Βουβουζέλες

19
92

Δημήτρης Ζιαμπάρας*

Πρόκειται για τις παραδοσιακές κόρνες της Νότιας Αφρικής ,που έχουν διαρκώς μαζί τους οι φίλαθλοι της μέσα στα γήπεδα του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου. Παράγουν αυτό το υπόκωφο βουητό, σαν από μελίσσι, που μπορεί να ακούσει κανείς όταν παρακολουθεί τις ποδοσφαιρικές αναμετρήσεις. Η ετυμολογία της συγκεκριμένης λέξης είναι δύσκολο να προσδιοριστεί: κάποιοι λένε ότι η βουβουζέλα προέρχεται από μια λέξη των Ζουλού που σημαίνει «κάνω θόρυβο», ενώ άλλοι ότι είναι ηχοποίητη από το «βου – βου», τον ήχο που βγάζουν οι κόρνες. Δεν είναι λίγοι αυτοί που θεωρούν την χρήση τους στις εξέδρες ενοχλητική και περιττή και υποστηρίζουν την απόσυρση τους από τα γήπεδα. Ο διεθνής Ισπανός ποδοσφαιριστής Τσάβι Αλόνσο ανέφερε: «Θεωρώ ότι πρέπει να απαγορευτούν. Δυσκολεύουν τους παίκτες να συνεννοηθούν μεταξύ τους μέσα στο γήπεδο και να συγκεντρωθούν. Είναι απλώς ένα εμπόδιο και δεν προσφέρουν τίποτα στην ατμόσφαιρα». Από την άλλη πλευρά, ο πρόεδρος της FIFA Σεπ Μπλάτερ υπερασπίστηκε με δηλώσεις του το Νοτιοαφρικανικό έθιμο: «Είναι μόνο ένας τοπικός ήχος και δεν ξέρω με ποιον τρόπο θα μπορούσε να απαγορευτεί. Αυτή είναι η Αφρική και πρέπει να προσαρμοστούμε. Είναι θορυβώδης, ενεργητική, με ρυθμό, μουσική και χορό. Δεν μπορεί να γίνουν όλα… Δυτική Ευρώπη». Οι επικριτές της βουβουζέλας θεωρούν ότι ο ήχος που βγάζει δεν παράγει νέους ρυθμούς, όπως ισχυρίστηκε ο Σεπ Μπλάτερ, αλλά αποτελεί απλώς… ηχορύπανση, χωρίς να προσφέρει κάτι παραπάνω στην εξέδρα και την «μαγεία» της. Επιπλέον, από κάποιους θεωρήθηκε ότι χρησιμοποιείται σκόπιμα από τους Νοτιοαφρικανούς για εμπορικούς λόγους και αυτοδιαφήμιση.

Βουβουζέλες έχουμε όμως και στην Ελλάδα και μάλιστα ιδεολογικές. Χαρακτηριστική ιδεολογική βουβουζέλα ήταν η δήλωση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης στο συνέδριο του κόμματός της Ν.Δ., ο οποίος προσδιόρισε την πολιτική ιδεολογία του με τον όρο «Κοινωνικός Φιλελευθερισμός». Ο όρος αυτός αποτελεί εννοιολογική αντίφαση. Ο Φιλελευθερισμός από μόνος του υποδηλώνει μια μονομερή έμφαση στο αγαθό της Ελευθερία αγνοώντας άλλα εξίσου σημαντικά αγαθά για την ανθρώπινη ζωή όπως η Πληρότητα και το Νόημα. Σαφώς, προϋπόθεση μιας απλά αξιοπρεπούς ανθρώπινης ζωής είναι η Ελευθερία. Αξίζει όμως να ζει κανείς όταν συγχρόνως με την Ελευθερία αφενός απολαμβάνει το αίσθημα της Πληρότητας μέσα από την ανθρώπινη σχέση και αφετέρου διαβλέπει κάποιο Νόημα στην ζωή του το οποίο εκφράζεται μέσα από μια εξελικτική πορεία ζωής. Ο Φιλελευθερισμός από την φύση του είναι ατομιστικός και αποτελεί μια πολύ φθηνή φιλοδοξία για ένα Ελληνικό πολιτικό κόμμα ή ακόμη χειρότερα την σύνολη Ελληνική κοινωνία. Θέτει τον πήχυ απίστευτα χαμηλά για την ιστορική εμπειρία μας. Απόδειξη ο σύγχρονος τρόπος ζωής όπου ενώ έχουμε έκρηξη ατομικών ελευθεριών συγχρόνως έχουμε τα υψηλότερα ποσοστά αυτοκτονιών, διαζυγίων, εγκληματικότητας, ψυχοφαρμάκων κ.λπ. Στατιστικά που παραπέμπουν σε διάχυτη ανθρώπινη δυστυχία σε ένα πολιτισμό που δόξασε όσο κανείς άλλος τον ολοκληρωμένο άνθρωπο.

