Πρωτοσέλιδα

Ἡ αἰωνιότητα τῆς κολάσεως

 Φώτιος Σχοινᾶς

Στήν παροῦσα ἐργασία μας θά ἀναφερθοῦμε στήν αἰωνιότητα τῆς κολάσεως. Τό ζήτημα εἶναι κρίσιμο καί νευραλγικό καί ἤγειρε πολλές συζητήσεις στήν Ἐκκλησιαστική ἱστορία. Μάλιστα καί στίς ἡμέρες μας ὁρισμένοι σύγχρονοι θεολόγοι, ἤ θεολογοῦντες, ἰσχυρίζονται ὅτι τό αἰώνιον, τό ἀτελεύτητον τῆς κολάσεως ἀντιβαίνει στήν παναγαθότητα τοῦ Θεοῦ. Ὁ Θεός μέ τήν ἀσύλληπτη ἀγαθότητά του, ἰσχυρίζονται, στό τέλος θά σώσει, θά ἀποκαταστήσει τούς πάντες. Μέ τήν παροῦσα ἐργασία θέλω νά διατυπώσω ὁρισμένες σκέψεις γιά τήν αἰωνιότητα τῆς κολάσεως–βασικά ὄχι δικές μου, ἀλλά τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, καί δή τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ. 

Κατ ̓ἀρχήν τό ζήτημα τῆς αἰων...

 

Χρ. Γιανναράς: Οι αγνοούμενοι και οι αγνοούντες

Χρήστος Γιανναράς

[...Στην προοπτική της θυσίας για την πατρίδα παραμένει η προσφορά τους για κάποιο άλλο όραμα...]

[...Υπήρχε κάτι που χωρίς αυτό η ζωή τους δεν είχε νόημα...]

 

Από την έκθεση «Αγνοούμενοι: στη σκιά της απουσίας τους» στην μνήμ...

Γλωσσάριο ΟΑΣΕ  για προσβολή λέξεων με σημασία

Κυριάκος Χαραλαμπίδης

Όταν είδα τις «Λέξεις που έχουν σημασία», με τον ένστολο υπότιτλο «Γλωσσάριο για τη δημοσιογραφία στην Κύπρο», ένιωσα να εξίσταμαι και ν’ απορώ –καθότι ποιητής– και δεν ήξερα από ποιαν άκρη (ποιον στίχο) του μυαλού να πιαστώ....

Χρειαζόμαστε την αναλυτική φιλοσοφία;

Δημήτρης Γ.  Ιωάννου

Έχουμε στ’ αλήθεια ανάγκη την αναλυτική φιλοσοφία; Γιατί να μην μείνουμε στην ηπειρωτική; Θα ήταν άραγε πολύ να πούμε ότι η τελευταία απέτυχε σε πολλούς τομείς, και προπαντός στο ότι κατάντησε τελικά «Μεταφυσική»; Αυτό κατήγγε...

π. Π. Μινώπετρος: To πνεύμα του Αντρέι Ταρκόφσκι

π. Πέτρος Μινώπετρος

Εμβληματικός σκηνοθέτης του ρωσικού κινηματογράφου και κορυφαίος του 20ου αιώνα κατά τον Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, ο Αντρέι Ταρκόφσκυ γύρισε το 1966 την σημαντικότερη ίσως χριστιανική ταινία όλων των εποχών τον «Α...

Άρης Ζεπάτος

 

