Όπως παρατηρούσε ένα χρόνο μετά τον θάνατο του ζωγράφου, δηλαδή το 1891, ο O. Misbeau, «Ο Βαν Γκογκ δεν ταυτίστηκε με τη φύση, ταύτισε τη φύση μαζί του. Την ανάγκασε να υποταχτεί, να πλαστεί σύμφωνα με τις φόρμες της σκέψης του, να εναρμονιστεί με τον οίστρο του, ακόμα και να υποστεί τις στρεβλώσεις του». Απ’ την άλλη ο ίδιος «ο καλλιτέχνης προβαίνει σε μια κένωση του εγώ προς όφελος των δέντρων, του ουρανού, των λουλουδιών, των αγρών, τα οποία γεμίζει με τη θαυμαστή ουσία της ύπαρξής του». Οι μορφές του, τότε, «κυματίζουν, συστρέφονται, ανασυντάσσονται. Εκτός από το να επιμαρτυρούν τις εξαιρετικές ζωγραφικές του ικανότητες, εκπέμπουν αδιάπτωτα ένα τραγικό μεγαλείο που προξενεί ρίγος.»

 
Τρίτο εδώ μέρος ενός τετράπτυχου "αντιφωνικού" αφιερώματος στη θέαση του έργου του μεγάλου Ολλανδού ζωγράφου (με την ηχητική συνοδεία κλασσικής μουσικής) το ακόλουθο βίντεο.

People in this conversation

  • Kώστας Λιντοβόης

    O O. Misbeau (;) είπε/ έγραψε «Ο Βαν Γκογκ δεν ταυτίστηκε με τη φύση, ταύτισε τη φύση μαζί του. Την ανάγκασε να υποταχτεί, να πλαστεί σύμφωνα με τις φόρμες της σκέψης του, να εναρμονιστεί με τον οίστρο του, ακόμα και να υποστεί τις στρεβλώσεις του». Τέτοιες κριτικές διατυπώσεις κάνουν τον αναγνώστη να ανατριχιάζει από το εμβριθές της μελέτης και το υψηλόν των νοητικών κραδασμών ... Μετά τις τοιαύτες διατυπώσεις, ασθμαίνουσα και περιδεής η φύση θερμοπαρακαλεί τον μακαρίτη τον ζωγράφο να μη της στερεί την ελευθερία και βρέχει, να χιονίζει, να ανθοβολά, να κάνει σεισμούς και τρικυμίες, όπως θέλει, ήλιους να λάμπουν και να εκρήγνυνται, ελιές να θάλλουν, άνθη να γεμίζουν τα βουνά και τους αγρούς, πρόβατα να βελάζουν και γαϊδάρους να ογκανίζουν, οι δεν λέοντες να βρυχώνται κι οι γατούλες όλων των ειδών να νιαουρίζουν ... τα βουνά τον παρακαλούν να μην τα στρεβλώνει το ίδιο και τα δέντρα, ακόμα και η θάλασσα και η Σελήνη μαζί με τους καρχαρίες, τα πάντα όλα και τους πλανήτες... Όλα, όλα ικετεύουν και τα σπουργίτια, οι καρακάξες, τα μυρμήγκια, οι τσαλαπετεινοί , για να διατηρήσουν το αλώβητο και "αστρέβλωτό" τους ... Και, άρα, ή η μετάφραση χωλαίνει ή η ¨πηγή¨; Διότι καλός ο σουρεαλισμός του Ρενέ Μαγκρίτ και οι επιτυχημένες μεταφορές -οι συμβολισμοί -οι αλληγορίες ανά τους αιώνες, αλλά η παραμόρφωση του κόσμου και η έκπτωση ή μάλλον η απουσία της όποιας φρόνιμης (Αριστοτέλης) λογικής δεν προσδίδει αξία μεγαλύτερη στο έργο του υπέροχου και εμπνευσμένου Βαν Γκογκ. Η δε κριτική παύει να είναι τέτοια ... ΚΑι η βιβλιογραφική αναφορά ποια; Ο Αντιφωνητής είναι ουσιωδώς σοβαρός, ακόμα και αν διαφωνεί κανείς με θέσεις -απόψεις -προτάσεις ... των κατά καιρούς φιλοξενουμένων, και ... βέβαια ο μεταφράζων -γράφων και αναρτών κ.λπ. έχει πρωτίστως την ευθύνη για τα όποια γραφόμενά του. ΚΑι τον έλεγχό τους. Ο ενθουσιασμός και η πρώτη γνώμη ενίοτε δεν είναι αρωγοί μας ... η δεύτερη, η επίνοια, ίσως είναι καλύτερη της πρώτης. Σας ευχαριστώ για τις ενδιαφέρουσες αναρτήσεις, πρωτότυπες και μη. Με τιμή, Κώστας Λιντοβόης

