Κωνσταντίνος Μαυροματάκης

Εισαγωγή

Πριν 10 περίπου χρόνια ένας ιερέας  με είχε ρωτήσει αν αισθάνομαι άνετα ανάμεσα στα άτομα της ηλικίας μου που είμαι παπαδοπαίδι. Τότε του είχα απαντήσει πως ναι, πλέον είμαι άνετος με το θέμα. Μου απάντησε πως αυτό είναι σχεδόν αδύνατον να συμβαίνει και πως κάποια στιγμή θα αναδυθεί και πάλι το προηγούμενο αίσθημα. Διαφώνησα μαζί του και έφυγα...
Έχει λίγο καιρό τώρα που αντιλήφθηκα πως ο ιερέας είχε δίκιο. Έπιασα τον εαυτό μου όχι μόνο να μην είναι άνετος με την ιδιότητα του παιδιού ιερέα και των στοιχείων που φέρει αυτή η ιδιότητα αλλά  πολλές φορές να κρύβω από τους γύρω με τεχνάσματα την ίδια μου την πίστη, ομοιάζοντας σχεδόν με αυτούς τους κρυφοχριστιανούς που ζουν σε μη χριστιανικά κράτη.
Άλλες φορές πάλι κινούμενος από τον λόγο του ευαγγελίου που λέει: “Αν ντραπεί κάποιος για Μένα ενώπιον των ανθρώπων, θα ντραπώ και Εγώ για αυτόν ενώπιον του πατέρα μου” Πίεζα τον εαυτό μου να κάνω το σταυρό μου περνώντας μπροστά από εκκλησίες, να αποκαλύπτω ότι πηγαίνω στην εκκλησία και άλλα πράγματα που όμως ποτέ δεν τα έκανα με αίσθημα άνεσης και ελευθερίας.

Η εναλλαγή μεταξύ των καταστάσεων του κρυφοχριστιανού και του "ανθρώπου της εκκλησίας που το ομολογεί". που και οι δυο από αυτές δεν εκπληρώνουν το αίτημα του Χριστού καθώς και οι δυο διέπονται από ντροπή, πίεση και όχι αίσθημα ελευθερίας. Αυτές οι καταστάσεις με έσπρωξαν σε  προβληματισμούς, ψάξιμο, πάλη με τον εαυτό μου, σκέψεις, συγκρούσεις με τον κόσμο, αλλαγές παρέας  και δημιουργία ερωτηματικών στα οποία δεν μπόρεσα να βρω ακόμα απάντηση και έτσι είπα να τα γράψω και να τα κάνω άρθρο.

Ένα οργανωμένο κακό...

Οι εκκλησιαστικές οργανώσεις ξεκίνησαν τη δράση τους στις αρχές του αιώνα μας αναπτύχθηκαν κυρίως την εποχή μετά τον εμφύλιο και η πλήρης τους άνθηση ήταν η 7ετία της χούντας. Εδώ και 15 χρόνια είναι αισθητή η παρακμή τους, και στις μέρες μας είναι σχεδόν μηδαμινή η παρουσία τους και δράση τους. 
Οι άνθρωποι που δημιούργησαν αυτό το κίνημα ήταν κατά κύριο λόγο θεολόγοι που σπουδάσαν εκτός Ελλάδας και θέλησαν να μεταφέρουν στους αγράμματους Έλληνες τη θεολογική τους γνώση αλλά και να δημιουργήσουν μια "οργανωμένη χριστιανική κοινωνονικότητα"
Γενικά ασχολήθηκαν με το πως πρέπει να ντύνονται οι άνθρωποι, με το πως πρέπει να μιλάνε και εστίαζαν πάντα στο πως οι νέοι θα αποφύγουν τις σαρκικές αμαρτίες και θα διατηρηθούν αγνοί. 
Αν και ίσως τα κίνητρά τους δεν ήταν κακόβουλα, μέσα από τον νόθο τρόπο δράσης τους* κατάφεραν πολλά καταστρεπτικά πράγματα για την εκκλησιαστική ζωή, για τους εαυτούς τους αλλά και για την ίδια την κοινωνία. Και έτσι έγινε της μόδας τελευταία άνθρωποι της εκκλησίας να τις κατηγορούν, να τις καταριούνται και να τις φορτώνουν πολλά απ' τα κακά που μαστίζουν σήμερα τον τόπο και τις ψυχές μας... 
Το θέμα είναι πως αυτοί οι άνθρωποι που τις καταριούνται δεν ερευνούν το γιατί αυτές οι οργανώσεις μπόρεσαν να ευδοκιμήσουν στους κόλπους της εκκλησίας. Που βρήκαν πάτημα;
Και δεύτερον και πιο σημαντικό είναι ότι ενώ οι ίδιοι βγήκαν από τις οργανώσεις δεν βγήκαν από τον τρόπο σκέψης τους και τον διαιωνίζουνε κιόλας.
Και το πιο βασικό στοιχείο του τρόπου αυτού σκέψης είναι: "ο άνθρωπος της εκκλησίας"

Ο άνθρωπος της εκκλησίας ως έννοια

Κάποτε στην εκκλησία πήγαιναν και φανερά αμαρτωλοί άνθρωποι. Πήγαιναν πόρνες, πήγαιναν κλέφτες, πήγαιναν φονιάδες. Οι ενορίες ήταν ζωντανές και είχαν και ενεργή κοινωνική υπόσταση που αγκάλιαζε τους πάντες χωρίς να διακρίνει αν αυτοί ήταν ενάρετοι ή όχι. Δεν υπήρχε άνθρωπος της εκκλησίας και άνθρωπος εκτός. οι άνθρωποι συμμετείχαν στην εκκλησιαστική ζωή στο βαθμό που ο καθένας ήθελε και μπορούσε. 
Κάποια στιγμή όμως οι Θρησκευτικές οργανώσεις βάλανε στάνταρ ντυσίματος, ομιλίας, συμπεριφοράς, και γενικά αρετής. Είπανε: δεν μπορείς είσαι Χριστιανή και να φοράς παντελόνι, δεν μπορείς να είσαι Χριστιανός και να πηγαίνεις μια φορά το μήνα στην εκκλησία...
Και άλλα πολλά γνωστά που οι ίδιοι τα πληρούσαν και θέλανε να τα επιβάλλουν και στους άλλους. Έτσι πολύ γρήγορα διαμορφώθηκε στους ανθρώπους η έννοια: "ο άνθρωπος της εκκλησίας" 
Ο άνθρωπος δηλαδή που θα πηγαίνει κάθε Κυριακή στην εκκλησία, δε θα καπνίζει, θα πίνει ελληνικό καφέ και όχι φραπέ, θα προσέχει με ποιον κάνει παρέα και τι λέει, δε θα λέει κάποιες λέξεις και θα είναι γενικά πρότυπο αρετής και αγνότητας.
Οπότε τότε πολλοί από τους Χριστιανούς διαχωρίζοντας τη θέση τους από αυτήν την κατάσταση  είπανε: "εγώ δεν είμαι  της εκκλησίας" Αρνήθηκαν δηλαδή να ανήκουν στην ομάδα των "εναρέτων" και συνέχισαν τη ζωή τους φυσιολογικά δεχόμενοι τις επιρροές της μόδας και του σύγχρονου τρόπου ζωής.  Αραίωσαν ίσως λίγο τη συμμετοχή τους στη εκκλησιαστική ζωή (μιας και αυτή δεν τους ήθελε όπως είναι) αλλά δεν έπαψαν να πιστεύουν. Ίσως όμως η επιλογή τους αυτή - η άρνησή τους δηλαδή στο να θέσουν στους εαυτούς την ταμπέλα ενάρετος ή άνθρωπος με το "καταχριστόν ντύσιμο" να είναι πιο ώριμη αν όχι και πιο Χριστιανική. 
Την ίδια περίοδο η άλλη ομάδα ταμπουρώθηκε πίσω από το κάστρο των προτύπων της, οργανώθηκε σε εσωστρεφείς ομάδες και δημιούργησε τον τρόπο σκέψης: "εμείς και αυτοί"

Τώρα βέβαια οι "άνθρωποι της εκκλησίας" έχουν βάλει πάρα πολύ νερó στο κρασί τους. Φτάσανε πολλές φορές και στο άκρο να δέχονται δηλαδή πράγματα που δεν θα 'πρεπε. Όμως ο διαχωρισμός που τότε ξεκίνησε διατηρήθηκε και ενδυναμώθηκε.  
 

Η κοινή αρρώστια με τα διαφορετικά συμπτώματα. 

Εμείς και αυτοί

Ρώτησα ένα μοναχό από το Άγιο Όρος γιατί ο Θεός επιτρέπει οι Έλληνες να δοκιμαστούν μέσω αυτής της κρίσης. Ή απάντηση του ήταν:  Με 100.000 εκτρώσεις το χρόνο, πολύ λίγο του πέφτει του ελληνικού λαού που θα δοκιμαστεί μ' αυτόν τον τρόπο. Δε με κάλυψε η απάντηση... 
Δεδομένου ότι ο μοναχός αυτός είχε 4 φωτογραφικές μηχανές, λάπτοπ, και κάμερα. Σχηματίστηκε η ανταπάντηση στο μυαλό μου αν και δεν την εξέφρασα... 
Αν εσύ που είσαι μοναχός ζούσες με τα τελείως απαραίτητα και τα χρήματα που περίσσευαν  τα έδινες σε κάποια έγκυο που έχει ανάγκη (σίγουρα γίνονται και για οικονομικούς λόγους εκτρώσεις) ή σε κάποιο ίδρυμα αγέννητου παιδιού θα σώζονταν κάποιος άνθρωπος. Άρα και συ όπως και γω όπως καθένας συμμετέχουμε στο έγκλημα, είμαστε και εμείς μέλη αυτού του σώματος που πάσχει, αυτού του συστήματος που σκοτώνει τα παιδιά του. 
Η αρρώστια μας είναι κοινή, είναι ο αυτιστικός τρόπος που αντιλαμβανόμαστε τα πάντα. Δηλαδή η μη έξοδος απó την ατομική άνεση οπότε και η μη εκπλήρωση της εντολής του Κυρίου: Να γίνετε ένα όπως και εγώ είμαι ένα με τον Πατέρα μου στους ουρανούς. 
Τα συμπτώματα μόνο είναι διαφορετικά. Εμείς δεν κάνουμε εκτρώσεις αλλά είμαστε άπληστοι, δεν κάνουμε πορνείες αλλά ούτε δίνουμε τον περίσσιο χιτώνα και φυσικά επειδή έχουμε θέσει τους εαυτούς μας από την μεριά της εκκλησίας πετροβολούμε με τα λόγια μας τους άλλους. 
Κάθε έκτρωση που κάνει ένας συνάνθρωπος δεν είναι δικιά του. Όλοι μαζί συμμετέχουμε σ' αυτήν - μοιράζεται σε όλους. 
Πρώτον δεν μπορούμε να τον κατηγορήσουμε γιατί δεν ξέρουμε το περιβάλλον που μεγάλωσε, τις καταβολές και τις εμπειρίες που είχε από μικρός ως σήμερα. Αν εμείς γεννιόμασταν στη θέση του μπορεί να κάναμε πολύ χειρότερα.
Δεύτερον δεν μπορούμε να τον κατηγορήσουμε γιατί εμείς δεν είμαστε τέλειοι – δεν έχουμε φέρει σε πέρας τις εντολές του Χριστού. Αν ζούσαμε εμείς τέλεια δεν θα χρειαζόταν να τον κατηγορήσουμε, ο ίδιος ο τρόπος της ζωής μας θα τον ενέπνεε, θα του δίνε λύσεις και  θα αποτελούσε προτάσεις ζωής ώστε να μην το κάνει. Άρα τα δικά μας κενά είναι η συνενοχή μας στο κάθε έγκλημα του διπλανού μας. 

Αντί όμως να αγκαλιάσουμε αυτούς τους συνανθρώπους μας, χωρίσαμε το πληγωμένο σώμα του Χριστού (εκκλησία) και τοποθετήσαμε τους εαυτούς μας στο μέρος με τις λιγότερες πληγές. Αυτό το κομμάτι το ονομάσαμε ενάρετο και ξεχνούμε ότι εμείς δημιουργήσαμε την μεγαλύτερη πληγή δηλαδή το χώρισμα. 

Το ψέμα αυτό ξεσκεπάστηκε πια (κι ας μη το έχουμε παραδεχτεί ακόμα), και αυτό έγινε με τον χειρότερο τρόπο, ο διαχωρισμός που δημιουργήσαμε δε μπόρεσε να προστατέψει τα παιδιά μας – όλες οι αρρώστιες μεταδόθηκαν.
Το δέντρο φαίνεται από τον καρπό είχε πει ο Χριστός. Και βλέπουμε πολλά από τα πιο ζηλευτά παπαδοπαίδια - παιδιά του ιερού να εξισώνονται μεγαλώνοντας σε όλα με τα "κοσμικά παιδιά" και να τα ξεπερνάνε κιόλας.
 

