Βαγγέλης Γεωργίου

Στο δημοτικό, είχε έρθει ένα μελαχροινό κοριτσάκι από τη Βόρεια Ήπειρο. Κάποιοι συμμαθητές την είχαν προσβάλει άγρια, πολύ άγρια. Τότε είχα διηγηθεί διάφορα περιστατικά στη μητέρα μου και εκείνη με είχε παροτρύνει να πηγαίνω δίπλα της, να μην την αποφεύγω. «Να την κεράσεις και κανένα τόστ στο διάλειμμα» από το κυλικείο. Τα χρόνια πέρασαν, και ήρθε το γυμνάσιο και μετά το λύκειο. Ήταν η περίοδος που οι διαφορετικοί, οι «άλλοι» δεν σταμάτησαν αλλά πολλαπλασιάζονταν. Ήταν και οι «κουνιστοί» που απέφευγαν το «μάθημα» της γυμναστικής και εκδηλώνονταν κάπως. Η ίδια πολιτική συνεχίστηκε και τότε. Έπρεπε να είμαι διακριτικός σε κάθετι που μου φαινόταν «ξένο». Δεν ήταν ανάγκη να καταλάβω κάτι για να αξίζει αξιοπρέπεια.

Στον στρατό ήταν και εκεί οι «περιπτωσάρες», ή τουλάχιστον φαίνονταν σε εμένα έτσι. Εκείνος που αδυνατούσε να στρώσει το κρεβάτι του και μου ζητούσε σιγανά τη βοήθεια και ο άλλος που έτρεμε γιατί πολλοί τον αντιμετώπιζαν σαν ένα «θηλυπρεπές φρικιό». Αναγκάστηκα να πω ψέματα σε έναν σωματώδη συνάδελφο που τον είχε βάλει στο μάτι, ότι δήθεν πρέπει να βοηθηθεί για το «κουσούρι» που είχε το «φρικιό». Έκτοτε, δεν τον ξαναπείραξε διότι τον λυπόταν. Ίσως γιατί του υπενθύμισα -του σωματώδους- ότι όλη η διμοιρία γελούσε και με τον ίδιο, διότι δεν μπορούσε να συγχρονίσει τα πόδια του στην παρέλαση.

Πέρασαν και άλλο τα χρόνια και ήρθε το Πανεπιστήμιο. Στο Πάντειο υπήρχε μάθημα για τον αλβανικό πολιτισμό. Είχε έρθει μάλιστα και είχε μιλήσει και ο Αλβανός δημοσιογράφος Γκαζμέντ Καπλάνι. Ήταν σεμιναριακής μορφής, με ειδικούς που έρχονταν από διάφορα ιδρύματα και φορείς. Σε ένα μάθημα θυμάμαι, χωρίς να μπορέσω να ανακαλέσω το ακριβές πλαίσιο της συζήτησης, να λέω στον διδάσκοντα: «μα τους Αλβανούς μπορούμε να τους αναγνωρίσουμε. Στην περιοχή μου φαίνονται«, εννοώντας ότι γίνονταν αντιληπτοί λόγω εξαθλίωσης.

Ο διδάσκων θίχτηκε : «Μα είστε επιστήμονας εσείς; Επιτρέπεται να το λέτε αυτό; Σας πληροφορώ αν πάρω έναν Αλβανό και τον ντύσω καλά και τον πλύνω θα είναι όπως όλοι μας, δεν θα τον ξεχωρίσετε«. Αμήχανη στιγμή και στεγνή από θέληση για αντιρρήσεις. Μετά από καιρό λοιπόν, ο ίδιος διδάσκων μου τηλεφώνησε στο σπίτι: «Κύριε Γεωργίου διάβασα την εργασία σας για την Αλβανία, είναι καλή αλλά κάνετε ένα θεμελιώδες λάθος: χρησιμοποιείτε τη λέξη δυστυχώς/ευτυχώς. Οι επιστήμονες δεν χρησιμοποιούν τέτοιες λέξεις«. Είχε δίκιο φυσικά.

