Η εκπομπή του Ρ/Σ της εκκλησίας της Ελλάδος «Το τραπέζι της Κυριακής» που παρουσιάζουν ο Πορφύριος Νταλιάνης και ο Γιώργος Ντόκος, είχε χθές, Κυριακή των Βαΐων του 2012, θέμα: «Το αίνιγμα του κακού». Καλεσμένος ήταν ο ομότιμος καθηγητής φιλοσοφίας του Παντείου Πανεπιστημίου  κ. Χρήστος Γιανναράς,  ο οποίος προσδιόρισε τον θάνατο ως μη σχέση, δηλαδή μη αγάπη, και το κακό ως στέρηση ζωής και εγωκεντρισμό.
Εξήγησε  τι σημαίνει για την εμπειρία-μαρτυρία της εκκλησίας η νίκη πάνω στο θάνατο, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τους  Άγιους της Εκκλησίας μας.  Μίλησε για το "φυσικό" κακό, τη Σταύρωση του Χριστού, και την αληθινή δίψα του ανθρώπου για τα ουσιώδη και όχι για τα ιδεολογήματα. Είπε γιατί είναι Χριστιανός και τελειώνοντας υπογράμμισε τον βιωματικό και υπαρξιακό χαρακτήρα της Εκκλησίας.

Ακούστε εδώ

 

People in this conversation

  • Ε. Πλευράκης

    Είναι πράγματι πολύ ενδιαφέρων ο τρόπος με τον οποίο ο κ. Γιανναράς προσπαθεί να αποφύγει την διαρχία καλού-κακού. Αν τον κατανοώ ορθά ακούγοντας αυτή την συνέντευξη και μη έχοντας διαβάσει το αντίστοιχο βιβλίο του, αντικαθιστά το δίπολο καλού-κακού με αυτό της σχέσης, αγάπης και κοινωνίας από την μία και της μη-σχέσης, ιδιοτέλειας και απώλειας της αγάπης από την άλλη. Εδώ το κακό δεν ορίζεται ως αυθύπαρκτη πραγματικότητα αλλά ως τρόπος και απάντηση προς την αγάπη τού θεού. Το καλό από την άλλη είναι η θετική απάντηση τού ανθρώπου προς το κάλεσμα τού θεού.

    Πιστεύω ωστόσο ότι αυτό το σχήμα υπονοεί ότι η αγάπη-κοινωνία-κλπ. τού θεού είναι απλά το δεδομένο με βάση το οποίο προσδιορίζονται οι υπαρκτικοί τρόποι τού κτιστού. Η διαρχία καλού-κακού μετατρέπεται σε διαφοροποίηση δύο τρόπων επί τη βάση της μίας αρχής που είναι ο θεός. Έτσι ο θεός νοείται επέκεινα (όχι μόνο τού κτιστού αλλά και) αυτών των τρόπων, με αποτέλεσμα να πρέπει να θεωρηθεί ως ένα ουδέτερο δεδομένο, ως βάση για την κρίση τού τι είναι καλό ή κακό. Ο ίδιος δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο!
    Αν δεν απατώμαι ο κ. Γιανναράς στο 46 λεπτό κ.εξ. της συνέντευξης περιγράφει με απόλυτη σαφήνεια το πρόβλημα τού φυσικού κακού αλλά απαντά μόνο στο ερώτημα τού τί είναι το εκούσιο κακό. Δεν νομίζω ότι αυτό είναι τυχαίο. Πιστεύω ότι μία πιο συνεπής προσέγγιση τού κακού επί τη βάσει πρέπει να δεχτεί ότι η αγάπη τού θεού, ακριβώς επειδή υπερβαίνει το δίπολο καλό-κακό, πραγματώνεται στον κόσμο και με τρόπους που είναι κακοί.
    Ο ίδιος ο κ. Γιανναράς δίνει στην αρχή της συνέντευξής δίνει ως παράδειγμα τους αγίους της εκκλησίας, οι οποίοι παρά τον θάνατό τους -ή ακόμα και χάρις αυτού! - σχετίζονται άμεσα και πραγματικά με όλους τους ζώντες πιστούς. Νομίζω ότι αυτό συνάδει με την υπόθεση ότι το κακό (εν προκειμένω ο θάνατος ως η ύψιστη στέρηση της σχέσης) μπορεί να χρησιμεύσει για την πραγμάτωση αυτού που είναι ο θεός επέκεινα των τρόπων τού κτιστού.

