Απόστολος Διαμαντής

 
Η κυβέρνηση Σύριζα-ΑΝΕΛ επιταχύνει τις διαπραγματεύσεις με τα Σκόπια, χωρίς καμία απολύτως προφανή δέσμευση για τις επεκτατικές βλέψεις των σκοπιανών, χωρίς να σχολιάζει καν τις φιλοσκοπιανές θέσεις του Νίμιτς για το όνομα και φυσικά χωρίς να ξεκαθαρίζει ποια ακριβώς είναι η στρατηγική της.
 
Οι δηλώσεις Τσίπρα για σύνθετη ονομασία ergaomnes είναι εντελώς ξεπερασμένη πλέον από τα γεγονότα, καθώς δεν απαντάει σε δύο βασικά ζητήματα: τις επεκτατικές βλέψεις των σκοπιανών έναντι της Βόρειας Ελλάδας συνολικά και το ζήτημα του ονόματος που τις εκφράζει και τις επισημοποιεί. Η αναφορά επίσης του πρωθυπουργού πως θα προταχθεί το ζήτημα του αλυτρωτισμού είναι επίσης ασαφής, καθώς δεν προσδιορίζεται πώς θα διασφαλιστεί κάτι τέτοιο. Με αλλαγή των ονομάτων  λεωφόρων των Σκοπίων;
 
Η κυβέρνηση- αλλά και όσοι ετοιμάζονται να στηρίξουν μια λύση- θα πρέπει να γνωρίζουν τα εξής:
 
1) Το ζήτημα του ονόματος δεν είναι ζήτημα εθνικιστικής ρομαντικής εμμονής. Είναι η καρδιά του αλυτρωτισμού των σκοπιανών, καθώς μόνο διά του ονόματος είναι σε θέση να θεμελιώσουν στο μέλλον εδαφικές διεκδικήσεις. Διότι δεν υπάρχει ούτε σλαβικός πληθυσμός στη Μακεδονία, ώστε να τον διεκδικήσουν ως μειονότητα, ούτε είναι ιστορικά συνδεδεμένοι οι σλάβοι με την Μακεδονία, ώστε να θεμελιώνεται η ιδέα του «μακεδονικού έθνους». Το έθνος προσδιορίζεται εν προκειμένω- εφόσον δεν υπάρχει ως υπαρκτή ιστορική κοινότητα- μόνον με την ονομασία. Επομένως, μόνον εάν κατοχυρώσουν μια ονομασία που θα εμπεριέχει τον όρο Μακεδονία, θα είναι σε θέση να θεμελιώσουν τόσο την ιδέα «μακεδονικό έθνος», όσο και τις αλυτρωτικές τους βλέψεις, που είναι εξάλλου επίσημες και διακηρυγμένες.
 
2) Οι αλυτρωτικές αναφορές στο σύνταγμά τους είναι  δευτερεύον ζήτημα. Ο αλυτρωτισμός δεν είναι συνταγματική πρόβλεψη, είναι πολιτική στρατηγική και ιδεολογία. Η Ελλάδα, όταν στον 19ο αιώνα είχε αλυτρωτικούς σχεδιασμούς για την απελευθέρωση των ελληνικών πληθυσμών της Μακεδονίας, της Ηπείρου και της Κρήτης, δεν τους έκανε άρθρα στο σύνταγμα. Και αυτό δεν την εμπόδισε καθόλου να υλοποιήσει τη Μεγάλη Ιδέα, η οποία δεν ήταν βεβαίως σύνταγμα, αλλά ιδέα. Τα συντάγματα αλλάζουν, τα βιβλία αλλάζουν. Το όνομά όμως δεν αλλάζει. Είναι η εθνική τους ταυτότητα. Ακόμη και αν αλλάξουν κάποιες συνταγματικές τους αναφορές οι σκοπιανοί, εάν πάρουν την ονομασία που προτείνει ο Νίμιτς θα είναι απολύτως ευχαριστημένοι. Και η Ελλάδα θα έχει κάνει τη μέγιστη και επικίνδυνη υποχώρηση, χωρίς κανένα προφανή λόγο. Ακόμη και αν οι σκοπιανοί αλλάξουν σήμερα άρθρα, αύριο θα τα επαναφέρουν. Κανένας δεν θα μπορεί να τους εμποδίσει. Το πώς όμως θα ονομάζονται από τη διεθνή κοινότητα και την Ελλάδα, αυτό είναι κάτι που δεν μπορούν να το επιβάλουν.
 
