Ο Στέλιος Ράμφος συζήτησε στις 30 Απριλίου 2010 στην ΕΤ1 με τον Γιώργο Μαλούχο για τις βαθύτερες κοινωνικές , πολιτικές και ψυχολογικές αιτίες που διαμόρφωσαν την παρούσα ελληνική πραγματικότητα. Ο γνωστός φιλόσοφος – συγγραφέας εντοπίζει τις ρίζες του προβλήματος στα ανθρωπολογικά δεδομένα που έχουν να κάνουν με το ποιοι είμαστε και τι θέλουμε ως λαός , τη νοοτροπία μας ,την ιδιότυπη σχέση μας με την παράδοση και τον τρόπο που βλέπουμε τον Ελληνικό και Ευρωπαϊκό μας εαυτό. To σοβαρότερο έλλειμμα της χώρας μας είναι δημοσιονομικό ή πολιτισμικό; Πώς αναπαράγονται οι στρεβλώσεις του πολιτικού μας συστήματος; Μια διαφορετική προσέγγιση στα γεγονότα, που μας αφορά όλους.  Δείτε και κατεβάστε την συζήτηση :

 

"κατεβάστε" εδώ το αρχείο ΗΧΟΥ της συζήτησης με δεξί "κλίκ" & save target/link as

People in this conversation

  • ay8entikos

    Ας μην βιαστούνε για άλλη μια φορά οι φίλοι μας να «κράξουν» τον Ράμφο και όποιον του δίνει βήμα. Πως είναι δυνατό έξυπνοι και διαβασμένοι άνθρωποι, να γίνονται τυφλοί οπαδοί του ενός ή του άλλου διανοούμενου. Χαρακτηριστική η κόντρα οπαδών Ράμφου-Γιανναρά. Εδώ μέσα σε παλιότερες αναρτήσεις που αφορούσαν τον Ράμφο πολλοί τυφλοί οπαδοί του Γιανναρά αντέδρασαν. Λες και τους έσφαζαν τη μάννα. Και σε μια παρουσίαση βιβλίου του Ράμφου, όπου ήταν μαζεμένοι οι δικοί του οπαδοί, όταν αναφέρθηκε το όνομα του Γιανναρά ακούστηκε ένας ήχος αποδοκιμασίας από το κοινό. Πριν καν αναφερθεί το τι είπε αυτός ο άνθρωπος.
    Μιλάμε δηλαδή για τυφλούς οπαδούς που ακολουθούν τον επίγειο θεό τους και «σφάζονται» για πάρτη του.
    Η Αυθεντία Γιανναράς και η Αυθεντία Ράμφος. Ποιος άραγε από τους δύο είναι κομιστής της αληθινής σοφίας; Ποιος θα σώσει το Γένος μας; Ποιος αξίζει να τιμάται και ποιος πρέπει να φιμωθεί;
    Αλλά δεν φταίτε εσείς κουτορνίθια , φταίνε αυτοί οι δύο κύριοι που ενώ έπρεπε να σας ξε@%&έσουν, σας επιτρέπουν να τους λατρεύετε σαν θεούς και να τιμάτε τις ιδέες τους σαν να ήταν λόγια στο Κοράνι. Γιατί είναι γνωστό ότι το χρήμα πολλοί το μίσησαν τη Δόξα όμως κανείς. Αν ήταν σωστοί απέναντι σε αυτά που λένε και γράφουν, δεν θα έπρεπε να κυκλοφορούν σε κλειστούς κύκλους και σε προσωπικές κλίκες. Ούτε να ανέχονται να φέρονται στις απόψεις τους σαν να ήταν οι κομιστές της απόλυτης αλήθειας. Μιλάνε και λένε για αποφατισμό και για το άθλημα της Δημοκρατίας , για απελευθέρωση της σκέψης και διατηρούνε όμως οπαδούς.
    Είναι πολύ εύκολο για έναν έξυπνο άνθρωπο να βρει τρόπο να χειραγωγήσει και να κατευθύνει άλλους ανθρώπους. Για παράδειγμα στο στρατό ο ανώτερος βαθμός, η εξουσία και λίγο το τουπέ σε κάνουν θεό στα μάτια των από κάτω, στην πολιτική ο λαϊκισμός, η εξουσία και το τουπέ πάλι σε κάνουν «Αντρέα» και για να μην μακρηγορώ στους χώρους της σκέψης, μια ιδεολογία που είσαι ικανός να τη διαχειριστείς εσύ και το απαραίτητο τουπέ ( στην περίπτωση αυτή πρέπει να δείχνεις ταπεινόφρον, προσοχή όμως μην το παρακάνεις , γιατί τότε θα χάσεις τον θαυμασμό του κόσμου) σε κάνουν έναν επίγειο θεό της φιλοσοφίας. Ανθρωπάκια όπως όλοι μας είναι και αυτοί, όπως ήταν οι Φιλόσοφοι , όπως ήταν οι Ασκητές, όπως ήταν και οι Άγιοι.
    Και ρωτάω ξανά, παρακαλώ να μου απαντήσετε. Ποιανού τη φιλοσοφική σκέψη να ακούσω; Ποιος θα σώσει το Γένος μας; Έχω υπαρξιακή αγονία ποιος θα μου δώσει την απάντηση για να ηρεμίσω;
    Ξέρω ότι θα με «κράξουν» πολλοί γιατί τους χάλασα το υπνωτικό τους. Δεν πειράζει. Πραγματικά αυτό που με θλίβει είναι πως οι πιο πολλοί θα κάνουν πως δεν άκουσαν κάτι, θα αλλάξουν απλός πλευρό και θα συνεχίσουν τον ύπνο.
    Καληνύχτα σας και παρακαλώ μην μου ζορίζεστε , αν ζοριστείτε μπορεί να αμολήσετε καμία και να συνειδητοποιήσετε πως είσαστε άνθρωποι.