“η κακιά φουρνιά”


Οι νέοι μας έχουν ξεφύγει... Είναι αυτό που σκέφτονται πολλοί και απελπίζονται. Κυρίως το  πρόβλημα αυτό είναι ορατό στην εκκλησία καθώς οι περισσότεροι νέοι έχουν πια απομακρυνθεί καθιστώντας την εκκλησία ακόμα πιο δυσπρόσιτη και για τους  λίγους που έχουν παραμείνει κοντά. Και έτσι σιγά σιγά οι εκκλησιαστικοί χώροι και κύκλοι γερνάνε χωρίς ανανέωση. Το ανησυχητικό για τους πολλούς όμως είναι ότι οι νέοι μας έχουν αποκτήσει κακές συνήθειες. Δηλαδή γίνανε καταστροφικοί, αυτοκαταστροφικοί, εξαρτημένοι από ουσίες, εξαρτημένοι από μηχανές, είναι τεμπέληδες, βρίζουν και το χειρότερο για τους ανθρώπους της εκκλησίας είναι ότι έχουν αναπτύξει μια σεξουαλικότητα ενστικτώδη που φτάνει ως την ομοφυλοφιλία. 
Δεν φτάσανε οι νέοι να γίνουν έτσι επειδή απλώς βγήκαν από “κακιά φουρνιά”. Η κοινωνία, ο σύγχρονος τρόπος ζωής και το μεγάλωμα τους έχουν κλείσει όλους τους καλούς διεξόδους. Έτσι αντί να κατηγορούμε τους νέους και τις ιδιαιτερότητές τους ας δούμε τι πραγματικά έφταιξε και τι πρέπει και μπορεί να αλλάξει. 

“Εκφράζουν ζωώδη σεξουαλικότητα και αμαύρωσαν την κοινωνία” λένε κάποιοι. Αλλά δεν έγιναν μόνο αυτοί ζώα. Άλογοι γίναμε όλοι και απλός αυτοί το εκφράζουν και μέσα από τη σεξουαλικότητά τους. Όλοι ζούμε σαν αρουραίοι παστωμένοι στις πολυκατοικίες μας. Όλοι στείλαμε τα παιδιά μας να τα μεγαλώσουν ''οι ειδικοί'' στα μαντριά που λέγονται παιδικοί σταθμοί. Όλοι ορμάμε κακαρίζοντας σαν τις κότες σε κάθε τι που “τρώγεται” (χρήματα λέγεται αυτό, προσφορές σούπερ μάρκετ, επιδοτήσεις).
Λοιπόν που ήταν ο λόγος της εκκλησίας όταν οι άνθρωποι αφήσανε τη ζωή τους στο χωριό και πήγαν να αρουραιοποιηθούν στις πόλεις; Που ήταν ο λόγος της εκκλησίας όταν όλοι οι χώροι ομαλής κοινωνικής  ανάπτυξης των παιδιών στις πόλεις γίνανε τσιμεντένιοι περιστερώνες; (μήπως έμεινε και κάποιος εκκλησιαστικός χώρος εντός πόλης ατσιμεντοποίητος για τα παιδιά;) Δεν ήξερε ότι σε ανώμαλο περιβάλλον παιδιά με ανωμαλίες θα μεγαλώσουν; Που είναι οι προτάσεις της εκκλησίας απέναντι στον σύγχρονο ρομποτικό τρόπο ζωής; Η “εκκλησία” όχι μόνο σιώπησε και σιωπά καθ' όλη τη αλογοποίηση  των ανθρώπων αλλά ακολούθησε και ακολουθεί πολλές φορές το σύγχρονο αυτό ρεύμα πολύ πιστά. 

Πότε επιτέλους θα κοιτάξει να εξετάσει την αρρώστια και θα πάψει να ασχολείται με το σύμπτωμα; 

Έτσι όταν βγαίνει μια “κακιά φουρνιά” δεν φταίει το ψωμί. Φταίει ο αγρότης, φταίει ο μυλωνάς, φταίει και ο φούρναρης.

Ποιος είναι όμως η εκκλησία;

Οι παπάδες είναι η εκκλησία θα πουν πολλοί. Μια ανεύθυνη ιδέα που έχει έρθει από τη δύση και δυστυχώς ακόμα και άνθρωποι της εκκλησίας καθώς και πολλοί ιερείς την έχουν ενστερνιστεί.
Μα υποτίθεται  πως είναι οι εκπρόσωποι του θεού στον κόσμο θα πει κάποιος άλλος. Σ' αυτό δεν συμφωνώ. Άλλωστε σ' αυτό έγκειται και η διαφορά ορθοδοξίας – παπισμού (οι παπικοί θέλησαν να έχουν εκπροσώπους του θεού στη γη και αυτό έγινε φυσικά αφού υποβιβάσανε - χάσανε το Πνεύμα). Οι παπάδες αν  εκπροσωπούν κάποιον αυτός ο κάποιος είμαστε εμείς, δηλαδή εκπροσωπούν εμάς στον θεό. Έτσι είναι φυσικό αλλά και αντιπροσωπευτικό αν εμείς είμαστε κλέφτες, κλέφτες εκπροσώπους να έχουμε, αν εμείς είμαστε απόμακροι, απόμακρους εκπροσώπους να έχουμε κλπ. Και στο κάτω κάτω οι παπάδες δεν είναι αυτοδημιούργητοι, δεν πέφτουν σαν το μάννα απ' τον ουρανό. Βγαίνουν από εμάς. 
Δηλαδή οι παπάδες δεν φταίνε σε τίποτα; θα ρωτήσει κάποιος άλλος. Φυσικά και φταίνε, φυσικά και χάσανε τον δρόμο τους. Άλλωστε ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός  το είχε πει πριν από χρόνια : “ Θα ρθει καιρός που οι κληρικοί θα γίνουν οι χειρότεροι και οι ασεβέστεροι των όλων” (Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός προφητεία 57 σελ 342) Και αν δεν έχουμε φτάσει στην πλήρη προσέγγιση της, σίγουρα οδεύουμε προς τα κει...Ας τελειώνουμε τώρα όμως με τους παπάδες. 
Ποιος είναι λοιπόν η εκκλησία;
Η εκκλησία είναι το σώμα του Χριστού. Το σώμα που βρίσκεται πάνω σε ένα σταυρό έξω από τα τείχη του κράτους και που ο κόσμος το έχει λογχίσει στο πλευρό και η πληγή του αναβλύζει νερό και αίμα. Άτομα τις εκκλησίας λοιπόν είναι τα σταυρωμένα άτομα. Η εκκλησία δεν χωράει στα όρια ενός κράτους και ούτε νομίζω ότι την απασχολεί αν ο σταυρός είναι μέσα από τα τείχη ή απ' έξω.  Επίσης χαρακτηριστικό γνώρισμα για τα όντος μέλη της εκκλησίας είναι ότι  χύνουν νερό και αίμα όπως το σώμα του Χριστού. Τουτέστιν πονάνε για τον πλησίον τους, δεν φοράνε πανοπλίες για γλυτώσουν τους ακοντισμούς του κόσμου. Το νερό χύνεται από τα μάτια τους και το αίμα απ τις πληγές τους.

Και ποιος είναι ο εκπρόσωπος του θεού; 
Ο Χριστός απάντησε σ' αυτό: Φεύγω Εγώ αλλά θα στείλω το Άγιο Πνεύμα. Το άγιο πνεύμα λοιπόν είναι ο εκπρόσωπος του Θεού και ο πνευματικός μας. Ούτε οι γεροντάδες ούτε οι ηγούμενοι ούτε ο αρχιεπίσκοπος  ούτε κανείς δεν έχει διοριστεί απ'  τον Θεό ώς εκπρόσωπός του. Άνθρωποι που έχουν το άγιο πνεύμα μπορούμε να πούμε ότι μιλάει το Άγιο Πνεύμα από αυτούς. προς στιγμή είναι  εκπρόσωποι του θεού, αλλά με την οντολογική έννοια. Δηλαδή ισχύει για αυτούς ο λόγος του Α. Παύλου. “δεν ζω εγώ, αλλά ο Χριστός μέσα μου”  Αλλά αυτό δεν σημαίνει πως είναι αλάθητοι.


Το ιστορικό ανδραγάθημα
όποιος δεν γράφει ιστορία, απλώς την μελετάει...

Είμαστε οι καλύτεροι μελετητές της ιστορίας μας. Μόνο που κοιτάμε με μεγεθυντικό φακό τα ανδραγαθήματα των προγόνων μας και με αντεστραμμένο τηλεσκόπιο τα λάθη τους. Και έτσι αναπαράγουμε τα ίδια λάθη. Αλλά αν δεν ρθουμε εις εαυτόν, δεν αντιληφθούμε τα λάθη των προγόνων μας και δεν εστιάσουμε στο πως θα μπορέσουμε να αλλάξουμε ριζικά τρόπο σκέψης (αν δεν μετανοήσουμε δηλαδή) θα συνεχίσουμε τα ίδια και τα ίδια. 

Μαθαίνουμε λοιπόν για την άλωση, αλλά λίγοι δίνουν βάρος στο ότι η άλωση ξεκίνησε από μέσα. Πως το “Χριστιανικό” κράτος είχε σαπίσει τόσο από τον κοσμάκη ως τον αυτοκράτορα που πέντε άτομα δεν βρισκόταν αρεστά στο Θεό. Όμοια ιστορία με διαφορετικούς ηθοποιούς βλέπει κανένας   μετά την επανάσταση, στην Σμύρνη , στον εμφύλιο, στην Κύπρο. Μικροσυμφέροντα μεταξύ μεγάλων και μικρών, φανατισμός, προβοκάτσιες, προδοσίες και ευτυχώς ή δυστυχώς την χαριστική βολή την ρίχνει η Τουρκία ή δια πάντων υπεύθυνη. 
Ως εδώ είναι τα λάθη που πράξαμε απέναντι στους εαυτούς μας. Υπάρχουν και λάθη που πράξαμε απέναντι άλλων. Θα παραθέσω μόνο τρία: Η σφαγή στην Τριπολιτσά το 1821,  η σφαγή στις περιοχές της  Περγάμου και της Μεναιμένης το 1919 και η εισβολή στην Βουλγαρία το 1925. Ήταν περιπτώσεις που είπαμε στον Θεό: Να μας λείπει η αγάπη σου, να μας λείπουν οι εντολές σου. Εμείς θα δράσουμε σύμφωνα με την εκδίκηση και σύμφωνα με το νόμο του ισχυρού. Που είναι λοιπόν η αγάπη προς τους εχθρούς; 
Όλα τα λάθη μας τα πληρώσαμε και τα πληρώνουμε. Στο κάτω κάτω της γραφής τα λάθη των προγόνων μας είναι η καλύτερη κληρονομιά που μας αφήσανε. Μόνο που πρέπει να την αξιοποιήσουμε. Μπορούμε να την κάνουμε πυξίδα και χάρτη και να κινηθούμε μέσα στην ιστορία με σύνεση και προσοχή,  αποφεύγοντας τους υφάλους  ή απλά να την μεγαλώσουμε ώσπου να ρθει μια γενιά άξια να την χρησιμοποιήσει. 


Εμάς όμως... Η Εύα μας φταίει ακόμα.

Όσες φορές και αν έχω κάνει συζήτηση (πολιτική, ιστορική, εκκλησιαστική, περί ειδήσεων) με ανθρώπους τις εκκλησίας, με Ιερείς ή μοναχούς  σχεδόν πάντα καταλήγει στο ότι υπαίτιοι όλων των κακών που μαστίζουν τη χώρα μας είναι κάποιοι άλλοι και αν φταίει κάποιος Έλληνας ή κάποιος  Χριστιανός τότε αυτός είναι  υποκινούμενος από άλλους (Μασόνοι, Τούρκοι, Άγγλοι, Αμερικάνοι, Εβραίοι) και εκεί πάντα λήγει συζήτηση. Είναι γνωστό σαν εικόνα:  ένας άνθρωπος της εκκλησίας ή ένας μοναχός με ύφος αθώας  περιστεράς να καταλήγει στις γνωστές φράσεις: δάκτυλος Εβραίων ήταν, μα το λένε τα πρωτόκολλα των σοφών της Σιών,  μας διοικούν οι μασόνοι, Ντολμές ήταν, πίσω από όλα είναι ο Σιωνισμός και άλλες  πολλές.  Και φυσικά οι Εβραίοι ήταν αυτοί που δημιουργήσαν το Μουσουλμανισμό, αυτοί που κάψανε τη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδειας, αυτοί που επιβάλλανε τον Κομουνισμό στη Ρωσία κ.α..

Δεν μπορώ να πω τίποτα πάνω σ' όλα αυτά, μπορεί να έχουν απόλυτο δίκιο και σ' όλες τις συμφορές μας να ήταν μπλεγμένοι. Παρόλα αυτά οι αποδείξεις για πολλές από τις περιπτώσεις είναι ελλιπείς. Πράγμα που με κάνει να πιστεύω πως ίσως και να μην είναι όλα τα πράγματα έτσι, αλλά πλασμένα έτσι από την ευθυνόφοβη φαντασία τους.

Πάντως όπως και να έχουν τα πράγματα πάντα η συζήτηση θα λήξει στο ότι κάποιος άλλος φταίει για τα παθήματά μας και εκεί θα σταματήσει. Ποτέ δεν έχει τύχει να αναλάβουμε έστω και ένα μέρος ευθύνης. Και εδώ μπαίνει το ερώτημα αν εμείς ήμασταν σ' όλα εντάξει θα μπορούσαν αυτοί να δράσουν; Μήπως εμείς μέσω των κακιών μας και της αδιαφορίας μας δημιουργούμε μόνοι μας κατάλληλο χώρο δράσης για αυτούς;

Για μένα όλες αυτές οι συζητήσεις και αυτές οι καταλήξεις είναι η μεγέθυνση μιας φράσης που άκουσα κάποτε από κάποιον:  “Τα δαιμόνια φταίνε που με σπρώξανε στον φόνο...”
Εμείς φταίξαμε παιδιά και αν δεν το παραδεχτούμε δε θα διορθωθούμε ποτέ. Δεν φταίει κάποιος άλλος που το 44 αρχίσαμε γενοκτονία στον εαυτό μας ή που στις αρχές της χιλιετίας υποθηκεύσαμε τα σπίτια μας για να τα διπλασιάσουμε και τώρα φτάσαμε να είμαστε σκλάβοι του χρήματος. 