Δεν χρειάζεται επιστήμη
Επειδή, όμως, δεν χρειάζεται επιστήμη για κάποια ζητήματα, δυστυχώς, βλέπουμε μια τεράστια διάκριση σε δύο πρόσφατους θανάτους: ενός οροθετικού ομοφυλόφιλου και ενός εθνικιστή ομογενούς στη Βόρεια Ήπειρο. Εξάλλου παράλληλα με την κυβερνητική διαχείριση του θανάτου του δεύτερου, ο κ. Τσίπρας έκανε δηλώσεις για τον θάνατου του ατυχούς πρώτου. Οι δύο τους βρέθηκαν σε δύο χώρους που ήταν άλλου «ιδιοκτησία». Ο μεν Ζακ Κωστόπουλος σε ένα κοσμηματοπωλείο και ο δε Κωνσταντίνος Κατσίφας κουνώντας την ελληνική σημαία σε άλλο κράτος. Οι συνθήκες θανάτου και των δύο προκάλεσαν άνιση αντίδραση τόσο σε πολιτικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο.

Η δε ελληνική κυβέρνηση επέδειξε μια στάση εξαιρετικά ήπια απέναντι στον Αλβανό πρωθυπουργό που μίλησε «περί τρελού εξτρεμιστή«. Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών και πρωθυπουργός, ανακοίνωσε ότι «Έλληνας υπήκοος φέρεται να άνοιξε πυρ με όπλο καλάσνικοφ εναντίον οχήματος της αλβανικής αστυνομίας«. Η δε ελληνική αστυνομία άρχισε να κάνει διαρροές για το «βρώμικο» μητρώο του νεκρού, κινούμενη εκτός αρμοδιοτήτων και εναντίον των εθνικών συμφερόντων και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (προσωπικά δεδομένα αδιάφορα της υπόθεσης). Αντίθετα, στην περίπτωση του Ζακ Κωστόπουλου ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι «η απώλεια του δεν θα ξεχαστεί, τουλάχιστον από όσους και όσες από εμάς παραμένουμε αφοσιωμένοι στον αγώνα για μια κοινωνία, που η ανθρώπινη ζωή θα είναι η υπέρτατη αξία«.

Στο κοινωνικό επίπεδο, θυμόμαστε τον ξεσηκωμό των κομματικών οπαδών του ΣΥΡΙΖΑ και άλλων ακτιβιστών/κλικτιβιστών όταν έχασε τη ζωή του ο Ζακ Κωστόπουλος. Ο Κατσίφας προφανώς για πολλούς παραμένει ένας «εθνικιστής» λιγότερος. Όπως δήλωσε ο γιατρός Παντελής Πάπιστας, μέλος του Πανελλήνιου Συνδέσμου Βορειοηπειρωτικού Αγώνα, «δεν είχε τίποτα ψυχικά, ήταν απολύτως ισορροπημένος… Το μόνο, ας το πούμε έτσι σε παρένθεση, είχε τρέλα για τα εθνικά θέματα. Συνεργαστήκαμε μαζί και στα συλλαλητήρια της Μακεδονίας και τα λοιπά. Παντού ήταν πρώτος για να τρέχει για θέματα εθνικά».

Μυγοσκοτώστρα και βαριοπούλα
Για τον δε Κωστόπουλο που εισέβαλε σε ξένο κατάστημα, εκτός εαυτού, κατηγορήθηκε η ΕΛ.ΑΣ. για τον θάνατό του από τους δικαιωματιστές, γεγονός που δεν έχει επαληθευτεί. Για τον Κατσίφα απ’ ότι φαίνεται πρόκειται για καθαρή εκτέλεση, «γιατί περί εκτελέσεως πρόκειται«. Οι Αλβανοί επιστράτευσαν ελικόπτερο και ειδικές δυνάμεις για να εξοντώσουν έναν τέτοιο άνθρωπο λοιπόν.

Παρόλα αυτά στην Ελλάδα οι επίσημες κυβερνητικές αντιδράσεις πολύ μετρημένες. Που είναι οι κλικτιβιστές βουλευτές και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που κάθε λίγο και λιγάκι κατηγορούσαν την ελληνική αστυνομία για την στάση της απέναντι στον αιμόφυρτο και βαριά πληγωμένο Ζακ Κωστόπουλο; Έχουν παρακολουθήσει καθόλου το αστυνομικό δελτίο να δούνε και το ατόπημα της ΕΛ.ΑΣ. στην υπόθεση Κατσίφα;

Τα δικαιώματα δεν φτιάχτηκαν μόνο για ανθρώπους που τους κάνουν αφιερώματα mainstream tabloid, ή βγήκανε κάποτε στην TV και όσους απέκτησαν κάποια φήμη λόγω ένταξής τους στο ΛΟΑΤΚΙ. Μια κοινωνία οφείλει να αγκαλιάζει όλους του πολίτες της και ταυτόχρονα να επιδεικνύει την αρχαιοελληνική φιλοξενία σε μετανάστες που δεν παραβιάζουν εγχώρια δικαιώματα. Ζυγίζει διαφορετικά η γραφικότητα ενός ομοφυλόφιλου από εκείνη ενός εθνικιστή; Μυγοσκοτώστρα για τον έναν, βαριοπούλα για τον άλλον.