Η πιο ηχηρή όμως ιδεολογική βουβουζέλα ήταν η ομιλία του Έλληνα πρωθυπουργού στην Σοσιαλιστική Διεθνή ο οποίος ανέφερε: «Ο σύγχρονος κόσμος διαθέτει τα μέσα ώστε να γίνει η φτώχεια ιστορία, να σταματήσει η υπερθέρμανση του πλανήτη, να εξασφαλίζεται αξιοπρεπής ιστορία, για όλους, να μειωθεί η παιδική θνησιμότητα, να βελτιωθούν οι υπηρεσίες στον τομέα της υγείας και να αποτραπούν επιδημίες όπως το AIDS και η ελονοσία, να επιτευχθεί η ισότητα των φύλων, να ενσωματωθούν οι μετανάστες και οι πρόσφυγες στις κοινωνίες, να σταματήσει το λαθρεμπόριο ναρκωτικών, όπλων και ανθρώπων, να εκλείψει η διαφθορά, να μειωθούν οι ανισότητες, να ανακουφιστούν χώρες από τα χρέη τους, να γεφυρωθεί το ψηφιακό χάσμα, να επιτευχθεί η οικουμενικότητα της εκπαίδευσης, να εξασφαλίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα». Μα είναι δυνατόν ο ΕΛΛΗΝΑΣ Πρωθυπουργός να απευθύνεται με τέτοιες ηθικολογικές αφέλειες (πολύ επιεικής χαρακτηρισμός) σε ένα διεθνές ακροατήριο το οποίο γνώρισε την Ελλάδα από την εμμονή της στην Αλήθεια, την Ουσία και τα Αρχέτυπα, όπως αυτά αποκαλύπτονται μέσα από την Δημοκρατία, την Φιλοσοφία και την Τέχνη; Δεν έχει ένα σύμβουλο να του γράψει να πει πέντε λόγια που να μην μας εκθέτουν ως ιστορική συνέχεια και συνέπεια; Δεν φθάνει να φέρεις ένα Τίτλο, πρέπει να εκφέρεις και ένα Λόγο.

Ιδεολογικές βουβουζέλες όμως δεν βρίσκεις μόνο σε κοινοβουλευτικά κόμματα αλλά και σε εξωκοινοβουλευτικά όπως το νεόκοπο κόμμα των Δημοκρατικών το οποίο προ ενός έτους βρέθηκε στην ιδεολογική πρωτοπορία με την θέση του περί Νέου Συντάγματος και Ριζικής Πολιτικής Μεταρρύθμισης, πολύ πριν η θέση του αυτή αντιγραφεί από πολιτικούς κοινοβουλευτικών κομμάτων όπως ο Ευάγγελος Βενιζέλος του ΠΑΣΟΚ, ο Μανώλης Κεφαλογιάννης της ΝΔ, ο Αλέκος Αλαβάνος του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και γνωστούς επιφυλλιδογράφους όπως ο Χρήστος Γιανναράς στην Καθημερινή. Από την άλλη πλευρά όμως διαβάζει κανείς στην ιστοσελίδα των Δημοκρατικών (www.dimokratikoi.gr) για «Πατριωτικό Ριζοσπαστισμό». Ο όρος αυτός αποτελεί εννοιολογική αντίφαση. Ο Ριζοσπαστισμός από την προέλευση της λέξης και μόνο ξεκινάει διαρρηγνύοντας τις σχέσεις με τις ρίζες μιας κοινωνίας δηλαδή την Παράδοσή της. Οτιδήποτε και να σημαίνει η λέξη Πατριωτισμός, η οποία προφανώς και έχει μεταβάλλει το νόημά της στην πορεία των χρόνων, κάθε Πατριωτισμός δεν μπορεί παρά να έχει στον πυρήνα του την Παράδοση. Από τις δημοσιογραφικές αναρτήσεις αλλά και την πορεία των Δημοκρατικών είναι προφανές ότι έχουν αίσθηση της Ελληνικής Παράδοσης που κομίζουν και σίγουρα έχουν ανάλογες πολιτιστικές ευαισθησίες.