Μη γελιόμαστε λοιπόν. Και να λείπανε οι  Τούρκοι δε θα λείπει η κακία, και να λείπανε οι Άγγλοι δε θα έλλειπε η διχόνοια και να λείπανε οι Εβραίοι δεν θα έλλειπαν τα τόσα κακά που τους καταλογίζουμε... Από μας λείπουν βιταμίνες που αν τις είχαμε όχι μόνο δεν θα μπορούσαν να μας μολύνουν με διχόνοια, κακία, αθεΐα, απληστία κα. Αλλά εμείς θα τους μεταδίδαμε την αγάπη, ομόνοια και άλλα. Ας κοιτάξουμε λοιπόν τι ακριβώς είναι αυτό που φταίει από τη μεριά μας και τι πατήματα δώσαμε εμείς σ' αυτούς που κατά καιρούς μας βλάπτουνε και ας πάψουμε να ρίχνουμε τις ευθύνες σε άλλους. 

Ας πάψουμε επιτέλους να θεωρούμε τους εαυτούς μας ανίκανα έρμαια των κακών της γης, που άλλοι χάραξαν την ιστορική μας πορεία, κάνοντας έτσι τους εαυτούς μας πιο ευάλωτους σε μελλοντικά παθήματα. Ας σταματήσουμε να ψάχνουμε για το τι λένε τα πρωτόκολλά τους. Αν εμείς δεν τα επαληθεύσουμε δεν έχουμε τίποτα να φοβηθούμε. 

Και όσο δε μας λείπει αυτή η λογική θα κοιτάμε την ιστορία άπραγοι, στραμμένοι προς το παρελθόν, στέλνοντας μόνο αποδιοπομπαίους τράγους προς το μέλλον...

Βοήθα Παναγιά μου, 
και 'συ Πατροκοσμά...

Τον τελευταίο καιρό όλο και περισσότερο στους “εκκλησιαστικούς” αλλά και μοναστηριακούς κύκλους δεσπόζουν εσχατολογικές συζητήσεις εστιαζόμενες συνήθως στην γνωστή προφητεία περί διάλυσης της Τουρκίας και παραχώρησης της Κωνσταντινούπολης στους Έλληνες. 
Κάθε τρις και λίγο ακούγεται ότι πρέπει να ετοιμαστούμε γιατί ο επικείμενος πόλεμος έρχεται εντός του έτους ή εντός του τριμήνου. Τρέχουν όλοι οι καλοί Χριστιανοί και γεμίζουν αποθήκες με τρόφιμα. Και δώστου φόβος και δώστου συζητήσεις. 
Λένε λοιπόν σ' αυτές τις συζητήσεις ότι 20 εκατομμύρια Τούρκοι θα σκοτωθούν. Και άλλα 20 θα γίνουν Χριστιανοί. Και κάνουνε υπολογισμούς και λένε και λεπτομέρειες. Και ακούει κανείς λόγια όπως: “επιτέλους θα πληρώσουνε οι Τούρκοι τα κακά που κάνανε...”
Πάντως αυτές οι συζητήσεις δεν διακρίνονται από αγάπη προς τους εχθρούς. Μάλλον από χαιρεκακία διακρίνονται και εκδικητικότητα. Πως γίνεται να μιλά κάποιος και να υπολογίζει το θάνατο 20 εκατομμυρίων ανθρώπων και να μη συγκλονίζεται; πως μπορεί κάποιος να χαίρεται με  τον οραματισμό μιας τέτοιας καταστροφής; 
Στην Κωνσταντινούπολη ζούνε αυτή τη στιγμή γύρω στα 17 εκατομμύρια. Αυτοί που ονειρεύονται  το πάρσιμο της και συζητούν αυτά ας αναλογιστούν πως το κάνουν αυτό πάνω από ένα τάφο των 17 εκατομμυρίων. Ας το κάνουν αυτό και ας προσπαθήσουν να ακούσουν συγχρόνως τις κραυγές παιδιών που πεθαίνουν. Πως γίνεται να μιλάς για πράγματα σαν αυτά πίνοντας τον καφέ σου μετά από έναν εσπερινό; 
Να μη σώσει ποτέ η Κωνσταντινούπολη να γίνει Ελληνική. Το έχουμε χάσει το μυαλό μας αλλά φαίνεται έχουμε χάσει και την καρδιά μας. Η καρδιά μας είναι για τον κάθε ένα μας η Κωνσταντινούπολη και αυτή πρέπει να πάρουμε πίσω. Την έχουν κυριέψει οι πιο βάρβαροι Τούρκοι: οι κακίες δηλαδή. 
Η προφητεία αυτή (επαληθευτεί ή όχι) δεν είναι μια θετικού αποτελέσματος προφητεία. Δεν είναι μια προφητεία που για ένα Χριστιανό αρμόζει να χαίρεται στο άκουσμά της.  Είναι μια προφητεία που μόνο για τη μη εκπλήρωσή της θα 'πρεπε να προσευχόμαστε.

Ας έλθουμε λοιπόν σε συναίσθηση, ας αναλογιστούμε την θέση μας. Έχουμε μια χώρα η οποία από πλευρά φυσικής ομορφιάς, κλίματος, ποικιλομορφίας, παραγωγικότητας της γης, πόσιμου νερού παραγωγικότητας της θάλασσας, αρχαιολογικού πλούτου αλλά και κοιτασμάτων είναι μάλλον σε πλεονεκτικότερη θέση σε σχέση με τις υπόλοιπες του κόσμου. Τι κάναμε λοιπόν; ερημώσαμε τα νησιά, δηλητηριάσαμε τη γη και τα νερά, ξεζουμίσαμε τα ποτάμια, κάψαμε τα δάση, γεμίσαμε σκουπίδια τα πάντα,  εξαφανίσαμε τα άγρια ζώα, ερημώσαμε τελείως την ύπαιθρο, καταστρέψαμε την αρχιτεκτονική κληρονομιά των παππούδων μας, χτίσαμε τσιμεντένιες κακάσχημες πόλεις, στοιβάξαμε τις ζωές μας σ' αυτές και τώρα που δεν νοιώθουμε καλά ονειρευόμαστε την Κωνσταντινούπολη “γιατί μας ανήκει”. Και τι καλύτερο έχουμε να προτείνουμε εμείς για αυτήν την πόλη; να την δώσουμε αντικαταβολή να έχουν σπίτι τα παιδιά μας; 
Ή μήπως είμαστε τόσο καλοί Χριστιανοί, ώστε μας αξίζει σαν δώρο από τον Θεό; 

Ας επιστρέψουμε όμως λίγο πάλι στις προφητείες. Οι προφητείες δόθηκαν για να τονώσουν την πίστη του λαού και σε κάποια δύσκολη στιγμή να αισθανθεί πως υπάρχει κάποιος ποιο δυνατός στον οποίο μπορεί να ελπίζει. 
Δεν μας  δόθηκαν ούτε για να υπολογίζουμε πάνω σ' αυτές, ούτε για να τονώσουμε το εθνικό μας αίσθημα, ούτε για να την γλυτώσουμε (εμείς που πιστεύουμε και ο διπλανός μας που δεν πιστεύει ας ψωφίσει...) αποθηκεύοντας συμπυκνωμένα γάλατα και ρύζια στις αποθήκες μας. 
Υπάρχουν πολλές προφητείες θετικές ή αρνητικές που έχουν εκπληρωθεί με πολύ μεγάλη  ακρίβεια. Για να αρχίσουμε με τις θετικές, ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός έχει προφητεύσει για την απελευθέρωση, για την έκβαση κάποιων μαχών, για την εξέλιξη της τεχνολογίας και για την εικόνα του σημερινού κόσμου. Έχει προφητεύσει όμως και για την αποχαύνωση των ανθρώπων από την τηλεόραση, για την διαφθορά των Ιερέων και άλλες πολλές που τις αγνοούμε ή τις αποσιωπούμε σκοπίμως. Αλλά αυτά είναι πράγματα για τα οποία θα έπρεπε να ανησυχούμε και να ψάχνουμε τρόπους να αλλάξουμε. 
Καλό θα ήταν να μην ασχολούμαστε πια με τα αλύτρωτα χώματα εκτός Ελλάδας. Πρωτίστως ας ασχοληθούμε με τις ψυχές μας. Μετά ας δούμε τα αλύτρωτα χώματα εντός Ελλάδας. Αυτά που μπορούν να μας δώσουν φτάνουν και περισσεύουν.

 

 


Πες μου Χριστιανάκο, υπάρχει ζωή πριν το θάνατο;

Ας δούμε λίγο τα χάλια μας. Ζούμε μέσα στο φόβο, στη καχυποψία, στο ψέμα και στην άγνοια. Μια καλημέρα μας λέει κάποιος και για μας μεταφράζεται ότι κάποιο συμφέρον έχει, κάτι θα θέλει να μας ζητήσει, κάτι θέλει να εξαγοράσει με αυτήν. Ένα χαμόγελο, ένα βλέμμα μας ρίχνει κάποιος και από πίσω για εμάς κρύβεται εμπάθεια, κρύβεται σαρκικότητα. Δεν μπορούμε πια να δεχτούμε ένα ποτήρι ψυχρού ύδατος από κάποιον γιατί μέσα σ' αυτό έχει ρίξει ναρκωτικά...
Τα παιδιά τα μεγαλώνουμε μέσα στο φόβο και τους υπολογισμούς: ο νηπιαγωγός είναι παιδεραστής, οι γείτονες θέλουν να τους δώσουν ναρκωτικά,  τα παιδιά της γειτονιάς είναι φορείς μικροβίων και κακών συνηθειών. Το χώμα λερώνει, αν χαϊδέψεις ένα γατάκι θα πέσουν τα μαλλιά σου... 
Μετά τα στέλνουμε να σπουδάσουν και όταν πηγαίνουν ταξίδι τα βάζουμε σε διαφορετικό λεωφορείο ώστε αν γίνει δυστύχημα να μην χάσουμε και τα δυο...
Περνάνε ένα χρόνο σε συχνή επικοινωνία. Συγχρόνως όμως αυτά γίνονται ναρκομανείς, γίνονται σεξομανείς, πηγαίνουν με 3 κάθε βράδυ ώσπου βαριούνται τα ίδια και τα ίδια και το ρίχνουν στην ομοφυλοφιλία... ξαφνικά μας τα ξεφουρνίζουν όλα.
και όλα αυτά γιατί θεέ μου τα στέλνεις σε μένα; αναρωτιούνται οι γονείς; 

Δεν αγγιζόμαστε, δεν μιλάμε τρυφερά ο ένας στον άλλο. Γίναμε απόμακροι... 

Τελειώνει η εκκλησία και στο προαύλιο οι προσεγγίσεις μας προς τον αδελφό - Χριστιανό κινούνται στα ίδια πλαίσια: 
Καλημέρα, τι κάνετε; 
δόξα το θεό όλα καλά, εσείς; 
Να εμείς έχουμε πρόβλημα με τον μικρό, θα ξέρετε...  
κάτι άκουσα, έχει ο θεός θα βρει το δρόμο του.

Που είναι το αλλήλων τα βάρη βαστάζετε; 
Ποιος από μας θα καθόταν να του πλύνει τα πόδια ο γείτονάς του; Ποιος θα μπορούσε έστω να σκεφτεί να καλέσει τον πλούσιο χριστιανό του μπροστά στασιδιού σε κοινό γεύμα μετά την λειτουργία;
Δεν ζούμε, και ελπίζουμε στη μέλλουσα ζωή... είμαστε οι εργάτες της κόλασης και ελπίζουμε στον παράδεισο... 
Πλέον βέβαια όλοι το νιώθουν πως κάτι δεν πάει καλά. Φταίνε οι παπάδες; Φταίνε οι μοναχοί;  Αλλά όλοι φάγαμε το μήλο, ας μην κατηγορούμε της Εύες που βρέθηκαν να μας το προσφέρουν. 

Η νοθεία

Λέει ο διάβολος στον Αδάμ* “φάε αυτό και θα γίνεις ως Θεός”, και αυτός το τρώει... Το ίδιο κάνουμε και εμείς. Ποτέ ο διάβολος δεν προτείνει κάτι που να φαίνεται δαιμονικό. Πάντοτε προτείνει κάτι θεϊκό, μόνο που αυτό έχει και ένα “ως” από μπροστά. Με απλά λόγια προτείνει κάτι “ως” αγάπη “ως” έρωτα, κάτι “ως” ενότητα, κάτι “ως” Χριστιανός, κάτι “ως” μοναχός, κάτι “ως” κοινωνία. Και σε μεγάλο βαθμό το αποδεχόμαστε.