Δεν γνώριζα ούτε τον Κωστόπουλο ούτε τον Κατσίφα. Αλλά οι προσωπικές γνωριμίες, έξεις, παραδοχές αρνήσεις και ιδεοληψίες είναι αδιάφορες. Γι’ αυτό τα «δυστυχώς», όπως μου έλεγε ο καθηγητής μου, είναι ίσως λάθος… Οι αφηγήσεις είναι για συγκεκριμένα σύνολα, αλλά η αξιοπρέπεια για όλους τους ανθρώπους. Και εκεί φαίνεται να χάνει την μπάλα η κυβέρνηση και όσοι αρέσκονται σε δύο μέτρα και δύο σταθμά. Ίσως όταν ξαναπιάσουν ξανά το νήμα κάποιοι από την αρχή, από τα μαθητικά τα χρόνια θα τους έρθουν στη μνήμη οι διαφορετικοί. Όλοι όμως, όχι μόνο αυτοί, στους οποίους σταθήκανε δίπλα, αλλά και εκείνοι, τους οποίους εγκατέλειψαν…

 

Ο ζωγραφικός πίνακας που πλαισιώνει τη σελίδα είναι έργο του Γιάννη Σπυρόπουλου.

πηγή κειμένου: https://slpress.gr/koinonia/zak-katsifas-i-ergaliopoiisi-dio-thanaton/

People in this conversation

  • Νικος

    Κάνετε ένα λάθος.
    Όταν λέτε "Οι δύο τους βρέθηκαν σε δύο χώρους που ήταν άλλου «ιδιοκτησία». Ο μεν Ζακ Κωστόπουλος σε ένα κοσμηματοπωλείο και ο δε Κωνσταντίνος Κατσίφας κουνώντας την ελληνική σημαία σε άλλο κράτος".
    Ή ελληνική μειονότητα στην Αλβανία είναι εθνική και οχι θρησκευτική. Αναγνωρισμένη από το αλβανικό κράτος. Οπότε τα πάνω από 80 αμοιγως ελληνικα χωρια εχουν καθε δικαιωμα στη σημαια, τον εθνικό ύμνο καιβυην ιδιοκτησία.
    ΑΤΥΧΕΣΤΑΤΟΣ, ο παραλληλισμος με τον διαρρήκτη, όπως ατυχεστατος και ο χαρακτηρισμός "εθνικιστής". Εκτός κι αν ο πατριωτισμός και το "μέχρι τελευταίας ρανιδος του αίματος μας", είναι εθνικισμός.
    Ευχαριστώ
    Νίκος

    0 Like
  • Άρης Νούλης

    ΕΥΤΥΧΩΣ υπάρχουν και οι ψύχραιμες φωνές σαν του κ. Γεωργίου για τα καυτά κοινωνικά θέματα. Κι αυτές είναι ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ διότι ίστανται επί ίσοις όροις σ' αυτά που μάς ... καίνε.
    Όπως στην αρχή, μετά τον Εμφυλιο Πόλεμο του Έθνους μας, την Ιστορία την έγραψαν οι ηττημένοι Αριστεροί, έτσι και σήμερα, την ιστορία των θεμάτων που ταλανίζουν την κοινωνία μας, την έχουν αναλάβει τα mainstream tabloid και οι "περιπτωσάρες".
    Σας ευχαριστώ κ. Γεωργίου.

    0 Like
  • Νικος Δεληνικόλας

    Σημαντικό κείμενο. Πράγματι, εργαλειοποίηση και μεταχείριση αμφότερων, με ποικίλες προθέσεις, περισσότερες από όσες υπονοεί αυτή η εκλεπτυσμένη ανάλυση. Ο διασυρμός των "νοικοκύρηδων" μήπως δεν ετοιμάζει εισβολές σε δήθεν υπερχρεωμένα σπίτια;

    0 Like
  • Νίκος Μαυρίδης

    Να ένα κείμενο για τα δικαιώματα που δεν αποκλείει κανέναν απ'αυτά, ενώ αποδεικνύει ότι η "μέση οδός" δεν είναι "και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ".