Οι Τούρκοι ήσαν ένας λαός νομαδικός, ο οποίος στα τέλη του 11ου αιώνα φάνηκε στα ανατολικά όρια της Μικράς Ασίας. Ενίκησαν το παρηκμασμένο βυζαντινό κράτος και εγκαταστάθηκαν ανάμεσα σ’ έναν πληθυσμό πολύ πιο προηγμένο πολιτιστικά απ’ αυτούς. Ίδρυσαν ηγεμονίες και βαθμιαία επεβλήθησαν. Εξ αρχής, διαμόρφωσαν μια κατάσταση όπου ο Τούρκος ήταν συνώνυμος με τον γενναίο πολεμιστή, ο οποίος ήταν ο φυσικός κυρίαρχος άλλων λαών. Ο κυρίαρχος αυτός ζούσε με τις εισφορές των ραγιάδων και μονοπωλούσε την εξουσία. Ανέπτυξε μια μεγάλη και σταθερή αυτοεκτίμηση, η οποία για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα δεν του επέτρεψε να επηρεασθεί ούτε κατ’ ελάχιστο από τις μεγάλες αξίες των λαών που είχε υποδουλώσει, ούτε από τις αξίες των ευρωπαϊκών λαών. Το ιδεώδες του κυρίαρχου πο­λεμιστή, μαζί με τα μεγάλα οικονομικά και ψυχολογικά οφέλη που συνεπαγόταν, σαγήνευ­σε μεγάλα τμήματα των υποδούλων λαών, οι οποίοι αντάλλαξαν τις σταυρωμένες αξίες τους με τη δυνατότητα για εξουσία, που έδινε η ιδιότητα του Τούρκου.

Δεδομένου ότι οι πρώτοι Τούρκοι που εισέβαλαν στη Μικρά Ασία ήταν πολύ λίγοι σε σχέση με τον γηγενή ελληνικό πληθυσμό, πολύ γρήγορα το σώμα του τουρκικού λαού απαρτίστηκε από Έλληνες, οι οποίοι, έπειτα από μια μακρά διαδικασία αλλοιώσεων και μεταλλαγών, κατέληξαν να προσχωρήσουν στον τουρκισμό. Η εθνογένεση των Τούρκων αποτέλεσε, ταυτοχρόνως, και την εξωτερική εκδήλωση του αρνητικού της εθνικής μας ψυχής. Η ελληνική ψυχή, αφού έφερε στον κόσμο, ως δώρο, την ατομική συνείδηση και διαφοροποίηση, ανακυκλώθηκε πάλι στην αμορφία της Ανατολής, παράγοντας τον «Τούρκο». Είχε προηγηθεί μια μακρά επώαση και χρειάστηκε η δράση ενός καταλύτη για να γεννηθεί μέσα στην ελληνική ψυχή ο «Τούρκος».

Οι Τούρκοι λοιπόν, σάρκα από τη σάρκα μας, απορροφημέ­νοι από τη μανία για κυριαρχία-εξουσία, έφτιαξαν μια μεγάλη αυτοκρατορία όπου οι ρόλοι ήταν καθορισμένοι με ακρίβεια και ακαμψία. Όσο η αυτοκρατορία επεκτεινόταν, η τουρκική συνείδηση του κυρίαρχου πολεμιστή εί­χε μια πλατιά πρακτική βάση να στηρίζεται. Όταν ξεκίνησε η αργόσυρτη συρρίκνωση της αυτοκρατορίας, η τουρκική αυτοεκτίμηση άρχισε να υφίσταται ρήγματα, αλλά η πραγματικότητα της ζωής στήριζε ακόμη τις απαιτήσεις της τουρκικής ψυχής. Ο Τούρκος, ακόμη κι αν ήταν φτωχός, απέναντι σε έναν πλούσιο χριστιανό διατηρούσε την αίσθηση της επιβολής και υπεροχής του. Ορισμένες βιαιότητες και αυθαιρεσίες έπειθαν χριστιανούς και Τούρκους για το ποιος έχει την εξουσία. Όμως, στο πέρασμα του χρόνου, διαμορφώθηκε μια κατάσταση που για την τουρκική ψυχή αποτελούσε οδυνηρή εμπειρία. Στην καρδιά του κράτους τους, στη Μικρά Ασία, τα χριστιανικά έθνη των Ελλήνων και των Αρμενίων, παρ’ όλο που ζούσαν κάτω από τη βία μιας ανεξέλεγκτης εξουσίας, παρ’ όλο που δεν είχαν καμιά διασφάλιση, προόδευσαν σε όλους τους τομείς της ζωής και βαθμιαία ανέλαβαν την οικονομική ηγεσία της χώρας. Έτσι, αποδείχθηκε πρακτικά στους Τούρκους ότι τα «ιδεώδη» της δύναμης και της κυριαρχίας δεν είναι στην πραγματικότητα η πραγματική δύναμη κι ότι οι περιφρονημένες αξίες των ραγιάδων, κατά παράξενο τρόπο, εγκλείουν μέσα τους δύναμη.