3) Η Ελλάδα, αυτή τη στιγμή, υφίσταται συνολικές διεκδικήσεις εθνικών της εδαφών σε όλο το μήκος των βορείων και ανατολικών συνόρων της, ενώ έχει ήδη χάσει και τη μισή Κύπρο. Η Τουρκία αμφισβητεί επισήμως τα σύνορά μας στο Αιγαίο, έχει ήδη θέσει ζήτημα τουρκικής μειονότητας στη Θράκη, με αποτέλεσμα να τίθεται σε αμφισβήτηση η ελληνική κυριαρχία στην περιοχή, η Αλβανία αμφισβητεί όλο και πιο έντονα τα σύνορά μας στην Ήπειρο, εκφράζοντας επεκτατικές βλέψεις με όχημα το ζήτημα των «τσάμηδων»,  ενώ πιέζει τον ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου που είναι εντελώς απροστάτευτος, ενώ τα νησιά μας δέχονται όλο και μεγαλύτερα κύματα μουσουλμανικών πληθυσμών, μέσω Τουρκίας, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται συνθήκες αποσταθεροποίησης.
 
Μέσα σ’ αυτό το ασταθές κλίμα, που συνεχώς επιδεινώνεται, η Ελλάδα θα παραχωρήσει στα Σκόπια και την δυνατότητα να αποκαλούνται Μακεδονία και μακεδονικό έθνος; Δηλαδή, δεν μας έφτανε η αμφισβήτηση της κυριαρχίας μας στο Αιγαίο, τη Θράκη και την Ήπειρο, θα προσθέσουμε σ’ αυτά, χαρούμενοι και την Μακεδονία; Κάτι δεν πάει καλά στο βασίλειο της Ελλάδας!
 
Όσοι ενδοτικοί, δήθεν ρεαλιστές, πολιτικοί σπεύδουν σήμερα να δηλώσουν πως θέλουν να υπογράψουν όπως-όπως μια συμφωνία - λες και οι συμφωνίες υπογράφονται με κριτήριο το χρόνο, λες δηλαδή και είναι ρέγκες που αν δεν τις φας γρήγορα θα χαλάσουν-αυτοί οι δήθεν ρεαλιστές λοιπόν, δεν είναι τίποτε άλλο από κυνικοί και αδιάφοροι πολιτικοί, οι οποίοι μέσα στην αφέλειά τους εκλαμβάνουν την λαϊκή αντίδραση ως εθνικιστική γραφικότητα, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για την συνειδητοποίηση ενός σοβαρού εθνικού κινδύνου.
 
Ένας ρεαλιστής θα έλεγε πως η Ελλάδα δεν έχει κανένα απολύτως λόγο να εμπλακεί με τους σκοπιανούς σε συζήτηση περί ονόματος. Δεν έχει κανένα λόγο η Ελλάδα να στήσει στα πόδια του και να διασώσει από τη διάλυση ένα κράτος που έχει επεκτατικές βλέψεις εναντίον της Μακεδονίας. Το ελληνικό συμφέρον επιβάλει την απόλυτη άρνηση στο ζήτημα της χρήσης του ονόματος της Μακεδονίας από τους σκοπιανούς και τον οριστικό τους αποκλεισμό από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Έως ότου δημιουργηθούν οι συνθήκες της πλήρους υποχώρησής τους στο ζήτημα του ονόματος, μια υποχώρηση που με βεβαιότητα θα έρθει, καθώς τόσο οι αλβανοί όσο και οι βούλγαροι δεν θα επιτρέψουν την μακροημέρευση του σκοπιανού εθνικισμού.
 
Σε κάθε περίπτωση, η θέση μας θα πρέπει να είναι απλή και σαφής, έναντι όλων: η Ελλάδα δεν πρόκειται ποτέ να αναγνωρίσει κράτος στα βόρεια σύνορά της, με το όνομα Μακεδονία.
 