    0 Like
  • Κρίτων Παπακώστας

    Το άρθρο είναι κείμενο διαμαρτυρίας για τον μεροληπτικό τρόπο, με τον οποίο αντιμετώπισε ο Σύριζα και οι συν αυτώ ("κλικτιβιστές" τους αποκαλεί) τους δυο θανάτους. Ωστόσο με τους ίδιους τους θανάτους αυτούς επί της ουσίας δεν ασχολείται. Και έτσι δεν κατορθώνει να βαδίσει στη "μέση οδό", που τέτοιας γεγονότα απαιτούν. Φερ' ειπείν, αναφέρει ότι ο Κωνσταντίνος Κατσίφας πέθανε επειδή απλώς και μόνον κούνησε την ελληνική σημαία στη Βόρειο Ήπειρο, πλην όμως καταγεγραμμένο είναι το γεγονός ότι έτρεχε κραδαίνοντας αυτόματο όπλο με ειδικό σκόπευτρο στρατιωτικών προδιαγραφών. Οπότε, εάν πράγματι είναι απαράδεκτη η ηρωοποίηση του Κωστόπουλου εξαιτίας των συνθηκών θανάτου του, αναρωτιέμαι: ο αρθρογράφος βρίσκει λιγότερο απαράδεκτη, ή ίσως και αξιέπαινη (;), την πράξη του Κατσίφα; Διότι, κατά τη γνώμη μου -και χάριν της πραγματικά επιστημονικής μέσης οδού-, εργαλειοποίηση αυτών των δυο θανάτων επιχειρούν όσοι, από τη μια ή την άλλη πλευρά και ο καθείς για το συμφέρον του, επιχειρούν να τους ηρωοποιήσουν. Και τον έναν. και τον άλλον. Όχι μόνο τον έναν!

    0 Like
  • Δημήτρης Πεντζίκης

    Μου κάνει εντύπωση ο Κρίτων Παπακώστας. Τον Ζακ Κωστόπουλο μπορεί μα μην τον σκότωσε κανείς. Τα βέβαια στοιχεία είναι ότι μπήκε σε κοσμηματοπωλείο στο οποίο εντοπίστηκε αργότερα μαχαίρι επί του οποίου ανιχνεύθηκε το DNA του. Τι γύρευε εκει ο Ζακ Κωστόπουλος ; Τι το ήθελε το μαχαίρι; Άδικα θεωρήθηκε ότι είχε βρεθεί εκεί με σκοπό να ληστέψει; Και μπορεί να τον κακομεταχειρίστηκαν, αλλά έναν επίδοξο ληστή τον θεωρούσαν. Δεν τον κακομεταχειρίστηκαν επειδή ήταν διαφορετικός. Και φυσικά δεν σκοτώνουν κάποιον επειδή αποπειράθηκε να ληστέψει. Όμως τον σκότωσε κάποιος ή κάποιοι; Και τον σκότωσαν αν τον σκότωσαν αυτοί οι κάποιοι επειδή δεν ανέχονταν τη διαφορετικότητα; Και είχαν σχεδιάσει την εξόντωσή του; Φυσικά ΟΧΙ. Δεν ήταν θύμα μισαλλοδοξίας εναντίον των ομοφιλοφύλων
    Και ερχόμαστε στον Κώστα Κατσιφά. Αντέδρασε στην ενέργεια αστυνομικών να κατεβάσουν τις ελληνικές σημαίες στο χωριό του. Το χωριό του βρίσκεται στην Αλβανία αλλά είναι ελληνικό. Οι ελληνικές σημαίες ου είχαν κρεμαστεί στα σπίτια του χωριού λόγω της ελληνικής εθνικής γιορτής της 28ης Οκτωβρίου. Διαμαρτυρήθηκε και απωθήθηκε. Πήγε και πήρε το όπλο του. Και κακώς είχε όπλο και πολύ κακώς το πήρε. Μα επειδή πήρε το όπλο του αποφάσισαν να τον εξοντώσουν και το έκαναν; Γιατί αυτό συνέβη. Ανατέθηκε σε ειδικές δυνάμεις να τον εξοντώσουν. Και τον εξόντωσαν. Χωρίς ο Κατσιφάς να πυροβολήσει και χωρίς να στρέψει ούτε μια φορά το όπλο προς τους διώκτες του. Και δεν άφησαν να εξετάσει Έλληνας ιατροδικαστής τη σωρό του ως όφειλαν. Και δεν την δίνουν ούτε στους γονείς του. Γιατί; Για δύο λόγους. Θέλουν να φανούν πανίσχυροι στους ελληνικής καταγωγής κατοίκους της Βορείου Ηπείρου και να τους δείξουν ότι ό,τι θέλουν κάνουν. Και επιπροσθέτως γιατί θέλουν να αποκρύψουν το τι ακριβώς συνέβη. Βρίσκει λοιπόν ο κύριος Παπακώστας τις δύο περιπτώσεις ίδιες; Και δεν βρίσκει αχρειότητα στην ενέργεια της ΕΛΑΣ να ανακοινώσει στοιχεία ατεκμηρίωτα σε βάρος του Κατσιφά;