Στις αρχές του 20ού αιώνα, στη Μικρά Ασία, τα έθνη των ραγιάδων φαίνεται να θριαμβεύουν από κάθε άποψη. Η εμπειρία της μετατροπής των ραγιάδων σε πραγματικούς κυρίαρχους έθεσε επί τά­πητος το ζήτημα της αναθεώρησης των σαθρών βάσεων του εξουσιασμού και της κυριαρχίας, που έχει υιοθετήσει ως απόλυτη αξία η τουρκική ψυχή. Όμως, δυστυχώς, οι Τούρκοι δεν ήταν σε θέση να κάνουν βήματα προς αυτή την κατεύθυνση. Η απάντηση στη διαμορφούμενη υπεροχή των χριστιανών ήταν το πρόγραμμα των Νεοτούρκων, το οποίο προέβλεπε αδίστακτα τη φυσική εξόντωση όλων των χριστιανικών εθνών της Μικράς Ασίας. Το πρόγραμμα αυτό πραγματοποιήθηκε όχι μόνο εξ αιτίας της τουρκικής αγριότητας αλλά και εξαιτίας των δικών μας σοβαρών λαθών, που συνδέονται με την εγκατάλειψη, στην πράξη, των αξιών που θα ελευθέρωναν και θα έδιναν διέξοδο σε όλους τους λαούς της Μικράς Ασίας.
Ο Έλληνας είδε στον «Τούρκο» απλώς τον απο­τρόπαιο εχθρό κι όχι τον χαμένο εξ αίματος αδελφό, όπως είναι στην πραγματικότητα. Συνεπώς, όλες εκείνες οι κινήσεις για προσέγγιση και συνδυασμό παρελείφθησαν και οι Έλληνες στη Μικρά Ασία συνάντησαν την καθολική συσπείρωση του τουρκικού στοιχείου.Στις καινούργιες συνθήκες που διαμορφώνονται μετά τον αφανισμό των Ελλήνων και των Αρμενίων, η τουρκική ταυτότητα μπαίνει σε καταλυτική κρίση. Γιατί η έννοια «Τούρκος» υπάρχει μόνο σε σχέση με τον ραγιά. Αν ο ραγιάς δεν υπάρχει, τότε ούτε και ο Τούρκος υπάρχει. Γιατί ψυχολογικά ο Τούρκος, επειδή δεν ριζώνει σε πραγματικές αξίες, δεν είναι αυτόφωτος και αυτάρκης. Ο Τούρκος μπορεί να υπάρχει μόνο στο μέτρο που μπορεί να ασκεί το πάθος του εξουσιασμού, γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο λέμε ότι είναι εξαρτημένος και ετερόφωτος.
Γιατί, αν δεν κυριαρχεί, δεν μπορεί να ζει ήσυχα και ειρηνικά από την ικανοποίηση των δικών του έργων. Είναι εξαρτημένος από τον ραγιά.

