Επιλέξτε μια κατηγορία από τις παρακάτω, και κατόπιν το κείμενο που θέλετε να διαβάσετε.
Τα τελευταία νέα της ομάδας μας.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939. Χάρισε στον μαρξισμό την ύστερη εφηβεία και τα φοιτητικά του χρόνια στην Ελλάδα, όπως γράφει στη «Μαρτυρία» που πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Ευθύνη». «Παραδόθηκα σχεδόν άνευ όρων στην πολιτικολογία και όπως, λόγω ηλικίας, έκλινα συναισθηματικά προς τους διωκόμενους, γρήγορα τους εταύτισα στη συνείδησή μου με τους αδικημένους και αληθινούς και εξεγέρθηκα», γράφει στο ίδιο κείμενο. Επί πτυχίω στη Νομική Αθηνών, εγκατέλειψε την Αριστερά και έφυγε για το Παρίσι, όπου σπούδασε φιλοσοφία. Στο Παρίσι συνάντησε τον Κορνήλιο Καστοριάδη και γνώρισε καλά τη σκέψη του για τον Μαρξ, για τον σοσιαλισμό και τη βαρβαρότητα. Στο βιβλίο του «Μαρτυρία και Γράμμα, Απόλογος για τον Μαρξ και λόγος για τον Καστοριάδη» (Κέδρος, 1984), ο Στέλιος Ράμφος αναφέρεται σε όλη αυτή τη σχέση, «λογαριάζοντας ένα κομμάτι της ζωής του, μέρος της ιστορίας των άλλων δύο». Το κενό που άφησε μέσα του η απουσία του μαρξισμού δεν γέμισε βιαστικά. «Ανοιξα σιγά σιγά για λογαριασμό μου έναν δρόμο, ο οποίος μετά το χειροπιαστό αδιέξοδο του Μαΐου του 1968 χαράχτηκε αμετάκλητα: εδιζησάμην εμεαυτόν και βγήκα στη θρησκεία». Στο Παρίσι δεν ακολούθησε λοιπόν τις φιλοσοφικές μόδες. «Μετά την ευρωπαϊκή και την αρχαία ελληνική φιλοσοφία, στράφηκα στη μελέτη της πατερικής θεολογίας και των πνευματικών προβλημάτων του νέου ελληνισμού, η κατανόηση των οποίων χωρίς υπερβολή με απορρόφησε. Προτού φύγω για το εξωτερικό, η Ελλάδα πνευματικά δεν υπήρχε για μένα. Την ανεκάλυψα στην ξενιτιά, όπου ανεκάλυψα συγχρόνως και την κρίση της Ευρώπης». Στο Παρίσι δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Βενσέν (δημιούργημα του Μάη). Επέστρεψε στην Ελλάδα μετά τη μεταπολίτευση και διεκδίκησε θέση φιλοσοφίας στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Συνυποψήφιός του ήταν ο Παναγιώτης Κονδύλης. Αλλά και οι δύο «έφτασαν ως την υποψηφιότητα», όπως ειρωνικά λέει ο Στέλιος Ράμφος. Διάλεξε τον μονήρη βίο τού στοχαστή, με πυκνές όμως δημοσιεύσεις και πυκνές διαλέξεις και σεμινάρια, κυρίως στο Κολλέγιο Αθηνών και στο Ιδρυμα Γουλανδρή - Χορν.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939. Χάρισε στον μαρξισμό την ύστερη εφηβεία και τα φοιτητικά του χρόνια στην Ελλάδα, όπως γράφει στη «Μαρτυρία» που πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Ευθύνη». «Παραδόθηκα σχεδόν άνευ όρων στην πολιτικολογία και όπως, λόγω ηλικίας, έκλινα συναισθηματικά προς τους διωκόμενους, γρήγορα τους εταύτισα στη συνείδησή μου με τους αδικημένους και αληθινούς και εξεγέρθηκα», γράφει στο ίδιο κείμενο. Επί πτυχίω στη Νομική Αθηνών, εγκατέλειψε την Αριστερά και έφυγε για το Παρίσι, όπου σπούδασε φιλοσοφία. Στο Παρίσι συνάντησε τον Κορνήλιο Καστοριάδη και γνώρισε καλά τη σκέψη του για τον Μαρξ, για τον σοσιαλισμό και τη βαρβαρότητα. Στο βιβλίο του «Μαρτυρία και Γράμμα, Απόλογος για τον Μαρξ και λόγος για τον Καστοριάδη» (Κέδρος, 1984), ο Στέλιος Ράμφος αναφέρεται σε όλη αυτή τη σχέση, «λογαριάζοντας ένα κομμάτι της ζωής του, μέρος της ιστορίας των άλλων δύο». Το κενό που άφησε μέσα του η απουσία του μαρξισμού δεν γέμισε βιαστικά. «Ανοιξα σιγά σιγά για λογαριασμό μου έναν δρόμο, ο οποίος μετά το χειροπιαστό αδιέξοδο του Μαΐου του 1968 χαράχτηκε αμετάκλητα: εδιζησάμην εμεαυτόν και βγήκα στη θρησκεία». Στο Παρίσι δεν ακολούθησε λοιπόν τις φιλοσοφικές μόδες. «Μετά την ευρωπαϊκή και την αρχαία ελληνική φιλοσοφία, στράφηκα στη μελέτη της πατερικής θεολογίας και των πνευματικών προβλημάτων του νέου ελληνισμού, η κατανόηση των οποίων χωρίς υπερβολή με απορρόφησε. Προτού φύγω για το εξωτερικό, η Ελλάδα πνευματικά δεν υπήρχε για μένα. Την ανεκάλυψα στην ξενιτιά, όπου ανεκάλυψα συγχρόνως και την κρίση της Ευρώπης». Στο Παρίσι δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Βενσέν (δημιούργημα του Μάη). Επέστρεψε στην Ελλάδα μετά τη μεταπολίτευση και διεκδίκησε θέση φιλοσοφίας στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Συνυποψήφιός του ήταν ο Παναγιώτης Κονδύλης. Αλλά και οι δύο «έφτασαν ως την υποψηφιότητα», όπως ειρωνικά λέει ο Στέλιος Ράμφος. Διάλεξε τον μονήρη βίο τού στοχαστή, με πυκνές όμως δημοσιεύσεις και πυκνές διαλέξεις και σεμινάρια, κυρίως στο Κολλέγιο Αθηνών, στο Ιδρυμα Γουλανδρή - Χορν, και τελευταία στο Ϊδρυμα Θεοχαράκη.

