Kωνσταντίνος Σταυρόπουλος

Ἀνελήφθη Χριστὸς! Μοιάζει μὲ παραμύθι, ἀλλὰ εἶναι ἁπτὴ πραγματικότητα. Ξεγελασμένοι ἀπὸ τὰ μικρὰ φαινόμενα τῆς ζωῆς, ἔχουμε κάποιες φορὲς τὴν ἐντύπωση ὅτι κρατήσαμε στὰ χέρια μας τὴν ἐξήγηση τοῦ σύμπαντος. Ἐνῶ τὸ μόνο ποὺ κρατᾶμε εἶναι τὰ περιορισμένα τῶν σμικρυμμένων μας αἰσθήσεων. Γιατὶ ἐν ἀληθείᾳ, οἱ ὑγιεῖς αἰσθήσεις φωτίζουν καὶ ὁδηγοῦν.Ὥστε νὰ μὴ ζοῦμε τὴ ζωὴ σὰν “ὄνειρο ἦταν καὶ πέρασε”. Τὶ ὄνειρο δηλαδή; ποιὸς τὸ εἶδε;καὶ ἀπὸ ποὺ κι ὡς πού; ποὺ λέει καὶ ὁ λαός.

Καὶ βέβαια ξέρουμε ποιὸς εἶδε τὸ ὄνειρο. Καὶ ξέρουμε ἀπὸ ποὺ ξεφύτρωσε τὸ μέγα θαῦμα τοῦ βίου καὶ τὸ ἀδιανόητο τοῦ ἀνθρώπου. Καὶ αὐτὸ εἶναι ποὺ ἔρχονται ἐτοῦτες οἱ σὰν παραμύθι γιορτὲς νὰ μᾶς δείξουν. Ὄχι ὅτι θὰ ἐννοήσουμε τὸ ἄπειρο. Ἀλλὰ μποροῦμε νὰ τὸ βάλλουμε σὲ σωστὴ προοπτική. Καὶ αὐτὴ ἡ προοπτικὴ δὲν εἶναι ἄλλη ἀπὸ τὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ. Τοῦ ἁγίου θεανθρώπου ποὺ συγκεντρώνει στὸ πρόσωπό Του τὴν ἱστορία τοῦ σύμπαντος κόσμου. Γιατὶ Αὐτὸς Εἶναι ἡ ἱστορία τοῦ κόσμου. Οἱ μακρινοὶ πλανῆτες, ἡ ἀστρικὴ σκόνη, ἡ γῆ μας. Καὶ τοῦτο αὐτὸ τὸ μέγιστο τῆς κτίσης ποὺ εἶναι ὁ ἄνθρωπος. Ὅλα αὐτὰ καὶ τόσα ἀκόμη ποὺ δὲ βλέπουμε καὶ δὲν καταλαβαίνουμε. Ὅλα εἶναι Χριστός. Ὁ ἀναληφθῆς Χριστός. Ποὺ τὸν ἀνέλαβε, τὸν πῆρε πάλι κοντά Του, ὁ οὐράνιος Πατέρας. Ὁ Κύριος Χριστὸς ποὺ περπάτησε ἀνάμεσά μας καὶ ἔγινε ὅτι εἴμαστε, καὶ ἔφερε αὐτὸ ποὺ εἴμαστε στὸ ἀπείρως ἄπειρο τῆς θεότητος. Γιατὶ αὐτὸ εἶναι ποὺ ἔγινε σὰν σὲ παραμύθι. Τὸ ἀπολύτως φυσικὸ ἑπόμενο, τῆς ἀνόδου τοῦ μικροῦ ἀνθρώπου στὰ οὐράνια ὕψη τῆς θεότητος.Ὁ ἄνθρωπος Χριστὸς, ὁ πάντοτε θεός, ἡ Αὐτοζωὴ κατὰ τοὺς λόγους τῶν πατέρων,ὁλοκλήρωσε τὸν κύκλο τοῦ συμπαντικοῦ φαινομένου καὶ τῆς ζωῆς. Σὰν σὲ παραμύθι γιὰ νὰ εἶναι στὰ μέτρα μας καὶ νὰ μποροῦμε νὰ τὸ ἐννοήσουμε. Σὲ κατάσταση χρόνου. Ὁ ἄχρονος.Γιατὶ ὁ χρόνος δὲν εἶναι, ἀλλὰ φαίνεται. Τὸ ἄπειρο τῆς θεότητος πῆρε τὸ σχῆμα καὶ τὴ φύση τοῦ ἀνθρώπου. Γεννήθηκε ἐλάχιστος καὶ ἔζησε τὴ ζωή μας. Γεννήθηκε παράδοξα κατὰ τὸμικρὸ νοεῖν. Γεννήθηκε φυσικῶς καὶ Ἁγίως κατὰ τὸ ὄντως νοεῖν. Ἔζησε, ἔπαθε, πόνεσε, καὶ ἀντίκρυσε τὸν μέγιστο πειρασμό. Ἀλλὰ δὲν μπόρεσε ἡ ἀντίθετη δύναμη νὰ τὸν ἀκουμπήσει.Οὔτε γιὰ μιὰ στιγμὴ δὲν δέχτηκε τὸ φόβο καὶ τὴν ἀμφιβολία. Ἔμεινε πιστὸς στὴν ἐντολὴ τοῦ Ἁγίου Πατρὸς, στὸν Ἑαυτό του, στὴ θεία Του φύση. Καὶ τὸ ἔπραξε ὡς θεὸς καὶ ἄνθρωπος.Μοιάζουμε μὲ τὸν Χριστὸ στὴ δυνατότητα ποὺ μᾶς δόθηκε. Κανεὶς ὅμως ἀπὸ τοὺς γεννημένους δὲ νίκησε τὸ ἀνόητο τοῦ φόβου καὶ τοῦ θανάτου. Μὰ καθένας μπορεῖ νὰ τὸ κάνει ταυτιζόμενος μὲ Ἐκεῖνον. Τὴν ὄντως Ζωή.