Eπειγόντως χρειαζόμαστε Αποβουβουζελοποίηση της πολιτικής μας ζωής!!!

* Δικηγόρος, ΜΒΑ, DiplEng

 

19 Σχόλια

  1. Αγαπητέ φίλε
    Η άποψή σου ότι ο ριζοσπαστισμός ξεκινάει διαρρηγνύοντας τις σχέσεις με τις ρίζες μιας κοινωνίας δηλαδή την Παράδοσή της πιστεύω ότι δεν είναι σωστός.
    Θα μπορούσες να ισχυριστείς ότι ξεκινάει διαρρηγνύοντας γενικά το οποιοδήποτε κατεστημένο, όπως τα μέχρι τώρα επιτεύγματα της τεχνολογίας. Ετσι θα πρέπει να εφεύρουμε κάτι άλλο αντί του τροχού.
    Ισως η σύζευξη των δύο λέξεων να μην είναι ιδιαίτερα δόκιμη.
    Μπορεί, όμως, κάλλιστα ένας πατριώτης να είναι και ριζοσπάστης και αντιστρόφως.
    Αλλωστε αντίθετα με τι συμβαίνει στην Πατρίδα μας, δεν νομίζω ότι στις άλλες χώρες της υφηλίου οι πολίτες κάθε χώρας έχουν ενδοιασμούς να αποκαλέσουν εαυτούς πατριώτες. Κι΄όμως ανάμεσά τους υπάρχουν ριζοσπάστες. Και ριζοσπάστες είναι οι μεταρρυθμιστές.
    Εκείνο που, κατά την άποψή μου προέχει είναι αντί να τρωγόμαστε με τις λέξεις να πάμε στην ουσία, που είναι οι έννοιες. Μπορούμε να καταδικάσουμε στην πράξη εκφράσεις και μεθόδους όπως: “Εδώ και τώρα” , “Αρπα-κόλλα”, που μάς κατατρύχουν, μάς εμποδίζουν να προσαρμοστούμε στην σημερινή πραγματικότητα ώστε να ανταγωνιστούμε ελπιδοφόρα τους άλλους Λαούς που δεν ακολουθούν αυτές τις συνταγές;

  2. Αγαπητέ κα Ζιαμπάρα,

    Προσωπικά σας “γνώρισα” μέσω του κόμματος των Δημοκρατικών στο οποίο και κατείχατε βαρύνουσα θέση, και το οποίο και, ομολογώ χωρίς φόβο και πάθος, πως ήμουνα από αυτούς τους ελάχιστους που το ψήφισαν. Διαπιστώνω τώρα, πράγμα που εφοβόμουν εξ’αρχής, πως, εν τέλει, δεν διαφέρετε και πολύ από τους λοιπούς λοιπούς γνωστούς πολιτικούς και πολιτικάντηδες, είτε στο λόγο, είτε στην πράξη. Με μεγάλη μου απογοήτευση βλέπω να εκφέρεσθε ενάντια στους Δημοκρατικούς τώρα, και κατόπιν εορτής, ή μάλλον κατόπιν κάλπης. Επίσης με μεγάλη μου απογοήτευση βλέπω γλαφυρές αλλά κατά τι ανούσιες θεωρήσεις, περί πατρίδος και πατριδογνωσίας. Επιτρέψτε μου με όλον το σεβασμό, να σας πω πως λόγια του αέρα, έστω και καλο-αρωματισμένα σαν τα δικά σας, άκούγονται στη χώρα μας και στο πολιτικό μας προσκήνιο από παντού. Ομολογουμένως θα ήτο τέρψης ο Πρωθυπουργός μας να μπορούσε να χειριστεί το λόγο όπως και εσείς, αλλά δυστυχώς ένας άνθρωπος που δεν έχει την Ελληνική ως μητρική του γλώσσα είναι δύσκολο να μπορέσει να την δαμάσει δόκιμα. Όπως και νά’χει, ως πλέον απογοητευμένη πολίτης, Ελληνίδα και ψηφοφόρος, δεν βλέπω κάποιο ουσιαστικό νόημα στα όσα είπατε. Γνωστά, μή εξαιρετέα, και μη προβλεπόμενα προς αλλαγήν. Όσο για τον ήχο της Βουβουζέλας, θα ήταν πιο ακριβές να τον προσομοιάζατε με τον ήχο της αρχαιας Ελληνικής Ίυγγας.

