Ο Mανώλης Γ. Βαρδής και ο Νίκος Μαυρίδης συζητούν για ένα χρόνιο αίνιγμα και πιθανότατα μια πάγια παρεξήγηση: την μετανεωτερική συνθήκη. Χωρίς να σκοπεύουν σε μια αυτάρεσκη επίλυση του γρίφου, μιλούν για την γενεαλογία της σύγκρουσης  Νεωτερικότητας και Μετανεωτερικότητας, τις ρήξεις αλλά και την βαθύτερη διαλεκτική κίνηση που ενοποιεί τα δύο φαινομενικά ή εν τοις πράγμασι διάφορετικά κοσμοείδωλα. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στο σύγχρονο φαινόμενο του ισλαμικού φονταμενταλισμού και την θέση του στην μετανεωτερική ιστορική οικονομία, ενώ φυσικά η ελληνική κοινωνία και η σχέση της με τον μετανεωτερικό κόσμο δεν θα μπορούσε να λείψει από έναν διάλογο που προσπαθεί να τιθασεύσει την αχανή συζήτηση που έχει γίνει μέχρι τώρα εφ'όλης της προαναφερθείσας ύλης.

 

People in this conversation

  • Νικόλαος Μαυρίδης

    Αγαπητέ κύριε Καστρινάκη σας ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο σας. Απλά αναρωτιέμαι γιατί ενώ συμφωνώ από την αρχή μέχρι το τέλος με το σχόλιο σας δεν μου είναι σαφές πως η συζήτηση οδηγεί σε αντίθετες προς το κλίμα των σχολίων σας εντυπώσεις. Η απάντηση δεν είναι ειρωνική. εννοώ ότι πιθανόν εγώ προσωπικά, πολλές φορές, να δίνω την εντύπωση του μεταμοντέρνου αλλά δεν είμαι παρά ένας νοσταλγός.

    0 Like
  • Mανώλης Βαρδής

    Αγαπητέ Γιώργο,

    δεν θα επέλεγε αξιολογικές κρίσεις "οπισθοδρόμηση- πρόοδος" για να..κρίνω τον μοντερνισμό και τον μεταμοντερνισμό. Από την άλλη, διατύπωσα ευθέως την άποψή μου ότι η ιστορία δεν βαίνει εξελικτικώς. Μπορούν να συνυπάρχουν το προνεωτερικό, το νεωτερικό και το μετανεωτερικό (ακόμα και στον ίδιο άνθρωπο). Σε ευχαριστώ!

    0 Like
  • Γιώργος Καστρινάκης

    Ας μου επιτραπεί η αμφισβήτηση για, αυτά τούτα, τα πλαίσια μέσα στα οποία εντάσσεται η εκτιθέμενη σκέψη: Είναι πλαίσια που προϋποθέτουν την Αποθεωτική κατανόηση της Ιστορίας – την πεποίθηση, δηλαδή, πως καθετί μεταγενέστερο προβαίνει αυταποδείκτως υπέρτερο του προγενεστέρου.
    Αν όμως κάτι τέτοιο, πράγματι, ίσχυε θα σήμαινε ότι η ανθρώπινη συνείδηση δεν είναι ελεύθερη: Ελεύθερη να προκρίνει ανά πάσα στιγμή την Οπισθοδρόμηση – η οποία ασφαλώς, σε επίπεδο κυρίαρχης αφήγησης, ευθύς περαιτέρω θα (αυτο)μετονομαζόταν σε Πρόοδο.

    Αν η αυτοσυνειδησία ετούτη προβαίνει, λέω, αμφισβητήσιμη, τότε σύσσωμη η διερώτηση περί αλληλοδιαδοχής «προνεωτερικών», «νεωτερικών» και «μετανεωτερικών» συστατικών της ζωής μας χάνει εξ ολοκλήρου την (έστω υπόρρητη) αξιολογική διαβάθμιση, υπό την οποία μας αυτοσυστήνονται όλοι ετούτοι οι όροι.
    [Ας μην παραβλέπουμε, άλλωστε, ότι οι τίτλοι αυτοί προσδιορίζουν τα περιεχόμενά τους όχι επί της ουσίας αλλά επί… χρονο“επετηρίδος” επί – ιδρυτικώ – σκοπώ, ακριβώς, να προκαταλάβουν την κρίση μας.]
    Η απώλεια του νοήματος – κατά τούτη την έννοια – προσημειωνόταν στις ίδιες τις λ έ ξ ε ι ς διά των οποίων οι «Νέοι Καιροί» διαγράφαν ταυτότητα. Από μια αντίστοιχη απώλεια σκοπού απειλείται, φοβάμαι, οποιαδήποτε επισκόπηση (από κει και μετά) υπαναχωρεί στην ίδια εκκίνηση.

