … Ἡ παρανόησι ξεκινᾷ ἀπὸ τὴν ἀφελὴ καὶ ξεπερασμὲνη δυτικὴ ἀντίληψι τοῦ 18ου-19ου αἰ. ὅτι δὲν μπορεῖ ἡ κοινωνία τῶν Ἀθηναίων νὰ εἶναι θρῆσκα καὶ -συγχρόνως- δημοκρατικὴ καὶ ὑψηλοτάτου πολιτισμοῦ, ὅτι δὲν μπορεῖ ἡ λαϊκὴ πίστι καὶ σοφία νὰ συνυπάρχει μὲ τὴν ὑψηλὴ φιλοσοφία καὶ ἐπιστήμη, καὶ ὅτι εἴτε τὸ ἕνα εἴτε τὸ ἄλλο εἶναι ἀπορριπτέο καὶ περιφρονητέο – χαρακτηριστικὴ ἀντίληψις τοῦ διχαστικοῦ, μονοκόμματου, βαρβάρου, φραγκικοῦ πνεύματος. Ὄχι. Οἱ Ἕλληνες, καὶ στοὺς ἀρχαίους καὶ στοὺς μέσους καὶ νεωτέρους χρόνους, δὲν ἦταν μεγάλοι ἐπειδὴ δὲν εἶχαν ὅλα τὰ παραπάνω, οὔτε παρὰ ὅλα τὰ παραπάνω, ἀλλὰ μὲ ὅλα τὰ παραπάνω. Ἄ ναί, οἱ σοφιστὲς στὴν ἀρχαιότητα, σχεδὸν ὅλοι οἱ φιλόσοφοι δηλαδή, καταδικάζονταν σὲ θάνατο ἢ ἐξορίζονταν, ὄχι ἁπλῶς ἀπὸ κάποιοὐς ἰερεῖς ἀλλὰ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν δῆμο τῶν Ἀθηναίων (κι ἂς μὴν ἦταν κἂν πραγματικὰ ἄθεοι, πλὴν δυὸ-τριῶν). Ὅταν φθάνουμε δὲ στοὺς πρώτους μεταχριστιανικοὺς αἰῶνες, ὄχι μόνον ἡ λαϊκὴ θρησκεία, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ ἀνώτερη φιλοσοφία εἶναι ἀποκρυφιστική, συνδεδεμένη μὲ τὴν μαγεία – ἂς ἀνοίξει κανεὶς Ἰάμβλιχο καὶ λοιποὺς Νεοπλατωνικούς, γιὰ τελετὲς ἐπικλήσεως καὶ ἐνσαρκώσεως δαιμόνων, ἐμψυχώσεως ἀγαλμάτων κ.ἄ. Ἢ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ὁ πρώιμος χριστιανισμὸς ἔδωσε μάχη κατὰ τῆς παγανιστικῆς μαγείας.”

    Επίσης, πολλά για τις δεισιδαιμονίες των αρχαίων προγόνων μας, που τόσο διέφεραν από την πίστη των ποιητών στο Δωδεκάθεο, μπορεί κανείς να βρει στο κλασσικό έργο του Μάρτιν Νίλσον “Ιστορία της αρχαίας ελληνικής θρησκείας” (Αθήνα 1997)

  55. Τη σχέση που έχει αυτό το πυροτεχνηματάκι σου με την κουβέντα περί του όρου παγανιστής και τα Λεξικά, μόνο εσύ την ξέρεις. Το ρίξαμε στα κουφά, έτσι;

    Κάτι πιο αστείο δεν έχεις;

  56. Ωχ, φαίνεται πως στο μυαλό σου εγώ έχω γράψει όόόόόλα τα ελληνικά Λεξικά εδώ και κάτι αιώνες! Εντάξει, ότι πεις εσύ, μη μου συγχίζεσαι μόνο κι έχουμε τίποτα χειρότερα…
    🙂

