Πρωτοσέλιδα

Η συνεισφορά του Βυζαντίου στην Ευρωπαϊκή Ιστορία

Βαγγέλης Παππάς

 

Ο εικαστικός και θεωρητικός της τέχνης Βαγγέλης Παππάς, σε μια διάλεξη με γενικό τίτλο «Μαniera Greca», χωρισμένη σε δύο μέρη: α) τι ήταν το βυζάντιο, και ποιά η συνεισφορά του στην ευρωπαϊκή Ιστορία, και β) ποιά η συμβολή της βυζαντινής ζωγραφικής στη μοντέρνα Ευρωπαϊκή τέχνη.

 

Σκοπός του πρώτου μέρους, το οποίο παρουσιάζουμε σήμερα, είναι να στοιχειοθετηθεί η παραπληροφόρηση εις βάρος της πραγματικότητας του βυζαντινού (όπως τον ονομάζουμε σήμερα) κόσμου, και να τεκμηριωθεί η ελληνικότητα και η προσφορά του στη δυτική παιδεία και σκέψη.

 

Το Άσμα Ασμάτων και η θεία Αγάπη

π. Πλακίδας Ντεσέιγ

 
Στη μνήμη του παπα-Εφραίμ από τα Κατουνάκια
Το Άσμα Ασμάτων είναι το κόσμημα της Παλαιάς Διαθήκης και, μαζί με το Ευαγγέλιο του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, το κέντρο της θείας Αποκάλυψης.
 
Περιέχει ένα συγκλονιστ...
Το ανέλπιστο στην επιστήμη

Ευάγγελος Μπάρτζης*

 
«Αν δεν ελπίζεις δεν θα βρεις το ανέλπιστο, γιατί είναι ανεξερεύνητο και απροσπέλαστο», Ηράκλειτος
 
Πότε η επιστήμη προσεγγίζει επικίνδυνα στην αποβλάκωση; Όταν επαναπαύεται σε βεβαιότητες, ξεπέφτοντας στο επίπεδο ...
π. Ν. Λουδοβίκος: Ο Πολιτισμός είναι η «σάρκα» της Θεολογίας μας

Ο πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος Λουδοβίκος, Καθηγητής της Ανωτάτης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης μιλάει για την συνάντηση και σχέση Θεολογίας και Πολιτισμού και πώς αυτή αποτυπώνεται μέσα από το ακαδημαϊκό και επιστημονικό πρόγραμμα των Ανώτ...

«Μέχρι το Θαύμα» To The Wonder
Γιάννης Σμοΐλης
 
Σκηνοθεσία: Τέρενς Μάλικ
Παίζουν: Μπεν Άφλεκ, Όλγα Κουριλένκο, Ρέιτσελ Μακ Άνταμς, Χαβιέρ Μπαρδέμ
Διάρκεια: 112′
Μεταφρασμένος τίτλος: «Μέχρι το Θαύμα»
 
Μπορεί ένας άθεος να συμμεριστεί τους θρησκευτικούς προβλημ...

Ζητεῖται ἡ γνώμη σας, κύριε Ἐλύτη, ἡ ἐντελῶς ἀνεπιφύλακτη καί ἀδέσμευτη, ἐπάνω σέ ὅ,τι θεωρεῖτε ὡς τήν πιό κεφαλαιώδη κακοδαιμονία τοῦ τόπου. Ἀπό τί κυρίως πάσχουμε καί τί πρωτίστως μᾶς λείπει; Ποιά θά ὀνομάζατε «πρώτη μάστιγα» τῆς νεοελληνικῆς ζωῆς;

Ἀπό τί πάσχουμε κυρίως; Θά σᾶς τό πῶ ἀμέσως: ἀπό μιά μόνιμο, πλήρη, καί κακοήθη ἀσυμφωνία μεταξύ τοῦ πνεύματος τῆς ἑκάστοτε ἡγεσίας μας καί τοῦ «ἤθους» πού χαρακτηρίζει τόν βαθύτερο ψυχικό πολιτισμό τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ στό σύνολο του!