Σ’ αυτήν την καταλυτική κατάσταση έχει μπει η τουρκική ψυχή και ζει με την αίσθηση της ασφυξίας. Εφ’ όσον δεν υπάρχουν οι παλιοί πατροπαράδοτοι ραγιάδες, πρέπει στη θέση τους κάποιες ομάδες μέσα στην ίδια την Τουρκία να γίνουν ραγιάδες. Έτσι, βλέπουμε τους Κούρδους, ιστορικά σύμμαχο και αδελφό έθνος με τους Τούρκους, σήμερα να έχουν γίνει θανάσιμοι εχθροί. Οι Αλεβίτες, οι πάσης φύσεως αριστεροί, τα κάτω στρώματα, η φιλελεύθερη διανόηση, η νεολαία των πόλεων, γίνονται οι σύγχρονοι ραγιάδες στην Τουρκία. Αυτή η κατάσταση δημιουργείται από την τάση του αδυσώπητου εξουσιασμού, η οποία έχει συναφθεί με την τουρκική ψυχή και αναγνωρίζεται ως η απόλυτη και καθοριστική αξία. Αυτή η κατάσταση της ψυχής δημιουργεί μια κρατική εξουσία η οποία λειτουργεί με αδυσώπητη κτηνωδία προς όλες τις κατευθύνσεις, ενώ κάθε αντίθεση έχει την τάση να βαθαίνει και να γίνεται ασυμφιλίωτη σύγκρουση. Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες, η συντριπτική πλειοψηφία των Τούρκων έχει εκ των πραγμάτων πάψει να λειτουργεί σύμφωνα με τα ιδεώδη του τουρκισμού. Από κάθε άποψη έχει γίνει ραγιάς, και καθώς δεν υπάρχουν πλέον οι παλιοί ραγιάδες, δεν υπάρχει χώρος ούτε για ψευδαισθήσεις. Στην κατάσταση αυτή, μεγάλα στρώματα της τουρκικής κοινωνίας αποξενώνονται από τις διάφορες εκφάνσεις του τουρκισμού και είναι αρκετοί εκείνοι που συνειδητοποιούν την ελληνική τους ρίζα...

Αυτές οι διεργασίες στα βάθη της Τουρκικής ψυχής, αμφισβητούν ευ­θέως την Τουρκική ταυτότητα και γεννούν και μιαν αντίρροπη τάση, τον πόθο να βιωθεί ξανά ο Τουρκισμός.
Η τόση για επέκταση του Τουρκι­κού κράτους συνδέεται με το υπαρ­ξιακό πρόβλημα της Τουρκικής ψυ­χής, γι’ αυτό κι έχει μεγάλη δύναμη και βαθιές ρίζες. Δεν είναι απλώς μια πολιτική επιλογή μιας ομάδος αλλά συνδέεται με τα προβλήματα και τις αξεπέραστες αντιφάσεις που προκαλεί το γεγονός ότι το θε­μέλιο της Τουρκικής ταυτότητος, η υπερηφάνεια της και το «μεγαλείο» της, είναι η λατρεία της δύναμης και της κυριαρχίας.

Το σημερινό Τουρκικό κράτος, στη σημερινή του μορφή, δε δίνει στους υπηκόους του την ευκαιρία να νοιώσουν Τούρκοι. Οι ιθύνουσες Τουρκικές ομάδες βλέπουν με φρίκη τους υπηκόους τους να ξε­φεύγουν ψυχικά από τον Τουρκισμό, γιατί η ενάσκηση του Τουρκισμού όχι μόνο δεν τους αφορά, αλλά έχει γίνει κακός βραχνάς γι’ αυτούς. Αυτό δημιουργεί την τάση για επέκταση, η οποία έπειτα από την πτώση του κομμουνισμού, εκ­δηλώνεται όλο και πιο καθαρά. Ο ερεθισμός της Τουρκικής ηγεσίας από την Γιουγκοσλαβική κρίση είναι ολοφάνερος. Αν τους βοηθούσε η γεωγραφία, μάλλον δεν θα είχαν αντισταθεί στον πειρασμό της εμ­πλοκής. Όμως, την επόμενη φορά, η γεωγραφία μπορεί να μην τους εμποδίζει...
Όλ’ αυτά, τι σημαίνουν πρακτικά; Μήπως ότι η Τουρκία θα μας επιτε­θεί αύριο;