    0 Like

Leave your comments

Post comment as a guest

0
Your comments are subjected to administrator's moderation.
terms and condition.

Ἐτικέτες Συγγραφέων

Agamben   Alicin   Badiou   Barth   Bell   Berdyaef   Breck   Buntig   Chesterton   Clement Steiner   Dworkin   Elliot   Ellul   Evdokimov   Heidegger   Lacan   Lash   LeGoff   Lepeltier   Levinas   Losky   Malson   McGilchrist   Muse   Orwell   Pastoureau   Polony   Popper   Postman   Rawls   Rifkin   Sherrard   Skolimowski   Smith   Solzhenitsyn   Swartz   Szazs   Tarkofsky   Unger   Weil   Zirar   Zoja   Αγγελής Δ.   Αμάραντος Σ.   Ανδρουλιδάκης Α.   Ανδρουλιδάκης Κ.   Αρανίτσης Ε.   Βακαλόπουλος Χρ.   Βαμβουνάκη Μ.   Βαρδής Μ.   Βαρθαλίτης Γ.   Βιρβιδάκης Στ.   Βραχνός Κ.   Γεωργίου Θ.   Γρηγοράτος Μ.   Δανέζης Μ.   Διαμαντής Α.   Ζάχος Κ.   Ζιώγας Απ.   Ζουράρις Κ.   Ζώης Ι.   Ιωάννου Δ.   Ιωαννίδης Γ.   Καλογερόπουλος Α.   Καραμπελιάς Γ.   Καστρινάκης Γ.   Κατρούτσος Χρ.   Κιουρτσάκης Γ   Κομνηνός Στ.   Κονδύλης Π.   Κοροβίνης Β.   Κοσμόπουλος Δ.   Κουτρούλης Σ.   Κουτσουρέλης Κ.   Κούκος Σ.   Κυριαζόπουλος Σ.   Κωνσταντούδης Β.   Κόσσυβα Σ.   Λυγερός Ν.   Μαλεβίτσης Χ.   Μανουσέλης Σ.   Μαυρίδης Ν.   Μαυρόπουλος Δ.   Μητραλέξης Σ.   Μπάρλας Γ.   Μπαλτάς Δ.   Μπλάθρας Κ.   Ναξάκης Χ.   Νευροκοπλή B.   Ντόκος Γ.   Ξυδάκης Ν.   Παντούλας Θ.   Παπαγιάννης Α.   Παπαθανασίου Θ.   Παπαναγιώτου Ι.   Πρεβελάκης Γ.Σ.   Προγκίδης Λ.   Ροδίτης Α.   Σακελλαρίου Μ.   Σαλεμής Γ.   Σκλήρης Δ.   Σουφλέρης Στ.   Σταματελόπουλος Λ.   Σταυρόπουλος Β.   Σχοινάς Φ.   Τάσης Θ.   Τσιρόπουλος Κ.   Τσιτσίγκος Σ.   Φαραντάκης Π.   Φεραίος Χ.   Χαραλαμπίδης Κ.   Χατζηαντωνίου Κ.   π. Γιάγκου Β.   π. Γκανάς Ε.   π. Γοντικάκης Β.   π. Ζηζιούλας Ι.   π. Θερμός Β.   π. Παπαδόπουλος Χ.   π. Φάρος Φ.   JoelLipman.Com

Εισάγετε έγκυρο email για την εβδομαδιαία ενημέρωση. (Ελέγχετε τα spam ή τα promotion emails σας)
Η εβδομαδιαία αντιφωνική επισκόπηση καταχωρείται συνήθως στα spam ή στα promotion emails σας.
Δήμητρα Βενετοπούλου
Πώς μπορώ να βρω αυτό το βιβλίο; Στα βιβλιοπωλεία δεν το βρίσκουν. Ευχαριστώ.
thomas sackville
Ο κος Θεόδωρος Ζιάκας παραμένει ασυνεπής με τον εαυτό του.
1. Τί πάει να πει οντολογική παράδοση; ...
Δημητρης Ιωαννου
Αγαπητέ Δημήτρη, πράγματι δεν αναφέρθηκα στο «συνείναι», για το οποίο όμως υπονόησα κάποια πράγματα....
Θ.Ζιάκας
Για τη δημοσίευση του παρόντος άρθρου στο περιοδικό Ερμής ο λόγιος, είχα στείλει ένα διευκρινιστικό ...
Μιχάλης Ν. Σταμπούλης
Ειλικρινή καί θερμότατα συγχαρητήρια !
Οφειλόμενη - από μακρού - αναγνώριση καί τιμή.
Καί Ακαδημαϊ...
Δημήτρης
Υπάρχουν ελλείψεις στο άρθρο όσον αφορά στην έννοια του συν-είναι (Mitsein) στην οποία περιέργως δεν...
Θ.ΖΙΑΚΑΣ
Απαντώντας στον αγαπητό Στέφανο θα πρόσθετα τις ακόλουθες εισαγωγικές επί του θέματος διευκρινίσεις....

Nοιάζομαι δηλαδή Μοιράζομαι