Ο Θεόδωρος Ι. Ζιάκας γεννήθηκε το 1945, στο χωριό Κούρεντα (Δήμος Μολοσσών νομού Ιωαννίνων) και σήμερα ζει στην Αθήνα. Σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Είναι δημόσιος υπάλληλος στον κλάδο της πληροφορικής. Από τη δεκαετία του 1980 μελετά θέματα κοινωνικής οντολογίας.

Ὁ Χρῆστος Γιανναρᾶς γεννήθηκε τὸ 1935 στὴν Ἀθήνα ὅπου καὶ σπούδασε Θεολογία, ἐνῷ συνέχισε μὲ σπουδὲς Φιλοσοφίας στὴ Βόννη καὶ τὸ Παρίσι. Διδάκτωρ Θεολογίας τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης καὶ Φιλοσοφίας τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Σορβόννης. Διετέλεσε καθηγητὴς φιλοσοφίας στὸ Πάντειο Πανεπιστήμιο Πολιτικῶν καὶ Κοινωνικῶν Ἐπιστημῶν τῆς Ἀθήνας, στὸ Τμῆμα Διεθνῶν καὶ Εὐρωπαϊκῶν Σπουδῶν. Ἐπίσης, ἔχει διδάξει βυζαντινὴ θεολογία καὶ Φιλοσοφία στὸν Ἅγιο Σέργιο Παρισίων, στὸ Ἰνστιτοῦτο Οἰκουμενικῶν Σπουδῶν (Παρίσι), στὴ Θεολογικὴ Σχολὴ τῆς Γενεύης, στὴ Φιλοσοφικὴ Σχολὴ Κρήτης (Ρέθυμνο) κ.ἀ.

Κορυφαία προσωπικότητα στὸ χῶρο τῆς θεολογίας καὶ τῆς φιλοσοφίας, ἔχει δημοσιεύσει περὶ τὰ ἑξηνταπέντε (65) βιβλία, μερικὰ ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἔχουν μεταφραστεῖ στὰ ἀγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ρωσικά, ρουμανικά, σερβικά, ἰταλικά. Τὸ κύριο μέρος τῆς συγγραφικῆς του ἐργασίας ἀντιπροσωπεύει μακρὰ πορεία σπουδῆς καὶ ἔρευνας τῶν διαφορῶν ἀνάμεσα στὴν ἑλληνικὴ καὶ τὴ δυτικοευρωπαϊκὴ φιλοσοφία καὶ παράδοση· διαφορῶν ποὺ δὲν ἐξαντλοῦνται στατικὰ στὸν τόπο τῆς θεωρίας, ἀλλὰ καθορίζουν τὸν τρόπο ἢ τὴν πρακτικὴ τοῦ βίου, δηλαδὴ ὅ,τι ὀνομάζουμε πολιτισμό. Παράλληλα, μὲ τακτικὴ ἐπιφυλλιδογραφία (παλαιότερα ἐπὶ δέκα χρόνια στὸ Βῆμα καὶ ἀπὸ τὸ 2000 στὴν Καθημερινή) παρεμβαίνει στὴν κοινωνικὴ καὶ πολιτικὴ ἐπικαιρότητα. Κάποιες συγγραφικές του ἀπόπειρες νὰ καταθέσει μαρτυρία τῆς ἐμπειρίας γεγονότων, περιηγήσεων ἢ παθῶν, θὰ μποροῦσαν ἴσως νὰ ἐνδιαφέρουν τὴ λογοτεχνία.