Πάνω σ’ αυτό το ζήτημα δεν είναι δυνατόν να είμαστε κατηγορηματι­κοί, γιατί στον σύγχρονο, πολύ­πλοκο και διασυνδεδεμένο κόσμο, για να γίνει ένας πόλεμος δεν αρκεί η θέληση της μιας πλευράς. Απαι­τείται απαραιτήτως και ένας ευνοϊ­κός συνδυασμός περιστάσεων και συμμαχιών.
Αυτό που πρέπει να ξεκαθαρί­σουμε είναι, ότι η πραγματική Τουρκική ηγεσία η οποία καθορίζει την πάγια εθνική πολιτική της Τουρκίας, όχι από μία συγκυριακή επιλογή αλλά για λόγους οι οποίοι συνδέονται με βαθιές ανάγκες της Τουρκικής ψυχής, δεν θα παραλεί­ψει καμιά ενέργεια, υπονόμευση ή ό,τι άλλο μπορεί να βρει η δολιότητα για να μας συντρίψει. Αυτά εί­ναι πάγια κατεύθυνση της πολιτι­κής τους, η οποία δεν πρόκειται να αλλάξει στο προσεχές μέλλον. Αν η Ελληνική ηγεσία πιστέψει ότι με επίδειξη καλής θελήσεως μπορεί να εξομαλύνει τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις θα έχει κάνει ένα σοβαρό­τατο λάθος προσανατολισμού, το οποίο θα εκθέσει τη χώρα σε σο­βαρό κίνδυνο.

Η ηγεσία της Τουρκίας αναζητάει μια ευνοϊκή ευκαιρία για να μας συντρίψει. Προετοιμάζεται συντο­νισμένα γι’ αυτό. Πιστεύει πως έτσι θα στερεώσει την αποσαθρούμενη Τουρκική συνείδηση. Πιστεύει πως έτσι θα συγκολλήσει την βαθύτατα διασπασμένη και σπαρασσόμενη κοινωνία της.
Η πάγια επιθετική ροπή της Τουρκικής ηγεσίας απέναντι μας, αναπόφευκτα της δίνει το πλεονέ­κτημα να διαλέξει εκείνη το χρόνο της επιθέσεως της. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα διαλέξει έναν χρόνο, που η συγκυρία θα την ευ­νοεί. Σ’ αυτήν την περίπτωση θα πρέπει να οπλιστούμε με μεγάλη υπομονή και επιμονή μέχρις ότου ξεπερασθεί η δυσμενής συγκυρία.

 

 

Η ζωγραφική παράσταση ("Γενίτσαρος στην Κωνσταντινούπολη", 1928) που πλαισιώνει τη σελίδα είναι έργο του Θεόφιλου.

πηγή κειμένου: ΑΡΔΗΝ, τ.66, 2007

People in this conversation

  • Άντης Ροδίτης

    Καθόλου πρωτάκουστα και όλως πιστευτά τα όσα γράφει ο κ. Ζεπάτος. Έχουν, όμως, περάσει 42 χρόνια από την τουρκική εκστρατεία του 1974 η οποία κατέκτησε το μισό περίπου ελληνικό νησί της Κύπρου. Θα ήταν ενδιαφέρον να διαβάζαμε πώς ερμηνεύει εκείνο το γεγονός ο κ. Ζεπάτος και τι σκέφτεται για το μέλλον της Κύπρου, όπως αγωνίζονται οι Έλληνες της Κύπρου να το διαμορφώσουν με τη συμπαράσταση όλων ανεξαιρέτως των ελληνικών κυβερνήσεων έκτοτε.

    0 Like
  • Θεόδωρος Ζιάκας

    Αγαπητέ Άντη.
    Ο Άρης Ζεπάτος μας έχει αφήσει εδώ και αρκετά χρόνια. Ο Θεός να τον αναπαύσει.
    Νοσταλγούμε πάντα την πνευματική του διαύγεια.
    Όταν, όσον ούπω, τον ακολουθήσουμε κι εμείς, θα λάβουμε θαρρώ όλες τις απαντήσεις.