Ἡ ὄντως ζωὴ εἶναι ἡ Ἀνάσταση. Ἡ ἀπελευθέρωση ἀπὸ τὴ φυλακὴ τοῦ θανάτου καὶ ἡ ἀποδοχὴ τῆς ζωῆς. Ἡ ἀντίθεση στὴν παραίτηση καὶ τὴν ἄρνηση. Τὸ ἅγιο θαῦμα τοῦ βίου. Γιὰ πάντα. Δείχνει στὰ μυωπικὰ μάτια μας, παράλογη ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ. Ἐνῶ κατ ̓ οὐσίαν, εἶναι ὁ ἁπλὸς, φυσικὸς καὶ μόνος τρόπος Ζωῆς. Ὁ κατὰ τὴν Φύση καὶ τὴν Οὐσία τρόπος τῆς συνέχειας. Ποὺ ὁδηγεῖ ἀπὸ τὴν ἀνωριμότητα στὴν ἐνήλικο ζωή, ὥστε νὰ γνωρίσουμε τὸν ἑαυτό μας καὶ νὰ γίνουμε αὐτὸ ποὺ πραγματικὰ εἴμαστε. Νὰ βγοῦμε ἀπὸ τὴ σπηλιὰ τῆς σκιώδους ζωῆς τοῦ Πλάτωνα, στὸ Φῶς τῆς ὄντως Ζωῆς. Καὶ ἀνελήφθη. Τὸν παρέλαβαν οἱ ἅγιοι ἄγγελοι στοὺς οὐρανούς. Σὰν σὲ παραμύθι. Γιατὶ ἀληθινὰ παραμένει κοντά μας. Καὶ ὥσπου νὰ μεγαλώσουμε, μωρὰ ἀνθρωπάκια, κρύβεται λίγο μέσα στὸ σύννεφο τῆς θεϊκῆς Οὐσίας. Τῆς Ἁγίας Τριάδος. Καὶ περιμένει. Ὥσπου νὰ φτάσει ὁ ὑλικὸς χρόνος στὸ προσωρινὸ τέλος του. Ἀλλὰ ἁπλώνεται ἡ θεότητα, σὰν σὲ παραμύθι μετρημένο