    0 Like

Leave your comments

Post comment as a guest

0
Your comments are subjected to administrator's moderation.
terms and condition.

Ἐτικέτες Συγγραφέων

Agamben   Alicin   Badiou   Barth   Bell   Berdyaef   Breck   Buntig   Chesterton   Clement Steiner   Dworkin   Elliot   Ellul   Evdokimov   Heidegger   Lacan   Lash   LeGoff   Lepeltier   Levinas   Losky   Malson   McGilchrist   Muse   Orwell   Pastoureau   Polony   Popper   Postman   Rawls   Rifkin   Sherrard   Skolimowski   Smith   Solzhenitsyn   Swartz   Szazs   Tarkofsky   Unger   Weil   Zirar   Zoja   Αγγελής Δ.   Αμάραντος Σ.   Ανδρουλιδάκης Α.   Ανδρουλιδάκης Κ.   Αρανίτσης Ε.   Βαμβουνάκη Μ.   Βαρδής Μ.   Βαρθαλίτης Γ.   Βιρβιδάκης Στ.   Βραχνός Κ.   Γεωργίου Θ.   Γρηγοράτος Μ.   Δανέζης Μ.   Διαμαντής Α.   Ζάχος Κ.   Ζιώγας Απ.   Ζουράρις Κ.   Ζώης Ι.   Ιωάννου Δ.   Ιωαννίδης Γ.   Καλογερόπουλος Α.   Καραμπελιάς Γ.   Καστρινάκης Γ.   Κατρούτσος Χρ.   Κιουρτσάκης Γ   Κομνηνός Στ.   Κονδύλης Π.   Κοσμόπουλος Δ.   Κουτρούλης Σ.   Κουτσουρέλης Κ.   Κούκος Σ.   Κυριαζόπουλος Σ.   Κωνσταντούδης Β.   Κόσσυβα Σ.   Λυγερός Ν.   Μαλεβίτσης Χ.   Μανουσέλης Σ.   Μαυρίδης Ν.   Μαυρόπουλος Δ.   Μητραλέξης Σ.   Μπάρλας Γ.   Μπαλτάς Δ.   Μπλάθρας Κ.   Ναξάκης Χ.   Νευροκοπλή B.   Ντόκος Γ.   Ξυδάκης Ν.   Παντούλας Θ.   Παπαγιάννης Α.   Παπαγιαννόπουλος H.   Παπαθανασίου Θ.   Παπαναγιώτου Ι.   Πρεβελάκης Γ.Σ.   Προγκίδης Λ.   Σακελλαρίου Μ.   Σαλεμής Γ.   Σκλήρης Δ.   Σουφλέρης Στ.   Σταματελόπουλος Λ.   Σταυρόπουλος Β.   Σχοινάς Φ.   Τάσης Θ.   Τσιρόπουλος Κ.   Τσιτσίγκος Σ.   Φαραντάκης Π.   Φεραίος Χ.   Χαραλαμπίδης Κ.   Χατζηαντωνίου Κ.   π. Γιάγκου Β.   π. Γκανάς Ε.   π. Γοντικάκης Β.   π. Ζηζιούλας Ι.   π. Θερμός Β.   π. Παπαδόπουλος Χ.   π. Φάρος Φ.   JoelLipman.Com

Εισάγετε έγκυρο email για την εβδομαδιαία ενημέρωση. (Ελέγχετε τα spam ή τα promotion emails σας)
Η εβδομαδιαία αντιφωνική επισκόπηση καταχωρείται συνήθως στα spam ή στα promotion emails σας.
Γιώργος Καστρινάκης
Χαμηλότονος οίστρος. Αδιάσειστο μέτρο. Κλεφτοφάναρο φως.
Ερωτήσεις πάνω στη γραμματική των σημασιών...
Βασίλης Μούσκουρης
Εξαιρετική μαρτυρία ! ! ! Σκέτο ιστορικό μνημείο!
Βασίλης Γαλανομάτης
Τον Αλέξανδρο Κοσματόπουλο μου τον «γνώρισε» ο Σωτήρης Γουνελάς μέσα από την καθηλωτική παρουσίαση ...
Παύλος Κλιματσάκης
Το ίδιο μοτίβο που καθιστά την ορθοδοξία αδρανή και ανιστορική επαναλαμβάνεται και εδώ. Ο συγγραφέας...
Ἀθηνιώτη-Παπαδάκη
ΑΠΟ TA MAΘΗΜΑΤΙΚΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ

• ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ=ΑΣΚΗΣΗ ΜΑΚΡΟΘΥΜΙΑΣ

• ΜΑΚΡΟΘΥΜΙΑ=ΑΓΑΠΗ ὑψωμένη στή δυνα...
Γιώργος
«Μιλάμε για ένα δίχαλο που πάει να πιάσει σε μια μέγγενη τον κόσμο. H ποίηση ανοίγεται μέσα στην ποι...
Ευαγγελος Κοροβινης
Συμφωνω με τον κ.Γεωργανα οτι περαν του ερωτηματος αν πεθαινει η νεοφιλελευθερη παγκοσμιοποιηση,υπαρ...