    Μετά τιμής

    Μ. Λάζου

  3. Το βλέπετε κ. Ζιαμπάρα πως δεν το έχετε, όχι ούτε καν λίγο, μα επ’ουδενί. Αφού τα σχόλιά μας είναι “πολύτιμα” για εσάς, όπως μας λέτε στα σχεδόν SPAM emails σας, γιατί δεν τα λαμβάνετε υπ’όψιν; Τόσος κόσμος σας έχει σχολιάσει πολύπλευρα και πολλάκις, αλλά εσείς (ατομικά & σαν κόμμα) ακόμα παριστάνετε τον κουφό;

    Σε λίγο καιρό, εσείς μπορεί ακόμα σαν Ροβινσώνας να αρθρογραφείτε βγάζοντας τον καημό σας, αλλά “Δημοκρατικοί”, τσουκ, δεν θα υπάρχουν και το ξέρετε αυτό. Στην αρχή σας θαυμάσαμε, μετά μας απογοητεύσατε οικτρά, μη μας κάνετε έστω να γελάμε μαζί σας.

  4. κα Μ. Λάζου και Σ.Τ., δυστυχώς δεν γνωρίζω την αρχαία Ελληνική Ίυγγα για να κάνω τις απαραίτητες συγκρίσεις, ελπίζω μόνο να μην έβγαζε ήχο σαν την βουβουζέλα γιατί δεν την αντέχω, κατέστρεψε το Μουντιάλ. Οι Δημοκρατικοί παραείναι μικρό κόμμα για να έχουν βαρύνουσες ή μη θέσεις. Δεν θα παραμείνει όμως μικρό κόμμα για πολύ διότι ακούει την κριτική από όπου και αν προέρχεται και βελτιώνει συνεχώς τις πολιτικές του θέσεις, όπως φαίνεται από την ταχύτατη υιοθέτηση των θέσεών του από υπόλοιπα κόμματα και δημοσιογράφους. Φαίνεται ακόμη και από την ομαλή αλλαγή ηγεσίας που έγινε. Ενάμιση χρόνο ζωής έχουν οι Δημοκρατικοί, κάντε λίγο υπομονή…

  5. Αγαπητέ Δημήτρη,

    το τι κάνει ένα μικρό παιδί ευχαριστημένο με το να φυσάει για ώρες μια καραμούζα που διαπερνά και σχεδόν παραλύει το μυαλό δε μου είναι προφανές. Υποπτεύομαι όμως ότι είναι ο ίδιος λόγος που πολλοί ενήλικες αρέσκονται να καταναλώνουν συστηματικά οινοπνευματώδη ή ναρκωτικά ή ακόμη και να αναζητούν στιγμές χωρίς νόημα, έξω από τα όρια των ορθολογιστικών πράξεων. Υπό το πρίσμα αυτό, η βουβουζέλα αντιπροσωπεύει κατά τη γνώμη μου, ούτως ειπείν, το δικαίωμα στη μαλακία.

    Συμφωνώ ότι είναι πρόβλημα να ασκούν αυτό το “δικαίωμα” μεγάλες μάζες πληθυσμού γιατί έτσι πολύ γρήγορα ανατρέπεται η τάξη και, σε ορισμένες περιπτώσεις, επέρχεται μεγάλο κοινωνικό κόστος. Είναι πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα όμως να το θεωρούν εξίσου δικαίωμά τους οι ταγοί μιας κοινωνίας.