σὲ μέρες γιὰ νὰ τὸ χωρέσει ὁ νοῦς μας. Καὶ μᾶς ἐπισκέπτεται ὁ Παράκλητος. Στὴν Πεντηκοστὴ ἡμέρα ἀπὸ τὴν Ἀνάσταση. Σὰν σὲ παραμύθι. Γιὰ νὰ τὸ χωνέψουμε λίγο λίγο κι ἐμεῖς οἱ φοβισμένοι μικροί. Νὰ μαλακώσουν τὶς καρδιὲς μας. Νὰ μᾶς ἀγγίξει τὸ εὐγενικὸ Φῶς τῆς θεότητος. Ὁ οὐράνιος Βασιλιάς. Ὁ Παράκλητος. Κι ἂν βρίσκεται ἤδη σὲ κάθε ψυχὴ ζῶσα ὁ Βασιλεὺς τῶν οὐρανῶν, εἶναι γιατὶ δὲν θέλει μὰ οὔτε μπορεῖ νὰ μᾶς ἀφήσει νεκροὺς καὶ ἀπαράκλητους. Εἶναι γιατὶ δὲν θέλει καὶ δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς στερήσει τὸ δῶρο τῆς ζωῆς.Ὁ Βασιλεὺς τῆς ἐλευθερίας, τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, μᾶς χαρίζει μέ τὴν ἄπειρη καλωσύνη Του, τὴν πλήρη ἀποδοχὴ τοῦ ἑνὸς ἑκάστου ἀπὸ ἐμᾶς τοὺς μικρούς. Καὶ παραμένει ἐντός ἡμῶν ὡς ἀναμμένο καντήλι. Ἡ ἀναπνοή μας. Καὶ περιμένει. Τὸ ἄνοιγμα τῆς καρδιᾶς μας καὶ τὴν ἀποδοχὴ τῆς πληρότητας τοῦ Πνεύματος.

Ἡ Ἀνάληψη τοῦ Χριστοῦ εἶναι τὸ πέρασμα ἀπὸ τὸ προοίμιο τῆς ζωῆς, ἀπὸ τὸ ἀρχικὸ στάδιο,στὸ κυρίως θέμα, ἂν μᾶς ἐπιτρέπεται ὁ λόγος. Στὸ κέντρο τοῦ βίου. Στὴν παντοτινὴ ζωὴ στοὺς αἰῶνες. Μετὰ τὸ μικρὸ τοῦ χρόνου. Γιὰ πάντα. Ὄχι μεταφυσικά. Ἀπολύτως φυσικὰ καὶ λογικά. Παραλαμβάνεται ὁ Κύριος Χριστὸς ἀπὸ τοὺς ἁγίους ἀγγέλους, γιὰ νὰ βρεθεῖ καὶ ὁ ἄνθρωπος στὰ ἐσώτερα τῆς Παναγίου Τριάδος. Γιατὶ στὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ, ἑνώθηκε γιὰ πάντα ὁ ἄνθρωπος μὲ τὸν Τριαδικὸ θεό. Καὶ αὐτὴ ἡ ἑνότητα εἶναι τὸ κατ ̓ ἐξοχὴν ἱστορικὸ γεγονός. Ἡ ἀποκατάσταση τοῦ ἀνθρώπου στὴν φυσική του πορεία καὶ θέση. Στὴν ἀγκαλιὰ τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ. Μὲ τὸν θεὸ Πατέρα καὶ τὸ Πανάγιον Πνεῦμα. Γιὰ νὰ τὸ κατανοήσουμε, μᾶς δόθηκε στὴν τωρινὴ αἴσθηση τοῦ χρόνου καὶ τῆς ὕλης, ἡ Ἁγία Πεντηκοστή. Πενῆντα μέρες μετά τὴν Ἀνάσταση. Σὰν σὲ παραμύθι. Καὶ προσμένουμε τὴν Ἁγία Πεντηκοστή, γιατὶ ὁ φωτισμὸς τοῦ Πνεύματος εἶναι ὁ ἀποκλειστικὸς δρόμος κάθε ἀνθρώπου. Εἴτε ἐν γνώσει, εἴτε ἕν ἀγνοίᾳ. Γιατὶ ἡ Πεντηκοστὴ, ἀναμορφώνει τὴν ἐλπίδα στὴν πληρότητά της. Σκορπίζει τὸν φόβο τοῦ θανάτου καὶ μᾶς ξαναφέρνει στὸν ἅγιο βίο ποὺ ὁδηγεῖ στὸν θρόνο τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ μας. Μᾶς τὸ ̓πε φανερὰ. Σᾶς θέλω φίλους μου!οὐκέτι ὑμᾶς λέγω δούλους, ὅτι ὁ δοῦλος οὐκ οἶδε τὶ ποιεῖ αὐτοῦ ὁ κύριος· ὑμᾶς δὲ εἴρηκα φίλους, ὅτι πάντα ἅ ἤκουσα παρὰ τοῦ πατρός μου ἐγνώρισα ὑμῖν (Ἰωάννου 15.15)

