του Γιώργου Κοντογιώργη


Για να διαπιστώσουμε την ύπαρξη πνευματικών ανθρώπων πρέπει να διερωτηθούμε εάν υπάρχουν ιδέες να υπηρετήσουν και ποιές. Σήμερα λοιπόν δεν υπάρχουν ιδέες διακριτές από το κατεστημένο οικονομικοκοινωνικό και πολιτικό σύστημα. Οι ιδέες που διακινούνται ακόμη σήμερα (ο σοσιαλισμός και ο φιλελευθερισμός) αποτελούν απολιθώματα της εποχής που ο νεότερος κόσμος αγωνιούσε να ξεπεράσει το δεσποτικό του παρελθόν και να οικοδομήσει κοινωνίες εν ελευθερία.

Αυτό εξηγεί γιατί με περισσή ευκολία οι πνευματικοί άνθρωποι μεταβάλλονται σε απολογητές, σε θεράποντες και, συχνά, σε διαχειριστές του συστήματος και των κατόχων του.
Οι πνευματικοί άνθρωποι πιστεύουν ακόμη ότι την εκμετάλλευση την παράγει το κεφάλαιο και όχι η σύμπτωση στον ίδιο φορέα του ιδιοκτήτη του κεφαλαίου με τον ιδιοκτήτη του συστήματος. Είναι οι ίδιοι που διδάσκουν τις κοινωνίες ότι το σημερινό πολιτικό σύστημα είναι δημοκρατικό, με απώτερο σκοπό τον εγκιβωτισμό τους στον χώρο της ιδιωτείας, έτσι ώστε να παραμείνει κατά τρόπο αδιατάρακτο στα χέρια των κατόχων του κράτους. Είναι τέλος αυτοί που διατείνονται ότι η συνείδηση του συλλογικού υποκειμένου (το έθνος) αποτελεί απειλή για την ελευθερία, ανοίγοντας τον δρόμο για την ολοκληρωτική επιβολή των σχέσεων ηγεμονίας που διαμορφώνονται στο πλανητικό σύστημα, σε βάρος του κανονιστικού περιβάλλοντος των κοινωνιών του κράτους.
Η απουσία ιδεών οφείλεται όχι σε κάποιο “στέγνωμα” του ανθρώπινου νου, αλλά στο γεγονός ότι διανύουμε μια μεταβατική εποχή όπου το παλαιό εξεπλήρωσε τον προορισμό του, το δε νέο κυοφορείται μέσα σε ένα πλήρες κενό, γνώρισμα του οποίου είναι η κατάληψη “θέσεων” στο σύστημα με μέτρο τους συσχετισμούς.
Ελάχιστοι είναι οι πνευματικοί άνθρωποι που “οσμίζονται” τα φαινόμενα και τοποθετημένοι πέραν της εποχής τους, καταπιάνονται με την οικοδόμηση του νέου γνωσιολογικού οπλοστασίου με βάση το οποίο θα συλληφθούν τα ποιοτικά στοιχεία της εξέλιξης και θα διαγραφεί η προοπτική της. Οι πνευματικοί αυτοί άνθρωποι όμως βρίσκονται στο “εργαστήρι” και, προφανώς, η αξία των προτάσεών τους θα δοκιμασθεί συντωχρόνω με τις μεταμορφώσεις του παρόντος και την ανάδυση του καινούριου.
Το φαινόμενο αυτό είναι παγκόσμιο. Από τη δοκιμασία αυτή δεν θα μπορούσαν να εξαιρεθούν οι Έλληνες πνευματικοί άνθρωποι. Θα έλεγα μάλιστα ότι οι τελευταίοι, χάρη στη συγκυρία, επέδειξαν μεγαλύτερη βιασύνη να μεταβληθούν από “οργανικοί διανοούμενοι” σε “οργανικούς νομείς” της εξουσίας. Έχει ενδιαφέρον εντούτοις να προσεχθεί ότι επεχείρησαν να προσδώσουν στο διάβημά τους αυτό προοδευτικό πρόσημο, διακηρύσσοντας ότι ανέλαβαν το ρόλο της “θεραπαινίδας” στο όνομα του “εκσυγχρονισμού” της ελληνικής κοινωνίας. Έναν ρόλο στον οποίο συνωστίσθηκαν αυτόκλητοι ή ανταποκρινόμενοι στο πρώτο νεύμα της εξουσίας

 

People in this conversation

  • ΛΑΖΑΡΟΣ ΑΡΑΒΑΝΗΣ

    ΠΡΟΣ ΤΟΝ Κον Γ. ΚΟΝΤΟΓΙΩΡΓΗ.