Γεώργιος Π. Παῦλος γεννήθηκε στὴν Ὀλυμπία τῆς Πελοποννήσου, μεγάλωσε καὶ σπούδασε στὴν Ἀθήνα, ἐνῶ τὰ τελευταία 28 χρόνια ζεῖ καὶ ἐργάζεται στὴν Θράκη ὅπου διαμένει μὲ τὴν οἰκογένειά του. Εἶναι δὲ πατέρας 7 τέκνων. Κατέχει σήμερα τὴν θέση τοῦ Ἀναπληρωτῆ Καθηγητῆ στὴν Πολυτεχνικὴ Σχολὴ τοῦ ΔΠΘ, ὅπου διδάσκει μαθήματα θετικῶν καὶ τεχνολογικῶν ἐπιστημῶν καὶ μαθήματα φιλοσοφίας τῆς παιδείας, τῆς τεχνικῆς καὶ τοῦ πολιτισμοῦ. Ἔχει δημοσιεύσει πάνω ἀπὸ 50 ἐργασίες σὲ διεθνῆ περιοδικὰ καὶ πρακτικὰ συνεδρίων καὶ ἔχει συγγράψει σειρὰ ἐπιστημονικῶν καὶ φιλοσοφικῶν βιβλίων. Τὸ ἐρευνητικό του ἔργο εἶναι διεθνῶς ἀναγνωρισμένο, ἔχοντας ἔντονα διεπιστημονικὸ χαρακτήρα, ἐνῶ ὀ ἴδιος εἶναι πρωτοπόρος στὴν ἔρευνα τῆς πολυπλοκότητας καὶ τοῦ χάους μὲ ἐφαρμογὲς στὸ διάστημα, τὸ περιβάλλον καὶ τὴν Ἰατρική. Ὁ ἴδιος προωθεῖ τὴν διεπιστημονικὴ προσέγγιση καὶ τὴν δημιουργικὴ σύνθεση θετικῶν ἐπιστημῶν, τεχνολογίας, φιλοσοφίας, τέχνης καὶ ἀνθρωπιστικῶν ἐπιστημῶν. Παραλληλα ἐργάζεται συστηματικὰ στὴν μετεκπαίδευση δασκάλων καὶ καθηγητῶν μέσης ἐκπαίδευσης εἰσάγοντας πρωτότυπες ἰδέες ὁλιστικὴς βιωματικῆς παιδείας καὶ δημιουργικῆς σύνθεσης θετικῶν καὶ ἀνθρωπιστικῶν ἐπιστημῶν. Στὰ πλαίσια τῆς ἀκαδημαϊκῆς του δραστηριότητας κινεῖται σὲ ὅλη τὴν Ἑλλάδα ἀλλὰ καὶ στὸ ἐξωτερικό, Ἀμερική, Καναδᾶ, Εὐρώπη, συμμετέχοντας σὲ συνέδρια ἐπιστημονικὰ καὶ φιλοσοφικὰ καὶ δίδοντας διαλέξεις τῆς ἐπιστήμης, τῆς παιδείας καὶ τοῦ πολιτισμοῦ.

Ο Βασίλης Καραποστόλης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1951 και είναι Καθηγητής Πολιτισμού και Επικοινωνίας στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών,  στο Τμήμα Επικοινωνίας και Μ.Μ.Ε. Παράλληλα με τις μελέτες και τα δοκίμιά του για την κοινωνική συμπεριφορά, την κοινωνική συμβίωση, την ηπιότητα και τη βία στη γλώσσα  και τα ήθη στο σύγχρονο κόσμο, δημοσιεύονται από το 1995 και λογοτεχνικά έργα του.

Βιβλιογραφία: - Χειροποίητη πόλη – Η Αθήνα ανάμεσα στο ναι και το όχι, Αλεξάνδρεια 1998- Τα Ενάντια – Η τέχνη της παραμυθίας, Αλεξάνδρεια 2002- Το χάρισμα (μυθιστόρημα), Πατάκη 2008- Διχασμός και Εξιλέωση – Περί πολιτικής ηθικής των Ελλήνων, Πατάκη 2010

Ο Βασίλης Καραποστόλης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1951 και είναι Καθηγητής Πολιτισμού και Επικοινωνίας στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών,  στο Τμήμα Επικοινωνίας και Μ.Μ.Ε. Παράλληλα με τις μελέτες και τα δοκίμιά του για την κοινωνική συμπεριφορά, την κοινωνική συμβίωση, την ηπιότητα και τη βία στη γλώσσα  και τα ήθη στο σύγχρονο κόσμο, δημοσιεύονται από το 1995 και λογοτεχνικά έργα του. 