Ἔρχεται ὁ Κύριος Χριστὸς μὲ τὴν ἀνάληψη Του, στὸ σπίτι Του. Ἐντὸς τοῦ Τριαδικοῦ θεοῦ.Θεὸς ἀπὸ πάντα. Ὡς ἄνθρωπος εἰσέρχεται μὲ τὴν ἁγία Ἀνάληψη. Γιὰ πάντα. Παρὰ τοῦ Ἁγίου Πατρός, ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ. Γιὰ νὰ αἰσθανθοῦμε τὸ μέγα μυστήριο, ἐνεργεῖ ὁ Κύριος ὡς νὰ ἀποσύρεται ἀπὸ τὴν περιορισμένη ἀντίληψή μας. Ἐν χρόνῳ. Στὰ ἐσώτερα τῆς θεϊκῆς οὐσίας.Γιατὶ Εἶναι τῆς αὐτῆς οὐσίας. Ὥσπου νὰ μᾶς συναντήσει καὶ πάλι ὁριστικά, σύμφωνα μὲ τὴν ὑπόσχεσή Του. Ἀποσυρόμενος ὁ Χριστὸς Κύριος ἀπὸ τὰ μικρὰ τοῦ βίου, μᾶς προσφέρει τὸν Βασιλέα τὸν οὐρανῶν. Τὸ Πανάγιον Πνεῦμα. Τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπορευόμενον καὶ ἐν Υἱῷ ἀναπαυόμενον. συμφέρει ὑμῖν ἵνα ἐγὼ ἀπέλθω. ἐὰν γὰρ ἐγὼ μὴ ἀπέλθω, ὁ παράκλητος οὐκ ἐλεύσεται πρὸς ὑμᾶς· ἐὰν δὲ πορευθῶ, πέμψω αὐτὸν πρὸς ὑμᾶς (Ἰωάννου 16.7). Εἰσερχόμενος ὁ ἄνθρωπος Χριστὸς, ὁ πάντοτε θεός, εἰς τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων, γίνεται τοῦτο τὸ μέγα καὶ τρομερό. Ἡ συγκατοίκηση τοῦ ἐλαχίστου ἀνθρώπου μετὰ τοῦ τρισηλίου Φωτός. Τὸ μεγάλο γεγονὸς τῆς ἱστορίας. Ἡ θέωση τοῦ ἀνθρώπου στὸ πρόσωπο τοῦ ἀναστημένου καὶ ἀναληφθέντος Χριστοῦ. Ἡ κίνηση αὐτὴ πρὸς τὰ ἔσω τῆς θεότητος φέρνει τὴν ὁριστικὴ νίκη ἐπὶ τοῦ σκότους. Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς ἔζησε κοντά μας μετὰ τὴν ἀνάσταση μὲ τὸν τρόπο τοῦ αἰωνίου. Γιὰ νὰ γευτοῦμε αὐτὸ ποὺ μᾶς περιμένει. Ὥσπου ἀνελήφθη. Καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα εἰσέρχεται στὰ ἐν χρόνῳ γήινα φέρνοντας τὴ νίκη, μὲ τὸν φωτισμὸ τῶν ἁγίων Ἀποστόλων στὴν Πεντηκοστή ἡμέρα ἀπὸ τὴν Ἀνάσταση. Γιὰ νὰ καταλάβουμε τὴν πορείαμας καὶ τὸν λόγο ὕπαρξης. Γιὰ νὰ μᾶς φωτίσει καὶ νὰ μᾶς φέρει στὴν θεϊκὴ ζωὴ. Γιὰ πάντα.