 
Το εικαστικό έργο που πλαισιώνει την ανάρτηση είναι δημιουργία του Ράλλη Κοψίδη.
 

People in this conversation

  • Αγγελίνα

    Η θλιβερή εξέλιξη του Σκοπιανού (όρος εσωτ.) ή Μακεδονικού (όρος εξωτ.) ζητήματος όπως και αυτού της Θράκης, των Ιμίων, των μνημονίων και τόσων άλλων λαθών ή δολίων ενεργειών έχουν μια κοινή αιτία. Είναι συμπτώματα μιας νοσηρής αντίληψης και δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται κατά περίπτωση ή μεμονωμένα. Είναι αναμενόμενα αποτελέσματα της παραχώρησης άνευ όρων και προϋποθέσεων της λαϊκής εξουσίας που είναι ο πυλώνας της δημοκρατίας σε μια μικρή ηγετική ομάδα που διαπραγματεύεται τη τύχη του λαού και της χώρας μας εν λευκώ. Το Σύνταγμα της χώρας στερείται δημοκρατικών δικλείδων και αφήνει την ζωή, την περιουσία μας, την ιστορία και πρωτίστως τα σύνορα της χώρας στην βούληση και στα συμφέροντα ολίγων προσώπων που χωρίς συνέπειες μπορεί να κάνουν ότι τους αρέσει λέγοντας ότι τους αρέσει. Μια μειοψηφία με την αθλιότητα του δώρου των 50 εδρών και χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η αποχή ή τα άκυρα και λευκά που είναι ψήφοι διαμαρτυρίας παζαρεύουν με όρους αντιδημοκρατικούς και αντεθνικούς το δικό τους προσωπικό καλό. Η ΕΕ συμβάλλει στην ολιγαρχική αυτή διακυβέρνηση και κάνει το θέμα ακόμα πιο περίπλοκο αφού ευνοεί την ανάδειξη της πειθήνιας μετριότητας στην ηγεσία της χώρας και πολεμά ότι δεν την υπακούει τυφλά, στην χώρα παρία της Ευρώπης προωθώντας συμφέροντα άλλων χωρών σε βάρος της Ελλάδας. Το συλλαλητήριο της 4/2/207 θα πάει χαμένο αν δεν έχει ένα θεσμικό αίτημα δημοκρατικού ελέγχου της ηγετικής ομάδας και του κυνοβουλείου. Συνεπώς το αίτημα πρέπει να είναι η έγκριση Διεθνών Συνθηκών και Συμβάσεων με δημοψήφισμα και όχι με μαγειρέματα κομματικά. Το πρόβλημα δεν είναι ο αλυτρωτισμός των άλλων αλλά ο δικός μας εθισμός στην τυραννική και αυταρχική διακυβέρνηση.

    0 Like
  • ΜΓ

    Το Συλλαλητήριο γίνεται για την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. Για να διαδηλώσει ειρηνικά ο λαός το αίτημά του προς το πωλητικό σύστημα να μην διανοηθεί να υπογράψει την παράδοση του ονόματος ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ σε τρίτους. Δεν γίνεται για κανέναν άλλον λόγο.

    Καπελώματα και ετερόγονοι σκοποί δεν χωράνε. Μπορεί να μην είναι αρεστό ότι σχεδόν 1.000.000 Έλληνες, πληγωμένοι, εξαθλιωμένοι, χτυπημένοι από την οικονομική κρίση, βγαίνουν στον δρόμο για θέματα ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ, είναι όμως πραγματικότητα. Ίσως ένα από τα αδύνατα πράγματα στον κόσμο είναι να καταλάβουν οι νεοφιλελεύθεροι και οι μαρξιστές ότι ζητήματα συλλογικής ταυτότητας και ιδιοπροσωπείας προηγούνται της οικονομίας.

    Δεν θα επιτραπεί υπονόμευση, εξύβρισή του, διάλυσή του, καπέλωμά του. Οι κουκούλες, η βία, οι ύβρεις, το τσουβάλιασμα και η απαξίωση είναι τα όπλα των υπονομευτών.