    0 Like
  • Γιώργος Καστρινάκης

    Ο Βίνσεντ Βαν Γκογκ, ως γνωστόν, πέθανε με το έργο του αγνοημένο και απαξιωμένο. Ο Misbeau είναι μάλλον ο πρώτος κριτικός τέχνης ο οποίος ύψωσε τη φωνή του επισημαίνοντας την κορυφαία αξία του.

    Αν λοιπόν σήμερα αναγνωρίζουμε όλοι το μεγαλείο αυτού του έργου (το οποίο, ακόμα και δεκαετίες μετά τον θάνατο του ζωγράφου, «έγκριτοι» κριτικοί ελεεινολογούσαν με το επιχείρημα ότι δεν είναι δυνατόν να επιδοκιμάζουμε τις εμπνεύσεις ενός «τρελού») αυτό το οφείλουμε κατά μέγιστο βαθμό στην τόλμη, ακριβώς, του Misbeau.
    Την τόλμη, να ορθώσει τη φωνή του καταμεσής ενός πνευματικού κλίματος (αμιγώς «διαφωτισμένης» δηλαδή τετραγωνισμένης πρόσληψης της αριστοτελικής λογικής) ευτελών αφ' υψηλού και κατά αυτοθαυμαστική συρροή ειρωνειών, του οποίου ακριβώς τον απόηχο αναπαράγει εκφραστικώτατα ένα σχόλιο σαν το προηγούμενο.

    0 Like
  • Mαρία Π.

    Kύριε Λιντοβόη ευχαριστώ γιά το σημείωμα σας."Ανατρίχιασα"πραγματικά στην σκέψη πώς ενας γνήσιος καλλιτέχνης αναγκάζει την φύση να" υποταχθεί" στίς φόρμες του.Ναί ,ικετεύουν όλα τά πλάσματα ,τ άστρα κι η σελήνη κι οι βουνοί και τά νερά καί οι θάλασσες νά μείνουν ακέραια απο την παρέμβαση τού ανθρώπου.Καί ο Βαν Γκόγκ αυτόν τόν απέραντο θαυμασμό του γιά την φύση ζωγράφησε.Ισως η Τέχνη νάναι αυτή η ατέλειωτη ,κατά Τ.Σ Ελιοτ,ταπείνωση.

    0 Like
  • Γιώργος Καστρινάκης

    Κυρία Μαρία Π. η παρέμβασή σας μου δίνει την ευκαιρία να υπογραμμίσω ότι − όχι − δεν είναι ο Βαν Γκογκ εκείνος που «ζωγράφισε τόν απέραντο θαυμασμό του γιά την φύση».
    Αυτό το έκαναν άλλοι ζωγράφοι, οι θιασώτες καθεμιάς από τις ποικιλίες νατουραλιστικού ακαδημαϊσμού που έχουμε γνωρίσει, συγκεκριμένα − με τους οποίους σήμερα ουδείς (σε επίπεδο δημόσιου λόγου) ασχολείται. Ο Βίνσεντ Βαν Γκογκ έπραξε αυτό ακριβώς που μας επισημαίνει η διορατικότητα του Οκτάβ Μιρμπώ: Υπέταξε τη φύση και συγχρόνως τής υποτάχθηκε.

    Ανέπτυξε δηλαδή, μαζί της, μια σχέση αληθινή. (Πού βρήκαμε γραμμένο, άραγε, ότι ταπείνωση σημαίνει παθητικότητα.) Εξ αυτού ακριβώς και το ρίγος στο οποίο καταλήγει η εισαγωγική εδώ θεώρηση.