Βιβλιογραφία: - Χειροποίητη πόλη – Η Αθήνα ανάμεσα στο ναι και το όχι, Αλεξάνδρεια 1998- Τα Ενάντια – Η τέχνη της παραμυθίας, Αλεξάνδρεια 2002- Το χάρισμα (μυθιστόρημα), Πατάκη 2008- Διχασμός και Εξιλέωση – Περί πολιτικής ηθικής των Ελλήνων, Πατάκη 2010

Ο Σερ Βασίλειος Μαρκεζίνης διετέλεσε Καθηγητής στο Κέημπριτζ, την Οξφόρδη και το Λονδίνο, κατείχε δε, επίσης έδρα στο Λάηντεν (Ολλανδία) και στο Ώστιν του Τέξας (ΗΠΑ). Επιπλέον, έχει διδάξει σε είκοσι πέντε Πανεπιστήμια ανά τον κόσμο, έχει συγγράψει τριάντα τρία βιβλία και πάνω από εκατόν τριάντα νομικά άρθρα, τα οποία έχουν δημοσιευθεί σε νομικά περιοδικά σε ολόκληρο τον κόσμο. Τα έργα του έχουν μεταφρασθεί στα γερμανικά, γαλλικά, ιταλικά, πορτογαλικά και κινεζικά. Είναι Μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας, Αντεπιστέλλον Μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας και της Ακαδημίας Αθηνών, Ξένος Εταίρος της Βελγικής, της Ολλανδικής και της Ιταλικής (Academia dei Lincei) Ακαδημίας, όπως επίσης και του Αμερικανικού Ινστιτούτου Δικαίου. Από το 1997 φέρει τον τίτλο του Επίτιμου Συμβούλου της Βασίλισσας της Αγγλίας (Queen's Counsel), ενώ από το 2000 είναι Ειδικός Επιστημονικός Σύμβουλος του Πρώτου Προέδρου του Γαλλικού Ακυρωτικού (Cour de Cassation). Το 2005 έλαβε τον τίτλο του Ιππότη από τη Βασίλισσα Ελισάβετ ΙΙ για τις εξαίρετες υπηρεσίες που έχει προσφέρει στις διεθνείς νομικές σχέσεις. Επιπλέον, έχει λάβει εξαιρετικά υψηλές τιμές από τους Προέδρους Μιτεράν και Σιράκ (της Γαλλίας), Σκάλφαρο και Τσιάμπι (της Ιταλίας) και φον Βάιτσκερ και Χέρτσοκ (της Γερμανίας).

Είναι θεολόγος καθηγητής στη Μέση Εκπαίδευση. Μέλος του Θεολογικού Συνδέσμου «ΚΑΙΡΟΣ» και της Πρωτοβουλίας Πολιτών για Ριζική Συνταγματική Μεταρρύθμιση «Νέο Σύνταγμα». Συνεργάτης της Σύναξης και του ηλεκτρονικού περιοδικού ΑΝΤΙΦΩΝΟ. Κατά καιρούς έχει συμμετάσχει ως παραγωγός ή συνεργάτης σε εκπομπές του ραδιοφωνικού σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος. Επίσης είναι μέλος του Ελληνικού Τμήματος του Διεθνούς Συμβουλίου Μνημείων και Τοποθεσιών (Hellenic ICOMOS).

Γεννήθηκε το 1955 στην Αθήνα. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Επίσης έχει πτυχίο Ηλεκτρ.-Μηχαν. ΕΜΠ και είναι υποψήφιος διδάκτωρ Πολιτικής Φιλοσοφίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Έχει συνεργαστεί με τον Χρ. Γιανναρά, τον Δημ. Μαυρόπουλο κ.ά. ως συντονιστής στο Ίδρυμα Γουλανδρή-Χορν (1985-1986) και στην τηλεοπτική εκπομπή της ΕΤ1 «Σήμερα Είναι Κυριακή» (1986-1991). Μαζί με φίλους ίδρυσε τη Μορφωτική και Πολιτιστική Εταιρεία «Άλσος Γραμμάτων και Τεχνών» (1991), και υπήρξε μέλος της Εταιρείας Κοινοτικών Μελετών «Κωνσταντίνος Καραβίδας» (1987-1992). Συμμετείχε στα μαθητικά συνέδρια του Λυκείου «Ο Κοραής» (1992-1994) με τον αείμνηστο Στέφανο Γοντικάκη.