    Κύριε καθηγητά, συγχαρητήρια γιά τό θέμα σας. Σωστά τό βασικό θέμα μας είναι Οι πνευματικοί άνθρωποι στήν χώρα μας , διότι εμείς οι Ελληνες διακηρύττουμε περισσότερο ότι ο πολιτισμός στήν ανθρωπότητα ήρθε από τήν Ελλάδα, πρώτα βέβαια στήν Ευρώπη, καί όσο μπόρεσε καί παρά πέρα μετέπειτα, βέβαια αυτό τό αντιλαμβάνονται καί οι ξένοι. Η διαφορά είναι οτι εμείς καμαρώνουμε γιά τούς προγόνους μας καί μέσω αυτών προσπαθούμε νά \"χωθούμε\" καί νά χωρέσουμε καί ΕΜΕΙΣ ως σημερινοί ΝεοΕλληνες στόν \"πολιτισμό\" τών δυνατών κρατών (οικονομικά,τεχνολογικά, καί στρατιωτικά) όπου δημιούργησαν οι ξένοι. (ΗΠΑ, Ευρώπη, σήμερα καί η Κίνα) Προσπάθούμε νά \"χωθούμε\" οχι όμως στούς δικούς τους τομείς ,όπου υπερισχύουν, αλλά στόν χώρο τού πνεύματος, επειδή έχουμε ενα ιστορικό σύνδεσμο μέ τούς προγόνους μας , καί ελαχιστότατο ως ανύπαρκτο πνευματικό σύνδεσμο μέ τούς προγόνους μας. Καί οι ξένοι μάς δέχονται στήν δυνατή καί \"πολιτισμένη\" κοινωνία τους μόνον καί μόνον επειδή συγκαταθέσαμε τήν ψυχή καί τό σώμα μας στίς επιστήμες καί τίς τεχνολογίες τών προγόνων μας όπου εκείνοι βελτίωσαν (εκ τής αργοπορίας μας) καί μετάλλαξαν (εκ τής αδιαφορίας μας). Μέσα όμως στά βάθη τής συνείδησεις των ποτέ δέν θά μάς συγχωρήσουν πολλοί ευσυνείδητοι υπήκοοι πολιτισμένων κρατών τήν συγκατάθεση μας καί τήν υιοθέτηση μας νά αφήκουμε εμείς οι Ελληνες τήν μετάλλαξιν τής πολιτικής επιστήμης (Ελληνική δημοκρατία) . Δέν θά μάς συγχωρέσουν τήν μετάλλαξη τής πολιτικής επιστήμης σέ καρναβαλίστικες καί χαωτικές ένοιες ΄τών σημερινών \"δημοκρατιών\" . Αυτή η μεταλλαγμένη πολιτική επιστήμη όπου ευρέθη γνήσια καί ανόθευτη αρχικά από τούς προγόνους μας (καθαρά Ελληνική επιστήμη) στοίχισε στήν ανθρωπότητα , καί πολύ περισσότερο καί στήν χώρα μας , δεκάδες καί εκατοντάδες πλάνες πολιτικών ιδεολογιών, ψευτοδημοκρατιών ως δικαιώματα ελευθεριών, (βλέπε: ΜΜΕ δημοσιογραφία, καί ΜΜΨ Μέσα μαζικής \"ψυχαγωγίας\", κλπ) μέ τοπικό αποτέλεσμα νά περνούν κράτη περιοδικά φαινόμενα οικονομικής κρίσης καί γενικότερης νευροψυχωτικής κρίσης , όπου όλο καί γίνεται συχνότερο τό φαινόμενο, μέ τελικό αποτέλεσμα νά χάνουμε ως μιά παγκόσμια πολιτισμένη κοινότητα (πολιτισμένη ανθρωπότητα) τό συνολικό κέρδος όλων όσων μάς επρόσφεραν οι επιστήμες καί ο πολιτισμός. Αρα είμεθα στάσιμος παγκόσμιος πολιτισμός, γιατί από τήν μιά σωθήκαν εκατοντάδες εκατομυρίων από τά εμβόλια ,παραδείγματος χάρη, από τήν άλλη όμως ,ο ίδιος αριθμός εξολοθρεύεται από σύγχρονες αρρώστιες (καρκίνος, ψυχοπάθειες, εγκλήματα κάθε ειδους, κλπ) Τό θέμα λοιπόν ειναι οι πνευματικοί άνθρωποι τής χώρας μας ΝΑ ΔΙΟΡΘΩΣΟΥΝ τίς παλαιές ιδέες (παλιοιδέες) όλων εκείνων όπου μετάλλαξαν τίς βασικές επιστήμες , νά ισχύσει η επιστήμη γιά τό καλό τών ανθρώπων, καί οχι όπως σήμερα η επιστήμη ως πανουργία γιά τά ανήθικα κέρδη τών ανθρώπων, αληθινό κέρδος γιά τήν κοινωνία