    0 Like
  • demetresp

    Για το Ράμφο υπάρχει πλέον κατά την άποψή μου το εξής θέμα. Προσωπικά τιμώ και σέβομαι την αξία του εν λόγω διανοούμενου, τον οποίον άλλωστε παρακολουθώ δια μακρόν και αισθάνομαι πως του οφείλω πολλά. Η άποψή του έχει τη βαρύτητά της ιδιαίτερα στους χαλεπούς καιρούς μας. Το σημειώνω ανεξάρτητα από τις πολλές ενστάσεις που θα μπορούσε κανείς να εγείρει -για μένα είναι αρκετές- ιδιαίτερα, μετά τις ουρανόμηκες ταλαντώσεις του στη διάρκεια της φιλοσοφικής του διαδρομής. Εκείνο, που για μένα είναι άξιο λόγου και ακατανόητο, είναι η άρνησή του να συνεμφανιστεί τηλεοπτικά με ομοτέχνους του (και όχι απαραίτητα μόνο με τον Γιανναρά), ώστε να παραχθεί ένας σημαντικός και εν τέλει απαραίτητος διάλογος, που θα ήταν πολύ περισσότερο εποικοδομητικός από τους συνεχείς μονολόγους του. Νομίζω πια πως ο άξονας και το περιεχόμενο των ιδεών του έχουν γίνει ευρέως γνωστά, μας καλεί να προσχωρήσουμε στην αιχμή της Ιστορίας, όπως ο ίδιος την κατανοεί και αυτή είναι μόνο της “κοσμοκράτειρας” Δύσης (προφανώς η φρίκη των παγκόσμιων πολέμων, οι τερατωδίες ολοκληρωτισμών με τον ιδεολογικό τους εξοπλισμό δεν κλονίζουν το κοσμοείδωλό του), ταυτόχρονα η Ανατολή είναι κάτι που απαξιώνεται μες στον πλαδαρό ομαδισμό της, όπως θεωρεί, γι αυτό και συμμορφώνεται δυτικά.. Αποθεώνεται το άτομο και, βεβαίως η επιθυμίας του! Ας μας προειδοποιεί η ψυχανάλυση πως γυμνή επιθυμία (χωρίς την πληρότητα στον τόπο του Άλλου μιλώντας λακανικά) συμπίπτει με την ορμή θανάτου. Μας καλεί να εγκαταλείψουμε τα δικά μας βαρίδια, που, για τον Ράμφο είναι, φευ, η πυκνή μεταφυσική μας παράδοση, ερμηνευμένη με έναν εντελώς μονοσήμαντα δικό του τρόπο, δίχως το σπουδαιότερο υπόβαθρό της που είναι η ζώσα πίστη, χάρη στην οποία βγήκαν στρατιές αγίων (καλό θα ήταν πριν αποφανθούμε, αγαπητέ Αυθεντικέ, ότι ήταν και αυτοί ανθρωπάκια, να βλέπαμε τι έχουν να κομίσουν στις ανθρωπολογικές μας αντιλήψεις, πριν μας προλάβει, όπως έγινε και με το Βυζάντιο, μια Δύση που διψάει -ήδη γίνεται). Δικαίωμα του Ράμφου να τα διατρανώνει αυτά, αλλά ας τον δούμε να αντιπαραθέτει τις απόψεις του με κάποιον που έχει άλλους άξονες οπτικής. Γιατί δεν δέχεται, όταν του προτείνεται, να έχει συνομιλητή τον π. Νικόλαο Λουδοβίκο, ο οποίος σε πρόσφατο βιβλίο του \"Οι τρόμοι του προσώπου και τα βάσανα του έρωτα\" έχει τοποθετηθεί μεταξύ άλλων για τις απόψεις του; Και όχι μόνον η θεολογική μας παράδοση, η οποία κατά τον Ράμφο επέχει θέση αρχιμήδειου στηρίγματος, για να δομήσει την κριτική και τις θέσεις του. Έχουμε ακόμη εξαίρετους διανοούμενους για να καλύψουν τις διαφορετικές θεματικές του Ράμφου, στις οποίες αρέσκεται να κινείται με χαρακτηριστική άνεση και επιλεκτικότητα. Μνημονεύω επί παραδείγματι τον Ευγένιο Αρανίτση, που στα πλαίσια των βιβλιοκριτικών του είχε κάνει αξιοσημείωτες παρατηρήσεις σε θέσεις του εν λόγω συγγραφέα. Μπορούμε να τον δούμε σε ένα στρογγυλό τραπέζι με άλλους σοβαρούς επιστήμονες και στοχαστές ιστορικούς, διεθνολόγους, οικονομολόγους, αφού ο Ράμφος έχει άποψη σχεδόν επί παντός επιστητού. Ακόμη, και κυρίως, να τον δούμε με εκφραστές άλλων φιλοσοφικών απόψεων και σχολών, ψυχαναλυτές, ποιητές, κριτικούς. Το ερώτημα λοιπόν, είναι γιατί, όταν ανοίγονται τόσο μεγάλα και ευαίσθητα θέματα, να ακούμε (τελευταία συνεχώς) μία μόνον άποψη, να διατυπώνεται από έναν μόνον άνθρωπο, διεκδικώντας μάλιστα, από όλους μας προσοχή και υποδοχή μεγάλου σοφού ή καλύτερα να πω προφήτη; Έχουμε πολυτέλεια για τέτοιες μονομέρειες;
    Συνοψίζοντας και για να ξεφύγω από το στενό πλαίσιο της παραπάνω αναφοράς μου, καταλήγω σε ένα σαφές αίτημα, που ελπίζω πως εκφράζει πολλούς. Να καλλιεργήσουμε επιτέλους και στον τόπο μας μία νοοτροπία ώριμου διαλόγου. Ανάμεσα στα άκρα των μονολόγων και των στείρων αντιλογιών, που συγκροτούν οιονεί «διαλόγους», αλλά στην πραγματικότητα υποθάλπουν οπαδισμό και φανατισμό, όπως σωστά θίγει ο παραπάνω σχολιαστής, ας προτιμηθεί διάλογος θέσεων και βασανιστική απόπειρα συνθέσεων, που είναι απαραίτητος όσο τίποτα σε τέτοιους καιρούς κρίσης, όπου περισσεύει η σύγχυση. Προς αυτή την κατεύθυνση, όσοι παίζουν συντονιστικό ρόλο (π.χ. δημοσιογράφοι), θα ήταν καλό να συναισθανθούν και αυτοί την μεγάλη ευθύνη τους. Αυτή η τελευταία, άλλωστε, βαραίνει αρκετά πλέον στα χέρια όλων μας...