Για παράδειγμα ένα από τα όργανα του κακού στην εποχή μας είναι η τηλεόραση εκεί δεν είναι δύσκολο κάποιος να διακρίνει αυτό το “ως”. Η αγάπη που προτείνεται μέσα από τα σίριαλ, τις ειδήσεις και τα λοιπά είναι μια διαβεβλημένη αγάπη, μια αγάπη με ημερομηνία λήξης που σήμερα θα ναι έτσι αύριο αλλιώς. Ένα είδος εμπορευματοποιημένου αλλά και πλαστικοποιημένου έρωτα (σε όλα τα επίπεδα, από τα λόγια ως τη σάρκα). Μια αυτιστική στάση ζωής που θέλει τον άνθρωπο αποδέκτη ηδονών αποφεύγοντας πάντα τον πόνο που είναι συνημμένος μ' αυτές. 
Δυστυχώς οι νέο-Χριστιανοί δεν κουράστηκαν και πολύ ψάχνοντας άλλα πράγματα να την αντικαταστήσουν ώστε να μην την έχουν ανάγκη. Οπότε οι αντιστάσεις τους γρήγορα κατέρρευσαν, και η τηλεόραση διείσδυσε στα σαλόνια τους και διδάσκει τα παιδιά τους. 

Το  πόσιμο νερό για να γίνει αηδιαστικό δεν χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια, μια σταγόνα λάσπης το θολώνει. Έτσι κάθε αρετή μια σταγόνα κακίας* να έχει, γίνεται αηδιαστική και δυσφημίζεται.  Αυτό είναι και το όπλο του διαβόλου. Προτείνει ένα Χριστιανικό καθ' όλα τρόπο δράσης αλλά με μια σταγόνα λάσπη νοθευμένο. Οι Χριστιανοί τον αποδέχονται, μετά τους εξευτελίζει στα μάτια όλων και στο τέλος βγαίνει το συμπέρασμα: “καλύτερα να μην είναι κάποιος Χριστιανός”

Δεν είμαστε πια αδερφοί...

Τελειώνοντας οι διωγμοί σιγά σιγά χάθηκαν οι κοινότητες και οι συνήθειες των πρώτων Χριστιανών. Η εκκλησία ανέθεσε την κοινωνική της διάσταση στα συστήματα του κράτους που τότε ταίριαζε ίσως κάπως. Μετά την ξεχάσαμε εντελώς και ίσως πια να μη την θεωρούμε καν της εκκλησίας. Τα κράτη όμως δεν είναι το σώμα του Χριστού και γρήγορα αλλάζουνε ιδέες, θρησκείες, βασιλιάδες και σημαίες. Και έτσι πλέον χάσαμε εντελώς την κοινωνική μας διάσταση. Δηλαδή πάψαμε πια να είμαστε η εκκλησία. Η εκκλησία πλέον για όλους  είναι κάτι αφηρημένο κάτι απόμακρο. Πια είμαστε ''άτομα της εκκλησίας'' δηλαδή ξεχωριστές μονάδες. Πάψαμε να αλληλοαποκαλούμαστε αδερφοί... 

Στη σύγχρονη εκκλησία που είναι οι αγάπες; ποιος μιλάει πια για κοινοκτημοσύνη, για κοινές τράπεζες και για life shearing;  ούτε έκφραση δεν έχουμε στα ελληνικά... 
Σε ποιο κύρηγμα ακούγεται η εντολή ''ο έχων δύο... να δώσει στον μη έχοντα''.  Για μας αυτό εκπληρώνεται ρίχνοντας κανά κέρμα στο φιλόπτωχο...  Δεν είναι έτσι όμως τα πράγματα στα αλήθεια και ούτε μπορούμε να περιορίσουμε την εντολή αυτή στα μόνο υλικά. Αν νοιώθαμε μέλη του ίδιου σώματος η εντολή θα μεταφραζόταν: αυτός που έχει πόδια ας δώσει κίνηση σ' αυτόν που δεν έχει. αυτός που έχει μάτια ας τα μοιραστεί με τον τυφλό γειτονά του. Αυτός που έχει δυο χαρές ας τις μοιραστεί μ' αυτόν που δεν έχει...

Ξεχάσαμε το πάθημα του Ανανία και της Σαπφείρας. Το ξεχάσαμε εντελώς. Και παθαίνουμε ακριβώς το ίδιο, μόνο που ο δικός μας θάνατος είναι αργός και ατελείωτος. Είμαστε νεκροί χρόνια τώρα και σκορπίζουμε σαπίλα και μικρόβια στους γύρω μας και στα παιδιά μας.

Πηγαίνουμε στους ναούς, γυρίζουμε. Δεν ξέρουμε ποιος είναι ο άνθρωπος με τον οποίο κοινωνάμε μαζί. Δεν ξέρουμε ποιος μένει δίπλα μας. Δεν ξέρουμε καν ποιος έχει ανάγκη το δεύτερο και τρίτο χιτώνα – την δεύτερη και τρίτη χαρά μας, και καλύτερα που δεν ξέρουμε.  Παρ' όλα αυτά όμως είμαστε όλοι μέλη του σώματος του Χριστού.

Και έτσι αν δούμε το παρελθόν μας καταλαβαίνουμε πως έχουμε χάσει εντελώς τον μπούσουλα. Τον έλεγχο των ζωών μας στον μεγαλύτερο βαθμό τον έχουμε παραχωρήσει σε άλλους. Δρούμε ή μάλλον μόνο αντιδρούμε κάποιες φορές, σποραδικά (για καμιά ταυτότητα) με μια αντίδραση ξερή χωρίς αυτή η αντίδραση να έχει να προτείνει κάτι.  
Γυρίζουμε πού και πού αντίθετα στη ροή του ποταμιού που μας έχουν βάλει  κάνουμε ένα δυο βήματα προς τα πίσω και μετά πάλι στη ροή. 
Έτσι, μας λένε: πρέπει να μην συζητάτε πια με τον γείτονα αλλά να ακούτε τον τάδε Αθηναίο  δημοσιογράφο – καμιά αντιπρόταση.
Μας λένε πρέπει να φύγετε από τα χωριά σας να πάτε να στοιβαχτήτε στις πόλεις, να ζείτε πλέον σαν αρουραίοι- καμιά αντιπρόταση.
Μας λένε ότι πρέπει να δουλεύουν και οι δυο γονείς και να μεγαλώνουν τα παιδιά σε παιδικούς σταθμούς -  καμιά αντιπρόταση. 
Που είναι η εκκλησιά στον τρόπο ζωής μας;

Το κενό αυτό μας στοίχισε πολλά πρόσφατα αλλά και παλιότερα. Αυτό το κενό ήταν που έφερε τη βυζαντινή Αυτοκρατορία στις διάφορες φάσεις αποσύνθεσης και  παρακμής,  άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους  και στο τέλος βλέπουμε μια χριστιανική Αυτοκρατορία να είναι γεμάτη με ανισότητες πολύ μεγάλες. Από την μια σκλάβοι Χριστιανοί και από την άλλη ευγενείς που είχαν τόσο χρυσάφι που και ο ίδιος ο Μωάμεθ έμεινε σαστισμένος όταν το αντίκρισε. Ε, λοιπόν γίνετε σκλάβοι όλοι για 400 χρόνια όλοι μπας και μάθετε...

Αφού ελευθερωθήκαμε, το ότι δεν ήμασταν - δεν νοιώθαμε αδερφοί, μας οδήγησε στην κατάσταση να έχουμε ανάγκη επιβολής ξένου βασιλέα. Αυτό το κενό έκανε πρόσφορο το έδαφος για διχόνοιες και μας οδήγησε στον εμφύλιο. Σ' αυτό το κενό μπόρεσε να βλαστήσει ο κομουνισμός στην ορθόδοξη Ρωσία. 
Τι είναι πιο στενό, σε τι υπάρχει μεγαλύτερο μοίρασμα; στο να είναι τα πρόσωπα της κοινωνίας αδερφοί ή σύντροφοι; ε λοιπόν στην εκκλησία δόθηκε η κλήση να είναι αδερφοί. Το ότι ακούστηκε η προσφώνηση “σύντροφε” στους κόλπους ενός “Χριστιανικού κράτους” ξεσκέπασε τελείως την υποκρισία μας. Γιατί αν η  “Χριστιανική μας κοινωνία” ως σύνολο εκπλήρωνε τις εντολές του Χριστού δεν θα υπήρχε περίπτωση να ακουγόταν σοσιαλιστική – κομουνιστική πρόταση. 

Και τώρα βλέπουμε την “εκκλησία” να ζητά από το  κράτος να την φιλοξενήσει στους κόλπους του και στα συστήματά του. Παρακαλάει να μην βγουν οι εικόνες απ' τα σχολεία, να λέγεται η προσευχή και άλλα πολλά. Δηλαδή προσπαθεί να αναθέσει σε ένα κράτος άθεο, σκληρό και απάνθρωπο το ρόλο του ιεραποστόλου της. Ξεχνά ότι τα κράτη είναι δημιούργημα ανθρώπινο και ότι στους ανθρώπους δεν μπορούμε να πούμε παρά το “όστις θέλει πίσω μου ελθείν”. 

Αν δεν γίνει κάτι καινό στον τομέα της κοινωνικής ζωής, θα μείνουμε με το κενό. Δηλαδή δεν έχουμε κάτι να προτείνουμε έμπρακτα, κάποιος άλλος θα προτείνει κάτι άλλο (ίσως όχι  πολύ καλό) και έτσι ένα νέου τύπου κοινωνικό σύστημα  με  όπλο του πια και την παγκοσμιοποίηση θα ευδοκιμήσει και εμείς εκτός του ότι θα ήμαστε συμμέτοχοι σ' αυτό, το μόνο που θα κάνουμε θα είναι αντίδραση ξέρη μη έχοντας τίποτα να προτείνουμε.

Τι κάνουμε τώρα;

Πρώτα από όλα πρέπει να δούμε τα χάλια μας ότι φτάσαμε δηλαδή με τις πράξεις μας να αποδεχτούμε έναν χριστιανισμό χωρίς πλησίον - έναν αυτιστικό χριστιανισμό. Όμως  Χριστιανισμός χωρίς πλησίον = Χριστιανισμός χωρίς Χριστό.
Πρέπει να αποκτήσουμε κάποια οράματα. Όσον αφορά την κοινωνική ζωή κάποιο κοινωνικό όραμα. Και όταν λέμε για κοινωνικό όραμα δεν εννοούμε καμιά επανάσταση ούτε δημιουργία κάποιου Χριστιανικού συστήματος. Σπορά χρειάζεται να γίνει με τους λόγους και τις εντολές που για χρόνια δεν τα σπέρνανε-γιατί δεν βόλευε.
Μιλάμε πρώτα - πρώτα για την θύμηση της ξεχασμένης εντολής που μας έδωσε ο Χριστός φεύγοντας. ''Να γίνεται ένα όπως είμαι και γω με τον πατέρα μου''. Σε πρώτο βαθμό μόνο η θύμηση της εντολής αυτής είναι αρκετή. Ας αισθανθούμε όλοι ότι αυτό θέλει από εμάς ο Χριστός. 
Μιλάμε επίσης για την ενεργοποίηση του καθένα μας ως μέλος του ίδιου σώματος. Και όσο δεν συμβαίνει αυτό - ας μην έχουμε ψευδαισθήσεις- μας δείχνει ότι έχουμε χάσει εντελώς την πορεία μας. 
Είναι καιρός να μειωθούν τα κηρύγματα περί ηθικής και να αυξηθούν τα κηρύγματα που περιέχουν την λέξη πλησίον, μοίρασμα και ενότητα.
Στην εκκλησία μας τα τελευταία χρόνια υπήρξαν πολλοί πρωταθλητές, πράγμα που δείχνει ότι δεν πάνε όλα στραβά – υπάρχει ελπίδα. Αλλά η εκκλησία δεν είναι μόνο για τους πρωταθλητές, η εκκλησία είναι για τους πάντες. Σ' αυτούς τους πάντες λοιπόν πρέπει να γίνει σπορά με παραδείγματα.

 

πηγή: Aντίφωνο (antifono.gr)

People in this conversation

Load Previous Comments
  • Guest

    Ωραία Ευθίμιε Έλα να κάνουμε διάλογο ορθολογικό να δεις πως θα σε ξεπετάξω, σε περίπτωση ξύλινου λόγου ή αναφορές σε μη ορθολογικά επιχειρήματα,ή σοφιστίες ή συμβολισμούς με εχεις χάσει και θα κάτσεις εδω να μιλάς με αυτούς που κάνουν κόπι πειστ και καλά κανουν γιατί αυτό σας αξίζει.

    Σαν Έλληνας πολίτης γεννηθηκα σε αυτόν τον τόπο και από μικρός μου είπανε ότι υπάρχει ενα ιερό βιβλίο και πρέπει να το ακολουθώ πιστά και να εφαρμόζω τους κανόνες της εκκλησίας.
    ΠΑΤΡΙΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ
    ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ Η ΘΑΝΑΤΟΣ
    Κ.Τ.Λ.

    Διαβάζοντας την βίβλο, είδα ότι η Παλαιά διαθήκη λέει ψέματα, σε σχεση με την επιστήμη, δήλαδή ότι ο κόσμος έγινε γύρω στο 5000 με 6000 χιλιάδες προ χριστού.
    Τι έχεις να πεις για αυτό?

    Εσύ δηλαδή δεχεσαι ότι ο κόσμος έγινε τότε ή δεχεσαι τον λόγο της επιστήμης?

    ΓΙα

    0 Like
  • Ευθύμιος Βασιλειάδης

    Ούτε το ένα δέχομαι, ούτε το άλλο! Επόμενη ερώτηση παρακαλώ ...