  57. Γι’ αυτό δεν καταλαβαίνεις τι έχω γράψει τελικά. Αντί να διαβάζεις, είχες κολλήσει να κοιτάς να παπούτσια μου! Έχεις κάνει λούστρος και σου έμεινε;
    🙂 🙂

  58. Theo, ευχαριστώ γι’αυτό το σχόλιο που μου δίνει την ευκαιρία να διευκρινίσω τα εξής

    1. Κάθε πολιτισμός και κάθε θρησκεία έχει τις περιόδους παρακμής της. Αναφέρομαι κυρίως στην κληρονομιά μας απο την Αρχαία Ελλάδα (προ Χριστού) και στην Ελληνική Μυθολογία

    2. Δεν θεωρώ τους Αρχαίους Ελληνες Ορθολογιστές ώς προς την αντιληψή τους για το Θείο. Αντιθέτως τους θεωρώ πιο υπερβατικούς, μεταφυσικούς απο πολλούς άλλους λαούς και γι’αυτό πιστεύω ότι ήταν ένα πολύ καλό “υπόβαθρο” για την αποδοχή και την εξάπλωση του Χριστιανισμού (συμφωνώ και με το άρθρο σ’αυτό το σημείο)

    3. Νομίζω ότι οι αυτοί που αποκαλείτε σήμερα αδίκως Νεοπαγανιστές είναι στην πλειοψηφία τους (ίσως όχι όλοι…) ανθρωποι που βλέπουν και αναγνωρίζουν την υπερβατικότητα των αρχαίων συμβόλων, νοημάτων , τελετών, θεραπειών, φιλοσοφιών και με τον δικό τους τρόπο “αναζητούν” όχι την γνώση αλλα την Γνώση…..Το λέω αυτό με αρκετή σιγουριά γιατί γνωρίζω προσωπικά κάποιους.
    Για τους παραπάνω λόγους όχι μονο δεν θεωρώ ότι είναι ‘εχθροί’ του Χριστιανισμού αλλά αντιθέτως ότι είναι πιο κοντά απο οποιονδήποτε άλλο στις Χριστιανικές αρχές (αν και όχι τυπικά)
    Ασφαλώς υπάρχουν εξαιρέσεις και παρερμηνείες όπως παντού…..αλλά όχι σημαντικές.

    4. Παγανισμός είναι πολύ κακός (κάκιστος) όρος για να χαρακτηρίσει ανθρώπους που αναζητούν με μεταφυσικές ανησυχίες και πραγματικό ενδιαφέρον. Ειναι προσβλητικός όρος και χρησιμοποιείται και έτσι……

  59. Το χειρότερο θα ήτανε εάν πράγματι συνέχιζαν οι Χριστιανιστές να γράφουνε “λεξικά” για να τα επικαλείσαι εσύ. Είναι λοιπόν στο χέρι σου να μην συγχίζομαι…

  60. [quote name=”Ανώνυμος”]

    3. Νομίζω ότι οι αυτοί που αποκαλείτε σήμερα αδίκως Νεοπαγανιστές είναι στην πλειοψηφία τους (ίσως όχι όλοι…) ανθρωποι που βλέπουν και αναγνωρίζουν την υπερβατικότητα των αρχαίων συμβόλων, νοημάτων , τελετών, θεραπειών, φιλοσοφιών και με τον δικό τους τρόπο "αναζητούν" όχι την γνώση αλλα την Γνώση…..Το λέω αυτό με αρκετή σιγουριά γιατί γνωρίζω προσωπικά κάποιους.
    Για τους παραπάνω λόγους όχι μονο δεν θεωρώ ότι είναι ‘εχθροί’ του Χριστιανισμού αλλά αντιθέτως ότι είναι πιο κοντά απο οποιονδήποτε άλλο στις Χριστιανικές αρχές (αν και όχι τυπικά)
    Ασφαλώς υπάρχουν εξαιρέσεις και παρερμηνείες όπως παντού…..αλλά όχι σημαντικές.