    0 Like
  • Αναγνώστρια

    [quote=demetresp] Μπορούμε να τον δούμε σε ένα στρογγυλό τραπέζι με άλλους σοβαρούς επιστήμονες και στοχαστές ιστορικούς, διεθνολόγους, οικονομολόγους,.... να τον δούμε με εκφραστές άλλων φιλοσοφικών απόψεων και σχολών, ψυχαναλυτές, ποιητές, κριτικούς.
    [/quote]


    Άντε ντε, αυτό λέω και γω. Να τους δούμε κάποια μέρα όλους μαζί. Αμήν και πότε!

    0 Like
  • ay8entikos

    [quote=demetresp](καλό θα ήταν πριν αποφανθούμε, αγαπητέ Αυθεντικέ, ότι ήταν και αυτοί ανθρωπάκια, να βλέπαμε τι έχουν να κομίσουν στις ανθρωπολογικές μας αντιλήψεις, πριν μας προλάβει, όπως έγινε και με το Βυζάντιο, μια Δύση που διψάει -ήδη γίνεται).
    [/quote]

    Το υποκοριστικό το χρησιμοποίησα με αγαπησιάρικη διάθεση. Ας το αντικαταστήσουμε λοιπόν με το άνθρωποι. Νομίζω πως τώρα είμαστε εν τάξη .

    0 Like
  • anonimos

    [quote=ay8entikos] Ποιος θα σώσει το Γένος μας; Έχω υπαρξιακή αγονία ποιος θα μου δώσει την απάντηση για να ηρεμίσω; [/quote]

    Το γένος μας μπορούμε όλοι μαζί να το σώσουμε, αρκεί να ξέρουμε ποιό είναι. Αν οι πνευματικοί άνθρωποι έφτασαν να μην προσφέρουν τίποτε, είναι γιατί δεν γνωρίζουν και οι ίδιοι ποιοί είναι και ποιοί είμαστε γενικότερα οι Έλληνες. Όταν όλοι μας φτάσουμε σε ικανά επίπεδα αυτογνωσίας και συναντίληψης, και αφού πρώτα σώσουμε τον εαυτό μας, τότε θα αξιωθούμε μερίδιο στην κοινή μοίρα και την λύση της.

    0 Like
  • απαισιος

    [quote=Αναγνώστρια] Άντε ντε, αυτό λέω και γω. Να τους δούμε κάποια μέρα όλους μαζί. Αμήν και πότε![/quote]

    Αυτό θα συμβεί μάλλον στη δευτέρα Παρουσία... Και πάλι δύσκολο!