    0 Like
  • Επώνυμος

    Ανώνυμε μοιάζει να έχεις τον τρόπο σκέψης του γιαχωβά...
    Ο διάλογος θέλει προσωπο κι εσύ είσαι απλώς ένας Ανώνυμος...είσαι πίσω.
    Όσο για τις εξυπνάδες σου έχω να πω πως δεν ξέρεις από τέχνη, η Γεννεση είναι ποιητικότατη δεν είναι επιστημονική διατριβή, ούτε ο Θεός θα μας δώσει λόγο για το πως έκανε τον κόσμο!

    Λοιπόν καημένε ξύπνα και κοίτα να γλυτώσεις από την νοημωσύνη ηλεκτρονικού υπολογιστή που σε κρατά στην αφέλεια!

    Μήπως σ\' αρέσει να ασχολούνται μαζί σου βρε;

    0 Like
  • Guest

    Οπότε Ευθύμιιε ακολουθείς κάποια δικιά σου κοσμοθεωρία?
    Ωραία, έχεις δικαίωμα να το κάνεις, πήγαινε και άσε τους σκεπτόμενους να ασχοληθούν με τα φυσικά και τα λογικά.
    Και τους χριστιανούς με τα της αγίας γραφής.

    ( δεν περίμενα να σε βγάλω από τον πρώτο΄γύρω)

    όσο για τον δεύτερον
    αυτό που είπες είναι αιρετικό, ποιός σου είπε ότι η αγία γραφή είναι ποιητική? χαχαχα
    Εσύ μάλλον είσαι Ιεχωβάς και καλά κάνεις απλά δεν μας απασχολεί ο Γιχβεδισμός.
    Μάλλον έπεσες σε πλάνη του Σατανά αδερφέ μου, πήγαινε στον εξομολόγο σου αν έχεις να σε βάλει στον ορθό δρόμο της ορθοδοξίας.

    ΑΛΛΟΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣ

    Ε ρε γλέντια που κάνουμεεεεεεεε χαχαχαχα

    0 Like
  • Ελ

    Σε θαυμάζω! :love:
    Αχ Βαχ :love:

    0 Like
  • Επώνυμος

    είσαι σκέτη απογοήτευση....
    Ρε χαζούλη είπα Αγία Γραφή ή Γέννεση; Είναι ποιητικότατο κείμενο όπως κι η Αποκάλυψη, αλλά που να πάρεις χαμπάρι εσύ, έχει κολλήσει ο σκληρός δίσκος του κρανίου σου!
    Λοιπόν, πάτα Esc και δοκίμασε να κάνεις Restart, αν δεν αλλάξει κάτι πάνε μια βόλτα, δες φίλους, πιες και καμιά μπύρα, η ζωή είν ώραία αδελφέ μου.
    Κι επειδή είσαι πολύ πρώτο παλικάρι κι όλους τους νικάς, άμα βγεις για μπύρες να τις κεράσεις, να δεις πως θα σου αρέσει...
    Φιλάκια

    0 Like
  • Ελ

    Μη μου πειράζεις τον ήρωά μου :love: , θα σε μαλώσω! :pirate:

    0 Like
  • Οι διαχωρισμένοι δε γιορτάζουν

    Εγώ πάντως είμαι μέσα για διαχωρισμό εκκλησίας-κράτους.
    Όσα χτήματα απέμειναν στους σκοταδιστές να τα δώσουμε τζάμπα στους φωτεινούς Τσοβολο-Παπαντωνίου-Αλογοσκουφηδο-Παπακωσταντίνηδες, για να τα διαχειριστούν αυτοί σωστά... δηλαδή για να τα πασάρουν στους ΔαΝεισΤές μας αφέντες τους!
    Όχι παίζουμε!

    0 Like
  • Επώνυμος

    Άντε βρε τυχερέ Ανώνυμε, τέτοιος λεβέντης, έχεις και τις επιτυχίες σου.
    Κορίτσι μου πες του να σε πάει καμιά βόλτα, θα του κάνει καλό ο καθαρός αέρας! :D

    0 Like
  • Guest

    Αν δείτε την απάντηση του Επώνυμου πιό πάνω θα διαπιστώσετε ότι λέγει μέγα ψέμα, φυσικό μου φαινετε άλλοστε,

    λοιπόν γράφει στις

    2011-02-15 20:04:13 | Επώνυμος
    Ανώνυμε μοιάζει να έχεις τον τρόπο σκέψης του γιαχωβά...
    Ο διάλογος θέλει προσωπο κι εσύ είσαι απλώς ένας Ανώνυμος...είσαι πίσω.
    Όσο για τις εξυπνάδες σου έχω να πω πως δεν ξέρεις από τέχνη, η Γεννεση είναι ποιητικότατη δεν είναι επιστημονική διατριβή, ούτε ο Θεός θα μας δώσει λόγο για το πως έκανε τον κόσμο!

    Λοιπόν καημένε ξύπνα και κοίτα να γλυτώσεις από την νοημωσύνη ηλεκτρονικού υπολογιστή που σε κρατά στην αφέλεια!

    Μήπως σ\' αρέσει να ασχολούνται μαζί σου βρε;
    ===========


    Όσο για τις εξυπνάδες σου έχω να πω πως δεν ξέρεις από τέχνη, (η Γεννεση είναι ποιητικότατη) δεν είναι επιστημονική διατριβή...
    ===================================



    Λοιπόν άλλος ένας που βγήκε νοκ άουτ

    ΨΕΜΑ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΦΑΡΙΣΑΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΟΤΑΝ ΜΠΑΙΝΕΙ ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΕΡΩΤΗΣΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΚΟΡΟΙΔΙΑ.

    Τι να πουν άλλωστε? Προσπαθούν να κάνουν το ψέμα αλήθεια με χίλιους δυο τρόπους, και ενα μικρό παιδί σας ξεμπροστιάζει.

    περαστικά

    Άλλος?

    ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

    ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΗΝ ΓΥΜΝΙΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ

    Κανένας διανοούμενος να μας απαντήσει?
    Μα ο κόσμος να γίνει το 5000 χιλιάδες π.Χ.?

    Τι λες βρε παιδί μου, τρομερό... ΤΡΟΜΕΡΟΤΑΤΟΝ, ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΘΕΣΗ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ

    ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΑΛΛΑΞΑΝ

    ΣΚΙΣΤΕ ΤΑ ΠΤΥΧΙΑ ΣΑΣ ΑΣΤΡΟΦΥΣΙΚΟΊ, ΑΠΕΤΥΧΑΤΕ

    απο την πρωτη ερωτηση νοκ άουτ?
    και που να ερθουν τα δυσκολα?????

    Έχετε θεολογικά κενά κύριοι παραδεχτείτε το να πάμε παρακάτω...

    ο επόμενος παρακαλώ για να παμε στον επόμενο γυρω...

    0 Like
  • Επόμενος

    Ωχ φοβάμαι!

    0 Like
  • Ελ

    Μα πώς τα λες έτσι; Με κάνεις και λιώνω :love:

    0 Like
  • Επώνυμος

    Πραγματικά η ΒΛΑΚΕΙΑ είναι ανίκητη, κυκλοφορεί και σχετικό βιβλίο...

    Η \"παραστασή\" σου με τρομάζει πραγματικά...!

    0 Like
  • Επόμενος

    Καλά που πήγε αυτός που θα μας....

    Μου φαίνεται τη έκανε!

    0 Like
  • Γιώργος Καστρινάκης

    Έτσι ακριβώς: Η ανακοίνωση της γηγενούς «Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου» ως “αντιγραφή-επικόλληση” από τον ίδιο ανωνυμογράφο ο οποίος μας είχε επιδείξει προ ημερών (6/2/2011) και τήν, ομόλογη, έκθεση τού Σταίητ Ντηπάρτμεντ για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα.

    Αχτύπητο!

    0 Like
  • Theo

    Ό,τι πεις, φίλε μου. Συνέχισε τα σεντόνια σου αμέριμνος. Δεν θα σ\' ακολουθήσω.

    Στον Ρασιά εσύ με παρέπεμψες, στη βιογραφία του Σάθα.

    0 Like
  • Επωνυμος

    Μα που ναι τ\'αγόρι σου

    0 Like
  • Guest

    Πότε δημιουργήθηκε ο πρώτος άνθρωπος;
    του σεβ. Μητροπολίτου Αχελώου κ.κ. Ευθυμίου