τών ανθρώπων, ωστε η ανθρωπότητα νά βιώνει μέσα από ΥΓΙΗ ΠΑΙΔΕΙΑ τήν ψυχή καί τό σώμα. Ο δύσκολος ρόλος όπου καλούνται σήμερα οι ΝεοΕλληνες ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ είναι νά αποκαταστίσουν τά χαλασμένα, τά σάπια, καί τά μολυσμένα , καί αυτό ειναι επιτακτικό καθήκον, τό οφείλουμε στούς προγόνους μας τό οφείλουμε στήν αληθινότητα τής πίστεως μας. (Ορθοδοξία). Δέν χρειάζονται παλιές ιδέες πάνω στίς νέες ωστε νά συμπλέουν (ως σημερινή μορφή παγκοσμιοποίησης) , αλλά καθάρισμα τού χωραφιού από τά ζιζάνια, όργωμα καί καλός σπόρος, γιά νά δούμε τούς καρπούς μας καί νά χαρούμε γι αυτούς. Τό παλιό ξεπλήρωσε τόν προορισμό του ( λέγει ο καθηγητής Κος Γ. Κοντογιώργης) αλλά συμπληρώνω ότι τό παλιό (παλιο-ιδέες) έχει εναν κρυφό προορισμό πολύ περισσότερο από ότι νομίζουμε ,έχει προορισμό νά μεταμορφώσει τόν άνθρωπο σέ μιά παλιολινάτσα, καί δέν θά σταματήσει νά τρώει ως σαράκι κάθε παλιάνθρωπο μέ τήν σφραγίδα τού ΝΕΟΕΠΟΧΙΤΗ είτε αυτός ειναι πνευματικός άνθρωπος ειτε υλικό καταναλωτικό ανθρωπάκι.
    Καί νομίζω ότι ο Γ. κοντογιώργης θά συνέλαβε πρόσφατα τίς δυστυχίες καί τών δυό αυτών \"ειδών\" ανθρώπων (υλικών -πνευματικών) όταν διαπιστώσαμε όλοι τήν ξεραήλα τής αγοράς από τήν απεργία στό λιμάνι τού Πειραιά. Καί η αλήθεια ειναι ότι ως καταναλωτικοί χάνοι περιμέναμε νά κινηθεί η αγορά (Ελληνική κοινωνία) μέ όλα εκείνα τά καταναλωτικά παλιοσκουπίδια τών κινέζων, κλπ, Γιά δείτε αλήθεια κατάντια!!! η Ελληνική καταναλωτική κοινωνία περιμένει νά εορτάσει τήν μεγαλύτερη πνευματική της εορτή (χριστούγεννα) μέ τά σκουπίδια τών Κινέζων (λαμπάκια, πλαστικές μινιατούρες,κορδελάκια, σαχλαμαροπαίιγνια, κλπ, κλπ) Τό ιδιο θά πράξει καί τό πάσχα, τό ίδιο ισχύει καί γιά τά καταναλωτικά \"αγαθά\" στήν οικογένεια, τό ίδιο ισχύει καί γιά τούς περισσότερους εργένιδες καί τούς εθισμένους-ελεύθερους τών κάθε εθιστικών ουσιών καί προίόντων, τό ίδιο ισχύει καί γιά τίς περισσότερες απελευθερωμένες μποέμισες τής καταναλωτικής μόδας, ακόμα καί γιά τά περισσότερα τέκνα μας. ΟΙ ΑΛΗΘΙΝΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΣΩΜΑ ΣΤΟ ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΟ ΣΩΜΑ, (τό παλαιό άρρωστο) ΑΛΛΑ ΕΙΣΕΡΧΟΝΤΕ ΩΣ ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΑ ΔΥΝΑΜΗ ΥΔΑΤΟΣ ΚΑΙ ΣΑΡΩΝΟΥΝ ΚΑΘΕ ΒΡΩΜΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΚΑΘΙΣΜΑ ΒΡΩΜΕΡΗΣ ΣΚΟΝΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ. ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΚΑΘΟΝΤΑΙ ΣΕ ΕΝΑ ΓΥΑΛΙΣΜΕΝΟ ΣΑΛΟΝΙ (πολιτική καί διανοούμενη εξουσία) ΟΠΟΥ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΛΑΜΨΕΙ ΤΗΣ ΒΡΩΜΕΡΗΣ ΛΙΓΔΑΣ, μιά λίγδα όπου έγινε πουρί, σκλήρυνε σάν κόκκαλο από τήν πολυκαιρία, καί όπου φαντάζει στούς οφθαλμούς των ως πολύτιμο καί λαμπερό μαργαριτάρι.
    Μέ τιμή. ΛΑΖΑΡΟΣ ΑΡΑΒΑΝΗΣ. (εκ Καρυάς Λευκάδος)