    Το όνομα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ δεν είναι δικό μας για να το παραχώρησουμε. Ανήκει στο διαρκές συλλογικό υποκείμενο του ελληνισμού. Ανήκει στη σύναξη πεθαμένων, ζωντανών και αγέννητων. Δεν έχουμε καν το δικαίωμα να το συζητάμε. Πόσο μάλλον να το παραδίδουμε.

    0 Like
  • Ἀθηνιώτη-Παπαδάκη

    '"Συνεπώς το αίτημα πρέπει να είναι η έγκριση Διεθνών Συνθηκών και Συμβάσεων με δημοψήφισμα και όχι με μαγειρέματα κομματικά."
    Προηγεῖται ὅμως τό αἴτημα γιά παιδεία μέ ἱστορική μνήμη καί ἐπίγνωση τοῦ "εὐαγγελικοῦ" ἦθους πού ἐπισυνάπτει τόν τρόπο μας στό φῶς. Διαφορετικά καί τό ὅποιο δημοψήφισμα θά ἀπευθύνεται σέ τυφλούς , δίχως συναίσθηση ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ. Τό ζητούμενο εἶναι νά διαφυλάττουμε ὄχι μόνο τή γῆ ἀλλά καί τήν ψυχή τῆς γῆς μας. Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ. Ἐκεῑνο τό ΕΛΛΗΝΙΚΗ φαίνεται ὅτι ὁ κόσμος ἀκόμα δέν τό κατάλαβε . Δέν κατανόησε τό βάρος καί τήν οἰκουμενική σημασία του, δέν συναισθάνθηκε τῶν "Ἑλλήνων τά ἱερά" καί τό χρέος τους. Στήν πραγματικότητα δέν διεκοῦν τή γῆ ,ἀλλά τό πτῶμα τῆς γῆς μας."Μωροί καί τυφλοί"πού διεκδικοῦν τόν χῶρο καί ὄχι τό "θυσιαστήριον πού ἁγιάζει" τόν χῶρο. Ἡ Ἑλλάδα δέν εἶναι χῶμα, εἶναι ἄνω-θρώσκουσα ψυχή. Ἄν τό συνειδητοποιοῦσαν θά διαφύλατταν τό ἱερό καταφύγιο τῆς ἀνθρωπότητας. Σέ κάθε κόκκο τῆς γῆς μας ἐνυπάρχει ζῶσα ἡ ψυχή μας. Ἀπό τά σκυλόδοντα τῶν λύκων ξεφεύγει πάντα τό φῶς, γιά αὐτό καί παραμένουνε λύκοι. Μιά ἐρώτηση: Οἱ εὐρωπαίοι φιλέλληνες-πού σέ ὅλο αὐτό πού πῆγαν;