Ἄ! Ἀρχίσαμε!… Μόνιμος, πλήρης καί κακοήθης ἀσυμφωνία!…
Βεβαίως! Ἀλλ᾿ ἀφῆστε με νά συνεχίσω. Αὐτή ἡ ασυμφωνία δέν εἶναι μιά συγκεκριμένη κακοδαιμονία, εἶναι, ὃμως, μιά αἰτία πού ἐξηγεῖ ὃλες τίς κακοδαιμονίες, μικρές καί μεγάλες, τοῦ τόπου αὐτοῦ. Ἀπό τήν ἡμέρα πού ἔγινε ἡ Ἑλλάδα κράτος ἕως σήμερα, οἱ πολιτικές πράξεις, θά ἔλεγε κανένας, ὅτι σχεδιάζονται καί ἐκτελοῦνται ἐρήμην τῶν ἀντιλήψεων γιά τή ζωή, καί γενικότερα τῶν ἰδανικῶν πού εἶχε διαμορφώσει ὁ Ἑλληνισμός μέσα στήν ὑγιή κοινοτική του ὀργάνωση καί στήν παράδοση τῶν μεγάλων ἀγώνων γιά τήν άνεξαρτησία του. Ἡ φωνή  τοῦ  Μακρυγιάννη δέν ἔχει χάσει, οὔτε σήμερα ἀκόμη, τήν ἐπικαιρότητά της. Σημειῶστε ὅτι δέν βλέπω τό πρόβλημα ἀπό τήν ἀποκλειστική κοινωνική του πλευρά, οὔτε κάνω δημοκοπία.
Δημοκοπία ἀσφαλῶς ὄχι. Πολιτική, ὅμως, ναί. Τό ἐντοπίζετε, δηλαδή, [τό πρόβλημα] κυρίως μέσα στόν χώρο τῆς πολιτικῆς – ἤ κάνω λάθος; Στό κέντρο μάλιστα τοῦ δικοῦ της χώρου. Ἐκεῖ μᾶς πάει τό πρόβλημα πού θέσατε, τῶν σχέσεων μεταξύ λαοῦ καί ἡγεσίας.
Μά ναί. Γιατί εἶναι βασικό. Εἶναι πρῶτο… κι ἄς εἶμαι ποιητής, ἐγώ πού τό λέω, μακριά πάντα ἀπό τήν «πολιτική». Κοιτάξτε: ὁ λαός αὐτός κατά κανόνα ἐκλέγει τήν ἡγεσία του. Καί ὅμως, ὅταν αὐτή ἀναλάβει τήν εὐθύνη τῆς ἐξουσίας –εἴτε τήν ἀριστοκρατία ἐκπροσωπεῖ εἴτε τήν ἀστική τάξη εἴτε τό προλεταριάτο–, κατά ἕναν μυστηριώδη τρόπο ἀποξενώνεται ἀπό τή βάση πού τήν ἀνέδειξε, καί ἐνεργεῖ σάν νά βρισκόταν στό Τέξας ἤ στό Οὐζμπεκιστάν!

Στό Τέξας καί στό Οὐζμπεκιστάν; Ποιητικές χῶρες!… Ἤ μήπως θέλετε νά πεῖτε: «Σάν νά βρισκόταν στή χώρα τοῦ ἑκάστοτε ρυθμιστικοῦ ‘‘ξένου παράγοντος’’; Τοῦ ἑκάστοτε… ‘‘προστάτου’’ μας;» Μήπως ἐκεῖ ἀκριβῶς ἔγκειται τό κακό;
Τό εἶπα μέ τρόπο, ἀλλά βλέπω ὅτι τό θέλετε γυμνό. Καί δέν ἔχω ἀντίρρηση νά τό ξαναπῶ φανερά, καί πιό ἔντονα: ἕνας ἀπό τούς κυριότερους παράγοντες τῶν «παρεκκλίσεων» τῆς ἡγεσίας ἀπό τό ἦθος τοῦ λαοῦ μας, εἶναι ἡ ἐκ τοῦ ἀφανοῦς καί ἐκ τῶν ἔξω «προστατευτική» κατεύθυνση. Ἀποτέλεσμα καί αὐτό τῆς ἀπώλειας τοῦ ἕρματος, τῆς «παράδοσης». Ἀντιλαμβάνομαι ὅτι στήν ἐποχή μας ἡ ἀλληλεξάρτηση τῶν ἐθνοτήτων εἶναι τόση, πού ἡ πολιτική δέν μπορεῖ ν᾿ ἀγνοήσει, ὥς ἕναν βαθμό, αὐτό πού θά λέγαμε «γενικότερη σκοπιμότητα». Ὅμως, ὑπάρχει τεράστια διαφορά ἀνάμεσα στήν «προσαρμοστική πολιτική» καί στή δουλοπρέπεια! Αὐτό εἶναι τό πιό εὐαίσθητο σημεῖο τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, «τό τιμιώτατόν του»! Καί αὐτό τοῦ καταπατοῦν συνεχῶς, κατά τόν ἐξοργιστικότερο τρόπο, οἱ ἐκπρόσωποί του στήν ἐπίσημη διεθνῆ σκηνή!
Κι ὁ «ἐπίσημος» ὅρος τῆς δουλοπρέπειας αὐτῆς, κύριε Ἐλύτη; Μήπως εἶναι ὑποκριτικότερος ἀπ᾿  τό «προσαρμοστική πολιτική»; Ἐξοργιστικότερος;
Δέν μ᾿ ἐνδιαφέρει ὁ ἐπίσημος ὅρος τῆς δουλοπρέπειας. Μ᾿ ἐνδιαφέρει ἡ οὐσία. Κι ἐκεῖνο πού ξέρω εἶναι ὅτι μ᾿ αὐτά καί μ’ αὐτά ἐφτάσαμε σέ κάτι πού θά μοῦ ἐπιτρέψετε νά ὀνομάσω «ψευδοφάνεια». Ἔχουμε, δηλαδή, τήν τάση νά παρουσιαζόμαστε διαρκῶς διαφορετικοί απ’ ὅ,τι πραγματικά εἴμαστε. Καί δέν ὑπάρχει ἀσφαλέστερος δρόμος πρός τήν ἀποτυχία, εἴτε σάν ἄτομο σταδιοδρομεῖς εἴτε σάν σύνολο, ἀπό τήν ἔλλειψη τῆς γνησιότητας. Τό κακό πάει πολύ μακριά. Ὅλα τά διοικητικά μας συστήματα, οἱ κοινωνικοί μας θεσμοί, τά ἐκπαιδευτικά μας προγράμματα, ἀρχῆς γενομένης ἀπό τούς Βαυαρούς, πάρθηκαν μέ προχειρότατο τρόπο ἀπό ἔξω, καί κόπηκαν καί ράφτηκαν ὅπως ὅπως ἐπάνω σ᾿ ἕνα σῶμα μέ ἄλλες διαστάσεις καί ἄλλους ὅρους ἀναπνοῆς.

«Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΠΕΤΥΧΕ ΩΣ ΓΕΝΟΣ ΑΛΛ᾿ ΑΠΕΤΥΧΕ ΩΣ ΚΡΑΤΟΣ»

Ὥστε, λοιπόν, ζητᾶτε «δικούς μας ὅρους ἀναπνοῆς»!
Ναί. Καί δέν πρόκειται βέβαια γιά «προγονοπληξία». Τά λέω, ἄλλωστε, αὐτά ἐγώ πού, σ᾿ ἕναν τομέα ὅπως ὁ δικός μου, κήρυξα μέ φανατισμό τήν ἀνάγκη τῆς ἐπικοινωνίας μας μέ τό διεθνές πνεῦμα, καί πού σήμερα μέ ἐμπιστοσύνη ἀποβλέπω στή διαμόρφωση ἑνός ἑνιαίου εύρωπαϊκοῦ σχήματος, ὅπου νά ἔχει τή θέση της ἡ Ἑλλάδα. Μέ τή διαφορά ὅτι ὁ μηχανισμός τῆς ἀφομοιώσεως τῶν στοιχείων τῆς προόδου πρέπει νά λειτουργεῖ σωστά, καί νά βασίζεται σέ μιά γερή καί φυσιολογικά ἀναπτυγμένη παιδεία. Ἐνῶ σ’ ἐμᾶς, ὄχι μόνον δέν λειτουργεῖ σωστά, ἀλλά δέν ὑπάρχει κἄν ὁ μηχανισμός αὐτός γιά νά λειτουργήσει! Καί μέ τή διαφορά ἀκόμη ὅτι, ἐκτός ἀπό ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις, ἡ ἡγετική μας τάξη, στό κεφάλαιο τῆς ἑλληνικῆς παιδείας, ἔχει μαῦρα μεσάνυχτα! Κοιτάξετε μέ προσοχή τά ἔντυπα πού εκδίδει ἡ ἴδια, ἤ πού προτιμᾶ νά διαβάζει, τά διαμερίσματα ὅπου κατοικεῖ, τίς διασκεδάσεις πού κάνει, τή στάση της ἀπέναντι στή ζωή. Οὔτε μιά σταγόνα γνησιότητας! Πῶς θέλετε, λοιπόν, ν᾿ ἀναθρέψει σωστά τή νέα γενιά; Ἀπό τά πρῶτα διαβάσματα πού θά κάνει ἕνα παιδί ὥς τά διάφορα στοιχεῖα πού θά συναντήσει στό καθημερινό του περιβάλλον, καί πού θά διαμορφώσουν τό γοῦστο του, μιά συνεχής καί άδιάκοπη πλαστογραφία καί τίποτε ἄλλο!
Θά μοῦ πεῖτε: εἶσαι λογοτέχνης, καλαμαράς, καί βλέπεις τά πράγματα ἀπό τή μεριά πού σέ πονᾶνε. Ὄχι, καθόλου! Καί νά μοῦ έπιτρέψετε νά ἐπιμείνω. Ὅλα τά ἄλλα κακά πού θά μποροῦσα νά καταγγείλω –ἡ ἔλλειψη οὐσιαστικῆς ἀποκεντρώσεως καί αὐτοδιοικήσεως, ἡ ἔλλειψη προγραμματισμοῦ γιά τήν πλουτοπαραγωγική ἀνάπτυξη τῆς χώρας, ἀκόμη καί ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο ἀσκεῖται ἡ ἐξωτερική μας πολιτική– εἶναι ζητήματα βαθύτερης ἑλληνικῆς παιδείας! Ἀπό τήν ἄποψη ὅτι μόνον αυτή μπορεῖ νά προικίσει ἕναν ἡγέτη μέ τήν ἀπαραίτητη εὐαισθησία πού χρειάζεται γιά νά ἐνστερνιστεῖ, καί ἀντιστοίχως νά ἀποδώσει, τό ἦθος τοῦ λαοῦ. Γιατί αὐτός ὁ λαός, πού τήν ἔννοιά του τήν ἔχουμε παραμορφώσει σέ σημεῖο νά μήν τήν ἀναγνωρίζουμε, αὐτός ἔχει φτιάξει ὅ,τι καλό ὑπάρχει – ἄν ὑπάρχει κάτι καλό σ᾿ αὐτόν τόν τόπο! Καί αὐτός, στίς ὧρες τοῦ κινδύνου, καί στό πεῖσμα τῆς συστηματικῆς ἡττοπαθείας τῶν ἀρχηγῶν του, αἴρεται, χάρη σ᾿ ἕναν ἀόρατο, εὐλογημένο μηχανισμό, στά ὕψη πού ἀπαιτεῖ τό θαῦμα!