    0 Like
  • Κρίτων Παπακώστας

    Συγχωρείστε με, αλλά απορώ με την ανάγνωση του σχολίου μου από τον κ. Δημήτρη Πεντζίκη. Αντίθετα από ό,τι διατείνεται, σε καμία στιγμή δεν πήρα το μέρος του Ζακ Κωστόπουλου, ούτε και των υποστηρικτών του! Απεναντίας, έγραψα: "είναι απαράδεκτη η ηρωοποίηση του Κωστόπουλου εξαιτίας των συνθηκών θανάτου του". Επομένως, ως προς το πρώτο σκέλος της, η αντίδραση του κ. Πεντζίκη στο σχόλιό μου είναι απλώς ακατανόητη. Σε ό,τι αφορά το δεύτερο σκέλος της, θα πρέπει μάλλον ο ίδιος να εξηγήσει τι εννοεί όταν γράφει, ότι ο Κωνσταντίνος Κατσίφας "κακώς είχε όπλο και πολύ κακώς το πήρε". Γιατί "κακώς και πολύ κακώς"; Λογικώς, εάν ο κ. Πεντζίκης θεωρεί την πράξη του Κ. Κωτσίφα ηρωϊκή, θα έπρεπε να γράφει "καλώς και πολύ καλώς" πήρε το όπλο του. Οπότε;
    Ελπίζω να μην θεωρηθεί ότι καταχρώμαι το χώρο του Αντίφωνου απαντώντας στον κ. Πεντζίκη. Μου το επέβαλε το σχόλιό του. Ευχαριστώ και δεν θα επανέλθω.