Σὰν σὲ παραμύθι. Πῶς ἀλλιῶς νὰ τὸ χωρέσει ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου. Εἰσῆλθε στὸ κέντρο τῆς θεϊκῆς οὐσίας ὁ θεὸς καὶ ἄνθρωπος Χριστὸς, νικητὴς τοῦ θανάτου καὶ τοῦ φόβου.Κλονίστηκε ἡ ἴδια ἡ θεότητα, τολμοῦμε νὰ ποῦμε, ἀπὸ τὴν εἴσοδο τοῦ Κυρίου καὶ θεοῦ, τοῦ Χριστοῦ καὶ ἀνθρώπου. Κλονισμὸς Ἁγίας Χάριτος ποὺ ἔφερε τὴ νέα κατάσταση στὸ συμπαντικὸ κόσμο. Καὶ τὴν ἀποκατάσταση τῶν οὐρανίων δυνάμεων μὲ τὴν εἴσοδο τοῦ ἀνθρώπου στὰ ἐνδότερα τῆς θεότητος. Οἱ ἅγιοι ἄγγελοι, ἔπαψαν νὰ θρηνοῦν γιὰ τὴν ἀρχαῖα ἄρνηση καὶ χαίρουν στὴν θέα τοῦ νικητὴ Χριστοῦ. Ὁ ἄνθρωπος Χριστὸς, ὁ πάντοτε θεός, μὲ τρόπο λαμπρὸ καταργεῖ τὸ χάσμα ὁριστικά. Στὴ θέση τῶν πεσμένων ἀγγέλων ὁ νέος Ἀδάμ.