    0 Like
  • HELIODOROS

    ΝΟΜΙΖΩ ΤΟ ΝΟΥΣ ΥΓΙΕΙΣ ΣΕ ΣΩΜΑ ΥΓΕΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΡΧΗ .ΛΕΩ ΝΑ ΑΡΧΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΚΙΝΟΥΜΣΤΕ=ΓΥΜΝΑΖΟΜΕΝΟΙ[quote=anonimos][quote=ay8entikos] Ποιος θα σώσει το Γένος μας; Έχω υπαρξιακή αγονία ποιος θα μου δώσει την απάντηση για να ηρεμίσω; [/quote]

    Το γένος μας μπορούμε όλοι μαζί να το σώσουμε, αρκεί να ξέρουμε ποιό είναι. Αν οι πνευματικοί άνθρωποι έφτασαν να μην προσφέρουν τίποτε, είναι γιατί δεν γνωρίζουν και οι ίδιοι ποιοί είναι και ποιοί είμαστε γενικότερα οι Έλληνες. Όταν όλοι μας φτάσουμε σε ικανά επίπεδα αυτογνωσίας και συναντίληψης, και αφού πρώτα σώσουμε τον εαυτό μας, τότε θα αξιωθούμε μερίδιο στην κοινή μοίρα και την λύση της.[/quote]

    0 Like
  • kostas45

    Απο ότι βλέπω ο Ράμφος κάνει ανθρωπολογία, αναρωτιέται τι άνθρωπο χτίζουν τα διάφορα ρεύματα σκέψης, αντίληψης, ερμηνίας ..., διαπιστώνει δε ότι κάποια ιδιόφορφα χαρακτηριστικά ορισμένων ρευμάτων γενούν ανθρώπους καί κοινωνίες με συγκεκριμένες ιδιομορφίες (ελλατώματα, προτερήματα, ..)..., προτείνει τέλος κατευθύνσεις γιά την άρση των ιδιομορφιών απευθυνόμενος κυρίως στήν ας πούμε \"πνευματική ηγεσία\".
    Τέτοια γραμμή σκέψης δεν βλέπω να έχει χαράξει άλλος στην ελλάδα, οπότε τι σόι συζητηση να γίνει ???? Οι άλλοι που αναφέρονται παραπάνω βρίσκονται ο κάθε ένας εντός ενός ρεύματος, δεν κινούνται πάνω από τα ρεύματα με στόχο πρακτικές θεραπείες σε επίπεδο ανθρώπου καί κοινωνίας, απλά κάνουν \"φιλοσοφικές αναζητήσεις\".
    Οπως το κόβω τν Ράμφο δεκάρα δεν δίνει ούτε γιά θεούς ούτε γιά δαίμονες ούτε γιά ερμηνείες, τον κόβω να καταλαβαίνει πολύ καλά ότι αυτά είναι φθηνά προιόντα προς κατανάλωση και τον απασχολεί κυρίως το πρακτικό τους αντίκρυσμα στον άνθρωπο καί στην κοινωνία-οικονομία ...
    Δεν έχει αντίστοιχό του στην ελλάδα γιά να συζητήσει, καί να πεί τι ??? να παιζει τις κουμπάρες ???
    Γενάμε ιδέες γιά να εξυπηρετούμαστε καί όχι γιά να τις υπηρετούμε δουλικά !!!