Συμμετείχε στο φοιτητικό κίνημα της μεταπολίτευσης και υπήρξε μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της ΕΦΕΕ (1981-1983). Παράλληλα συμμετείχε σε διάφορες απόπειρες εναλλακτικής δημοσιογραφίας, με σημαντικότερη τη θητεία του στο περιοδικό Αντί (1983-1984). Για μια μικρή περίοδο συμμετείχε στο Κέντρο Μελετών και Αυτομόρφωσης (1983).

ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ: Από το 1986 έως το 2005 εργάστηκε ως μηχανικός, σύμβουλος οργάνωσης και ανάπτυξης. Ασχολήθηκε κυρίως με την τοπική αυτοδιοίκηση και με προγράμματα τοπικής ανάπτυξης, ιδιαίτερα στους τομείς του πολιτισμού και του εναλλακτικού τουρισμού. Σημαντικότερες δουλειές του την περίοδο αυτή ήταν η μελέτη για την ίδρυση του Αναπτυξιακού Κέντρου Ορεινού Μυλοποτάμου-Μαλεβιζίου στα Ανώγεια της Κρήτης (1987), το LEADER Καλαμπάκας-Πύλης (1992), το Τοπικό Πρόγραμμα Προστασίας και Ανάδειξης των Μετεώρων (1993-1995) και ηΠολιτιστική Διαδρομή της Οδύσσειας (1994-2002). Την ίδια περίοδο διετέλεσε Γενικός Διευθυντής της Εταιρείας Ανάπτυξης Δυτικής Ελλάδας (1989) και Διευθύνων Σύμβουλος του Δικτύου Οδύσσεια (1998-2002), ενώ επίσης εργάστηκε στην Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (1986-1991) και στην Αγροτουριστική (2002-2004). Παλαιότερα είχε εργαστεί ως μηχανικός οργάνωσης στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων (1985-1986).

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ: Έχει εκδοθεί το βιβλίο του Βαλκανική Κοινοπολιτεία (Δόμος, 1994), ενώ κείμενά του έχουν δημοσιευθεί στο συλλογικό τόμο Τι είναι η ψυχή; (Αρχέτυπο, 2002) και στα περιοδικά Σύναξη, Αναλόγιον, Άρδην, Λεβιάθαν, Νέα Κοινωνιολογία, Cogito, Journal of the Hellenic Diaspora, κ.ά. Άρθρα του υπάρχουν και στα περιοδικά Αντί και Οικονομικός Ταχυδρόμος (κυρίως μεταξύ 1983-1985).

<!--[if gte mso 9]> Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4 <![endif][if gte mso 9]> <w:LsdException Locked="false" Priority="30" SemiHidden="false" UnhideWh

Ο Παύλος Κλιματσάκης είναι διδάκτωρ φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Βόννης, Γερμανίας. Η διδακτορική του διατριβή είχε ως θέμα τη σχέση θρησκείας και απόλυτης γνώσης στη "Φαινομενολογία του πνεύματος" του Χέγκελ. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα επικεντρώνονται στα πεδία της μεταφυσικής, της οντολογίας, της φιλοσοφίας της φύσης, του γερμανικού ιδεαλισμού και της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας.

Περαιτέρω, έχει επιμεληθεί μεταφράσεις γερμανικών φιλοσοφικών κειμένων (Σέλλινγκ: "Φιλοσοφία της Αποκαλύψεως", Φίχτε: "Οδηγός για μία ευτυχισμένη ζωή", Χέγγελ: "Παραδόσεις για την ιστορία της φιλοσοφίας").

Ετοιμάζει επίσης μία μετάφραση της "Θεωρίας των χρωμάτων" του Γκαίτε.

Ο πρωτοπρεσβύτερος π. Νικόλαος Λουδοβίκος γεννήθηκε στο Βόλο το 1959. Σπούδασε Ψυχολογία, Παιδαγωγική, Θεολογία και Φιλοσοφία στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, το Παρίσι (Σορβόννη [Paris4] και Institut Catholique de Paris) και το Cambridge. Είναι διδάκτορας Θεολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1990). Εργάστηκε στο ερευνητικό κέντρο για τον Αρχέγονο Χριστιανισμό Tyndale House του Cambridge και δίδαξε ή έδωσε σεμινάρια στο Κέντρο Προχωρημένων Θεολογικών και Θρησκευτικών Σπουδών (C.A.R.T.S.) της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Cambridge, στο Πανεπιστήμιο του Durham, δίνοντας επίσης διαλέξεις και σε άλλα Πανεπιστήμια ή Ερευνητικά Κέντρα.