    Οπωσδήποτε για τους Δημοκρατικούς, με δεδομένο το νεαρό της ηλικίας τους, ορισμένα πειράματα του τύπου “αν αναμειγνύεται το λάδι με το νερό” δεν είναι λόγος απόρριψης, πιθανό να είναι και χρήσιμα. Στην προσπάθεια να εξελιχθούν σε ηγετικό κόμμα όμως θα πρέπει να αποκρυσταλλώσουν καθαρές και σταθερές θέσεις, απεμπολώντας το παραπάνω “δικαίωμα”. Το αντίθετο δηλαδή από αυτό που κάνουν τα δύο μεγάλα κόμματα με τον αχταρμά ιδεολο(συμφεροντο)λογίας.

    Προς τους υπόλοιπους σχολιαστές: Ο Δημήτρης είναι ένα πολύτιμο στέλεχος των Δημοκρατικών, ακριβώς επειδή έχει θάρρος και ειλικρίνια και λέει ανοιχτά τη γνώμη του χωρίς υπεκφυγές.

  6. ΚΑΛΥΠΤΟΜΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΥ ΜΟΡΟΖΙΝΗ Ως ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΟΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΣΜΟΥ.
    ΔΗΜΗΤΡΗ, ΠΡΟΣΟΧΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΡΙΣΜΟΥΣ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΟΛΗ ΥΠΟΘΕΣΗ !
    [quote name=”Παναγιώτης Μοροζίνης”]Αγαπητέ φίλε
    Η άποψή σου ότι ο ριζοσπαστισμός ξεκινάει διαρρηγνύοντας τις σχέσεις με τις ρίζες μιας κοινωνίας δηλαδή την Παράδοσή της πιστεύω ότι δεν είναι σωστός.
    Θα μπορούσες να ισχυριστείς ότι ξεκινάει διαρρηγνύοντας γενικά το οποιοδήποτε κατεστημένο, όπως τα μέχρι τώρα επιτεύγματα της τεχνολογίας. Ετσι θα πρέπει να εφεύρουμε κάτι άλλο αντί του τροχού.
    Ισως η σύζευξη των δύο λέξεων να μην είναι ιδιαίτερα δόκιμη.
    Μπορεί, όμως, κάλλιστα ένας πατριώτης να είναι και ριζοσπάστης και αντιστρόφως.
    Αλλωστε αντίθετα με τι συμβαίνει στην Πατρίδα μας, δεν νομίζω ότι στις άλλες χώρες της υφηλίου οι πολίτες κάθε χώρας έχουν ενδοιασμούς να αποκαλέσουν εαυτούς πατριώτες. Κι΄όμως ανάμεσά τους υπάρχουν ριζοσπάστες. Και ριζοσπάστες είναι οι μεταρρυθμιστές.
    Εκείνο που, κατά την άποψή μου προέχει είναι αντί να τρωγόμαστε με τις λέξεις να πάμε στην ουσία, που είναι οι έννοιες. Μπορούμε να καταδικάσουμε στην πράξη εκφράσεις και μεθόδους όπως: "Εδώ και τώρα" , "Αρπα-κόλλα", που μάς κατατρύχουν, μάς εμποδίζουν να προσαρμοστούμε στην σημερινή πραγματικότητα ώστε να ανταγωνιστούμε ελπιδοφόρα τους άλλους Λαούς που δεν ακολουθούν αυτές τις συνταγές;[/quote]

  7. Παναγιώτη Μοροζίνη και Γιώργο Βαμβακούση, οι παρατηρήσεις σας ως προς την έννοια του ριζοσπαστισμού χρίζουν περαιτέρω διερεύνησης. Θα επανέλθουμε…

  8. Σας έσβησα από τη λίστα Δημήτρη, αλλά εύχομαι καλή συνέχεια και ο χρόνος θα δείξει(;) για τους Δημοκρατικούς. Αν και σας βλέπω συναδελφικά να αμύνεσθε ρητορικά και εν κρυπτώ.