    0 Like
  • Άντης Ροδίτης

    Αγαπητέ Θόδωρε,
    Η αλήθεια είναι ότι είδα με κάποια έκπληξη τη δημοσίευση του άρθρου Ζεπάτου (το οποίο θα στείλω τώρα σε φίλους στην Κύπρο), ως σπάνιο φαινόμενο αφού το όνομα το ήξερα μόνο μέσω σου. Δεν το ήξερα ή δεν το θυμόμουν ότι δεν είναι μαζί μας πια.
    Όταν κι εμείς τον ακολουθήσουμε δεν νομίζω ότι θα εξακολουθούμε να έχουμε ενδιαφέροντα γι’ αυτόν τον τόπο της σφαγής, τον πλανήτη Γη.
    Τελευταία με τραβούν πολύ στην τηλεόραση τα επιτήδεια, μεγάλης τεχνικής ικανότητας ντοκιμαντέρ για το ζωικό βασίλειο. Επιβεβαιώνουν ξανά και ξανά ότι η ζωή τρέφεται με αίμα, δια της βίας. Ότι το ίδιο κάνουμε κι εμείς, υπό διαμαρτυρία έστω, αλλά και υπό προσχήματα και αμφιέσεις, μας κατατάσσει, πέρα από τις άλλες ομοιότητες, στο ίδιο βασίλειο. Το μυστήριο αρχίζει με τη διαμαρτυρία μας. Αυτή η "διαμαρτυρία" κάνει τη διαφορά. Η παθιασμένη εκ μέρους μας διερεύνηση του μυστηρίου είναι η αληθινή Ιστορία μας.

    0 Like
  • Γιώργος Σιγάλας

    Το παραπάνω κείμενο υποθέτει ότι νομοτελειακά η τουρκική ταυτότητα δεν μπορει να έχει βάθος στο χρόνο καθότι προϋποθέτει ραγιά. Όμως στην Ανατολή υπάρχουν αρκετές τέτοιες χώρες λ.χ Ινδία. Αγνοεί την επίδραση της ηγεσίας, της στρατηγικής σε βάθος χρόνου.

    0 Like

Leave your comments

Post comment as a guest

0
Your comments are subjected to administrator's moderation.
terms and condition.

Ελλάδα - Ιστορία - Γεωπολιτική

Όταν η κριτική γίνεται διάλογος φιλίας ( Γ. Κιουρτσάκης, Λ. Προγκίδης)

Οι Εκδόσεις Πατάκη και οι Εκδόσεις Εστία σας διοργάνωσαν τον Μάΐο του 2018 εκδήλωση με θέμα: Όταν η κριτική γίνεται διάλογος φιλίας με αφορμή τα βιβλία 

Υπό την παπαδιαμαντικήν δρυν (Εκδόσεις Εστία...

Φιλοσοφία - Επιστημολογία

 Αἰσχύλος καί Δημοκρατία

 Φώτης Σχοινᾶς

1. Εἰσαγωγικές παρατηρήσεις

    Ὁ Αἰσχύλος θεωρεῖται ὁ πατέρας τῆς Ἀττικῆς τραγωδίας. Ἔχει γραφεῖ ὅτι «ὁ Αἰσχύλος εἶναι ὁ οὐσιαστικός δημιουργός τῆς τραγωδίας, ὁ Σοφοκλῆς ὁ ὥριμος ...

Κοινωνία - Οικονομία 

M. Polsky: Ο αριθμός του Θηρίου

Mikhail Polsky

Πρόλογος του μεταφραστή

Ζούμε άραγε σε «αποκαλυπτικούς» καιρούς;

Το άρθρο που ακολουθεί γράφτηκε το 1938 από τον πρωτοπρεσβύτερο Mikhail Polsky, έναν από τους συνεργάτες του Πατριάρχ...

 

Θεολογία

Επιστολή του Φίλιππου Σέρραρντ στον Γιώργο Σεφέρη

2.11.1966                                                                                                                                          

Κατούνια, 

Αγαπητέ Γιώργο,

Μιλούσες σοβαρά πριν λ...

περί Τέχνης ο Λόγος

Ένα σημείωμα για τον Άμλετ Πέρα από τον φαύλο κύκλο της βίας και της εκδίκησης

Κώστας Ν. Μπαραμπούτης

Θα ήθελα να εκθέσω εδώ κάποιες σκέψεις που μου γεννήθηκαν κατά την ανάγνωση του Άμλετ στη λέσχη λογοτεχνίας της πόλης μου, του Αμάρυνθου Ευβοίας. Περιορίζομαι στην κεντρική ι...