    0 Like

Leave your comments

Post comment as a guest

0
Your comments are subjected to administrator's moderation.
terms and condition.

Ἐτικέτες Συγγραφέων

Agamben   Alicin   Badiou   Barth   Bell   Berdyaef   Breck   Buntig   Chesterton   Clement Steiner   Dworkin   Elliot   Ellul   Evdokimov   Heidegger   Lacan   Lash   LeGoff   Lepeltier   Levinas   Losky   Malson   McGilchrist   Muse   Orwell   Pastoureau   Polony   Popper   Postman   Rawls   Rifkin   Sherrard   Skolimowski   Smith   Solzhenitsyn   Swartz   Szazs   Tarkofsky   Unger   Weil   Zirar   Zoja   Αγγελής Δ.   Αμάραντος Σ.   Ανδρουλιδάκης Α.   Ανδρουλιδάκης Κ.   Αρανίτσης Ε.   Βακαλόπουλος Χρ.   Βαμβουνάκη Μ.   Βαρδής Μ.   Βαρθαλίτης Γ.   Βιρβιδάκης Στ.   Βραχνός Κ.   Γεωργίου Θ.   Γρηγοράτος Μ.   Δανέζης Μ.   Διαμαντής Α.   Ζάχος Κ.   Ζιώγας Απ.   Ζουράρις Κ.   Ζώης Ι.   Ιωάννου Δ.   Ιωαννίδης Γ.   Καλογερόπουλος Α.   Καραμπελιάς Γ.   Καστρινάκης Γ.   Κατρούτσος Χρ.   Κιουρτσάκης Γ   Κομνηνός Στ.   Κονδύλης Π.   Κοροβίνης Β.   Κοσμόπουλος Δ.   Κουτρούλης Σ.   Κουτσουρέλης Κ.   Κούκος Σ.   Κυριαζόπουλος Σ.   Κωνσταντούδης Β.   Κόσσυβα Σ.   Λυγερός Ν.   Μαλεβίτσης Χ.   Μανουσέλης Σ.   Μαυρίδης Ν.   Μαυρόπουλος Δ.   Μητραλέξης Σ.   Μπάρλας Γ.   Μπαλτάς Δ.   Μπαραμπούτης Κ.   Μπλάθρας Κ.   Ναξάκης Χ.   Ναστούλης Γ.   Νευροκοπλή B.   Ντόκος Γ.   Ξυδάκης Ν.   Παντούλας Θ.   Παπαγιάννης Α.   Παπαθανασίου Θ.   Παπαναγιώτου Ι.   Πρεβελάκης Γ.Σ.   Προγκίδης Λ.   Ροδίτης Α.   Σακελλαρίου Μ.   Σαλεμής Γ.   Σκλήρης Δ.   Σουφλέρης Στ.   Σταματελόπουλος Λ.   Σταυρόπουλος Β.   Σχοινάς Φ.   Τάσης Θ.   Τσιρόπουλος Κ.   Τσιτσίγκος Σ.   Φαραντάκης Π.   Φεραίος Χ.   Χαραλαμπίδης Κ.   Χατζηαντωνίου Κ.   π. Γιάγκου Β.   π. Γκανάς Ε.   π. Γοντικάκης Β.   π. Ζηζιούλας Ι.   π. Θερμός Β.   π. Μινώπετρος Π.   π. Παπαδόπουλος Χαρ.   π. Φάρος Φ.   JoelLipman.Com

Εισάγετε έγκυρο email για την εβδομαδιαία ενημέρωση. (Ελέγχετε τα spam ή τα promotion emails σας)
Η εβδομαδιαία αντιφωνική επισκόπηση καταχωρείται συνήθως στα spam ή στα promotion emails σας.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΠΙΓΓΟΣ
Στην αντιπαράθεση μεταξύ Καντ και Ώστιν, ίσως τη μεγαλύτερη σημασία να έχει ότι η πέτρα, ακόμη και α...
Νίκος Δεληνικόλας
Το να ταυτίζουμε τον Διαφωτισμό με τον Ολοκληρωτισμό είναι τεράστιο άλμα και εντελώς αστήριχτο, από ...
Φώτης Σχοινᾶς
Κύριε Κουστένη, ἡ γλῶσσα πού χρησιμοποιεῖ ἐδῶ ὁ Χριστός εἶναι συμβολική και πραβολική. Στον μέλλοντα...
Ξενοφών Βουρλιώτης
Ένα τελεσιγραφικό, μαχαιράτο κείμενο, σάμπως σταλμένο μ' ένα βέλος σε έναν ελπιζόμενο στόχο - άνθρωπ...
Άρης Νούλης
Κείμενο αντάξιο του συγγραφέα του, κ. Ξυδιά.
Όντως, η συνειδητοποίηση του τραγικού στοιχείου στην α...
Ιωάννης Τατήρας
Κύριε Σχοινά,
γράφετε: "Τρίτον μετά θάνατον δεν ὑπάρχει μετάνοια.(...)".
Αλλά αν ισχύει αυτό, τότ...
Γιάννης Κουστένης
κύριε Σχοινά, πώς ο Κύριος από τη μια διώχνει τους κατηραμένους από μπρος Του "πορεύεσθε ἀπ’ ἐμοῦ οἱ...
Φώτης Σχοινᾶς
Τό ἀνωτέρω κείμενο τοῦ Φ. Σέρραρντ πέρα ἀπό τις ὅποιες αδιαμφισβήτητες ἀρετές του, ἔχει και μερικές ...
Άρης Νούλης
Η Κόλαση, βέβαια, υπάρχει. Όχι, όμως ως τόπος.
Κρίση δεν υπάρχει διότι όλοι μας κρίναμε τον εαυτό μ...

Nοιάζομαι δηλαδή Μοιράζομαι