    0 Like

Leave your comments

Post comment as a guest

0
Your comments are subjected to administrator's moderation.
terms and condition.

Ἐτικέτες Συγγραφέων

Agamben   Alicin   Badiou   Barth   Bell   Berdyaef   Breck   Buntig   Chesterton   Clement   Dworkin   Elliot   Ellul   Evdokimov   Heidegger   Lacan   Lash   LeGoff   Lepeltier   Levinas   Losky   Malson   McGilchrist   Muse   Orwell   Pastoureau   Polony   Popper   Postman   Rawls   Rifkin   Sherrard   Skolimowski   Smith   Solzhenitsyn   Steiner   Swartz   Szazs   Tarkofsky   Unger   Weil   Zirar   Zoja   Αγγελής Δ.   Αμάραντος Σ.   Ανδρουλιδάκης Α.   Ανδρουλιδάκης Κ.   Αρανίτσης Ε.   Βακαλόπουλος Χρ.   Βαμβουνάκη Μ.   Βαρδής Μ.   Βαρθαλίτης Γ.   Βιρβιδάκης Στ.   Βραχνός Κ.   Γεωργίου Θ.   Γρηγοράτος Μ.   Δανέζης Μ.   Διαμαντής Α.   Ζάχος Κ.   Ζιώγας Απ.   Ζουράρις Κ.   Ζώης Ι.   Ιωάννου Δ.   Ιωαννίδης Γ.   Καλογερόπουλος Α.   Καραμπελιάς Γ.   Καστρινάκης Γ.   Κατρούτσος Χρ.   Κιουρτσάκης Γ   Κλεμάν Ο.   Κομνηνός Στ.   Κονδύλης Π.   Κοροβίνης Β.   Κοσμόπουλος Δ.   Κουτρούλης Σ.   Κουτσουρέλης Κ.   Κούκος Σ.   Κυριαζόπουλος Σ.   Κωνσταντούδης Β.   Κόσσυβα Σ.   Λυγερός Ν.   Μαλεβίτσης Χ.   Μανουσέλης Σ.   Μαυρίδης Ν.   Μαυρόπουλος Δ.   Μητραλέξης Σ.   Μπάρλας Γ.   Μπαλτάς Δ.   Μπαραμπούτης Κ.   Μπλάθρας Κ.   Ναξάκης Χ.   Ναστούλης Γ.   Νευροκοπλή B.   Ντόκος Γ.   Ξυδάκης Ν.   Παντούλας Θ.   Παπαγιάννης Α.   Παπαθανασίου Θ.   Παπαναγιώτου Ι.   Πρεβελάκης Γ.Σ.   Προγκίδης Λ.   Ροδίτης Α.   Σακελλαρίου Μ.   Σαλεμής Γ.   Σκλήρης Δ.   Σουφλέρης Στ.   Σταματελόπουλος Λ.   Σταυρόπουλος Β.   Σχοινάς Φ.   Τάσης Θ.   Τσιρόπουλος Κ.   Τσιτσίγκος Σ.   Φαραντάκης Π.   Φεραίος Χ.   Χαραλαμπίδης Κ.   Χατζηαντωνίου Κ.   π. Γιάγκου Β.   π. Γκανάς Ε.   π. Γοντικάκης Β.   π. Ζηζιούλας Ι.   π. Θερμός Β.   π. Μινώπετρος Π.   π. Παπαδόπουλος Χαρ.   π. Φάρος Φ.   JoelLipman.Com

Εισάγετε έγκυρο email για την εβδομαδιαία ενημέρωση. (Ελέγχετε τα spam ή τα promotion emails σας)
Η εβδομαδιαία αντιφωνική επισκόπηση καταχωρείται συνήθως στα spam ή στα promotion emails σας.
Άρης Νούλης
Όταν μιλά ο Θεόδωρος Ζιάκας όλοι εμείς οι υπόλοιποι πρέπει να σιωπούμε και να τον ακούμε. Η στοχαστι...
ny
μία διόρθωση - χρησιμοποιείτε την έννοια εξιλαστήριο θύμα εκεί όπου ταιριάζει αποδιοπομπαίος τράγος....
Φώτης Σχοινᾶς
Ἀδιαμφισβήτητα ὁ π. Νικόλαος Λουδοβίκος εἶναι ὁ κορυφαῖος θεολόγος τῆς γενιᾶς του, τῆς γενιᾶς τοῦ ΄9...
Άρης Νούλης
Κύριε Ελευθέριε, μην είσαι τόσο απαισιόδοξος. Δεν είναι μόνος στην ήδη Άνοιξη της Ορθοδοξίας ο καλός...
Στέλιος Μαφρέδας
έχει εκδοθεί ακόμη και 'Ο θάνατος του πλησίον", εκδόσεις Ίταμος, 2011 σε μετάφραση Μελή Μελετιάδη, α...
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΠΙΓΓΟΣ
Τα τεκναινόμενα σήμερα σε παγκόσμιο επίπεδο αποτελούν τη συνέχεια και ολοκλήρωση της πολιτισμικής επ...
Άρης Νούλης
Γνωστές οι θέσεις του κ. Γιανναρά.
Γνωστό το ύφος της γραφής του.
Γνωστή και η απαξίωση του για όπ...
Ιωάννης Χατζόπουλος
Η ορθόδοξη Ελληνική εκκλησία έχει τεράστιες δυνατότητες και θα πρέπει να τις αξιοποιήσει. Θα γίνει π...
Κρίτων Παπακώστας
Συγχωρείστε με, αλλά απορώ με την ανάγνωση του σχολίου μου από τον κ. Δημήτρη Πεντζίκη. Αντίθετα από...
Δημήτρης Πεντζίκης
Μου κάνει εντύπωση ο Κρίτων Παπακώστας. Τον Ζακ Κωστόπουλο μπορεί μα μην τον σκότωσε κανείς. Τα βέβα...

Nοιάζομαι δηλαδή Μοιράζομαι