Ὅσο, λοιπόν, καί ἄν εἶναι λυπηρό, πρέπει νά τό πῶ: ὁ Ἑλληνισμός, γιά τήν ὥρα τουλάχιστον, ἐπέτυχε ὡς γένος, ἀλλ᾿ ἀπέτυχε ὡς κράτος! Καί παρακαλῶ νύχτα μέρα τόν Θεό, καί τό μέλλον, νά μέ διαψεύσουν.
Πρίν κλείσομε, κύριε Ἐλύτη, τη συνέντευξη, κάτι πού ἐθίξατε στήν ἀρχή, τό τῆς παλαιᾶς ὑγιοῦς κοινοτικῆς ὀργανώσεως τοῦ λαοῦ μας, πού ἔχει χαθεῖ πιά, πῶς νομίζετε ὅτι θά μποροῦσε ν’ ἀναβιώσει; «Αν κατεβάλλετο προσπάθεια», πρός ποιά κατεύθυνση;
Σέ μιάν ἀναβίωση αὐθεντική δέν εἶναι δυνατόν πιά νά ἐλπίζουμε – ἀλίμονο! Ἑκατόν τριάντα καί πλέον ἔτη ἀχρησίας εἶναι ἀρκετά γιά ν᾿ ἀτροφήσουν ἀκόμη καί οἱ πιό ζωντανοί θεσμοί. Ὡστόσο, ὑπάρχει τρόπος νά πλησιάσουμε, μέ σωφροσύνη καί μελέτη, στή λύση τοῦ προβλήματος, καί αὐτό σαφώς πρός τήν πλευρά τῆς αὐτοδιοικήσεως, μέ τήν πιό αὐστηρή της ἔννοια.
Δέν εἶμαι ἀρμόδιος βέβαια νά σᾶς προτείνω σχέδια. Θά ἤθελα μόνο νά κάνω δύο παρατηρήσεις: ἡ μία εἶναι ὅτι κάθε ἀπόπειρα πρός τήν κατεύθυνση αὐτή θά πρέπει νά βασιστεῖ στή φυσική καί ἱστορική διαίρεση τῆς χώρας σέ μεγάλα διαμερίσματα, πού εἶναι μιά πραγματικότητα δοσμένη, καί ὄχι στή θεωρητική τῆς γεωοικονομίας, ὅπως ἄκουσα νά ὑποστηρίζεται ἀπό πολλούς. Θά εἶναι μεγάλο σφάλμα νά παραγνωριστοῦν οἱ ψυχολογικοί παράγοντες, ἀπό τούς ὁποίους πολλές φορές ἐξαρτᾶται τό μεγαλύτερο μέρος της ἐπιτυχίας. Ἡ ἄλλη παρατήρηση εἶναι ὅτι τά μεγάλα αὐτά διαμερίσματα (μέσα στά ἑλληνικά μέτρα πάντοτε) θά πρέπει νά ὑποδιαιρεθοῦν σέ πολλές μικρές μονάδες, στενότερες καί ἀπό τήν ἐπαρχία, μέ ἀρχές δικές τους καί μέ τή δυνατότητα γιά κοινοπραξίες, προπάντων σέ ὅ,τι ἀφορᾶ τή γεωργία. Γιατί ὁ πρῶτος ἀντικειμενικός σκοπός εἶναι νά λυτρωθεῖ ὁ πολίτης ἀπό τό «ταμπού» τῆς ἐξουσίας! Καί θά λυτρωθεῖ μόνον ἄν ἔχει τρόπο νά παρακολουθεῖ ἀπό κοντά ποῦ καί πῶς ἀξιοποιοῦνται οἱ θυσίες του, οἰκονομικές καί ἄλλες, πού σήμερα καταβροχθίζονται ἀπό ἕνα μακρινό καί ἀόρατο Φάντασμα.