    0 Like
  • alexander

    Aγαπητέ .κ Κοντογιώργη ορίζετε τον πνευματικό άνθρωπο σαν κάποιον ο οποίος υπηρετεί συγκεκριμένες ιδέες. Να με συγχωρείτε αλλά αυτός είναι ο ορισμός της ιδεολογίας, όχι της πνευματικότητος, διότι όπως το ορίζετε πολύ σωστά, στην ιδεολογία δεν υπάρχει άνθρωπος αλλά ιδεοληψία.
    Η λέξη ιδέα χρησιμοποιήται καταχρηστικώς. Πρόκειται γιά έννοια.

    0 Like
  • ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑΣ

    αλλά αν εννοείτε τον άνθρωπο που μπορεί και σκέφτεται ελεύθερα και προτείνει πράγματα ριζοσπαστικά, τότε έχω, και είναι αυτά:

    http://thalamofilakas.blogspot.com/2010/06/blog-post_4118.html

    και για να εξασφαλίσουμε ότι δεν θα επαναληφθούν τα ίδια, και ότι θα διώξουμε τα λαμόγια, διότι διαφορετικά δεν γίνεται, προτείνω:
    http://aristocratis.blogspot.com/p/blog-page_13.html

    0 Like

Leave your comments

Post comment as a guest

0
Your comments are subjected to administrator's moderation.
terms and condition.

Ἐτικέτες Συγγραφέων

Agamben   Alicin   Badiou   Barth   Bell   Berdyaef   Breck   Buntig   Chesterton   Clement Steiner   Dworkin   Elliot   Ellul   Evdokimov   Heidegger   Lacan   Lash   LeGoff   Lepeltier   Levinas   Losky   Malson   McGilchrist   Muse   Orwell   Pastoureau   Polony   Popper   Postman   Rawls   Rifkin   Sherrard   Skolimowski   Smith   Solzhenitsyn   Swartz   Szazs   Tarkofsky   Unger   Weil   Zirar   Zoja   Αγγελής Δ.   Αμάραντος Σ.   Ανδρουλιδάκης Α.   Ανδρουλιδάκης Κ.   Αρανίτσης Ε.   Βαμβουνάκη Μ.   Βαρδής Μ.   Βαρθαλίτης Γ.   Βιρβιδάκης Στ.   Βραχνός Κ.   Γεωργίου Θ.   Γρηγοράτος Μ.   Δανέζης Μ.   Διαμαντής Α.   Ζάχος Κ.   Ζιώγας Απ.   Ζουράρις Κ.   Ζώης Ι.   Ιωάννου Δ.   Ιωαννίδης Γ.   Καλογερόπουλος Α.   Καραμπελιάς Γ.   Καστρινάκης Γ.   Κατρούτσος Χρ.   Κιουρτσάκης Γ   Κομνηνός Στ.   Κονδύλης Π.   Κοροβίνης Β.   Κοσμόπουλος Δ.   