H ομορφιά θα σώσει τον κόσμο

Οἱ συνέχειες τοῦ ἑλληνικοῦ πνεύματος

Κώστας Παπαϊωάννου

Κυκλοφόρησε σττέλη το2007, στν θήνα,πτς «ναλλακτικς κδόσεις», τβιβλίο τοφιλόσοφου Κώστα Παπαϊωάννου, «ΒυζαντινκαΡώσικη Ζωγραφική», ποσπάσματα πτν Εσα...

   

Κοσμολογία - Διαδίκτυο - Χάος

Οι «μεταμορφώσεις» των νετρίνων κλονίζουν τα θεμέλια της Φυσικής

Σπύρος Μανουσέλης


Πριν από δέκα μέρες, στις 22.05.2018, μια διεθνής ομάδα φυσικών που συνεργάζονται στο πλαίσιο ενός πολυετούς ερευνητικού προγράμματος του CERN έκανε μια εντυπωσιακή ανακοίνωση που...

Βιολογία - Ψυχολογία - Εγκέφαλος

Προσωπικότητα, Σώμα και Βιοηθική (Α. Καραμπίνης, Μ. Παρούσης)

O Χριστιανικός Όμιλος Φοιτητών & Επιστημόνων (ΧΟΦΕ) και το Αντίφωνο οργάνωσαν τον Μάϊο του 2018 συζήτηση με τίτλο: "Προσωπικότητα, Σώμα και Βιοηθική"  και εισηγητές τους: 

Ανδρέα Καραμπίνη, Καθηγητ...

Επιστήμη vs Θρησκεία;

Β. Κωνσταντούδης: Η επιστήμη και το αίνιγμα της αγάπης

 O κύριος Ερευνητής στο  ΙΝΝ του ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος Βασίλης Κωνσταντούδης μίλησε με θέμα: «Η επιστήμη και το αίνιγμα της αγάπης»,

Η ομιλία πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια εσπερίδας της ένωσης ελλήνων φυ...

Τρόπος ζωής - Ανθρώπινες σχέσεις

Σεβ. Μητρ. Σισανίου και Σιατίστης κ. Παύλος: Μάλλον στραβά αρμενίζουμε

 Σεβ. Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. Παύλος

Σίγουρα δέν εναι στραβός ὁ γιαλός. μες εμαστε πού ρμενίζουμε στραβά. Προσπαθῶ νά καταλάβω πς τελικά σάλεψε ὁ νος μας καί τά ατονόητα τά ...

Kινηματογράφος

Για την ελληνικότητα των εικόνων Σχόλιο για τον Αλέξη Δαμιανό

Δημήτρης Μπάμπας

Μυθικό πρόσωπο στο χώρο του Ελληνικού σινεμά, περισσότερο δημιουργός παρά σκηνο-θέτης εικόνων, ο Αλέξης Δαμιανός έχει καταφέρει να διαβεί αλώβητος την αχανή έρημο του Ελληνικού κιν...

 