    0 Like

Leave your comments

Post comment as a guest

0
Your comments are subjected to administrator's moderation.
terms and condition.

Ἐτικέτες Συγγραφέων

Agamben   Alicin   Badiou   Barth   Bell   Berdyaef   Breck   Buntig   Chesterton   Clement Steiner   Dworkin   Elliot   Ellul   Evdokimov   Heidegger   Lacan   Lash   LeGoff   Lepeltier   Levinas   Losky   Malson   McGilchrist   Muse   Orwell   Pastoureau   Polony   Popper   Postman   Rawls   Rifkin   Sherrard   Skolimowski   Smith   Solzhenitsyn   Swartz   Szazs   Tarkofsky   Unger   Weil   Zirar   Zoja   Αγγελής Δ.   Αμάραντος Σ.   Ανδρουλιδάκης Α.   Ανδρουλιδάκης Κ.   Αρανίτσης Ε.   Βακαλόπουλος Χρ.   Βαμβουνάκη Μ.   Βαρδής Μ.   Βαρθαλίτης Γ.   Βιρβιδάκης Στ.   Βραχνός Κ.   Γεωργίου Θ.   Γρηγοράτος Μ.   Δανέζης Μ.   Διαμαντής Α.   Ζάχος Κ.   Ζιώγας Απ.   Ζουράρις Κ.   Ζώης Ι.   Ιωάννου Δ.   Ιωαννίδης Γ.   Καλογερόπουλος Α.   Καραμπελιάς Γ.   Καστρινάκης Γ.   Κατρούτσος Χρ.   Κιουρτσάκης Γ   Κομνηνός Στ.   Κονδύλης Π.   Κοροβίνης Β.   Κοσμόπουλος Δ.   Κουτρούλης Σ.   Κουτσουρέλης Κ.   Κούκος Σ.   Κυριαζόπουλος Σ.   Κωνσταντούδης Β.   Κόσσυβα Σ.   Λυγερός Ν.   Μαλεβίτσης Χ.   Μανουσέλης Σ.   Μαυρίδης Ν.   Μαυρόπουλος Δ.   Μητραλέξης Σ.   Μπάρλας Γ.   Μπαλτάς Δ.   Μπλάθρας Κ.   Ναξάκης Χ.   Νευροκοπλή B.   Ντόκος Γ.   Ξυδάκης Ν.   Παντούλας Θ.   Παπαγιάννης Α.   Παπαθανασίου Θ.   Παπαναγιώτου Ι.   Πρεβελάκης Γ.Σ.   Προγκίδης Λ.   Ροδίτης Α.   Σακελλαρίου Μ.   Σαλεμής Γ.   Σκλήρης Δ.   Σουφλέρης Στ.   Σταματελόπουλος Λ.   Σταυρόπουλος Β.   Σχοινάς Φ.   Τάσης Θ.   Τσιρόπουλος Κ.   Τσιτσίγκος Σ.   Φαραντάκης Π.   Φεραίος Χ.   Χαραλαμπίδης Κ.   Χατζηαντωνίου Κ.   π. Γιάγκου Β.   π. Γκανάς Ε.   π. Γοντικάκης Β.   π. Ζηζιούλας Ι.   π. Θερμός Β.   π. Παπαδόπουλος Χ.   π. Φάρος Φ.   JoelLipman.Com

Εισάγετε έγκυρο email για την εβδομαδιαία ενημέρωση. (Ελέγχετε τα spam ή τα promotion emails σας)
Η εβδομαδιαία αντιφωνική επισκόπηση καταχωρείται συνήθως στα spam ή στα promotion emails σας.
Δημητρης Ιωαννου
Αγαπητέ Δημήτρη, πράγματι δεν αναφέρθηκα στο «συνείναι», για το οποίο όμως υπονόησα κάποια πράγματα....
Θ.Ζιάκας
Για τη δημοσίευση του παρόντος άρθρου στο περιοδικό Ερμής ο λόγιος, είχα στείλει ένα διευκρινιστικό ...
Μιχάλης Ν. Σταμπούλης
Ειλικρινή καί θερμότατα συγχαρητήρια !
Οφειλόμενη - από μακρού - αναγνώριση καί τιμή.
Καί Ακαδημαϊ...
Δημήτρης
Υπάρχουν ελλείψεις στο άρθρο όσον αφορά στην έννοια του συν-είναι (Mitsein) στην οποία περιέργως δεν...
Θ.ΖΙΑΚΑΣ
Απαντώντας στον αγαπητό Στέφανο θα πρόσθετα τις ακόλουθες εισαγωγικές επί του θέματος διευκρινίσεις....
Άρης Νούλης
Εμπειρία παιδευτική. Τρεις πνευματικοί, δημιουργικοί, άνθρωποι να καταθέτουν τους γόνιμους στοχασμού...
Στέφανος
Πολύ-πολύ ενδιαφέρον. Και οι τρείς ομιλίες εξαιρετικές και φωτεινές.
Θα μπορούσε ο αγαπητός κ. Ζιά...

Nοιάζομαι δηλαδή Μοιράζομαι