    0 Like
  • Nikos

    Η ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ, Ο ΜΗΔΕΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΚΡΙΣΗ
    (τοῦ π. Νικολάου Λουδοβίκου)
    Σὲ περιόδους μεγάλων κρίσεων στοὺς λαούς, ἡ κύρια ἐργασία τοῦ διανοουμένου ὀφείλει νὰ εἶναι ἡ ἀνάδειξη ἐκείνων τῶν στοιχείων τοῦ πολιτισμοῦ καὶ τῶν παραδόσεων ποὺ μποροῦν νὰ βοηθήσουν στὴν ἀνάταξη τῆς συλλογικῆς κατάθλιψης καὶ τὴν ἀναζωπύρωση τῶν ἑστιῶν δημιουργικῆς δράσης.
    Αὐτὸ ἀκριβῶς ἔκαναν αἴφνης ἄνθρωποι σὰν τὸν Χέγκελ ἢ τὸν Γιάσπερς σὲ ἀντίστοιχα πολὺ δύσκολες στιγμὲς τοῦ ἔθνους τους. Ἄλλωστε τὸ νὰ κατηγορεῖ ἡ Ἰνδία τὸν ἰνδουισμὸ ἢ τὸ Ἰρὰκ τὸν μουσουλμανισμὸ γιὰ τὶς κακοτυχίες τους, αὐτὸ μόνο σὲ βαθύτερη παρακμή, λόγω ἀπελπισίας, θὰ μποροῦσε νὰ ὁδηγήσει. Σὲ στιγμὲς κρίσης, λοιπόν, ἀναζητοῦμε κατ᾽ ἀρχὴν τὰ στοιχεῖα ἐκεῖνα ποὺ ἐπιτρέπουν τὴν ἀναγέννηση καὶ τὴν ἐλπίδα. Ἄραγε αὐτὸ εἶναι ποὺ κάνει ὁ Στέλιος Ράμφος μὲ τὸ τελευταῖο του βιβλίο, ὅσο καὶ μὲ τὸ μπαρὰζ τῶν συνεντεύξεων ποὺ ἀκολούθησε;
    Στὴν εἰκοσαετία ποὺ διδάσκω στὴν τριτοβάθμια θεολογικὴ ἐκπαίδευση, στὴν Ἑλλάδα καὶ στὸ ἐξωτερικό, ἔχω συναντήσει μόλις δυὸ ἢ τρεῖς ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν διαβάσει ὁλόκληρη τὴ Φιλοκαλία. Τὸ βιβλίο αὐτό, ποὺ δημιουργήθηκε ἀπὸ μοναχοὺς γιὰ μοναχούς, ἐκδόθηκε μετὰ τὸ ’60 στὴν Ἑλλάδα καὶ διαβάστηκε γενικῶς ἐλάχιστα. Τὸ πρόβλημα ὡστόσο εἶναι πὼς τὸ περιεχόμενό του ἐλάχιστα ταυτίζεται μὲ αὐτὸ ποὺ προτείνει ὁ Ράμφος.
    Κατ᾽ ἀρχὴν ἡ Φιλοκαλία δὲν περιέχει μόνο μιὰ ἀνθρωπολογία, ἀλλὰ σειρὰ ἀνθρωπολογιῶν, μὲ σημαντικὲς διαφορὲς μεταξύ τους, οἱ ὁποῖες ἀνταποκρίνονται στὴ μακρὰ ἐξέλιξη δεκατεσσάρων αἰώνων: εἶναι ἐντελῶς διαφορετικὴ ἡ Πλατωνίζουσα καὶ καθαρὰ νοησιαρχικὴ ἀνθρωπολογία καὶ γνωσιολογία τοῦ συγγραφέα τῶν ἀπόψεων τοῦ Ἀντωνίου ἢ τοῦ Εὐαγρίου (Νεῖλος ὁ Ἀσκητής), ἀπὸ τὴ μυστηριοκεντρικὴ ἀνθρωπολογία τοῦ Μάρκου τοῦ Ἀσκητῆ, ἢ τὸν ἐσωτερισμὸ τοῦ Μακαρίου, ἢ ἀκόμα, φυσικά, ἀπὸ τὸν μοντέρνο ψυχοσωματικὸ ὁλισμὸ τοῦ Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητῆ καὶ τὴν ἱερὴ σωματοκεντρικότητα τοῦ Γρηγορίου Παλαμᾶ. Εἶναι ἐντελῶς παράδοξη ἄλλωστε ἡ θέση τοῦ Ράμφου πὼς ὁ ἀνατολικὸς χριστιανισμὸς δὲν διαθέτει καν ἀνθρωπολογία: ἡ ἀπόλυτη ἰσότητα καὶ ἀκεραιότητα τῶν δύο φύσεων τοῦ Χριστοῦ στὴ Δ’ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, καθὼς καὶ ὁ μακρὺς ἀντι-μονοφυσιτικὸς ἀγώνας, ποὺ κατέληξε στὴ λαμπρὴ διατύπωση τῆς ἀπόλυτης ἐλευθερίας τῆς ἀνθρώπινης βούλησης, γιὰ πρώτη φορὰ στὴν Ἱστορία, στὸν Μάξιμο τὸν Ὁμολογητὴ καὶ τὴ Στ’ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, ἐνάντια στὴν παθητικότητα τῆς βουδιστικῆς Ἀνατολῆς, θὰ ἀρκοῦσαν γιὰ νὰ τὸ ἀποδείξουν αὐτό. Ὑπάρχει μιὰ διαδικασία ὡρίμανσης τῆς ὀρθόδοξης ἀνθρωπολογίας, τῆς ὁποίας τὰ ἴχνη φαίνονται καὶ στὴ Φιλοκαλία καὶ πρὸς τὴν ὁποία σήμερα στρέφεται τὸ ἐνδιαφέρον πολλῶν εἰδικῶν στὴ Δύση.