Ἐλάχιστα φαίνονται τὰ μικρὰ τοῦ βίου ἐνώπιον τοῦ Λόγου. Αὔριο, πάλι θὰ πονέσουμε, θὰ πληγωθοῦμε καὶ θὰ πληγώσουμε. Μὰ τὸ νόημα εἶναι τὸ ἀντίθετο ἀπ ̓ ὅτι νομίσαμε. Ἡ ταπείνωση καὶ ἡ ἁμαρτία ὁδηγοῦν στὸν παράδεισο λένε οἱ πατέρες. Καὶ πραγματικά, ἡ ἁμαρτία εἶναι συνεχὴς ὑπενθύμιση τῆς ἀλήθειας. ̓Εκ τοῦ ἀντιθέτου. Γιατὶ μᾶς δίνεται, μέσῳ τῆς ἀνοησίας λόγου καὶ πράξης, ἡ διαρκὴς ἐπαλήθευση τοῦ ἀγαθοῦ καὶ ἁγίου. Δὲν εἶναι αὐτὸς ὁ λόγος προτροπὴ γιὰ νὰ στέρξουμε πρὸς τὸ λάθος καὶ τὴν ἀνοησία. Μὰ δεδομένου τοῦ λάθους καὶ τοῦ πάθους, καὶ μόνον οἱ μικρὲς στιγμὲς αὐτογνωσίας καὶ ἀλήθειας ποὺ φωτίζουν τὸν κάθε ἕνα ἀπὸ ἐμᾶς, ἀρκοῦν γιὰ νὰ μᾶς φέρουν ξανὰ καὶ ξανὰ καὶ πάλι, στὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ἅγιον τοῦ βίου. Καὶ τότε ὁ Βασιλεὺς τῶν οὐρανῶν, ταπεινὸς καὶ ἅγιος, μᾶς ὁδηγεῖ μονομιᾶς, καὶ πάλι καὶ ξανὰ, στὸ κέντρο τῆς ἁγίας θεότητος. Συγκατοίκους καὶ συντρόφους τῆς Παναγίου Τριάδος. Μόνον ἡ φιλοτιμία ζητεῖται ἀπὸ ἐμᾶς. Ὁ δρόμος ἄνοιξε ὁριστικά. Ὁ Κύριος καὶ θεὸς, ὁ γιὰ πάντα πλέον καὶ ἄνθρωπος, μᾶς ἔδειξε τὸν δρόμο. Ὁ γὰρ ζυγός μου χρηστὸς καὶ τὸ φορτίον μου ἐλαφρὸν ἐστιν (Ματθαίου 11.30). Ἂς μὴν δειλιάζουμε.Ἂς μὴν διαλέγουμε τὸ ψέμα τῆς εὐκολίας καὶ τῆς νεκροφάνειας. Ἂς ἀφεθοῦμε στὸ ἁγιαστικὸ Φῶς, τὸν Παράκλητο Βασιλιά. Ἂς διαλέξουμε μὲ γενναιότητα τὴν ἐλευθερία τῆς χάριτος.

πηγή: Aντίφωνο

People in this conversation

  • Άρης Νούλης

    Διά χειρός μεν Σταυροπούλου. Διά Πνεύματος δε Αγίου.
    Θεσπέσιο κείμενο, υφολογικά και εννοιολογικά.
    Να γιατί οι Άγγελοι μιλούν Ελληνικά.

    0 Like

Leave your comments

Post comment as a guest

0
Your comments are subjected to administrator's moderation.
terms and condition.

Ἐτικέτες Συγγραφέων

Agamben   Alicin   Badiou   Barth   Bell   Berdyaef   Breck   Buntig   Chesterton   Clement   Dworkin   Elliot   Ellul   Evdokimov   Heidegger   Lacan   Lash   LeGoff   Lepeltier   Levinas   Losky   Malson   McGilchrist   Muse   Orwell   Pastoureau   Polony   Popper   Postman   Rawls   Rifkin   Sherrard   Skolimowski   Smith   Solzhenitsyn   Steiner   Swartz   Szazs   Tarkofsky   Unger   Weil   Zirar   Zoja   Αγγελής Δ.   Αμάραντος Σ.   Ανδρουλιδάκης Α.   Ανδρουλιδάκης Κ.   Αρανίτσης Ε.   Βακαλόπουλος Χρ.   Βαμβουνάκη Μ.   Βαρδής Μ.   Βαρθαλίτης Γ.   Βιρβιδάκης Στ.   Βραχνός Κ.   Γεωργίου Θ.   Γρηγοράτος Μ.   Δανέζης Μ.   Διαμαντής Α.   Ζάχος Κ.   Ζιώγας Απ.   Ζουράρις Κ.   Ζώης Ι.   Ιωάννου Δ.   Ιωαννίδης Γ.   Καλογερόπουλος Α.   Καραμπελιάς Γ.   Καστρινάκης Γ.   Κατρούτσος Χρ.   Κιουρτσάκης Γ   Κλεμάν Ο.   Κομνηνός Στ.   Κονδύλης Π.   Κοροβίνης Β.   Κοσμόπουλος Δ.   Κουτρούλης Σ.   Κουτσουρέλης Κ.   Κούκος Σ.   Κυριαζόπουλος Σ.   Κωνσταντούδης Β.   Κόσσυβα Σ.   Λυγερός Ν.   Μαλεβίτσης Χ.   Μανουσέλης Σ.   Μαυρίδης Ν.   Μαυρόπουλος Δ.   Μητραλέξης Σ.   Μπάρλας Γ.   Μπαλτάς Δ.   Μπαραμπούτης Κ.   Μπλάθρας Κ.   Ναξάκης Χ.   Ναστούλης Γ.   Νευροκοπλή B.   Ντόκος Γ.   Ξυδάκης Ν.   Παντούλας Θ.   Παπαγιάννης Α.   Παπαθανασίου Θ.   Παπαναγιώτου Ι.   Πρεβελάκης Γ.Σ.   Προγκίδης Λ.   Ροδίτης Α.   Σακελλαρίου Μ.   Σαλεμής Γ.   Σκλήρης Δ.   Σουφλέρης Στ.   Σταματελόπουλος Λ.   Σταυρόπουλος Β.   Σχοινάς Φ.   Τάσης Θ.   Τσιρόπουλος Κ.   Τσιτσίγκος Σ.   Φαραντάκης Π.   Φεραίος Χ.   Χαραλαμπίδης Κ.   Χατζηαντωνίου Κ.   π. Γιάγκου Β.   π. Γκανάς Ε.   π. Γοντικάκης Β.   π. Ζηζιούλας Ι.   π. Θερμός Β.   π. Μινώπετρος Π.   π. Παπαδόπουλος Χαρ.   π. Φάρος Φ.   JoelLipman.Com