Σήμερα είναι Καθηγητής της Δογματικής και της Φιλοσοφίας στην Ανωτ. Εκκλησιαστική Σχολή Θεσσαλονίκης, επιστημονικός συνεργάτης - συγγραφέας στο μεταπτυχιακό Θεολογικό πρόγραμμα του Ανοικτού Ελληνικού Πανεπιστημίου και part - time λέκτορας στο Ορθόδοξο Ινστιτούτο του Πανεπιστημίου του Cambridge.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Aγρίνιο
 
1975 - 1979 ::Θεσσαλονίκη και Κομοτινή, σπουδάζει νομικά στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
 
1983 - 1989 ::σπουδάζει ζωγραφική στην Aνώτατη Σχολή των Kαλών Tεχνών, στην Aθήνα
 
1983 - 1991 ::στον Στρέφη, οδός Καλλιδρομίου / "η μαθητεία στο πραγματικό"
 
1991 - 2002 ::στον Λυκαβηττό, οδός Αριστοδήμου / "οι πειρασμοί του αόρατου"
 
από το 2003 ::στην Καστέλλα, λεωφόρος Παπαναστασίου / "ανοιχτός ορίζοντας"

Ο Γιώργος Κοντογιώργης γεννήθηκε το 1947 στο Νυδρί Λευκάδας. Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο Αθηνών και πολιτική επιστήμη στο Παρίσι, όπου έγινε διδάκτορας. (Doctorat d' Etat). Το 1980 έγινε υφηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης ενώ από το 1976 διδάσκει στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και πρώτος Γραμματέας της Ελληνικής Εταιρείας Πολιτικής Επιστήμης (1975-1981), Πρύτανης της Παντείου (1984-1990), μέλος του Ανωτάτου Συμβουλίου και του Συμβουλίου Ερευνών του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου της Φλωρεντίας (1985-1994), Γενικός Διευθυντής (1985) και Πρόεδρος - Δ. Σύμβουλος (1989) της ΕΡΤ, Υπηρεσιακός Υφυπουργός Τύπου (1993) κ.α. Η συμμετοχή του σε πρωτοβουλίες όπως -μαζί με τον Ι. Κίννα και τον Γ. Νοταρά- για την επανίδρυση της ΕΕΠΕ, η πανεπιστημιακή μεταρρύθμιση που οργάνωσε από τη θέση του Πρύτανη της Παντείου και οδήγησε στη μετεξέλιξη των πέντε Ανωτάτων Σχολών της χώρας σε Πανεπιστήμια, η επεξεργασία της ιδέας και η εν συνεχεία συμμετοχή του στη δημιουργία του Ευρωπαϊκού Δικτύου Πολιτικής Επιστήμης, αποτελούν ενδεικτικές πτυχές μιας δημόσιας παρουσίας που συνάδει επίσης με το στίγμα της "δημοκρατικής άνοιξης" των Μ.Μ.Ε. που ο ίδιος επιχείρησε σε δυο περιστάσεις, από τη θέση του διευθύνοντος την ΕΡΤ. Ο Γ. Κοντογιώργης έχει διδάξει ως επισκέπτης καθηγητής σε πολλά ξένα πανεπιστήμια, όπως το ΙΕΡ του Παρισιού, του Μονπελλιέ, της Λουβαίν, των Βρυξελλών, του Κεμπέκ, του Τόκιο, της Σαπιέντζα (Ρώμη), της Φλωρεντίας, του Autonoma της Βαρκελώνης, της Μαδρίτης, του Πεκίνου κ.α.

Ο Αλέξανδρος Κοσματόπουλος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1947, όπου και σπούδασε Αγγλική Φιλολογία. Aσχολείται με τον πεζό και ποιητικό λόγο, το δοκίμιο και τη μετάφραση. Από το 1977 έως το 1982 διέτριψε στην Καστοριά, όπου  έγραψε το πεζογράφημα «Τα δυο φορέματα», η δεύτερη και η τρίτη έκδοση του οποίου έτυχαν και νέας εκ μέρους του επεξεργασίας με νέες προσθήκες, ώστε το βιβλίο να γράφεται ουσιαστικά επί τριάντα χρόνια. Μένει στο Μελισσοχώρι Θεσσαλονίκης.