    «Η Αγία Γραφή λέει ότι ο Αδάμ καί η Εύα δημιουργήθηκαν 5000 χρόνια περίπου π.Χ. Ενώ η Επιστήμη δέχεται ότι οι πρώτοι άνθρωποι εμφανίσθηκαν στη γη πριν από εκατοντάδες χιλιάδες ή καί εκατομμύρια χρόνια»!
    Σύμφωνα με τις γενεαλογίες της Π. Διαθήκης, καί το κείμενο των Ο’ ειδικότερα, η δημιουργία των Πρωτοπλάστων έγινε:…
    Περίοδος π.Χ.
    Μέχρι τον Αβραάμ 2.000 χρόνια
    από Αβραάμ μέχρι το Νώε 1.307 χρόνια
    από Νώε μέχρι τον Αδάμ 2.262 χρόνια
    Αδάμ καί Εύα 5.569 χρόνια
    α) Ο υπολογισμός του χρόνου στην Π. Διαθήκη:
    Οι άνθρωποι στην αρχαία εποχή δεν έδιναν μεγάλη σημασία στο χρόνο, όπως εμείς οι σημερινοί. Για τη μέτρηση του χρόνου καί τον υπολογισμό των ωρών, των ημερών, των ετών κ.λπ., ούτε επίσημα ημερολόγια υπήρχαν ή ημεροδείχτες ούτε ρολόγια. Το μοναδικό ρολόι πού υπήρχε ήταν ο ήλιος, με την κίνηση του οποίου (ανατολή, μεσουράνημα, δύση) οι άνθρωποι ρύθμιζαν τις εργασίες τους καί γενικά τη ζωή τους.
    Για τους συγγραφείς της Π. Διαθήκης ειδικότερα υπάρχει καί ένας άλλος λόγος, για τον οποίο δεν επιμένουν σε ακριβείς χρονολογικές καταγραφές. Καί ο λόγος αυτός είναι ότι ο σκοπός τους ήταν καθαρά θρησκευτικός καί όχι ιστορικός. Οι συγγραφείς δηλαδή της Π. Διαθήκης ενδιαφέρονταν να καταγράψουν κυρίως τα έργα καί τη δράση του Θεού στον κόσμο καί την ιστορία (στο χώρο καί το χρόνο) για την σωτηρία του ανθρώπου. Μέσα στα πλαίσια αυτά, τα επί μέρους στοιχεία, όπως λ.χ. ο γεωγραφικός τόπος, η ακριβής χρονολογία (έτος, μήνας, ημέρα, ώρα κ.λπ.) δεν είχαν παρά δευτερεύουσα σημασία.
    Αντίθετα όμως στις γενεαλογίες οι συγγραφείς της Π. Διαθήκης δίνουν ιδιαίτερη σημασία. Σημειώνουν δηλαδή τους γενεαλογικούς καταλόγους (γενεαλογικό δένδρο) ορισμένων διακεκριμένων προσώπων της αρχαιότητας. Από τους καταλόγους αυτούς, οι πιο σημαντικοί, πού έχουν σχέση καί με το θέμα μας, είναι οι γενεαλογίες του Αδάμ (Γεν. ε’), του Νώε (Γεν. ια’ 10-32) καί του Αβραάμ (Γεν. κα’ εξ.). Εάν, μαζί με τις γενεαλογίες έδιναν καί τις αντίστοιχες χρονολογίες, όπως τις κατανοούμε εμείς σήμερα, θα μπορούσαμε να υπολογίσομε ακριβώς το χρόνο πού δημιουργήθηκε ο πρώτος άνθρωπος, ο Αδάμ.
    Ωστόσο, καί οι γενεαλογικοί αυτοί κατάλογοι είναι αποσπασματικοί καί ελλιπείς. Ακόμη καί στο ίδιο το κείμενο της Γενέσεως πού υπάρχει σε τρεις τύπους, το Εβραϊκό, το Σαμαριτικό και της μεταφράσεως των Ο’ παρατηρούνται σημαντικές διαφορές, ως προς τις χρονολογίες.
    Έτσι, από τον Αδάμ μέχρι το Νώε στο Εβραϊκό κείμενο μεσολαβούν 1656 χρόνια, στο Σαμαριτικό 1307 χρόνια καί στη μετάφραση των Ο’ 2242-2262 χρόνια. Καί από το Νώε μέχρι τον Αβραάμ μεσολαβούν, κατά το Εβραϊκό κείμενο 1946 χρόνια, κατά το Σαμαριτικό 2247 καί κατά τους Ο’ 3312 χρόνια! Ανάμεσα δηλαδή στα δύο επίσημα κείμενα πού χρησιμοποιεί η χριστιανική Εκκλησία (Δυτική καί Ανατολική) υπάρχει διαφορά 1000-1200 ετών.
    Όλα αυτά οδηγούν στο συμπέρασμα ότι δεν γνωρίζομε τον τρόπο, με τον οποίο οι αρχαίοι υπελόγιζαν το χρόνο ή ότι οι αριθμοί πού αναφέρουν είναι εντελώς συμβολικοί. Πάντως, η ηλικία του ανθρωπίνου γένους πρέπει οπωσδήποτε να είναι μεγαλύτερη από 5000 χρόνια π.Χ. Αυτό φανερώνουν τόσο η στατιστική του πληθυσμού της γης όσο καί τα παλαιοντολογικά ευρήματα.
    β) Η ηλικία του ανθρωπίνου γένους:
    Η στατιστική του παγκοσμίου πληθυσμού υπολογίζει ότι το 5.000 π.Χ. οι κάτοικοι της γης ήταν 3-5.000.000. Ο αριθμός αυτός μεταθέτει πολύ προς τα πίσω τόσο τον Κατακλυσμό όσο καί τη δημιουργία των πρώτων ανθρώπων. Οι παλαιοντολόγοι πού δέχονται τη θεωρία της εξέλιξης των ειδών ισχυρίζονται ότι ο πρώτος άνθρωπος εμφανίσθηκε στη γη πριν από 100.000-3.500.000 χρόνια (μακροχρονολόγηση). Τον ισχυρισμό τους αυτό οι παλαιοντολόγοι επιστήμονες τον στηρίζουν αφ’ ενός στην ηλικία των παλαιοντολογικών ευρημάτων καί αφ’ ετέρου στη θεωρία της εξέλιξης, βασική προϋπόθεση της οποίας είναι το μεγάλο χρονικό διάστημα. Γιατί, όπως λένε, για να γίνει η εξελικτική διαμόρφωση του ανθρώπου χρειάσθηκε πολύ χρόνο καί πιο συγκεκριμένα εκατοντάδες χιλιάδες καί εκατομμύρια ακόμη χρόνια!
    Υπάρχουν όμως καί άλλοι επιστήμονες, κυρίως αρχαιολόγοι καί φυσικοί, οι οποίοι, επί τη βάσει δικών τους υπολογισμών, υποστηρίζουν μικρότερες χρονολογίες (βραχυχρονολόγηση) καί τοποθετούν την εμφάνιση του ανθρώπου από 10.000-100.000 χρόνια πρίν.
    Η σοβαρή αυτή διάσταση απόψεων ανάμεσα στους ειδικούς επιστήμονες πρέπει να κάνει τους πιστούς πολύ επιφυλακτικούς ως προς την επιστημονική χρονολόγηση της ηλικίας του ανθρωπίνου γένους. Οι εξελικτικοί μάλιστα επιστήμονες διαφωνούν καί μεταξύ τους, τόσο ως προς το χρόνο, όσο καί ως προς το χώρο, όπου εμφανίσθηκε ο πρώτος άνθρωπος. Το γεγονός αυτό επιτρέπει στους πιστούς ν’ αμφισβητούν δικαιολογημένα την μακροχρονολόγηση, αφού οι ίδιοι οι παλαιοντολόγοι δεν έχουν ακόμη καταλήξει σε οριστικά επιστημονικά συμπεράσματα.
    Η βραχυχρονολόγηση όμως (10.000-100.000 χρόνια) θέτει πραγματικά ένα ερώτημα στους πιστούς, γιατί έχουν ανακαλυφθεί ανθρώπινα λείψανα πού η ηλικία τους υπολογίζεται με κάποια βεβαιότητα από 10.000-100.000 χρόνια. Μπορεί όμως ο χριστιανός ν’ αποδεχθεί την άποψη αυτή, όταν η Γένεση μιλάει για 5.000 χρόνια μόνο;
    Στό ερώτημα αυτό θα προσπαθήσαμε να δώσομε απάντηση στη συνέχεια.
    γ) Συσχέτιση των βιβλικών στοιχείων καί της βραχυχρονολόγησης:
    Ένα χαρακτηριστικό στοιχείο του γενεαλογικού καταλόγου του Αδάμ, όπως τον δίνει η Γένεση είναι η μακροβιότητα των αρχαίων αυτών ανθρώπων. Σύμφωνα λοιπόν με το κείμενο των Ο’:
    1. Ο Αδάμ έζησε 930 χρόνια
    2. Ο Σήθ 912 »
    3. Ο Ενώς » 905 »
    4. Ο Καϊνάν » 910 »
    5. Ο Μαλελεήλ » 895 »
    6. Ο Ιάρεδ » 962 »
    7. Ο Ενώχ » 365 »
    8. Ο Μαθουσάλας » 969 »
    9. Ο Λάμεχ » 753 »
    10. Ο Νώε » 950
    όπως φαίνεται από τον πίνακα αυτόν, η ηλικία των πρώτων ανθρώπων φθάνει τα 1000 περίπου χρόνια!
    Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι η μακροβιότητα αυτή σε εξωβιβλικές πηγές (Βέροσος, πρίσμα Weld, πλάκες Νιππούρ) επαυξάνεται σε εκπληκτικούς αριθμούς, από 10.000 μέχρι 60.000 χρόνια! Συνολικώς δε η ηλικία δέκα μόνον ονομάτων φθάνει τα 345.000 χρόνια! (Βλ. Πίνακα Δ’ στο τέλος του βιβλίου). Οι ειδικοί ερμηνευτές υποστηρίζουν ότι οι αριθμοί αυτοί είναι συμβολικοί καί ότι τα ονόματα, τα οποία αναφέρονται είναι δυνατόν να εκπροσωπούν δυναστείες, φυλές ή έθνη!
    Αν λοιπόν λάβομε υπόψη πρώτον, την ελλειπτικότητα και αποσπασματικότητα των γενεαλογικών καταλόγων, δεύτερον, την μακροβιότητα των αρχαίων ανθρώπων (1000 χρόνια) καί τρίτον, την άποψη ότι τα αναφερόμενα ονόματα είναι δυνατόν να εκπροσωπούν φυλές ή έθνη, μπορούμε να υπολογίσαμε την ηλικία του ανθρωπίνου γένους μέχρι τον Αδάμ μέχρι καί 100.000 χρόνια π.Χ.! Ιδού πώς:
    1) Ο αδαμικός ή προκατακλυσμιαίος κόσμος (100.000-50.000 π.Χ.):
    Τα ονόματα του γενεαλογικού δένδρου του Αδάμ αποτελούν κατ’ αρχήν μια ομάδα δέκα οικογενειών ή φυλών. Με βάση επίσης την ελλειπτικότητα του καταλόγου μπορούμε να αυξήσομε τον αριθμό των αδαμικών αυτών φυλών. Η μεγάλη αυτη αδαμική οικογένεια μπορεί έτσι άνετα να καλύψει ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, μέχρι καί 50.000 χρόνια, δεδομένης της μακροβιότητας των πρώτων ανθρώπων, όπως είπαμε.
    Έχοντας πάλι υπόψη ότι, ως προς το γεωγραφικό χώρο εμφάνισης του πρώτου ανθρώπου η επικρατέστερη επιστημονική άποψη συμπίπτει περίπου με τη βιβλική, μπορούμε να ορίσομε πάνω στο χάρτη το χώρο ανάπτυξης του αδαμικού, προκατακλυσμιαίου κόσμου .
    2) Ο μετακατακλυσμιαίος κόσμος (50.000-10.000 π.Χ.):
    Οι δέκα οικογένειες ή φυλές του γενεαλογικού δένδρου του Νώε, στις οποίες πρέπει να προστεθούν καί άλλες οικογένειες πού παραλείπονται από τον κατάλογο της Γένεσης, μπορούν άνετα να καλύψουν 30.000-40.000 χρόνια, δεδομένης καί της μείωσης του χρόνου ζωής των μετακατακλυσμιαίων ανθρώπων.
    Ο ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΚΟΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΝΩΕ
    1. Σήμ έζησε 600 χρόνια
    2. Αρφαξιάδ έζησε 438 χρόνια
    3. Σαλά έζησε 433 χρόνια
    4. Εβερ έζησε 404 χρόνια
    5. Φαλέγ έζησε 239 χρόνια
    6. Ραγαύ έζησε 239 χρόνια
    7. Σερούχ έζησε 230 χρόνια
    8. Ναχώρ έζησε 148 χρόνια
    9. Θάρα έζησε 145 χρόνια
    10. Αβραάμ έζησε 175 χρόνια
    Ως προς το γεωγραφικό χώρο πού κατέλαβε ο μετακατακλυσμιαίος κόσμος έχομε τα εξής στοιχεία:
    Οι απόγονοι του Σήμ, Εβραίοι, Ασσύριοι, Σύροι, Ελαμίτες (κάτοικοι της Β. Κοιλάδας του Ευφράτη) αναπτύχθηκαν στο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου καί της Μ. Ανατολής (βλ. καί Γεν. ι’ 21-31).
    Οι απόγονοι του Χαμ κινήθηκαν προς Νότον, τη Ν. καί Κεντρική Αραβία, την Αίγυπτο καί την Ανατολική ακτή της Αφρικής (Βλ. καί Γεν. ι’ 6-20).
    Οι απόγονοι του Ιάφεθ μετακινήθηκαν προς Βορράν καί εγκαταστάθηκαν στην περιοχή γύρω από τη Μαύρη καί Κασπία θάλασσα. Έγιναν οι γεννήτορες των μεγάλων Καυκάσιων φυλών της Ευρώπης καί της Ασίας. Οι αρχαίοι Έλληνες επίστευαν ότι ο Ιαπετός (= Ιάφεθ;) ήταν ο πατέρας του ανθρωπίνου γένους.
    3) Ο Νεολιθικός κόσμος (10.000-1 π.Χ.):
    Για την ανάπτυξη των κατοίκων της γης κατά την περίοδο αυτή τα επιστημονικά στοιχεία συσχετίζονται απόλυτα με τα δεδομένα της Γένεσης.
    δ) Η θέση της Εκκλησίας:
    Η άποψη της Εκκλησίας είναι ότι η ακριβής χρονολογία της δημιουργίας του πρώτου ανθρώπου αποτελεί κεκρυμμένο μυστήριο. Ο Θεός δεν θέλησε ν’ αποκαλύψει το θέμα αυτό στους ανθρώπους είτε δια της θείας Αποκαλύψεως είτε δια της επιστημονικής έρευνας.
    Η Εκκλησία εξάλλου δέχεται ότι η βιβλική Κοσμογονία καί η διήγηση για τη δημιουργία του πρώτου ανθρωπίνου ζεύγους από το Θεό αποτελούν προφητικά κείμενα, πού έγραψε ο προφήτης Μωϋσής, Ο Θεός δηλαδή αποκάλυψε στον προφήτη Μωϋση ορισμένα βασικά στοιχεία για τα δυο αυτά μεγάλα θέματα της αρχής καί της αυγής της ανθρώπινης ιστορίας, όπως αντίστοιχα στον Ευαγγελιστή Ιωάννη πάλι με αποκαλυπτικό τρόπο φανέρωσε τα γεγονότα που συνδέονται με τη συνέχιση καί το τέρμα της ιστορίας του ανθρωπίνου γένους.
    Η θέση αυτής της Εκκλησίας είναι καθορισιτκή για τη στάση των πιστών, πού δεν μπορεί να είναι άλλη παρά μια στάση σεβασμού μπροστά στο προφητικό μυστήριο της Κοσμογονίας καί της δημιουργίας του ανθρώπου. Βέβαια, μια τέτοια στάση δεν αποκλείει την έρευνα των ειδικών, τόσο των θεολόγων ερμηνευτών όσο καί των επιστημόνων ερευνητών, για μια συνεχή πρόοδο στην προσέγγιση του μεγάλου αυτού μυστηρίου.
    Συμπέρασμα
    Η ηλικία του ανθρωπίνου γένους δεν είναι δυνατό να καθορισθεί με ακρίβεια. Σύμφωνα με ένα συσχετισμό των βιβλικών στοιχείων καί των δεδομένων της επιστημονικής έρευνας, μπορούμε να πούμε ότι οι πρώτοι άνθρωποι δημιουργήθηκαν πρίν από 10.000-100.000 χρόνια!

    Πηγή: «Αθώος» του σεβ. Μητροπολίτου Αχελώου κ.κ. Ευθυμίου
    http://stratisandriotis.blogspot.com/2010/12/blogpost_20.html#more

    0 Like
  • Επώνυμος

    Ο επόμενος παρακαλώ, εγώ είμαι νοκ-αουτ....

    ο πιτσιρικάς με έχει \"τσαλακώσει\" με τον δυνατό στοχασμό και τα επιχειρήματά του!

    Θα ήθελα απλώς να μου κάνει μια χάρη πριν αποχωρήσω από το γλέντι του -γλέντι αφού πρώτη φορά στη ζωή του τόσος κόσμος ασχολείται μαζί του- τι έχει να πει σε μας τα θύματά του για την Ανάσταση του Χριστού...

    Παρακαλώ Ανώνυμε σ\' ακούμε, όλα τα άλλα είναι βερεσέ!

    0 Like
  • Ευθύμιος Βασιλειάδης

    Μου αρέσει πάρα πολύ όταν κάποιος αυτοανακυρήσετε νικητής την στιγμή που μόνος του τρέχει, μόνος του σκοντάφτει, μόνος του πέφτει, μόνος του σηκώνεται και μόνος παίρνει το βραβείο και όλοι μαζί γελάνε μαζί του! Δεν δείχνει καθόλου έπαρση, ίσα ίσα έναν ταπεινό άνθρωπο που δεν τον πειράζει καθόλου η γνώμη το κόσμου. Μερικοί θα τον λέγανε και τρελό!

    Λες ότι: \"Διαβάζοντας την βίβλο, είδα ότι η Παλαιά διαθήκη λέει ψέματα, σε σχεση με την επιστήμη, δήλαδή ότι ο κόσμος έγινε γύρω στο 5000 με 6000 χιλιάδες προ χριστού.\" Που ακριβώς το γράφει; Πες μου ποιο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης το γράφει και ποιο είναι το χωρίο για να το σχολιάσω, διαφορετικά θα πιστέψω ότι λές ψέματα \"\"Διαβάζοντας την βίβλο, είδα ότι ...\" και για να μπορούμε να κάνουμε συζήτηση ας είμαστε τουλάχιστον ειλικρινείς μεταξύ μας! Όταν γίνεις ειλικρινείς θα απαντώ και εγώ με σοβαρότητα σε αυτά που μου λες.