    Πέραν αὐτῶν καμιὰ πρωτοκαθεδρία τοῦ αἰσθήματος δὲν ἐπιτρέπει ἡ Φιλοκαλία. Τόσο τὸ αἴσθημα ὅσο καὶ ὁ νοῦς περιορίζονται, στὴ διαδικασία τῆς προσευχῆς, τόσο ὅσο χρειάζεται γιὰ νὰ ἀποφευχθεῖ ἡ πιθανὴ εἰδωλοποιητική τους λειτουργία – κυρίως μάλιστα τοῦ αἰσθήματος! Παραμένει βεβαίως παράδοξη ἡ θέση τοῦ Ράμφου πὼς μηδενιστὴς εἶναι ὁ ἄνθρωπος τοῦ αἰσθήματος· κατὰ τὸν Χάιντεγκερ (στὸ ἔργο του γιὰ τὸν Νίτσε) αἰτία τοῦ μηδενισμοῦ εἶναι μᾶλλον, ἀντιθέτως, ἡ αὐτοτοποθέτηση τοῦ σκεπτόμενου ὑποκειμένου ὡς προϋπόθεση κάθε ἀντικειμενικῆς μεταφυσικῆς του Εἶναι – καὶ ἡ βούληση γιὰ δύναμη ποὺ ἀκολουθεῖ. Ὁ ἄνθρωπος τοῦ αἰσθήματος δὲν εἶναι μηδενιστής, ἀντίθετα πιστεύει σὲ ἀξίες. Γίνεται μηδενιστὴς ὅμως ὅταν γίνει φίλαυτος, ὅταν χάσει δηλαδὴ τὴν κοινότητα. Ἀλλὰ αὐτὸς ὁ «θερμὸς» μηδενισμὸς θεραπεύεται μᾶλλον πιὸ εὔκολα ἀπὸ τὸν «ψυχρὸ» μηδενισμὸ τοῦ λογικισμοῦ.
    Τὸ μεγαλύτερο ὅμως σφάλμα εἶναι τὸ νὰ ταυτίζει κανεὶς τὴ Φιλοκαλία μὲ τὸν ὀρθόδοξο χριστιανισμὸ ἐν γένει, ἢ ἀκόμα μὲ τὸν τρόπο βίωσης τῆς εὐχαριστιακῆς κοινότητας ἀπὸ μέρους τῶν πιστῶν ἀνὰ τοὺς αἰῶνες. Ὑπάρχει σχέση ἀλλὰ ὄχι ταύτιση. Πέραν αὐτοῦ, ἄλλωστε, γιὰ νὰ μείνουμε στὸ θέμα μας, ἡ Ἑλλάδα κατὰ τὸν τελευταῖο αἰώνα ὑπέφερε πολὺ περισσότερο ἀπὸ τὸν ἠθικισμό, τὸν εὐσεβισμὸ καὶ τὸν νομικισμὸ ποὺ ἔφεραν κάποιες ὀργανώσεις, παρὰ ἀπὸ τὴ Φιλοκαλία, ποὺ ἀγνοεῖ ὅλα τὰ παραπάνω!
    Ποιά εἶναι τὰ στοιχεῖα τῆς Φιλοκαλίας ὅμως ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ βοηθήσουν μιὰ σύγχρονη ἀνθρωπολογία, ἡ ὁποία θὰ μποροῦσε ἐπίσης νὰ ὁδηγήσει καὶ σὲ ἱστορικὴ ἀνάπτυξη; Ἀναφέρω μερικὰ ἐπιγραμματικά: ἡ ἔμφασή της στὴν ἀνάγκη ρεαλιστικῆς αὐτογνωσίας (κάτι στὸ ὁποῖο περιλαμβάνεται καὶ τὸ ἀσυνείδητο), ἡ ἔμφαση στὴν ἀνάγκη κοινωνικοποίησης τοῦ φίλαυτου θελήματος, ὁ τελικὸς τονισμὸς τῆς ψυχοσωματικῆς ὑφῆς τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἡ ἀνάγκη ψυχοσωματικῆς μετοχῆς/συναλήθευσης τοῦ ἀνθρώπινου ὅλου, ἡ ἀποφασιστικὴ συναίρεση ἀτομισμοῦ-κοινωνικότητας καὶ σὺν-εὐθύνης ὅλων γιὰ ὅλα καὶ ὅλους. Δὲν εἶναι καλύτερα νὰ ἀρχίσουμε νὰ συζητοῦμε αὐτὰ παρὰ ὁτιδήποτε ἄλλο;
    (Ὁ π. Νικόλαος εἶναι ἀναπληρωτὴς καθηγητὴς στὴν Ἀνωτάτη Ἐκκλησιαστικὴ Ἀκαδημία Θεσσαλονίκης, ἐπικ. καθ. στὸ Ὀρθόδοξο Ἰνστιτοῦτο τοῦ Καίμπριτζ,
    ἐπίκ. καθ. στὸ Παν/μιο Οὐαλίας)
    (Πηγή: “ Ἐλευθεροτυπία” 3/7/2010)