΄Εργα του είναι:
Μικρά Είσοδος, ποιήματα, Εξάντας 1978.
Τα δύο φορέματα, μυθιστόρημα, α΄ έκδοση Εξάντας 1982, β΄ έκδοση Κέδρος 1990, γ΄ έκδοση Μυγδονία 2009.
Το άλγος της αφής, πεζογράφημα, α΄ έκδοση ΄Αγρα 1985, β΄ έκδοση Νησίδες 1998.
Αναβαθμοί και Στάσιμα, σύνθεση πεζογραφημάτων και ποιημάτων, α΄ έκδοση ΄Αγρα 1987, β΄ έκδοση Νησίδες 1998.
Λόγος εις Νίκον Γαβριήλ Πεντζίκη, μελέτη, α΄ έκδοση Ροές 1988, β΄ έκδοση Σύγχρονοι Ορίζοντες 2000, γ΄ έκδοση Μυγδονία 2007.
Ταξείδι στην Αλεξανδρούπολη, αφήγημα, Κέδρος 1994,1999
΄Ερημος Λέξη, δοκιμή, Αρμός 1996.
Ο πιο σύντομος δρόμος, πεζογράφημα, Ιανός 1999.
Θηριομαχία, πεζογράφημα, Ακρίτας 2004.
Ο Αγρός του Αίματος, πεζογράφημα, Κέδρος 2004.
Τώρα και πάντοτε, Σημειώσεις στις Γραφές του Ισαάκ του Σύρου, Πατάκης 2007.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ
Τόμας Μάλορυ,  Ο θάνατος του Αρθούρου.
Ουίλλιαμ Σαίξπηρ,  Ρωμαίος και Ιουλιέττα.
Ερρίκου ΄Ιψεν,  ΄Οταν ξυπνήσουμε εμείς οι νεκροί.
Μάθιου Λιούις,   Ο Καλόγερος.
Ουίλκυ Κόλλινς,  Η γυναίκα με τα λευκά.
Ουίλκυ Κόλλινς,  Το στοιχειωμένο ξενοδοχείο.
Τζόζεφ Αλεξάντερ  Μακγκίλιβραιη,  Μινώταυρος.
Νίκολας Χάμμοντ,   Ιστορία της Μακεδονίας (τόμος Γ΄).
Ρούντολφ Μπούλτμαν,   Ιστορία και Εσχατολογία.
Χ. Μπακιρτζή-H. Koester, Οι Φίλιπποι τον Καιρό του Αποστόλου   Παύλου και μετά τον θάνατό του.
Μπόρις Μπομπρίνσκοϊ, Η λατρεία και η Ανάληψη του Χριστού.
Φιλαρέτου Μόσχας,  Ομιλίες.
Μπέτζαμιν Ντισραέλι, Η άνοδος του Σκεντέρμπεη.

Με προοίμιο και επιμέλειά του εκδόθηκαν από τις εκδόσεις Άγρα τα ΘΕΩΝΥΜΙΑ,  του βασιλέως της Νικαίας Θεοδώρου Δούκα Λασκάρεως (α΄ έκδοση 1987, β΄ έκδοση 2009).
Κείμενά του δημοσιεύτηκαν σε πολλά περιοδικά, ενώ επιμελήθηκε και το ανθολόγιο της ποιήτριας Ζωής Καρέλλη στο αφιέρωμα για την ποιήτρια του περιοδικού Παρατηρητής, καθώς και στο αφιέρωμα για τα δέκα χρόνια από τον θάνατό της στο περιοδικό Επίγνωση. 

* H φωτογραφία είναι του Γιάννη Βανίδη.

Ο Σωτήρης Γουνελάς γεννήθηκε το 1949 στην Aθήνα. Παρακολούθησε στο Παρίσι μαθήματα γαλλικής και ελληνικής φιλολογίας (1970-1976), αλλά προσανατολίστηκε γρήγορα σ' έναν φιλοσοφικότερο δρόμο μελέτης και συγγραφής. Mετά από μια «θητεία» στον Πλάτωνα, ανταμώνει με την ορθόδοξη παράδοση και προσπαθεί να συνδυάσει ποίηση, φιλοσοφία και θεολογία με ό,τι πνευματικότερο υπάρχει σ' αυτήν. Για μεγάλο χρονικό διάστημα (1986-1997) υπήρξε υπεύθυνος εκδόσεως του περιοδικού Σύναξη.
Ο Σωτήρης Γουνελάς γεννήθηκε το 1949 στην Aθήνα. Παρακολούθησε στο Παρίσι μαθήματα γαλλικής και ελληνικής φιλολογίας (1970-1976), αλλά προσανατολίστηκε γρήγορα σ' έναν φιλοσοφικότερο δρόμο μελέτης και συγγραφής. Mετά από μια «θητεία» στον Πλάτωνα, ανταμώνει με την ορθόδοξη παράδοση και προσπαθεί να συνδυάσει ποίηση, φιλοσοφία και θεολογία με ό,τι πνευματικότερο υπάρχει σ' αυτήν. Για μεγάλο χρονικό διάστημα (1986-1997) υπήρξε υπεύθυνος εκδόσεως του περιοδικού Σύναξη.