 

*Συνέντευξη που έδωσε ο Οδυσσέας Ελύτης στον Ρένο Αποστολίδη στην Ἐφημερίδα Ἐλευθερία στις 15 Ιουνίου του 1958

πηγή:http://ardin-rixi.gr/archives/6101, Ἀπό τό βιβλίο Ὁδυσσέας Ἐλύτης, Σύν τοῖς ἄλλοις, ἐκδόσεις Ὕψιλον, 2011.

People in this conversation

  • Γιώργος Καστρινάκης

    Είναι κι ετούτη μια άποψη: Ότι μου φταίνε πάντα οι δομές. (Ή, το σύστημα.) Μόνο που όταν είμαι_ ο λ ό κ λ η ρ ο ς_ λαός, που καταγγέλλω τό… είναι μου, τότε το μόνο που μπορεί να συμβαίνει είναι πως – αντί να λύνω προβλήματα – προκρίνω να κλαίγομαι.

    Ο Ελύτης δείχνει να το κατάλαβε εγκαίρως αυτό. Εξ ού και, τη συγκεκριμένη συνέντευξη, δεν την περιέλαβε ούτε στα «Ανοιχτά χαρτιά» ούτε στo «Εν λευκώ» – τις συλλογές των πεζών του.
    Είναι χρήσιμη, διευκρινίζω, η αποδελτίωσή της. Αλλά είναι χρήσιμη κυρίως για να γνωρίζουμε ποια, εν τέλει, δ ε ν_ ή τ α ν_ η άποψη ενός ανθρώπου που ήξερε (ιδού) να_ δ ι α κ ρ ί ν ε ι_ ανάμεσα στο σεβασμό προς το λαό, από τη μία πλευρά, και την κολακεία στις αποτυχίες του, από την άλλη.

    0 Like
  • Aλέξανδρος Ν.

    Κύριε Καστρινάκη, πιστεύετε ότι πρέπει να ξεκινα κανείς από την αρχή ή από το τέλος; Αν συμφωνείτε ότι πρέπει να ξεκινά από την αρχή, τότε ποιά θεωρείτε την αφετηρία των δεινών της συλλογικής μας ζωής; Τον λαό ή την εξουσία; Ποιός είναι χειρότερος, ποιός είναι εκείνος που διαφθείρει τον άλλον, σε μία σχέση στην οποία αυτονόητα έχουν και οι δύο ευθύνη, αλλά ίση ή; Αν το μεγαλύτερο εκ των δύο προβλημάτων είναι η εξουσία, και αυτό αποδεικνύεται εύκολα, τότε το να συντασσόμαστε με την εξουσία στον λιθοβολισμό του λαού, μάλλον για ελιτισμό συντηρητικό μου κάνει (συντηρητικό, γιατί δεν θέλει να υπερβεί το αδιέξοδο, παρά να αναζητά ευθύνες) παρά για ειλικρίνεια. Ακόμη και ηθικά αν το δει κανείς, η κολακεία της εξουσίας είναι κάπως πιο επιλήψιμη από την (πάντως επιλήψιμη) κολακεία του λαού.

    0 Like
  • Γιώργος Καστρινάκης

    Το σχόλιό σας προτείνει (και υλοποιεί) τη μετάθεση της συζήτησης σε επίπεδο (επί λέξει) ηθικό.