    0 Like
  • Ευθύμιος Βασιλειάδης

    Τώρα συνειδητοποίησα ότι ούτε εσύ ο ίδιος διαβάζεις αυτά που αναρτείς! Πρέπει να αγαπήσεις τον εαυτό σου και να μην έχεις τόσο χαμηλή αυτοεκτίμηση.

    Παρόλα αυτά πρέπει να σε ευχαριστήσω γιατί ό,τι αναφέρει το άρθρο είναι δικά μου επιχειρήματα! Αυτό που το είχα υποψία μου το έδωσες υπόσταση! Τι να σου πω, ευχαριστώ!

    Εγώ πάντως κρατάω ελπίδα ακόμα για σένα! Θα διαβάζω αυτά που γράφεις! Είμαι έτοιμος πια για να αρχίσει ο διάλογος με βάση το άρθρο που ανάρτησες. Πες μου το νόημα του άρθρου για να δούμε αν καταλαβαίνουμε το ίδιο πράγμα! Έχω την υποψία ότι δεν κατάλαβες αυτό που ανάρτησες και από λάθος σου μου έδωσες πλήθος επιχειρημάτων για την άποψή μου!

    Ευχαριστώ και πάλι

    0 Like
  • Guest

    Ο Χριστός αγαπητέ δεν αναστήθηκε για να μισθώνονται μερικοί εις βάρος των άλλων Ελλήνων πολιτών, που παράγουν έργο.
    Ούτε αναστήθηκε για την δημιουργία ενός ελληνοχριστιανικού \"πολιτισμού\" ο οποίος έχει χείρα κρατικής βοηθείας .
    Όποιος θέλει, πίσω μου ας έλθει, ο λόγος του είναι ξεκάθαρος αλλά τα βουλωμένα αυτιά των σύγχρονων φαρισαίων δεν ακούν τίποτε παρά μονον τον ήχο του χρήματος.

    0 Like
  • Ευθύμιος Βασιλειάδης

    Αγαπητέ ανώνυμε

    θα σας παρακαλέσω ακόμη μια φορά να σχολιάσετε το άρθρο που έχετε ο ίδιος αναρτήσει και να μας εξηγήσετε πως υποστηρίζει την θέση σας

    \"Διαβάζοντας την βίβλο, είδα ότι η Παλαιά διαθήκη λέει ψέματα, σε σχεση με την επιστήμη, δήλαδή ότι ο κόσμος έγινε γύρω στο 5000 με 6000 χιλιάδες προ χριστού.\"

    και αναιρεί την δική μου

    \"Ούτε το ένα δέχομαι, ούτε το άλλο!\"

    Ως παράδειγμα κατόχου κριτικής σκέψης φώτισέ μας με τον λόγο σου και δίδαξέ μας

    Ευχαριστώ

    0 Like
  • Ευθύμιος Βασιλειάδης

    Βέβαια ακόμα τίθεται το ερώτημα αν έχετε διαβάσει την Βίβλο. Μάλλον δεν την έχετε διαβάσει και κρίνετε ακούγοντας κριτική άλλων και απλώς την μεταφέρετε. Επομένως το ερώτημα αν είστε ικανός αντιπρόσωπος της ορθής λογικής είναι κατά μεγάλο μέρος ακόμα αναπάντητο. Κάντε κριτική παρακαλώ και όχι αντίλαλο!

    0 Like
  • Ευθύμιος Βασιλειάδης

    Επομένως αν δεν έχετε διαβάσει την Βίβλο τότε λέτε ψέματα \"Διαβάζοντας την βίβλο, είδα ότι ...\" και μάλλον θα έπρεπε να πείτε \"Διαβάζοντας κάποιον που δεν τον ξέρει η μάνα του, πίστεψα αυτά που έλεγε και ήταν τα εξής: ...\". Αυτά ως προς το \"γνήσιως αντιπρόσωπος του κριτικού και ορθού λόγου\".

    0 Like
  • Ευθύμιος Βασιλειάδης

    Έτσι θα σας παρακαλέσω ακόμα μια φορά σχολιάστε το άρθρο του σεβ. Μητροπολίτου Αχελώου κ.κ. Ευθυμίου που αναρτήσατε και πείτε μου πως υποστηρίζει την γνώμη του άγνωστου συγγραφέα που δέχεστε ως δική σας αν και δεν την σκεφτήκατε μόνος σας και πως αναιρεί τα λεγόμενά μου και τα πιστεύω μου; Αφού σχολιάσετε περί αυτού και σας απαντήσω θα σας παρακαλέσω να μεταφέρετε και την απάντησή μου στον αγαπητό συγγραφέα σας γιατί μάλλον για το συγκεκριμένο θέμα με αυτόν κάνω συζήτηση και όχι μαζί σας!

    0 Like
  • Guest

    Ευθύμιε, δεν αναρτησα εγω το άρθρο του μητροπολίτη, αλλα το διάβασα και δεν μου είπε κάτι διαφορετικό από όσα ήξερα.
    Τις ερωτήσεις σου δεν κατάλαβα, κάνε μια ερώτηση τι ακριβώς θέλεις αν σου πω, εγώ ηρθα εδώ με ερώτημα όχι να δώσω απαντήσεις, αλλά πήρα μουγκανίσματα.

    0 Like
  • Ευθύμιος Βασιλειάδης

    Για να μην γίνονται επομένως μπερδέματα του ίδιου τύπου, ποιος λέει τι, βάλε ένα ψευδώνυμο για να σε προσδιορίζουμε. Αν όντως έχεις ερώτημα πες το.

    Επομένως για να γίνει διάλογος επί του ερωτήματός σου πες συγκεκριμένα ποιο είναι το ερώτημά σου και να κάνουμε συζήτηση επί τούτου. Είναι αρκετά συγκεκριμένη η επιθυμία μου για να μην είναι μουγκάνισμα; Ρωτάω για να ξέρω αν φταίνε τα λόγια μου ή τα αυτιά σου!

    0 Like
  • Guest

    Ευθύμιε δεν με ενδιαφέρει η δική σου φιλοσοφική θεωρία, εδώ είπαμε να μιλήσουμε περί πραγμάτων που απασχολούν τα κοινά.
    Ο καθένας μας μπορεί να έχει μια δικιά του φιλοσοφική θεωρία.
    Γιαυτό τον λόγο σου εδωσα αυτήν την απάντηση, γιατί ήθελα κάποιον από την πλευρά της θρησκείας.

    Το ερώτημά μου είναι πάγιο και διαρκές, Σύμφωνα με την βίβλο ο κόσμος δημιουργήθηκε το 5000 με 6000 π.Χ. η επιστήμη εκατομύρια χρόνια πριν, εγώ τώρα τι να κάνω, να αρκεστώ στο ψέμα το οποίο μου έχουν πει ότι είναι θεόπνευστο ή να περάσω στην αντίπερα όχθη της επιστήμης.

    Απλό είναι, αλλά μάλλον μερικοί σκαλώνουν στα απλά και δεν μπορούν αν δώσουν εξηγήσεις.

    Παρά μόνον ειρωνεύονται και χασκογελάνε, άραγε είναι χριστιανική στάση αυτή?
    Δίκιο δεν έχω όταν λέω ότι μέσα στην εκκλησία έχουν μπει άνθρωποι που οχι μονον δεν εχουν σχέση με τον χριστιανισμό αλλά τον διασύρπυν κιόλας.

    Αυτα κάνει η εμπλοκή της εκκλησίας με το χρήμα τη εξουσία και την \"κοινωνική καταξίωση\".

    Δεν είναι τυχαίο στο ότι η εκκλησία πλέον δεν πηγαίνουν οι νέοι αλλά οι γεροντότεροι.

    Είμαι σε αναμονή

    0 Like
  • Ελ

    Μην περιμένεις ν\' ακούσεις ευχαριστώ από κανέναν.
    Αυτή είναι η μοίρα όσων αναζητούν την αλήθεια, αγαπούλη :love:

    0 Like
  • Ευθύμιος Βασιλειάδης

    Αγαπητέ ανώνυμε επαναλαμβάνεις \"Σύμφωνα με την βίβλο ο κόσμος δημιουργήθηκε το 5000 με 6000 π.Χ. η επιστήμη εκατομύρια χρόνια πριν\" και ζητάς πάλι να τοποθετηθούμε επί αυτού.

    Αν διάβαζες το άρθρο προσεκτικά και του έδινες την προσοχή που του αξίζει θα διάβαζες σε μια παράγραφο \"Η άποψη της Εκκλησίας είναι ότι η ακριβής χρονολογία της δημιουργίας του πρώτου ανθρώπου αποτελεί κεκρυμμένο μυστήριο. Ο Θεός δεν θέλησε ν’ αποκαλύψει το θέμα αυτό στους ανθρώπους είτε δια της θείας Αποκαλύψεως είτε δια της επιστημονικής έρευνας.\" Το άρθρο επιχειρηματολογεί ότι δεν μπορούμε να πάρουμε με σιγουριά ως κυριολεκτικά τα χρονικά διαστήματα που αναφέρει η παλαιά διαθήκη. Δεν ξέρουμε πως χρονολογούσαν εκείνη την εποχή. Όσον αφορά την επιστήμη στο ίδιο άρθρο αναφέρετε ότι υπάρχουν διάφορες επιστημονικές θεωρίες που αντικρούουν η μία την άλλη. Συνεπώς το αποτέλεσμα είναι \"δεν δέχομαι ούτε το ένα ούτε το άλλο\" ως αλήθεια.

    Όσο για το δίλλημά σου \"να αρκεστώ στο ψέμα το οποίο μου έχουν πει ότι είναι θεόπνευστο ή να περάσω στην αντίπερα όχθη της επιστήμης;\" νομίζω δεν είναι πραγματικό δίλλημα αλλά τεχνητό. Δεν ήρθαμε να προβάλουμε φιλοσοφικές θεωρίες αλλά να ρωτήσουμε και να αναρωτηθούμε την αλήθεια όπως και ο ίδιος ισχυρίζεσαι. Η Βίβλος είναι κείμενο της Εκκλησίας και μόνο μέσω της Εκκλησίας μπορεί να κατανοηθεί. Η ίδια Εκκλησία λέει λοιπόν μην λαμβάνετε κυριολεκτικά την συγκεκριμένη χρονολόγηση. Όποιος είπε κάτι αντίθετο προφανώς έκφραζε καθαρά προσωπική άποψη και δεν ήξερε τι έλεγε ή μετέφερε απόψεις κάποιας άλλης ομολογίας (πολύ πιθανόν προτεσταντική) ως ορθόδοξη άποψη και επομένως μην τα ρίχνεις στη δική μας.

    Θα ήθελα να πω όμως ότι λες \"δεν αναρτησα εγω το άρθρο του μητροπολίτη, αλλα το διάβασα και δεν μου είπε κάτι διαφορετικό από όσα ήξερα\" και μου φαίνεται περίεργο που δεν απαντήθηκε η απορία σου με το άρθρο...

    Ανώνυμε είμαι στη διάθεσή σου για διάλογο αλλά θα παρακαλέσω να έχουμε διάλογο.

    0 Like
  • Theo

    Η Π. Διαθήκη είναι η αποκάλυψη του Θεού προς τους Εβραίους. Ο σκοπός της είναι να προετοιμάσει τον λαό αυτό να αναδείξει έναν καθαρό άνθρωπο που θα μπορέσει να δώσει σάρκα στον Θεό που θα ερχόταν στη γη, με ποικίλες ηθικές διατάξεις και οδηγίες μέσω των πατριαρχών, προφητών και δικαίων. Μέσα σ\' αυτό το πλαίσιο δίνεται και ένα σχεδίασμα της δημιουργίας του κόσμου, με την ορολογία της εποχής, συμβατό με το κοσμοείδωλο των λαών της περιοχής, με μια γλώσσα εν πολλοίς συμβολική. Αυτό που μας διδάσκει η Π. Διαθήκη είναι ότι ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο, αρχίζοντας από τα ατελέστερα προς τα τελειότερα ζώα, με μόνο τον λόγο Του. Τελευταίο δημιούργησε τον άνθρωπο με ειδική φροντίδα, από προϋπάρχουσα ύλη, και του εμφύσησε την ψυχή.
    Δεν είναι επιστημονικό βιβλίο, ούτε μπορούμε με τα δεδομένα της να συνθέσουμε μια βιολογική ή γεωλογική θεωρία. Αυτό μόνο κάποιοι ακραίοι προτεστάντες το κάνουν. Οι υπόλοιποι χριστιανοί επιμένουμε α) στο ότι ο Θεός είναι ο δημιουργός του κόσμου και β) ότι ο άνθρωπος πλάστηκε απ\' Αυτόν, με ιδιαίτερη φροντίδα, ως κορωνίδα της δημιουργίας.

    Οπότε, δεν μας ενδιαφέρει η ηλικία του κόσμου ή του ανθρώπου, αλλά το μήνυμα της Αγίας Γραφής ότι ο άνθρωπος πλάστηκε από τον Θεό από αγάπη, για να ζει σε κοινωνία με Αυτόν.

    Ελπίζω να έδωσα μιαν απάντηση από την πλευρά του χριστιανισμού, αν πράγματι αυτό ζητάς.