Αφιερώματα

Ἐτικέτες Συγγραφέων

Agamben   Alicin   Badiou   Barth   Bell   Berdyaef   Breck   Buntig   Chesterton   Clement Steiner   Dworkin   Elliot   Ellul   Evdokimov   Heidegger   Lacan   Lash   LeGoff   Lepeltier   Levinas   Losky   Malson   McGilchrist   Muse   Orwell   Pastoureau   Polony   Popper   Postman   Rawls   Rifkin   Sherrard   Skolimowski   Smith   Solzhenitsyn   Swartz   Szazs   Tarkofsky   Unger   Weil   Zirar   Zoja   Αγγελής Δ.   Αμάραντος Σ.   Ανδρουλιδάκης Α.   Ανδρουλιδάκης Κ.   Αρανίτσης Ε.   Βαμβουνάκη Μ.   Βαρδής Μ.   Βαρθαλίτης Γ.   Βιρβιδάκης Στ.   Βραχνός Κ.   Γεωργίου Θ.   Γρηγοράτος Μ.   Δανέζης Μ.   Διαμαντής Α.   Ζάχος Κ.   Ζιώγας Απ.   Ζουράρις Κ.   Ζώης Ι.   Ιωάννου Δ.   Ιωαννίδης Γ.   Καλογερόπουλος Α.   Καραμπελιάς Γ.   Καστρινάκης Γ.   Κατρούτσος Χρ.   Κιουρτσάκης Γ   Κομνηνός Στ.   Κονδύλης Π.   Κοσμόπουλος Δ.   Κουτρούλης Σ.   Κουτσουρέλης Κ.   Κούκος Σ.   Κυριαζόπουλος Σ.   Κωνσταντούδης Β.   Κόσσυβα Σ.   Λυγερός Ν.   Μαλεβίτσης Χ.   Μανουσέλης Σ.   Μαυρίδης Ν.   Μαυρόπουλος Δ.   Μητραλέξης Σ.   Μπάρλας Γ.   Μπαλτάς Δ.   Μπλάθρας Κ.   Ναξάκης Χ.   Νευροκοπλή B.   Ντόκος Γ.   Ξυδάκης Ν.   Παντούλας Θ.   Παπαγιάννης Α.   Παπαγιαννόπουλος H.   Παπαθανασίου Θ.   Παπαναγιώτου Ι.   Πρεβελάκης Γ.Σ.   Προγκίδης Λ.   Σακελλαρίου Μ.   Σαλεμής Γ.   Σκλήρης Δ.   Σουφλέρης Στ.   Σταματελόπουλος Λ.   Σταυρόπουλος Β.   Σχοινάς Φ.   Τάσης Θ.   Τσιρόπουλος Κ.   Τσιτσίγκος Σ.   Φαραντάκης Π.   Φεραίος Χ.   Χαραλαμπίδης Κ.   Χατζηαντωνίου Κ.   π. Γιάγκου Β.   π. Γκανάς Ε.   π. Γοντικάκης Β.   π. Ζηζιούλας Ι.   π. Θερμός Β.   π. Παπαδόπουλος Χ.   π. Φάρος Φ.   JoelLipman.Com

Εισάγετε έγκυρο email για την εβδομαδιαία ενημέρωση. (Ελέγχετε τα spam ή τα promotion emails σας)
Η εβδομαδιαία αντιφωνική επισκόπηση καταχωρείται συνήθως στα spam ή στα promotion emails σας.
Γιώργος Καστρινάκης
Πρόκειται για σα-γη-νευ-τι-κή συνέντευξη που αποδεικνύει “μοναχά” πόση ακριβώς συναρπαγή α π ο σ τ ...
Παύλος Κλιματσάκης
Μεγάλη αστοχία από την πλευρά του π. Νικολάου ο τρόπος με τον οποίο κατανοεί την νεώτερη φιλοσοφία κ...
Γιώργος Καστρινάκης
Χαμηλότονος οίστρος. Αδιάσειστο μέτρο. Κλεφτοφάναρο φως.
Ερωτήσεις πάνω στη γραμματική των σημασιών...
Βασίλης Μούσκουρης
Εξαιρετική μαρτυρία ! ! ! Σκέτο ιστορικό μνημείο!
Βασίλης Γαλανομάτης
Τον Αλέξανδρο Κοσματόπουλο μου τον «γνώρισε» ο Σωτήρης Γουνελάς μέσα από την καθηλωτική παρουσίαση ...
Παύλος Κλιματσάκης
Το ίδιο μοτίβο που καθιστά την ορθοδοξία αδρανή και ανιστορική επαναλαμβάνεται και εδώ. Ο συγγραφέας...
Ἀθηνιώτη-Παπαδάκη
ΑΠΟ TA MAΘΗΜΑΤΙΚΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ

• ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ=ΑΣΚΗΣΗ ΜΑΚΡΟΘΥΜΙΑΣ

• ΜΑΚΡΟΘΥΜΙΑ=ΑΓΑΠΗ ὑψωμένη στή δυνα...