Ἐτικέτες Συγγραφέων

Agamben   Alicin   Badiou   Barth   Bell   Berdyaef   Breck   Buntig   Chesterton   Clement Steiner   Dworkin   Elliot   Ellul   Evdokimov   Heidegger   Lacan   Lash   LeGoff   Lepeltier   Levinas   Losky   Malson   McGilchrist   Muse   Orwell   Pastoureau   Polony   Popper   Postman   Rawls   Rifkin   Sherrard   Skolimowski   Smith   Solzhenitsyn   Swartz   Szazs   Tarkofsky   Unger   Weil   Zirar   Zoja   Αγγελής Δ.   Αμάραντος Σ.   Ανδρουλιδάκης Α.   Ανδρουλιδάκης Κ.   Αρανίτσης Ε.   Βακαλόπουλος Χρ.   Βαμβουνάκη Μ.   Βαρδής Μ.   Βαρθαλίτης Γ.   Βιρβιδάκης Στ.   Βραχνός Κ.   Γεωργίου Θ.   Γρηγοράτος Μ.   Δανέζης Μ.   Διαμαντής Α.   Ζάχος Κ.   Ζιώγας Απ.   Ζουράρις Κ.   Ζώης Ι.   Ιωάννου Δ.   Ιωαννίδης Γ.   Καλογερόπουλος Α.   Καραμπελιάς Γ.   Καστρινάκης Γ.   Κατρούτσος Χρ.   Κιουρτσάκης Γ   Κομνηνός Στ.   Κονδύλης Π.   Κοροβίνης Β.   Κοσμόπουλος Δ.   Κουτρούλης Σ.   Κουτσουρέλης Κ.   Κούκος Σ.   Κυριαζόπουλος Σ.   Κωνσταντούδης Β.   Κόσσυβα Σ.   Λυγερός Ν.   Μαλεβίτσης Χ.   Μανουσέλης Σ.   Μαυρίδης Ν.   Μαυρόπουλος Δ.   Μητραλέξης Σ.   Μπάρλας Γ.   Μπαλτάς Δ.   Μπαραμπούτης Κ.   Μπλάθρας Κ.   Ναξάκης Χ.   Ναστούλης Γ.   Νευροκοπλή B.   Ντόκος Γ.   Ξυδάκης Ν.   Παντούλας Θ.   Παπαγιάννης Α.   Παπαθανασίου Θ.   Παπαναγιώτου Ι.   Πρεβελάκης Γ.Σ.   Προγκίδης Λ.   Ροδίτης Α.   Σακελλαρίου Μ.   Σαλεμής Γ.   Σκλήρης Δ.   Σουφλέρης Στ.   Σταματελόπουλος Λ.   Σταυρόπουλος Β.   Σχοινάς Φ.   Τάσης Θ.   Τσιρόπουλος Κ.   Τσιτσίγκος Σ.   Φαραντάκης Π.   Φεραίος Χ.   Χαραλαμπίδης Κ.   Χατζηαντωνίου Κ.   π. Γιάγκου Β.   π. Γκανάς Ε.   π. Γοντικάκης Β.   π. Ζηζιούλας Ι.   π. Θερμός Β.   π. Μινώπετρος Π.   π. Παπαδόπουλος Χαρ.   π. Φάρος Φ.   JoelLipman.Com

Εισάγετε έγκυρο email για την εβδομαδιαία ενημέρωση. (Ελέγχετε τα spam ή τα promotion emails σας)
Η εβδομαδιαία αντιφωνική επισκόπηση καταχωρείται συνήθως στα spam ή στα promotion emails σας.
Δ.Γ.Ι.
Κύριε Σπίγγο, ο Καντ καθόλου δεν πίστευε οτι "η πέτρα γίνεται αντιληπτή με κάποιον μοναδικό για κάθε...
Δημήτρης Βασιλάκης
Αγαπητοί Αντιφωνικοί Φίλοι,

Tο θέμα της επιστολής αυτής του Φίλιππου Sherrard στον Γ. Σεφέρη είνα...
Δ.Γ.Ι.
Κύριε Σπίγγο,
άλλο η πρόσληψη του πραγματικού κόσμου και άλλο η στάση μας έναντι αυτού. Το όμορφο ...
Βασίλης Μούσκουρης
Εξαιρετικά εύστοχες οι αναπτύξεις του κ. Μαυρόπουλου, με ανοιχτό ορίζοντα χωρίς προκαταλήψεις, στεγα...
Β.Ξ.
Σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά λόγια Ξενοφώντα Βουρλιώτη, Φώτη Σχοινά και Άρη Νούλη.

Υπάρχουν πά...
Β.Ξ.
Δυο λέξεις, δεν χρειάζονται άλλες: Κυριάκος Χαραλαμπίδης!
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΠΙΓΓΟΣ
Στην αντιπαράθεση μεταξύ Καντ και Ώστιν, ίσως τη μεγαλύτερη σημασία να έχει ότι η πέτρα, ακόμη και α...
Νίκος Δεληνικόλας
Το να ταυτίζουμε τον Διαφωτισμό με τον Ολοκληρωτισμό είναι τεράστιο άλμα και εντελώς αστήριχτο, από ...