    Το “κάντε λίγο υπομονή είμαστε νέοι, δεν ξέρουμε τι μας γίνεται, αναζητούμε τζάμπα ψήφο” μήπως να το γράψετε και στα ψηφοδέλτια-διαφημιστικά σας; Αλλιώς γιατί το τονίζετε τόσο τώρα;

    Όταν διαμαρτύρεσαι για τα προφανή, είναι φυσιολογικό να συμμετέχεις εκφραστικά με πολλούς. Αυτό δε σημαίνει πως αντέγραψαν τις θέσεις του κόμματος κάποιοι, γιατί, ας μη κοροϊδευόμαστε, δεν υπάρχουν θέσεις, παρά διαπιστώσεις-διαμαρτυρίες-καταγγελίες, χρωματισμένες από εθνικιστικές κορώνες. (νισάφι η τοποθέτηση του κόμματος στο μεσαίο-δημοκρατικό χώρο δηλαδή).

    Δεν ήταν ομαλή μετάβαση η αλλαγή (αντι)προεδρίου, παρά σιωπηλή παραίτηση με φυσικά επακόλουθα. Οπότε μη καπηλεύεστε τα αυτονόητα, καθώς δεν περίμενε έτσι και αλλιώς κανείς να βρυκολακιάσει ο μακαρίτης και να βάζει τις φωνές για το θάνατό του.

    Δεν θα σας ξαναενοχλήσουμε, ούτε περιμένουμε κάποιας μορφής αποζημίωση για το χρόνο που χάσαμε ασχολούμενοι μαζί σας, ακόμα και για το πάτημα αυτής της τελευταίας τελείας.

  9. [quote name=”Ζ. Λ.”]Προς τους υπόλοιπους σχολιαστές: Ο Δημήτρης είναι ένα πολύτιμο στέλεχος των Δημοκρατικών, ακριβώς επειδή έχει θάρρος και ειλικρίνια και λέει ανοιχτά τη γνώμη του χωρίς υπεκφυγές.[/quote]

    Αν είναι πολύτιμος για αυτό, αυτόματα φωτογραφίζεται το ελάχιστο γιατί δεν είναι πολύτιμοι οι υπόλοιποι, ή έστω αυτοί που δεν είναι για κάτι πολύτιμοι. Για να το πω πιο απλά, που και να πήγαινε καλά το κόμμα τι θα έφτιαχναν δηλαδή.

  10. Δηλαδή λίγο πολύ όλοι είναι ένοχοι ιδεολογικής βουβουζελοποίησης εκτός από τον κύριο δικηγόρο!

    Και καλά για όλους.

    τόσο μεγάλη η απόστασή του από όλους αυτούς, ώστε συμπεριελήφθη και ο Χρήστος Γιανναράς(!) στο άρθρο;

    Ε όχι κι έτσι!

    Κατεβείτε και λίγο από το καλάμι κύριέ μου…

    έλεος πια

  11. Προσκλήθηκα -μαζί με άλλους- να καταθέσω τα σχόλια μου γιατί [u]πάντα έχουν ενδιαφέρον[/u] (όπως λέτε), αλλά από την τοποθέτηση σας κε Ζιαμπάρα δεν καταλαβαίνω το στόχο σας.
    Ο στόχος σας είναι για να διορθώσει κακά κείμενα ή κακώς κείμενα.
    Ο λόγος που απευθυνθήκατε σε μας είναι λόγος ορθογραφίας και ετυμολογίας συνωνύμων και αντωνύμων ή πολιτικός επί της ουσίας και της Ελληνικής πραγματικότητας που ζούμε;

    Νομίζω πως και σεις -παρά την περί του αντιθέτου πρόθεση σας- δεν αποφύγατε τον πειρασμό να βουβουζελίσετε άνευ ουσιαστικού πολιτικού και επίκαιρου στόχου.