    0 Like
  • geop

    Όσο η εκκλησία αρνείται να αποδεχθεί την εξέλιξη της ιστορίας και ναεισέλθει σ\' αυτήν, τόσο κακό στον ευατό της κάνει όσο και στους κατοίκους αυτής της χώρας, με τη διαφορά οτι αυτήν μπορεί να την παρασύρει ο χείμαρρος της ιστορίας.

    0 Like
  • Berlin 3

    Epeidh prosfata anakalipsa to antifono kai xarhka idiaitera gia afto as me synxwresetai gia thn kata 2 xronia kathisterhmenh mou apantish, gia tous latinikous xarakthres kai gia ta pithana orthografika lathei pou mporei na diafanoun!
    Eida me prosoxh thn ekpomph kai diavasa prosextika ta keimena pou akolouthisan apo emas tous parathrites! Diafwno me ton Demetresp giati...
    Katalavenw oti o kathenas exei tis idees tou, tis emones tou h ta kolhmata tou kai diafora synafh alla thewrw teleiws paralogo na prokaloume o enas ton allo kai eidhka katw apo tetoies synthikes thlepikhnonias. Thewro omws filtate demetresp oti den katalavenetai th symainei episthmh kai poio to ergo ths kathws kai katw apo poies synthikes anaptisetai. O stelios ramfos gia tous dikous tou logous apofashse edw kai polla xronia na asxolithei me to elliniko provlhma to opoio einai safes oti yparxei kai to aneptikse sysxetizontas ton politismo mas kai thn koultoura mas me thn Dysh oxi giati etsi apofashse o idios alla epeidh etsi apofasisame oloi mas, emeis pou eimaste sthn EOk, Sthn Evrwpaikh enwsh, pou eimaste xristianoi, lefkoi kai ola ta sxetika! Emeis oloi einai pou theloume o kathreftis mas na einai h Dysh san koinwnia, san politismos kai sto katw katw me aftous exoume na kanoume. Ekei theloume na spoudasoume kai paei legontas...! Thewrw oti einai paidariwdes na theletai na mpei aftos o sovaros anthropos se depeit me ton Giannara as poume opws kai me opoiondhpote allon giati den exei kamia shmasia para mono gia esas pou pithanws na klonizontai kapoia pragmata sto mialo sas opws kata kairous klonizontai olwn katw apo diafores synthikes! To thema den einai an o Chuck Norris einai pio dynatos apo ton Sylvester Stallone kai genika to pios exei dikio! Oson anafora thn thriskeftikh mas pisth, paradosh kai tous Agious pou fysika den mporeitai na apodeiksetai oti yparxoun, yphrxan kai ta lypa -kai egw prosopika oute pou endiaferomai gia to zhthma afto ek fysews- den exoun kamia shmasia ws pros ton fysiko kathimerino vio se mia dhmokratia, se mia organomenh koinwnia pou akoma vrhsketai se afton ton kosmo kai den zei sthn kolash h ston paradeiso oute oi ameses prwterewthtes ths einai kai den xreiazetai na aisthanetai kmia enoxh gia afto! O Ramfos mhlaei gia zwtikhs shmasias pragmata ta opoia aforoun thn evrhterh ellinikh politistikh krish kai den proteinei lyseis telikes kai sygekrimenes alla lyseis pou tha mas vohthisoun na paroume kapoion dromo pros tis telikes! Mas proteinh ena dromo emperistatomeno me vash logika symperasmata kai oxi me aneksixniastes metafysikes protaseis pou etsi kai allios afth pou tis kanoun den exoun stoxo ton pragmatiko fysiko kosmo kai an den kanw lathos einai o monos sympatrioths mas pou exei mpei se afton ton kopo! Epomenos dyskola mporei kaneis na anametrithei etsi opws to thesate mazi tou! Opoios to thelei as katsi na kanei mia antistixh ergasia kai na symplirwsh sta tou Ramfou h na ta apovalei teleiws! Agious kai poly symantikh pnevmatikh zwh exoun ola ta ethnoi tou kosmou kai den tha prepei na planithoume apo ekklisiastikes riseis peri \"neou israel\", \"periousiou laou\" kai allous tetoious aforismous mono kai mono epeidh kapoioi to lene kai synama vrhskoun stoxo se emas pou pasxoume kai diatiroume diafores pnevmatikes aggilwseis! Xairomai proswpika pou estw kai enas anthropos kathise kai skeftike gia emas kai malista gia ena thema pou dystyxos einai epikairo kai fysika mas endiaferei olous amesa! Bravo kai Evge ston Ramfo!