    Επί του οποίου και δεν δυσκολεύεστε να καταγγείλετε την αποκλίνουσα από την δική σας άποψη επί ελιτισμώ, συντηρητισμώ, απουσία ειλικρίνειας, απουσία βούλησης για υπέρβαση του αδιεξόδου, λιθοβολισμώ του λαού, κολακεία της εξουσίας.

    Ένας άνθρωπος – σα να λέμε – που διαφοροποιείται από την οπτική σας, δεν μπορεί παρά να είναι ένας άνθρωπος (με μια λέξη) κακός. Εν προκειμένω λοιπόν, εγώ. Δεν διαμαρτύρομαι: Σας ρωτώ μόνο αν αντιληφθήκατε ότι αυτό είπατε.

    Διότι, αν τυχόν δεν αντιληφθήκατε αυτό που γράψατε, τότε ίσως να συμβαίνει και ότι δεν αντιληφθήκατε αυτό που διαβάσατε – ως άποψή μου.

    0 Like
  • Κόλλας Αντώνης

    Κύριε Καστρινάκη, αν θα μπορούσατε να διευκρινήσετε τα εξής:

    α) Η διαπίστωση ότι ο Ελύτης κατάλαβε κάτι εγκαίρως και οι λόγοι για τους οποίους \"λογόκρινε\" αργότερα τον εαυτό του, είναι κάτι που προκύπτει από δηλώσεις του ιδίου ή κάποια στοιχεία ή πρόκειται για μια καθαρά δική σας \"προσωμοίωση\" της σκέψης του ποιητή;

    β) Όταν μιλάτε για τις αποτυχίες του λαού, αναφέρεστε στην εποχή της συνέντευξης ή ανάγετε τα συμπεράσματά σας στη σημερινή μας εποχή;

    γ) Πώς ορίζετε τις έννοιες επιτυχία ή αποτυχία ενός λαού; Όταν ας πούμε ο Ελύτης αποδίδει την επίτευξη κάθε καλού στη δράση του λαού και όχι των ηγεσιών του, αποφεύγει συνειδητά ή ασυνείδητα - ωστόσο εύστοχα - να αναπτύξει τις σκέψεις του υπό όρους επιτυχίας / αποτυχίας. Δε δέχεστε ότι είναι κάπως παρακινδυνευμένο να προσωποποιούμε ένα ολόκληρο λαό και να του αποδίδουμε ιδιότητες;

    0 Like

Leave your comments

Post comment as a guest

0
Your comments are subjected to administrator's moderation.
terms and condition.

Ελλάδα - Ιστορία - Γεωπολιτική

Οι χρήσιμοι ηλίθιοι του «προλεταριακού ανεθνισμού»

Γιάννης Παπαμιχαήλ 

 
Ο πολιτικός «ρεαλισμός» μας επιβάλλει να διαπιστώσουμε, ίσως όχι ακριβώς το «τέλος της Ιστορίας», αλλά οπωσδήποτε ότι στις σύγχρονες Δυτικές κοινωνίες το πάλαι ποτέ πατρ...

Φιλοσοφία - Επιστημολογία

Γιὰ τὸν πλοῦτο τοῦ νοήματος

Γιώργος Πανταζόπουλος

 
Κάθε θεωρητικὴ προσπάθεια νὰ ἀρθρώσουμε λόγο γιὰ τὴν ἔννοια τοῦ μηδενὸς προσκρούει στὸ φαινομενικῶς λογικὸ ἐμπόδιο τῆς ἀνυπαρξίας τοῦ σημαινόμενου στὸ ὁποῖο παραπέμπει...

Κοινωνία - Οικονομία 

Χ. Ναξάκης: Ξύστε έναν αλτρουιστή και θα βρείτε έναν υποκριτή

Χάρης Ναξάκης

 
Ο Φρανς ντε Βάαλ είναι ίσως ο κορυφαίος σήμερα ερευνητής της συμπεριφοράς των πρωτευόντων.
 
Στο βιβλίο του «Πρωτεύοντα και φιλόσοφοι, πώς εξελίχθηκε η ηθική», εκδόσεις Αλ...
 

Θεολογία

Δ. Πεπόνης: Ένδεκα επισημάνσεις σχετικά με την διχοτομία «κοσμικού-θρησκευτικού» ή περί «εκκοσμίκευσης»

Δημήτρης Β. Πεπόνης

 
1. Ο διαχωρισμός ή η διχοτομία «κοσμικού-θρησκευτικού» αποτέλεσε μια από τις ιδρυτικές ιδέες του λεγόμενου μοντέρνου κόσμου. Προς το συμφέρον της ειρήνης και της αστικής...