  12. Φίλη Ανώνυμη με τις κουτσουκέλες, η υπόθεση Δημοκρατικοί θέλει πολύ υπομονή και επιμονή μέχρι να αρχίσει να δείχνει κάτι. Δεν είναι υπόθεση που θέλει μυαλό αλλά καρδιά. Από τα γραφόμενα σου καταλαβαίνω ότι κάποια στιγμή συνεργάστηκες μαζί μας, δεν σε αδικώ που απογοητεύτηκες γιατί είναι ένα βουνό μπροστά μας και η καθημερινότητα όλων μας πολύ δύσκολη. Παραδέξου το όμως ότι όντως ήμασταν στην ιδεολογική πρωτοπορία, άλλωστε γι αυτό ήρθες και μαζί μας…

  13. Βουβουζέλα, έμαθα γράμματα πάνω στα κείμενα του Γιανναρά, προ δεκαετίας ήμουν λειτουργικώς αναλφάβητος και δεν είναι υπερβολή αυτό. Είμαι ο τελευταίος που θα έγραφα κάτι υποτιμητικό για αυτόν. Φίλος όμως ο Γιανναράς, φιλτάτη η αλήθεια. Οι Δημοκρατικοί προηγήθηκαν στην θέση του Νέου Συντάγματος και της Ριζικής Πολιτικής Μεταρρύθμισης. Τι να κάνουμε τώρα;

  14. ΒΑΓΓ. ΝΕΣΣΗ, δεν έχω άλλο σκοπό από το να μοιραστώ τις απόψεις μου με κάποιους ανθρώπους οι οποίοι θα αρθρώσουν αντίλογο που θα μου επιτρέψει να προβώ στις απαιτούμενες διορθώσεις. Ο αντίλογος είναι αυτός που σε πάει μπροστά, τίποτε άλλο.

  15. Κύριοι, εκτός του κου Ζιαμπάρα, ο οποίος είναι δεδομένα επώνυμος εδώ, θέλει δεν θέλει, θα μου επιτρέψετε να αγνοήσω διεξοδικά οιαδήποτε σχόλια γίνονται από ανώνυμους, και μονογραμματικούς. Το Ζ.Λ., Σ.Τ. και οι “ανώνυμοι’ θυμίζουν λίγο ΜΛ-ΚΚΕ, ΚΚΕ-ΜΛ, κλπ παρεμφερή ευτράπελα. Αν θέλετε να κάνετε κάποια άναφορά σε σχόλιό μου, παρακαλώ επωνύμως, για να γνωρίζω και με ποιόν συνομιλώ. Οτιδήποτε άλλο είναι έλειψη σεβασμού. Και όχι δεν έκανε η Ίυγγα τόσο άθλιο θόρυβο, κε Ζιαμπάρα, αλλά δεδομένης της χρήσης της και ως μαντικό όργανο, το θεώρησα πιο κατάλληλο για την συγκεκριμένη συζήτηση. Μετά τιμής, Μ. Λάζου.

  16. οι βουβουζελες δεν ειναι και οτι καλιτερο επειδη δημιουργουν ενα ενοχλιτικο ηχο πραγμα που δεν βοηθα τους ποδοσφαιριστες ! Θα ηταν καλιτερο να ακουγονται συνθηματα, γιατι τα συνθηματα εμψυχονουν τους ποδοσφαιριστες και δεν τους κουραζουν οσο οι βουβουζελες! Επισης οι βουβουζελες δημιουργουν ενα αψυχο ηχο που δεν δινει ζωντανια στη κερκιδα!!

  17. antonis vasilas R21, μάλλον για ΑΕΚτζή σε κόβω. Συμφωνώ για τον άψυχο ήχο της βουβουζέλας, για μένα σε ένα μεγάλο βαθμό κατέστρεψε την ποδοσφαιρική τηλεοπτική απόλαυση.

    M.Lazou, η ανωνυμία είναι ο κανόνας στο διαδίκτυο. Ούτε εμένα μου αρέσει αλλά δεν μπορείς να κάνεις και πολλά.

  18. Μπορείς απλά να αγνοείς. Σε πολλά fora ο πάσας ένας ανώνυμος μπορεί και να βρίσει και να προκαλέσει και πίσω από τη μπούρκα του ψευδώνυμου και της ανωνυμίας να πιστεύει πως έχει το δικαίωμα να λέει ότι του κατέβει. Η σιωπή μου προς απάντησή τους. Δεν γίνεται επικοδομητικός διάλογος με κουκουλοφόρους.

    Όσο για τη βουβουζέλα δείτε το Ολλανδέζικο τραγουδάκι, μπας και την συμπαθήσετε λίγο τη δύσμοιρη. 😉

Σχολιάστε:

Πληκτρολογήστε το σχόλιό σας
Please enter your name here