    0 Like

Leave your comments

Post comment as a guest

0
Your comments are subjected to administrator's moderation.
terms and condition.

Ἐτικέτες Συγγραφέων

Agamben   Alicin   Badiou   Barth   Bell   Berdyaef   Breck   Buntig   Chesterton   Clement   Dworkin   Elliot   Ellul   Evdokimov   Heidegger   Lacan   Lash   LeGoff   Lepeltier   Levinas   Losky   Malson   McGilchrist   Muse   Orwell   Pastoureau   Polony   Popper   Postman   Rawls   Rifkin   Sherrard   Skolimowski   Smith   Solzhenitsyn   Steiner   Swartz   Szazs   Tarkofsky   Unger   Weil   Zirar   Zoja   Αγγελής Δ.   Αμάραντος Σ.   Ανδρουλιδάκης Α.   Ανδρουλιδάκης Κ.   Αρανίτσης Ε.   Βακαλόπουλος Χρ.   Βαμβουνάκη Μ.   Βαρδής Μ.   Βαρθαλίτης Γ.   Βιρβιδάκης Στ.   Βραχνός Κ.   Γεωργίου Θ.   Γρηγοράτος Μ.   Δανέζης Μ.   Διαμαντής Α.   Ζάχος Κ.   Ζιώγας Απ.   Ζουράρις Κ.   Ζώης Ι.   Ιωάννου Δ.   Ιωαννίδης Γ.   Καλογερόπουλος Α.   Καραμπελιάς Γ.   Καστρινάκης Γ.   Κατρούτσος Χρ.   Κιουρτσάκης Γ   Κλεμάν Ο.   Κομνηνός Στ.   Κονδύλης Π.   Κοροβίνης Β.   Κοσμόπουλος Δ.   Κουτρούλης Σ.   Κουτσουρέλης Κ.   Κούκος Σ.   Κυριαζόπουλος Σ.   Κωνσταντούδης Β.   Κόσσυβα Σ.   Λυγερός Ν.   Μαλεβίτσης Χ.   Μανουσέλης Σ.   Μαυρίδης Ν.   Μαυρόπουλος Δ.   Μητραλέξης Σ.   Μπάρλας Γ.   Μπαλτάς Δ.   Μπαραμπούτης Κ.   Μπλάθρας Κ.   Ναξάκης Χ.   Ναστούλης Γ.   Νευροκοπλή B.   Ντόκος Γ.   Ξυδάκης Ν.   Παντούλας Θ.   Παπαγιάννης Α.   Παπαθανασίου Θ.   Παπαναγιώτου Ι.   Πρεβελάκης Γ.Σ.   Προγκίδης Λ.   Ροδίτης Α.   Σακελλαρίου Μ.   Σαλεμής Γ.   Σκλήρης Δ.   Σουφλέρης Στ.   Σταματελόπουλος Λ.   Σταυρόπουλος Β.   Σχοινάς Φ.   Τάσης Θ.   Τσιρόπουλος Κ.   Τσιτσίγκος Σ.   Φαραντάκης Π.   Φεραίος Χ.   Χαραλαμπίδης Κ.   Χατζηαντωνίου Κ.   π. Γιάγκου Β.   π. Γκανάς Ε.   π. Γοντικάκης Β.   π. Ζηζιούλας Ι.   π. Θερμός Β.   π. Μινώπετρος Π.   π. Παπαδόπουλος Χαρ.   π. Φάρος Φ.   JoelLipman.Com

Εισάγετε έγκυρο email για την εβδομαδιαία ενημέρωση. (Ελέγχετε τα spam ή τα promotion emails σας)
Η εβδομαδιαία αντιφωνική επισκόπηση καταχωρείται συνήθως στα spam ή στα promotion emails σας.
Άρης Νούλης
Όταν μιλά ο Θεόδωρος Ζιάκας όλοι εμείς οι υπόλοιποι πρέπει να σιωπούμε και να τον ακούμε. Η στοχαστι...
ny
μία διόρθωση - χρησιμοποιείτε την έννοια εξιλαστήριο θύμα εκεί όπου ταιριάζει αποδιοπομπαίος τράγος....
Φώτης Σχοινᾶς
Ἀδιαμφισβήτητα ὁ π. Νικόλαος Λουδοβίκος εἶναι ὁ κορυφαῖος θεολόγος τῆς γενιᾶς του, τῆς γενιᾶς τοῦ ΄9...
Άρης Νούλης
Κύριε Ελευθέριε, μην είσαι τόσο απαισιόδοξος. Δεν είναι μόνος στην ήδη Άνοιξη της Ορθοδοξίας ο καλός...
Στέλιος Μαφρέδας
έχει εκδοθεί ακόμη και 'Ο θάνατος του πλησίον", εκδόσεις Ίταμος, 2011 σε μετάφραση Μελή Μελετιάδη, α...
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΠΙΓΓΟΣ
Τα τεκναινόμενα σήμερα σε παγκόσμιο επίπεδο αποτελούν τη συνέχεια και ολοκλήρωση της πολιτισμικής επ...
Άρης Νούλης
Γνωστές οι θέσεις του κ. Γιανναρά.
Γνωστό το ύφος της γραφής του.
Γνωστή και η απαξίωση του για όπ...
Ιωάννης Χατζόπουλος
Η ορθόδοξη Ελληνική εκκλησία έχει τεράστιες δυνατότητες και θα πρέπει να τις αξιοποιήσει. Θα γίνει π...
Κρίτων Παπακώστας
Συγχωρείστε με, αλλά απορώ με την ανάγνωση του σχολίου μου από τον κ. Δημήτρη Πεντζίκη. Αντίθετα από...
Δημήτρης Πεντζίκης
Μου κάνει εντύπωση ο Κρίτων Παπακώστας. Τον Ζακ Κωστόπουλο μπορεί μα μην τον σκότωσε κανείς. Τα βέβα...

Nοιάζομαι δηλαδή Μοιράζομαι