Κουτρούλης Σ.   Κουτσουρέλης Κ.   Κούκος Σ.   Κυριαζόπουλος Σ.   Κωνσταντούδης Β.   Κόσσυβα Σ.   Λυγερός Ν.   Μαλεβίτσης Χ.   Μανουσέλης Σ.   Μαυρίδης Ν.   Μαυρόπουλος Δ.   Μητραλέξης Σ.   Μπάρλας Γ.   Μπαλτάς Δ.   Μπλάθρας Κ.   Ναξάκης Χ.   Νευροκοπλή B.   Ντόκος Γ.   Ξυδάκης Ν.   Παντούλας Θ.   Παπαγιάννης Α.   Παπαθανασίου Θ.   Παπαναγιώτου Ι.   Πρεβελάκης Γ.Σ.   Προγκίδης Λ.   Σακελλαρίου Μ.   Σαλεμής Γ.   Σκλήρης Δ.   Σουφλέρης Στ.   Σταματελόπουλος Λ.   Σταυρόπουλος Β.   Σχοινάς Φ.   Τάσης Θ.   Τσιρόπουλος Κ.   Τσιτσίγκος Σ.   Φαραντάκης Π.   Φεραίος Χ.   Χαραλαμπίδης Κ.   Χατζηαντωνίου Κ.   π. Γιάγκου Β.   π. Γκανάς Ε.   π. Γοντικάκης Β.   π. Ζηζιούλας Ι.   π. Θερμός Β.   π. Παπαδόπουλος Χ.   π. Φάρος Φ.   JoelLipman.Com

Εισάγετε έγκυρο email για την εβδομαδιαία ενημέρωση. (Ελέγχετε τα spam ή τα promotion emails σας)
Η εβδομαδιαία αντιφωνική επισκόπηση καταχωρείται συνήθως στα spam ή στα promotion emails σας.
Άρης Νούλης
Και διηγώντας τα να κλαις.
Τι άλλο να πω παρά ευχαριστώ για την θερμή αλλά ψύχραιμη παρουσίαση των ...
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ
Πολύ ωραίο άρθρο. Θα μπορούσε να είναι θέμα μελέτης διεπιστημονικής ομάδας εργασίας σε βάθος, Το θέμ...
Α. Παπαγιάννης
Ευχαριστώ και τους δυο για τα σχόλια. Το κείμενο δεν γράφτηκε ως διεξοδική ανάλυση όλων των συνιστωσ...
Φώτης Σχοινᾶς
Ἐξαιρετικό το κείμενο τοῦ Τάκη Θεοδωρόπουλου. Καθαρή σκέψη και εὔστοχος προβληματσμός για την κλασσ...
Μπάμπης Παπαχαραλάμπους
Πολύ ενδιαφέρουσα συνάντηση. Μόνο που με ξένισε πολύ ο κύριος Σαμάντης, που από ότι είδα εκπροσωπούσ...
Άρης Νούλης
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
Θεσπέσιο κείμενο. Ουσιώδες και αληθινό.
Το Θαύμα - όνειρο στο κείμενο - η αληθινή ουσί...
Κατερινα Κοπασακη
Ανάλυση, με μεγάλη αφαίρεση εθνικών, ιστορικών, πολιτικών, κοινωνιολογικών στοιχείων με αναφορά στις...