περί Τέχνης ο Λόγος

Τ. Σ. ΕΛΙΟΤ: Στο κατώφλι της ζωής

Αλέξανδρος Στεργιόπουλος

 
Ο ποιητής που βλέπει το τέλος του κόσμου πριν το τέλος του χρόνου. Ο ποιητής που ανακαλύπτει την αιτία πίσω από τη δημιουργία του. Ο ποιητής που αποκάλυψε τη δύναμη...

H ομορφιά θα σώσει τον κόσμο

Π. Εὐδοκίμωφ: Ἡ βιβλικὴ ἄποψη τῆς ὡραιότητος

Παῦλος Εὐδοκίμωφ

 
Τὸ ὡραῖο εἶναι ἡ λαμπρότης τοῦ ἀληθινοῦ, ἔλεγε ὁ Πλάτων: βε­βαίωση ποὺ τὸ δαιμόνιο τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας συμπλήρωσε ἀφοῦ ἐπινόησε ἕνα μοναδικὸ ὅρο, τὴν καλοκαγαθία, ποὺ κάν...
   

Κοσμολογία - Διαδίκτυο - Χάος

Αναζητώντας την προέλευση του Σύμπαντος: ύδωρ, άπειρον και αήρ

Κωνσταντίνος Καλαχάνης

 

Κατά την Προσωκρατική περίοδο της ελληνικής φιλοσοφίας διατυπώθηκαν πολλές απόψεις για την προέλευση του Σύμπαντος, οι οποίες εκκινούσαν είτε από την αποδοχή πολλών α...

Βιολογία - Ψυχολογία - Εγκέφαλος

Ο Αη Βασίλης του μύθου και της πιάτσας*

Κώστας Χρ. Σπίγγος

 

Η διαφωτιστική ατζέντα, με αιχμή την ψυχανάλυση, έφερε στην επιφάνεια και έκανε αποδεκτές τις απ-άνθρωπες ορμές που όλοι μπορεί να έχουμε θρέψει μέσα μας. Καταναλώνοντας ...

Επιστήμη vs Θρησκεία;

Φ. Σέρραρντ: Μία μοναδική ενιαία επιστήμη

Φίλιππος Σέρραρντ

 
Η πτώση μπορεί να εννοηθεί καλύτερα όχι ως μία ηθική παρεκτροπή ή κάθοδος σε κατάσταση σαρκική, αλλά ως ένα δράμα της γνώσης, ως μία εξάρθρωση και αποδόμηση της συνείδησής...

Τρόπος ζωής - Ανθρώπινες σχέσεις

Δ. Σαββόπουλος: Τὰ Ἑλληνικὰ ὡς τραγούδι

Διονύσης Σαββόπουλος

 
Τὰ ἑλληνικὰ εἶναι τραγούδι, ὄχι ἁπλῶς καὶ μόνον ἐπειδὴ ἡ ἐκφορά τους διαθέτει πλούσιο κυματισμό· κι ἄλλες γλῶσσες ἠχοῦν ὄμορφα. Τὰ ἰταλικὰ π.χ. δὲν ὑστεροῦν ἀπ᾿ αὐτῆς τ...

Kινηματογράφος

Ο κινηματογράφος ως αυτόνομη μορφή τέχνης

Άγγελος Αλετράς

 
Στο σύντομο άρθρο που ακολουθεί θα επιχειρηθεί μια αισθητική και ιστορική ανασκόπηση ορισμένων ζητημάτων γύρω από την ίδια τη φύση του κινηματογράφου ως αυτόνομης τέχνης, έτ...

 