    4. Παγανισμός είναι πολύ κακός (κάκιστος) όρος για να χαρακτηρίσει ανθρώπους που αναζητούν με μεταφυσικές ανησυχίες και πραγματικό ενδιαφέρον. Ειναι προσβλητικός όρος και χρησιμοποιείται και έτσι……

    [/quote]

    Ευχαριστώ, φίλε μου.
    Έχω συναντήσει προσωπικά έναν κορυφαίο νεοπαγανιστή (αυτό τον όρο θεωρώ τον προσφορότερο· ποιον άλλο όρο θεωρείς εσύ κατάλληλο;-), μου φάνηκε συμπαθής, αλλά δεν είχα την ευκαιρία να συζητήσω για τις ιδέες του. Αντίθετα, όλοι οι άλλοι που συνάντησα στο Διαδίκτυο (και είναι αρκετοί) παρουσιάζονται με ένα απίστευτο μένος κατά του χριστιανισμού, εκστομίζουν ένα σωρό συκοφαντίες εναντίον του, πλαστογραφώντας την Ιστορία, κλπ. και σε site που καμιά σχέση δεν έχουν με το αντικείμενο (σ’ ένα φωτογραφικό μάλιστα, δυο απ’ αυτούς γράφτηκαν μέλη, μέρες του Πάσχα, μόνο και μόνο για να χύσουν την αντιχριστιανική χολή τους, χωρίς καμιά αφορμή, και μετά να μη δώσουν σημεία ζωής) και σε συζητήσεις με εντελώς διαφορετικό θέμα. Αυτά δεν ταιριάζουν καθόλου με την εικόνα που παρουσιάζεις.
    Δεν έχω καμιά αντίρρηση κανείς να λατρεύει όποιο θεό θέλει, χωρίς να ενοχλεί τους διπλανούς του. Η συστηματική πλαστογραφία και συκοφαντία όμως με αγανακτούν.

  61. “Έχω συναντήσει προσωπικά έναν κορυφαίο νεοπαγανιστή (αυτό τον όρο θεωρώ τον προσφορότερο· ποιον άλλο όρο θεωρείς εσύ κατάλληλο;-)”

    Theo, κι εγώ έχω συναντήσει όντως πολύ αξιόλογους ανθρώπους με σεβασμό στις αναζητήσεις τους και πραγματικές ανησυχίες γι’αυτό έχω αυτές τις θέσεις.
    Ισως αυτοπροσδιορίζονται με άλλους όρους δεν ξέρω ακριβώς, αλλά το ‘νεοπαγανιστής’ τους ενοχλεί και μάλλον όχι άδικα. 😀
    Κατα τα άλλα χάρηκα που τα είπαμε…Καλο απόγευμα

  62. Όταν ο άνθρωπος διέπεται από λογική, έχει την απαιτούμενη μόρφωση, και διαθέτη συνείδηση που του ελέγχει και κατευθύνει τις πράξεις του, θεωρείτε μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα, και δεν έχει ανάγκη καμία θρησκεία, να του υποδείξει πως θα διάγει βίον ενάρετο. Αυτός όμως που στερείτε συνείδησης μάταια προσπαθεί, με μεγάλους σταυρούς, να πείσει τον εαυτό του και τους άλλους, ότι διάγει βίον ενάρετο, και αν το κάνει, το κάνει φοβούμενος την τιμωρία του θεού. Πού λοιπόν να τον κατατάξεις; τα ζώα μόνον υπακούουν τον βοσκό, φοβούμενα την τιμωρία του. Έτσι το να διάγει κάποιος βίον ενάρετο, είναι θέμα φιλοσοφικό και όχι θρησκευτικό. d

Σχολιάστε:

Πληκτρολογήστε το σχόλιό σας
Please enter your name here