    0 Like
  • Theo

    Ενώ έγραφα το δικό μου σχόλιο, αναρτήθηκε το σχόλιο του Ελ. Βασιλειάδη. Δεν το είχα λοιπόν υπόψιν μου και νομίζω τα δυο σχόλιά μας λειτουργούν συμπληρωματικά.

    0 Like
  • Άσε το Τρολ στην τρόλα του

    [quote=Ευθύμιος Βασιλειάδης]Αν διάβαζες το άρθρο προσεκτικά και του έδινες την προσοχή που του αξίζει [/quote]

    ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΕΥΘΥΜΙΕ ΟΤΙ Ο ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΤΡΟΛ ΔΕΝ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΚΑΝ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΟΣΤΑΡΕΙ;;;;

    0 Like
  • Guest

    Επεξεργάζομαι τα στοιχεία, Ευθύμιε, ατό θα πάρει λίγο καιρό και θα επιστρέψω

    0 Like
  • Guest

    Ευθύμιε την έλυσα την απορία μου, πάντως η απάντηση που έλαβα δεν εχει καμμιά σχέση με τις απαντήσεις σας και τις ειρωνίες σας, εσάς των \"μορφωμένων\"
    Φυσικά και δεν θα σας την πω, αν θέλετε να την μάθετε να γίνετε μέλη και να μετέχεται ιστην πνευματική ζωή της εκκλησίας.

    Ευχαριστώ να είστε καλά και περαστικά

    0 Like
  • Ευθύμιος Βασιλειάδης

    Αγαπητέ ανώνυμε

    χαίρομαι που έλυσες την απορία σου. Ελπίζω τώρα πια να κοιμάσε ήρεμος τα βράδια! Η ευχή σου \"να γίνετε μέλη και να μετέχεται ιστην πνευματική ζωή της εκκλησίας\" είναι όντως η απάντηση στην ερώτηση που είχες! Είδες πόσο γρήγορα σου δίνει απαντήσεις μια τέτοια ζωή; Θα προσπαθήσω να ακολουθήσω το παράδειγμά σου. Για μένα πάντως είναι ένας αγώνας και δυσκολεύομαι. Εσύ προφανώς μέσα σε λίγες μέρες κατάφερες αυτό που προσπαθούν άλλοι για χρόνια. Να προσεύχεσαι για εμάς.

    Με τις ευχές σου
    Ευθύμιος

    0 Like
  • Guest

    ΤΩΡΑ :0

    0 Like
  • Ευθύμιος Βασιλειάδης

    Μάλλον θα δεις τον διαχωρισμό μετά θάνατον! Να είσαι σίγουρος όμως ότι στην Δευτέρα Παρουσία η επιθυμία σου θα γίνει πραγματικότητα! Να προσεύχεσαι καθημερινώς γιαυτό και κάτι θα γίνει και για σένα!

    Με τις ευχές σου
    Ευθύμιος

    0 Like
  • Guest

    Σύντομα θα κοπεί ο μισθός σου Ευθύμιε και τότε θα πρέπει να εργαστείς για να φας.

    Όλα στην ώρα τους, κοιμήσου τώρα, άστο αυτό σε εμάς

    0 Like
  • Γεωργία

    Με συγκίνησαν κάποια σημεία του άρθρου πολύ - ευχαριστώ.. Ξεκαθαριζει πολλά με κριτήριο την αγάπη. Θετει την αγάπη ως τρόπο σκέψης.
    Μακάρι να καταφέρουμε να κάνουμε την αγάπη προς τον πλησιον και τρόπο ζωης. Με μικρά βήματα στην αρχή: με μια συπεριφορά πιο ανοιχτή και ανιδιοτελή, μέσα στην οικογένεια, στην εκκλησία, στην πολυκατοικια.. ακόμα και μια εγκαρδια κουβέντα είναι μια αρχη.. πως να κάνεις τα πιο δύσκολα αν δεν κάνεις τα απλά.. Ισως μετά να έρθουν και τα μεγαλύτερα βήματα.. και από περισότερα μέλη της Εκκλησίας...

    0 Like
  • Κωστής

    Ωραίο το άρθρο. Συγκινητικό...

    0 Like
  • Nik

    Μπράβο παπαδοπαίδι. Τα λες καλά

    0 Like
  • Ινδικοπλεύστης

    Ωραίο κείμενο. Μεγάλο βέβαια και δύσκολο να συμφωνήσει κανείς πλήρως με κάτι τόσο μεγάλο! Νομίζω επίσης πολλά που αναφέρονται θα συνεζητούντο καλύτερα από κοντά. Σαφώς υπάρχουν και σημεία που με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο.

    Να πω απλώς ευχαριστώ που έκανες τον κόπο να το γράψεις.

    0 Like
  • Gatos

    Πω πω, τι μου έκανες; είναι τέσσερις το πρωί και ακόμα στη μέση είμαι...
    Να δούμε τι λέει παρακάτω...

    0 Like
  • Αλλος Ανωνυμος

    οφειλουμε να σωσουμε τον ανθρωποκεντρισμο.να μην χαθει αυτο το στοιχημα.και;και ο Κοντογιωργης διαβασε τις πηγες και κατεληξε στην πολυσημια και εσεις στην μονοσημια.ενα δειγμα δημοκρατιας.

    0 Like
  • Guest

    Κενή θριαμβολογία.

    0 Like
  • Αλέξανδρος

    Ωραίο το άρθρο σου!!! Πάντα αναρωτιόμουν γιατί υπάρχουν οι εκκλησιαστικές οργανώσεις και γιατί το έργο που συντελείται δεν γίνεται στα πλαίσια της επισκοπής. Το εκδοτικό έργο για παράδειγμα, αν γινόταν με την επιμέλεια της μητρόπολης δεν θα ήταν καλύτερα; Πάντα είχα την άποψη ότι οι εκκλησιαστικές οργανώσεις τεμαχίζουν το σώμα της εκκλησίας για αυτό και δεν τις είχα σε εκτίμηση. Ως άνθρωπος όμως δεν είχα και πολλές σχέσεις με την εκκλησία και βέβαια δεν ήξερα πολλά πράγματα, αργότερα άκουσα κυρήγματα, ομιλίες διάφορων ιεροκυρήκων από το ιντερνετ κυρίως και άρχισα να ενδιαφέρομαι κάπως περισσότερο. Εμαθα ότι οι άνθρωποι που είχα γνωρίσει μέσω ομιλιών, όπως ο θεολόγος Σωτηρόπουλος, ο Αυγουστίνος Καντιώτης και πολλοί άλλοι που εκτίμησα, συμμετείχαν σε εκκλησιαστικές οργανώσεις και έτσι αναθεώρησα. Για τα εσχατολογικά που λες έχεις δίκιο, δημιουργούν μια αίσθηση χαιρεκακίας στους ανθρώπους, όπως εγώ, που δεν έχουμε βιώσει την ορθοδοξία βαθειά στην καρδιά μας. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε ότι το πλήθος των πολλών και αμετανόητων αμαρτιών επιφέρουν πλήθος κακών, είτε στους Έλληνες, είτε στους Τούρκους, είτε σε οποιοδήποτε λαό. Αυτό μπορούμε να το δούμε και να το επαληθεύσουμε κοιτάζοντας πίσω στην ιστορία, το παράδειγμα της Νινευή είναι χαρακτηριστικό, η πτώση της βυζαντινής αυτοκρατορίας είναι επίσης χαρακτηριστική. Ο πατριάρχης Γεννάδιος σε λόγο που έβγαλε στην λειτουργία της πρώτης Ανάστασης μετά την άλωση της πόλης από τους Τούρκους, εξήγησε πολύ καλά τα αίτια αυτής της καταστροφής, τα οποία δεν ήταν άλλα από το πλήθος των πολλών και αμετανόητων αμαρτιών. Υπάρχουν και πολλά ελαφρυντικά για την πατρίδα μας τα οποία θα ήταν άδικο να παραβλέψουμε.Τι να πρωτοθυμηθούμε; την φραγκοκρατία η οποία συνεχίζεται και στις μέρες μας, τον διωγμό και το κλείσιμο των περισσότερων μονών
    επι Όθωνα, την πανουργία των μεγάλων δυνάμεων για την εξάλειψη κάθε τι που θυμίζει ρωμιοσύνη;(βλπ. Οι διεκδικήσεις των γειτόνων μας του π. Ιωάννη Ρωμανίδη).

    0 Like
  • Ρωμιος Ελληνιζων

    Μακαρι να δουμε κι αλλα αρθρα απο τον υπογραφοντα του αρθρου,ελπιζω το Αντιφωνο να δημοσιευσει κι αλλα αρθρα του κυριου Μαυροματακη.

    Αντιφωνο Ευχαριστουμε

    0 Like

Leave your comments

Post comment as a guest

0
Your comments are subjected to administrator's moderation.
terms and condition.

Ἐτικέτες Συγγραφέων

Agamben   Alicin   Badiou   Barth   Bell   Berdyaef   Breck   Buntig   Chesterton   Clement Steiner   Dworkin   Elliot   Ellul   Evdokimov   Heidegger   Lacan   Lash   LeGoff   Lepeltier   Levinas   Losky   Malson   McGilchrist   Muse   Orwell   Pastoureau   Polony   Popper   Postman   Rawls   Rifkin   Sherrard   Skolimowski   Smith   Solzhenitsyn   Swartz   Szazs   Tarkofsky   Unger   Weil   Zirar   Zoja   Αγγελής Δ.   Αμάραντος Σ.   Ανδρουλιδάκης Α.   Ανδρουλιδάκης Κ.   Αρανίτσης Ε.   Βακαλόπουλος Χρ.   Βαμβουνάκη Μ.   Βαρδής Μ.   Βαρθαλίτης Γ.   Βιρβιδάκης Στ.   Βραχνός Κ.   Γεωργίου Θ.   Γρηγοράτος Μ.   Δανέζης Μ.   Διαμαντής Α.   Ζάχος Κ.   Ζιώγας Απ.   Ζουράρις Κ.   Ζώης Ι.   Ιωάννου Δ.   Ιωαννίδης Γ.   Καλογερόπουλος Α.   Καραμπελιάς Γ.   Καστρινάκης Γ.   Κατρούτσος Χρ.   Κιουρτσάκης Γ   Κομνηνός Στ.   Κονδύλης Π.   Κοροβίνης Β.   Κοσμόπουλος Δ.   Κουτρούλης Σ.   Κουτσουρέλης Κ.   Κούκος Σ.   Κυριαζόπουλος Σ.   Κωνσταντούδης Β.   Κόσσυβα Σ.   Λυγερός Ν.   Μαλεβίτσης Χ.   Μανουσέλης Σ.   Μαυρίδης Ν.   Μαυρόπουλος Δ.   Μητραλέξης Σ.   Μπάρλας Γ.   Μπαλτάς Δ.   Μπλάθρας Κ.   Ναξάκης Χ.   Νευροκοπλή B.   Ντόκος Γ.   Ξυδάκης Ν.   Παντούλας Θ.   Παπαγιάννης Α.   Παπαθανασίου Θ.   Παπαναγιώτου Ι.   Πρεβελάκης Γ.Σ.   Προγκίδης Λ.   Ροδίτης Α.   Σακελλαρίου Μ.   Σαλεμής Γ.   Σκλήρης Δ.   Σουφλέρης Στ.   Σταματελόπουλος Λ.   Σταυρόπουλος Β.   Σχοινάς Φ.   Τάσης Θ.   Τσιρόπουλος Κ.   Τσιτσίγκος Σ.   Φαραντάκης Π.   Φεραίος Χ.   Χαραλαμπίδης Κ.   Χατζηαντωνίου Κ.   π. Γιάγκου Β.   π. Γκανάς Ε.   π. Γοντικάκης Β.   π. Ζηζιούλας Ι.   π. Θερμός Β.   π. Παπαδόπουλος Χ.   π. Φάρος Φ.   JoelLipman.Com

Εισάγετε έγκυρο email για την εβδομαδιαία ενημέρωση. (Ελέγχετε τα spam ή τα promotion emails σας)
Η εβδομαδιαία αντιφωνική επισκόπηση καταχωρείται συνήθως στα spam ή στα promotion emails σας.
A. Alexandris
O δρ. Σπίγγος θέτει ένα θεμελιώδες ερώτημα «μήπως όποιος ενδιαφέρεται να λυθεί οριστικά το ζήτημα θ...
Τάσος Πέτκου
Το κείμενο είναι μια ακριβής περιγραφή της κρατούσας νεο-φιλιλελεύθερης κοινωνικής αντίληψης. Η αντί...
Γιῶργος Καστρινάκης
Τρεῖς παρατηρήσεις πάνω στὸ ἀπολαυστικὰ πυκνογραμμένο αὐτὸ κείμενο:

1) «Ο μετανεωτερικός άνθρωπος...
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΠΙΓΓΟΣ
Εξαιρετική η συνεισφορά σας στην κριτική σκέψη. Καταθέτω κι εγώ εδώ τη δική μου, όπως δημοσιεύθηκε π...
Vasilis
Πως φθάσαμε στο σημείο οι ξένοι πνευματικοί άνθρωποι να εκτιμούν, να σέβονται και να προσπαθούν για ...
Άρης Νούλης
"Του δόθηκε να ερμηνεύσει μια μυστική ιστορία, και να απαντήσει σε μια πρόσκληση που δεν γράφηκε από...
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Εστω κι ετεροχρονισμένα, σ' ευχαριστώ κι εγώ Φώτη για τα θετικά σου σχόλια. Καταλαβαίνω ότι προσπαθε...