Ἐτικέτες Συγγραφέων

Agamben   Alicin   Badiou   Barth   Bell   Berdyaef   Breck   Buntig   Chesterton   Clement Steiner   Dworkin   Elliot   Ellul   Evdokimov   Heidegger   Lacan   Lash   LeGoff   Lepeltier   Levinas   Losky   Malson   McGilchrist   Muse   Orwell   Pastoureau   Polony   Popper   Postman   Rawls   Rifkin   Sherrard   Skolimowski   Smith   Solzhenitsyn   Swartz   Szazs   Tarkofsky   Unger   Weil   Zirar   Zoja   Αγγελής Δ.   Αμάραντος Σ.   Ανδρουλιδάκης Α.   Ανδρουλιδάκης Κ.   Αρανίτσης Ε.   Βακαλόπουλος Χρ.   Βαμβουνάκη Μ.   Βαρδής Μ.   Βαρθαλίτης Γ.   Βιρβιδάκης Στ.   Βραχνός Κ.   Γεωργίου Θ.   Γρηγοράτος Μ.   Δανέζης Μ.   Διαμαντής Α.   Ζάχος Κ.   Ζιώγας Απ.   Ζουράρις Κ.   Ζώης Ι.   Ιωάννου Δ.   Ιωαννίδης Γ.   Καλογερόπουλος Α.   Καραμπελιάς Γ.   Καστρινάκης Γ.   Κατρούτσος Χρ.   Κιουρτσάκης Γ   Κομνηνός Στ.   Κονδύλης Π.   Κοροβίνης Β.   Κοσμόπουλος Δ.   Κουτρούλης Σ.   Κουτσουρέλης Κ.   Κούκος Σ.   Κυριαζόπουλος Σ.   Κωνσταντούδης Β.   Κόσσυβα Σ.   Λυγερός Ν.   Μαλεβίτσης Χ.   Μανουσέλης Σ.   Μαυρίδης Ν.   Μαυρόπουλος Δ.   Μητραλέξης Σ.   Μπάρλας Γ.   Μπαλτάς Δ.   Μπλάθρας Κ.   Ναξάκης Χ.   Νευροκοπλή B.   Ντόκος Γ.   Ξυδάκης Ν.   Παντούλας Θ.   Παπαγιάννης Α.   Παπαθανασίου Θ.   Παπαναγιώτου Ι.   Πρεβελάκης Γ.Σ.   Προγκίδης Λ.   Ροδίτης Α.   Σακελλαρίου Μ.   Σαλεμής Γ.   Σκλήρης Δ.   Σουφλέρης Στ.   Σταματελόπουλος Λ.   Σταυρόπουλος Β.   Σχοινάς Φ.   Τάσης Θ.   Τσιρόπουλος Κ.   Τσιτσίγκος Σ.   Φαραντάκης Π.   Φεραίος Χ.   Χαραλαμπίδης Κ.   Χατζηαντωνίου Κ.   π. Γιάγκου Β.   π. Γκανάς Ε.   π. Γοντικάκης Β.   π. Ζηζιούλας Ι.   π. Θερμός Β.   π. Παπαδόπουλος Χαρ.   π. Φάρος Φ.   JoelLipman.Com

Εισάγετε έγκυρο email για την εβδομαδιαία ενημέρωση. (Ελέγχετε τα spam ή τα promotion emails σας)
Η εβδομαδιαία αντιφωνική επισκόπηση καταχωρείται συνήθως στα spam ή στα promotion emails σας.
Βασίλης Μούσκουρης
Πολύ σωστή και λεπτή προσέγγιση. Οι ιδιοτελείς αλτρουιστές, που είναι αμέτρητοι ανάμεσά μας, εκμεταλ...
Άρης Νούλης
Νηφάλια και μεθοδική προσέγγιση του "καυτού" θέματος της θρησκείας και θα 'θελα να ευχαριστήσω τον κ...
Βασιλης Κολλιας
Κάποιες διορθώσεις και προσθήκες για όποιον ενδιαφέρεται

1. Η θέση του project στο twitter εχει α...
Κώστας Χρυσικάκης
Αγαπητέ Κε Αγγελή, Διάβασα τό πολύ ενδιαφέρων καί εμπεριστατωμένο άρθρο σας καί ζητώ τήν βοήθειά σας...
Φώτης Σχοινᾶς
Ἐξαιρετικό και ἄκρως διαφωτιστικό το ἄρθρο τοῦ καθ. κ. Κώστα Θεολόγου. Ιδιαίτερης σημασίας ἡ διάκρισ...
Άρης Νούλης
Πρώτ' απ' όλα, κύριε Στεργιόπουλε, σ' ευχαριστώ που κατόρθωσες με την σύντομη αλλά ουσιαστική παρουσ...
Γιῶργος Καστρινάκης
Ἂν τυχὸν διανύαμε περίοδο ἀκμῆς, ἡ μελέτη αὐτὴ τοῦ Διονύση Σαββόπουλου θὰ εἶχε, πρῶτα πρῶτα, ἀναγνωρ...
Παναγιώτης Φ. Δημητρίου
Aπό σεβασμό και μόνο στην ηλικία του γηραιού πλέον Σαββόπουλου ΔΕΝ θα χρησιμοποιήσω τις λέξεις φληνα...
Βασίλειος Κατζικάς
Συγχαρητήρια στον τραγουδοποιό, δημιουργό, καλλιτέχνη, μουσικό, τραγουδιστή, επίτιμο καθηγητή, άνθρω...
Δημήτριος Γ. Παναγιωτίδης
Κύριοι, αν δεν κάνω λάθος, να κάνω μια αντικειμενική παρατήρηση: Ένα αιώνα μετά την βιομηχανική επαν...