Εισάγετε έγκυρο email για την εβδομαδιαία ενημέρωση. (Ελέγχετε τα spam ή τα promotion emails σας)
Η εβδομαδιαία αντιφωνική επισκόπηση καταχωρείται συνήθως στα spam ή στα promotion emails σας.
ny
μία διόρθωση - χρησιμοποιείτε την έννοια εξιλαστήριο θύμα εκεί όπου ταιριάζει αποδιοπομπαίος τράγος....
DIOGENIS -EM
Όταν στις μέρες μας κυριαρχεί ή καλύτερα εξουσιάζει ένας λόγος συνθηματικός και μάλλον επιδερμικός,...
Φώτης Σχοινᾶς
Ἀδιαμφισβήτητα ὁ π. Νικόλαος Λουδοβίκος εἶναι ὁ κορυφαῖος θεολόγος τῆς γενιᾶς του, τῆς γενιᾶς τοῦ ΄9...
Άρης Νούλης
Κύριε Ελευθέριε, μην είσαι τόσο απαισιόδοξος. Δεν είναι μόνος στην ήδη Άνοιξη της Ορθοδοξίας ο καλός...
Στέλιος Μαφρέδας
έχει εκδοθεί ακόμη και 'Ο θάνατος του πλησίον", εκδόσεις Ίταμος, 2011 σε μετάφραση Μελή Μελετιάδη, α...
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΠΙΓΓΟΣ
Τα τεκναινόμενα σήμερα σε παγκόσμιο επίπεδο αποτελούν τη συνέχεια και ολοκλήρωση της πολιτισμικής επ...
Άρης Νούλης
Γνωστές οι θέσεις του κ. Γιανναρά.
Γνωστό το ύφος της γραφής του.
Γνωστή και η απαξίωση του για όπ...
Ιωάννης Χατζόπουλος
Η ορθόδοξη Ελληνική εκκλησία έχει τεράστιες δυνατότητες και θα πρέπει να τις αξιοποιήσει. Θα γίνει π...
Κρίτων Παπακώστας
Συγχωρείστε με, αλλά απορώ με την ανάγνωση του σχολίου μου από τον κ. Δημήτρη Πεντζίκη. Αντίθετα από...
Δημήτρης Πεντζίκης
Μου κάνει εντύπωση ο Κρίτων Παπακώστας. Τον Ζακ Κωστόπουλο μπορεί μα μην τον σκότωσε κανείς. Τα βέβα...

Nοιάζομαι δηλαδή Μοιράζομαι